quote:
wateengedoe2 schreef op 20 maart 2008 om 09:28:Ik had verwacht dat de individuele verhalen over martelingen enz. me het meest zouden aangrijpen in dat boek (daar leek het wel op toen ik enkele weken terug die recensie had gelezen). Maar nee: het systeem wat dit allemaal mogelijk maakt, dát is wat me echt raakt. In feite zijn die kampen er maar om 2 redenen:
1. politieke tegenstanders en mensen die jouw eigen corruptie aan de kaak kunnen stellen, uit de weg ruimen
2. goedkope arbeid.
Ik vermoed, als je me niet kwalijk neemt dat ik me er mee bemoei, dat er een andere reden is, die vele malen belangrijker is.
Ik heb al sinds mijn brugpieper tijd een wat ongezonde fascinatie voor de vernietigingskampen gehad, later groeide dat uit naar geweld van de staat tegen haar eigen burgers en de bereidheid van individuele mensen daaraan mee te werken in meer algemene zin. Misschien dat je daar elders al iets van gemerkt hebt
.
Wat ik na letterlijk vele meters historische analyses, psychologische anlayses, en noem het maar op, wel ben gaan zien, is dat dit soort kampen er NIET zijn om mensen te straffen, en zelfs NIET om mensen uit te buiten. Dat zijn bijzaken. De hoofdzaak van terreur is de angst onder degenen die NIET in het kamp zitten, en die zelfs verrekt weinig kans hebben daar ooit in te komen.
Angst is het krachtigste middel dat iedere (zei ik iedere? Jawel, ik bedoelde inderdaad ook de Nederlandse overheid van vandaag) overheid tot haar beschikking heeft om een volk, een natie, te regeren. En de meeste, zo niet alle, overheden zullen dat middel dan ook inzetten. Als je geluk hebt, zijn er compenserende systemen, die maken dat diezelfde overheid wat wordt afgeremd, of dat ze andere, minder effectieve, middelen inzet. Maar als die systemen ontbreken, als angst het regeringsmiddel bij uitstek wordt, dan wordt de angst van de burgerij middel en doel in één, en die angst is een monster, een oplaaiend vuur, dat gevoed moet worden.
