quote:
Dostojevski schreef op 20 februari 2008 om 09:47:Tot slot, @ diak of @ anderen die een antwoord weten: een kind kost geld, een bejaarde kost geld. Wordt dit geheel gecompenseerd door de periode er tussenin? Dwz, levert een mens uiteindelijk meer op dan hij kost?
in de handel wellicht.
Nee, zonder gekheid, dan redeneer je verkeerd. Het gaat er per saldo in de economie om hoeveel waarde wordt toegevoegd en hoe die waarde wordt verdeeld of aangewend. Als een bejaarde in een ziekenhuis ligt kan je zeggen "dat kost de maatschapij X", maar dan vergeet je dat de salarissen van het ziekenhuispersoneel, de winsten van de leveranciers van eten, medische hulpmiddelen, etc., ook mee gerekend moeten worden.
Neem eens een extreem eenvoudige economie: je hebt twintig mensen. Het land kan potentieel 100000g opleveren (graan, of wat dan ook), een boer kan 500g produceren, een bakker kan van 500g 200b maken. Aan g heb je op zichzelf niks, de hoeveelheid b bepaalt de welvaart per persoon, iedereen heeft 50b nodig om prettig te leven, de rest is luxe. Ga uit van gelijke verdeling van b.
Stel nu dat 20 mensen boer zijn, dan heeft iedereen 0b, armoede dus. Stel nu dat er 10 boeren zijn, en 10 bakkers. Dan heeft iedereen dus 200*10/20=100b, dus nogal wat luxe.
Nu voeg je leeftijd toe aan het geheel, dan zie je dat op enig moment een groepje niet langer productief is, of nog niet productief is, laten we zeggen 4 van de 20, verder blijft de verdeling gelijk. Dan krijg je dus 8 boeren, 8 bakkers, een productie per saldo van 8*200/20=80b per persoon, nog steeds meer dan genoeg, maar iets minder luxe.
Nu heb je zeg maar een stabiel verhaal, waarin iedereen luxe heeft. Je kan de productiviteit wel wat proberen op te voeren, en je kan ouderen uitschakelen, maar een groepje (de kinderen) inproductieven hou je altijd.
Je krijgt problemen als:
- de beroepskeuze scheef groeit. Je kan nog zoveel bakkers hebben, met te weinig boeren ben je de sjaak.
- de totale bevolking te groot wordt. Als de potentiele opbrengst van het land kleiner is dan de benodigde opbrengst, ben je opnieuw de sjaak.
- de groep inproductieven relatief te groot wordt, kortom vergrijzing of extreme vergroening: de groep waarover de opbrengsten verdeeld moeten worden, wordt dan te groot, en jawel, je bent de sjaak.
Maar als je goed kijkt naar het model, zie je dat het probleem niet zozeer zit in het feit dat de welvaart over méér mensen verdeeld moet worden (ofwel het aantal inproductieven) maar in het feit dat er gewoon te weinig mensen zijn om te produceren. Het probleem van vergrijzing is dus niet "hoe kom ik van die dure bejaarden af", maar "hoe hou ik mensen zo lang mogelijk aan het werk" en "waar haal ik arbeidskrachten vandaan".
