Bidden is natuurlijk meer dan een verlanglijstje indienen. Het begint denk ik met aanbidding, lofprijzing. Het gaat in de eerste plaats om Hem, niet om jou. Als je daarmee begint focus je je op Hem, zijn grootte, zijn liefde, zijn almacht, zijn goedheid, zijn trouw enzovoorts. Begin daarmee, anders krijg je het gevaar dat de focus komt te liggen bij de groep, de mens en wat die wil. Tegelijkertijd kan het ook tegengaan dat God als soort dokter wordt gebruikt, die bepaalde probleemgebieden moet oplossen, een pleister op je wonden moet plakken. Het gaat niet vooral om het aangeven wat je problemen zijn, alsof God dat nog niet zou weten. Het gaat om overgave van die problemen, dat je het aan Hem overgeeft in het vertrouwen dat Hij zal doen wat goed voor je is. Als je gefocust bent om Hem en al zijn goedheid is dat makkelijker dan wanneer je op je eigen problemen gefocust bent. Begin dus met aanbidding en danken. Nou wil ik niet zeggen dat je eigenlijk niks hoeft te vragen omdat je het dan zou invullen. Het gaat er om dat als je dat doet, je eerst bewust bent van wie Hij is, wat Hij kan, hoe Hij is, je je aan Hem overgeeft. Dan worden je problemen die soms zo groot lijken, al een stukje kleiner. Laat dat vragen maar achteraan komen.
Wat wel eens gebruikt wordt als leidraad voor het gebed is de gebedshand:
De duim: Lofprijzing (God is goed)
De wijsvinger: Danken (naar God wijzen)
De middelvinger: Schuldbelijdenis
De ringvinger: Voorbede
De pink: (de kleinste vinger:) Vragen
