quote:
Ilonia schreef op 18 maart 2008 om 09:28:Als y zegt x te vervullen met profetieen uit x dan mag je ervan uitgaan dat de teksten ook kloppen. Als er in x een woord staat die iets anders betekend dan wat er in y staat dan komt het mi dus niet overeen met wat y suggereert te doen. (vergelijk de tekst maar die ik je gaf met elkaar vooral met NBG 51 klopt dit)
Zo duidelijker Diak2b?
Je was direct al duidelijk. Dáárom kon ik je ook direct wijzen op je gebrekige logica. Maar ik merk dat jij niet snapt dat wat je zegt een gebrek aan logisch redeneren laat zien, dus ik zal proberen of ik het beter kan uitleggen.
Als X een profetie bevat met de woorden "AA", die kan worden begrepen als "BB" (ik neem tenminste aan dat ik je niet hoef uit te leggen dat een aantal lijntjes op papier, of een aantal klanken een
representatie van een begrip zijn, en niet het begrip zelf?) en Y bevat een uitleg van de woorden "AA", zijnde "CC", dan is daarmee niet aangetoond dat Y fout is.
Hooguit kan je dan vaststellen dat Y fout zou kunnen zijn, of dat uitleg "BB" fout is.
Joden, maar vooral imitatie-joden valt me op, hebben nogal eens de neiging om als volgt te redeneren:
1. X bevat de woorden "AA"
2. Ik versta "AA" als "BB"
3. Y geeft als uitleg bij "AA" de betekenis "CC"
4. DUS Y is fout.
5. Ik heb dus gelijk
4 is wat je in de logica een "non sequitur" noemt, het volgt simpelweg niet uit het voorafgaande.
Wat gaat er mis in deze drogreden? Heel simpel, de jood, en vooral de imitatie-jood valt me op, die zo redeneert, heeft nog een niet benoemde vooronderstelling, namelijk "ik heb altijd gelijk".
Zou je eerlijk argumenteren, dan zou je die vooronderstelling moeten noemen. Je krijgt dan:
0. ik heb altijd gelijk
1. X bevat de woorden "AA"
2. Ik versta "AA" als "BB"
3. Y geeft als uitleg bij "AA" de betekenis "CC"
4. DUS Y is fout.
5. Ik heb dus gelijk
Nu ontstaat echter iets anders boeiends: de zogeheten petitio principii, of cirkelredenering. Premisse en conclusie zijn immers gelijk aan elkaar.
Ik heb op dit forum al eens meer discussies gehad, waarbij met het grootste gemak logica terzijde werd geschoven als "menselijk", "subjectief" of iets waar God niks mee te maken zou hebben. Dat mag natuurlijk, je moet iedereen het respect betonen dat hem of haar toekomt, maar het reduceert ieder gesprek wel tot een vast patroon:
A: X is waar
B: nietes
A: welles
B: nietes
A: welles
(ad infinitum)
Wie daar plezier aan heeft, zal ik dat plezier niet ontnemen. Ik garandeer je dat buitenstaanders er in ieder geval plezier aan hebben, die doen het gemiddeld genomen in hun broek van het lachen.