vervolg
Geloven.
Geloven, wat is dat dan? Is dat je best doen om goed te leven? Of is dat naar de kerk gaan, bidden, bijbellezen en proberen naar Gods geboden te leven?
Nee, ook dat niet, want dan zouden wij weer iets moeten presteren om in de hemel te komen en dat kunnen wij niet. Daarin zouden we altijd tekortschieten.
Geloven is niet anders dan vertrouwen. Vertrouwen met je hele hart. Geloven is wat je doet wanneer je, moe van het werk, thuiskomt en in een stoel neerploft. Je vraagt je niet af of die stoel je wel houdt en je probeert het niet eerst heel voorzichtig, nee, je ploft in die stoel neer, omdat je gelooft, erop vertrouwt dat die stoel je houdt.
Zo is het ook met het geloven in God. Het is het je laten vallen in de handen van God. Je aan Hem overgeven.
Geloven is niet alleen het aannemen dat het Evangelie waar is, want dat gelooft de duivel ook. Geloven is het aannemen van die waarheid, maar ook het vertrouwen daarop.
Bekeren.
Ik kan moeilijk zeggen dat ik in God geloof, dat ik op Hem vertrouw, maar me daar verder niets van aantrek in mijn leven.
Bij geloven hoort ook bekering.
Bekering wil zeggen dat ik mij afkeer van de weg die ik tot nu toe gegaan ben, de weg die ik zelf uitstippelde, de weg van het leven zonder God en dat ik mij toekeer tot God. Ik sta met mijn rug naar God toe en nu keer ik mij om naar God.
Berouw.
Maar wanneer ik mij naar God toe keer en naar Hem ga luisteren, dan doe ik dat omdat ik ontdekt heb dat ik de verkeerde weg gegaan ben. Dat ik een zondige weg gegaan ben, de weg zonder God. Het is de zonde in mijn hart, waardoor ik zonder God leef en het is mijn schuld tegenover Hem dat ik leefde alsof Hij als Schepper niets over mij te zeggen had.
En wanneer je dan naar God kijkt, en je ziet wat je Hem hebt aangedaan, -Hem, Die zoveel van je houdt, dat Hij Zijn Eigen Zoon gegeven heeft om jou uit je verlorenheid te redden- dan ontdek je hoeveel verdriet je Hem hebt gedaan. Je hebt met je leven Zijn liefde vergooid en Hem op het hart getrapt.
Wanneer je dat ontdekt, en dat ontdek je steeds meer naarmate je Hem beter leert kennen, dan krijg je daar verdriet van. Dan krijg je, wat de Bijbel noemt, berouw.
En wat moet je dan met die schuld? Wat moet je doen met alles wat je Hem hebt aangedaan?
Er is maar één weg en dat is heel eenvoudig je handen vouwen en je ogen sluiten en het tegen God zeggen. Het Hem belijden.
De Here God wacht daarop. Hij staat als je hemelse Vader op de uitkijk, tot jij beseft wat je jezelf en Hem hebt aangedaan. Hij wacht erop dat je terug komt en het Hem maar eerlijk belijdt. Je mag al je schuld voor Hem neerleggen, het Hem vertellen. Je hebt voor Hem niets te verbergen.
En wie dat doet, die vergeeft Hij. Die sluit Hij in Zijn armen en Hij zegt: Laten we feestvieren, want hij die van huis was weggelopen, is terug.
God kan dan ook vergeven, omdat Hij, wanneer Hij naar jou kijkt, eerst naar Zijn Zoon, Jezus Christus kijkt. En dan ziet Hij dat de straf die jij verdiende, betaald is.
