Wat vinden jullie van de evangelische definitie?
Deze stelt dat als iemand van harte gelooft in Christus als zijn/haar Verlosser, indien een mens het geloof daarop richt, zal deze behouden wordt. God zelf is redding, Hij biedt genade aan degenen die Hem vertrouwen.
Als dát beleden wordt in een kerk, dán is het geen valse kerk.
Rom 10:9 Want indien gij met uw mond belijdt, dat Jezus Heer is, en met uw hart gelooft, dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij behouden worden; want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot behoudenis.
Naar mijn mening is dit de toetssteen die altijd toepasbaar is, zowel op het niveau van kerken/gemeentes als op persoonlijk vlak.
Als je scherp kijkt naar alle richtingen kerken en groepen, dan zal dit aspect, zoals door Paulus verwoord is, altijd (al dan niet) blijken.
De uitingen van dit geloof zijn divers. Zeker als je het over sacramenten hebt, dan is het één en al verschil. Maar ik hoop toch dat men door deze verschillen heen kan kijken. Ziet dat iedere richting oprecht probeert naar overtuiging en geweten deze een plaats en invulling geeft. Ook al zijn we het daarover niet eens, dat het wel voortkomt uit geloof en een innerlijke overtuiging God recht te dienen.
Ik ben geen voorstander van oikomene (wat is de juiste spelling?), want de verschillen die er zijn komen voort uit de leer. Het zou dwaasheid zijn deze verschillen te negeren. Maar elkaar verketteren is hopeloze domheid en draagt niets bij. De dwaasheid om elkaar niet te vinden in het geloof is veel groter. Er is een verschil tussen religie en geloof.
Ik ben er ongerust over dat mensen meer religieus worden en minder gelovig. Meer aandacht hebben voor hun leer dan voor de eerste liefde.