Dit is blijkbaar een onderwepr dat veel tot nadenken zet, gezien de vele topics rond kinderen in de kerk. Er is bij dit topic al gezegd dat discussies niet opnieuw gedaan moeten worden. Maar als ik nu met deze vraag rond zou lopen en dan te horen krijg: lees dit maar eens even helemaal door, dan weet ik niet of ik dat ook zou doen. Het is toch niet verkeerd om dan speerpunten te benoemen in deze 'nieuwe' discussie? Ik zou dit als soort samenvatting wel op prijs stellen. Als start wil ik zelf in elk geval een speerpunt voor dit onderwerp aankaarten:
er wordt veel gesproken over aanpassen aan kinderen en 'entertainen', terwijl ik denk dat de basis van een dergelijke discussie zou moeten liggen in de theologisch-pedagogische waarde ervan; deze is gemakkelijk terug te halen in de Bijbel; met name in de tijd van de Exodus en de woestijnreis wordt er regelmatig gewezen op het laten kennen van God aan kinderen door de vraag-en-antwoordmethode; kinderen moeten ruimte krijgen tot het stellen van vragen; maar dan moet er wel onderwijs zijn dat ze nog enigszins vatten, anders blijven de vragen zeer algemeen over allerlei termen en kretologieën.
