Auteur Topic: moeilijke tijden  (gelezen 2320 keer)

djmexx

  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Gepost op: september 30, 2008, 09:16:35 pm »
Mijn vraag is, of er in jullie geloofs leven tijden zijn geweest waar het er allemaal meer ten kwade ging dan ten goede.

Op de manier van hoe je jezelf opstelt tegen over het geloof, alsof je jezelf regelrecht de verkeerde kant op werkt.
Wel dagenlijks bezig zijn met het geloof, en jezelf (zo ver dat kan) er toezetten te zoeken, maar weet dat het niet lukt.

Of een soort gelijke manier,

Hoe heb je die tijd beleeft:
Waar werd het ander:
enz enz

Dit is mijn eerste post, weet niet of ikhet helemaal goed doe

grts

Adinomis

  • Berichten: 1813
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #1 Gepost op: september 30, 2008, 10:01:52 pm »

quote:

djmexx schreef op 30 september 2008 om 21:16:
Mijn vraag is, of er in jullie geloofs leven tijden zijn geweest waar het er allemaal meer ten kwade ging dan ten goede.

Op de manier van hoe je jezelf opstelt tegen over het geloof, alsof je jezelf regelrecht de verkeerde kant op werkt.
Wel dagenlijks bezig zijn met het geloof, en jezelf (zo ver dat kan) er toezetten te zoeken, maar weet dat het niet lukt.

Of een soort gelijke manier,

Hoe heb je die tijd beleeft:
Waar werd het ander:
enz enz

Dit is mijn eerste post, weet niet of ikhet helemaal goed doe

grts


Of je het goed doet.....? Het is in ieder geval heel goed dat je je moeiten onder ogen ziet en wilt bespreken.

Ja, ik heb lang geleden ook zo'n periode gehad. Mijn gevoel en mijn wil ging een kant op waarvan ik wist dat het niet goed was. Maar ik kon er geen weerstand aan bieden. Het gaf me ook het gevoel dat ik verloren zou gaan. Het was alsof ik een zwart gat werd ingetrokken.
 
Dat was het moment dat ik het naar God heb uitgeschreeuwd.

Vanaf dat moment veranderde het. God was het die het willen en het werken in mij ging bewerken.

quote:

Fil.2: 12 Blijf u inspannen voor uw redding, en doe dat in diep ontzag voor God, 13 want het is God die zowel het willen als het handelen bij u teweegbrengt, omdat het hem behaagt.
In deze tekst staat ook: 'blijf je inspannen voor je redding". Dat "inspannen" wil zeggen: blijf aan God vasthouden!!

Maar je moet erop rekenen dat wij niet opgewassen zijn tegen de kracht van de Satan. We kunnen alleen maar overwinnen als we ons vastklampen aan Jezus. Jezus zegt ook: "blijf in Mij". Hij is de overwinnaar. Ga op Hem vertrouwen!

Je zegt dat je "weet dat het niet lukt". Dat klopt. Je kunt het niet in eigen kracht. Geef jezelf in handen van Jezus, wat er ook gebeurt. Het lukt Hem wel!

Ik zal voor je bidden.
Rom.12:21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Riemer Lap

  • was: okidoki
  • Berichten: 8804
  • @ werkt altijd.
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #2 Gepost op: september 30, 2008, 11:56:57 pm »

quote:

djmexx schreef op 30 september 2008 om 21:16:
Mijn vraag is, of er in jullie geloofs leven tijden zijn geweest waar het er allemaal meer ten kwade ging dan ten goede.

Bedoel je tijden dat je meer van God los was dan dat wenselijk is?
dan is mijn antwoord: Ja

quote:

Op de manier van hoe je jezelf opstelt tegen over het geloof, alsof je jezelf regelrecht de verkeerde kant op werkt.

Ik ben jarenlang zoekende geweest, van karma tot evangelisch, van zwaar refo tot net geen atheïst.
Met name de periode dat ik de wereld van de "users"(leve de lol, leve het studentengenot) betrad was ik weinig te vinden in kerk of gemeentebijeenkomst.

quote:

Wel dagenlijks bezig zijn met het geloof, en jezelf (zo ver dat kan) er toezetten te zoeken, maar weet dat het niet lukt.
Ondanks dat ik aardig in de greep van het leven was, had ik wel dagelijks het lezen uit de bijbel bv. Tijden puur omdat de verhalen zo mooi en bekend waren. Ik ben op jonge leeftijd uit huis vertrokken en dat was niet zonder reden, de verhalen deden mij denken aan de tijd van dat het allemaal nog koek en ei was zeg maar.
Achteraf merk ik dat ik juist in die tijd veel heb geleerd uit die verhalen :)

quote:

Of een soort gelijke manier,

Hoe heb je die tijd beleeft:

Ik heb gefeest, ik heb gebeest, ik ben er geweest in meerdere opzichten. Ik genoot met volle teugen van de materie maar was eigenlijk heel eenzaam. Een niet langer gelovende relatie bleek mijn redding te zijn. Zij was het die zei dat ik mijn GOD en ZEKERHEID aan het belazeren was.
(Overigens heb ik nog steeds een goed contact met deze dame).

quote:


Waar werd het ander:
enz enz

Het werd anders toen een predikant mij uitnodigde voor een biertje in de dorpskroeg waar ik net niet intern woonde. Het bleek zowaar een MENS te zijn. Hij begreep waarom ik niets meer wilde, waarom ik de GOD die ik van vroeger (lees: de kerk van toen en nadrukkelijk NIET het gezin) niet kon begrijpen.
God heeft hem gebruikt om mij weer op de reguliere wereld te krijgen.

Later in mijn leven werd ik geconfronteerd met beginnende kanker en ten gevolge daarvan een forse depressie. Toen heb ik geen seconde getwijfeld aan GOD en zijn beloften aan mij.
En juist toen ontdekte ik de waarde van die dominee die mij uit de shit haalde, die dat biertje met mij dronk en mij vertelde van een GOD die geen afscheid kent maar juist mij bleef volgen.
Ik twijfel nooit meer aan GOD, ik verwijt Hem niets. Hij heeft zoveel moois in mijn leven gedaan dat ik niet anders kan dan terugblikken met een tevreden gevoel.
offtopic:Tijdens een periode van chemobehandeling is één van mijn kinderen verwekt. De artsen gaven snel aan dat het een kind met een ernstige beperking zou (kunnen, zij wisten het zeker overigens) worden.
Het kind is een bloedje van een zoon, zonder beperking met enkel een ulcus (onbehaard plekje op zijn hoofd). volgens onze huisarts toen was dat de plek waar GOD hem had vastgehouden :)

quote:


Dit is mijn eerste post, weet niet of ikhet helemaal goed doe

grts
Ach, fouten bestaan niet moet je maar denken :)
Mail me maar als je wat wilt weten

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #3 Gepost op: oktober 01, 2008, 03:04:58 pm »

quote:

djmexx schreef op 30 september 2008 om 21:16:
Mijn vraag is, of er in jullie geloofs leven tijden zijn geweest waar het er allemaal meer ten kwade ging dan ten goede.

Op de manier van hoe je jezelf opstelt tegen over het geloof, alsof je jezelf regelrecht de verkeerde kant op werkt.
Wel dagenlijks bezig zijn met het geloof, en jezelf (zo ver dat kan) er toezetten te zoeken, maar weet dat het niet lukt.

Of een soort gelijke manier,

Hoe heb je die tijd beleeft:
Waar werd het ander:
enz enz

Dit is mijn eerste post, weet niet of ikhet helemaal goed doe

grts
Meer ten kwade dan ter goede schrijf je. In zin van zonden is het op en bneer. Dan heb ik weer een ruzie met iemand, dan weer is het weer goed gemaakt, dan weer heb ik moeite met het vertrouwen hebben op God, dan weer merk ik dat bidden helpt. Het is een wisselvallig patroon van moment op moment. ik heb ook jaren gehad dat het me in geheel tegen zat. Opleidingen die niet goed gingen, heb op een MLK-school en een medische school gezeten. Ging daarna een tijd goe en kwam via de VBO op de MTS wat ik vervolgens na 2,5 jaar weer af moest breken, omdat ik de stage niet doorkwam. Daarna met gehandicapten een SPW-opleiding volgend waarvan 3 dagen werken en 1 dag naar school. Dat moest ik na 1 jaar afbreken omdat het me weer niet lukte. Daarna meerdere baantjes verloren, voor het eindelijk goed ging met me. In die tijd van tegenslagen was ik alle geloof in mezelf kwijt en geloofde ik dat ik nergens goed in was. Voor mij was bidden tot God toen bidden praten tegen een muur. Een relatie wilde niet lukken en ik voelde me vaak opgefokt en doelloos. Toch hield ik mijn geloof wel vol omdat ik wist dat God goed is. Uiteindelijk ging het goed met me. Geen zware conflicten meer thuis, ik vondt geschikt werk en belande weer in het rustige vaarwater waar ik tot dan toe nog nooit ingezeten had. Heerlijk, ik geloof dat God me daarin gestuurd heeft.
Een nieuwe start is een nieuw begin

djmexx

  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #4 Gepost op: oktober 03, 2008, 01:21:14 am »
bedankt alvast voor jullie mooie reacties, het zijn denk ik ook hele belangrijken tijden.
Te meer omdat iedereen er mee te maken krijgt.
Doet me ook weer goed om erover te praten en te weten dat je zeker niet de enige bent die de last van de wereld met zich mee sleept.
En ook niet alleen omdat......

Ik stopte met typen, omdat ik veel moeite heb met het op schrijven van de Naam van Onze Vader die in de hemelen zijt,

Het voelt allemaal vaak moeilijker, ik zal proberen nog wat meer te vertellen over mijn wegen waarin God mij nooit verlaten heeft maar ik hem verlaten heb.


Vroeger moesten we zoiezo mee naar de kerk, heb er vaak geen moeite mee gehad maar vaak ook wel, al het andere was vaak zo veel leuker.
Maar als we geweest waren, had ik altijd een heel goed gevoel,.
Of een bijzonder gevoel, anders dan anders.

Herinner mij ook veel momenten, die diep in mijn geheugen vast liggen.
Momenten dat er niets meer zeker leek te zijn, en zover ik mag geloveb de Grootste Waarheid mocht aanschouwen.

Naarmate ik ouder werd, werd het niet gaan naar de kerk door mijzelf niet echt gezien als erg of iets dat van groot belang zou zijn.
Heb een tijdje gezocht naar andere dingen die ik wel wilde geloven.
Vooral de tijd wat bovennatuurlijke dingen betreft weet ik nog wel goed.
Ik geloofde meer in beschermengelen en geesten dan wat van de kerk uitging.
Maar het bracht alleen maar veel angst met zich mee, absoluut geen veilig gevoel.

tot ik via internet ergens terecht kwam enzovoort, weer veel dichter bij het ware geloof, waar het weer veilig was en vol van licht en hoop, vreugde en liefde.
Kracht en momenten dat ik God nooit zou verlaten.
Maar daar is juist het gevaar, ik heb het nooit zelf voor elkaar gekregen, Hij heeft mij laten zien en laten gaan in de weg van ware Hoop en Liefde.

Ik las veel in de bijbel, en dat is wat okidoki ook in zijn reactie zegt.
Veel bijbelboeken heb ik gelezen en dat is er nooit meer uitgegaan, veel heb ik geleerd in die tijd.
Ook voor nu.
Toen stond ik (wat ik mij nu absoluut niet meer voor kan stellen) op met een verlangen een echt verlangen om als ik in de avond zou gaan slapen weer in de bijbel te lezen.
Er echt naar uit zien.

Nu is dat eerder het omgekeerde, ik denk het allemaal wel te weten, juist wanneer ik weet dat ik beter kan gaan lezen, de strijd is moeilijk uit teleggen.
Maar het is duidelijk dat ik het ben die schuldig is, maar God schuldig houd voor het feit dat Hij mij niet uitred.
En dat ik niet meer wil bidden en niet meer wil lezen.
En dat ik zoveel stijd heb, die ik liever niet strijd.

Ik weet duidelijk dat ik zelf schuldig ben, want ik weet het zelf toch veel beter dan God.
Ik weet het zelf wel, hoe ik me beter kan voelen, alleen is het beter in mijzelf en niet in Hem die voor onze zonden is gestorven.
Ik weet ook dat de schuld de dood is, en eens zal het te laat zijn.
Als ik blijf willen wat ik niet kan
en niet wil wat ik wel kan.

Het is ook wel nodig om te zien dat ik het zelf niet kan, absoluut niet kan, want ik, ik wil het niet enz enz

Maar Hij zal niet laten vaaren de werken Zijner hand.


Dat ik behoed mag worden voor het bozen, en verlost van kwaad.
Want Hij heeft voor ons gekozen, en bevrijd ons van de haat.
Ik mag blijven geloven en hopen, Door Uw Woord en Geest alleen
U heeft mij willen dopen, U bent onzer 3 in 1


(Heb dit gedicht zelf geschreven)

Beetje vaag misschien allemaal, ook wel moeilijk gevoelens op te schrijven.
kom er snel weer op terug

bedankt en grts

gaitema

  • Berichten: 10169
  • Zeg maar gait
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #5 Gepost op: oktober 03, 2008, 02:53:18 pm »
djmexx: Na het lezen hier van herken ik veel van mijn eigen strijd en wat ik er in heb mogen leren. wat je hier schrijft is ook wat de meeste christenen die ik in kringen sprak kennen. Ze gaven toe minder te bidden en bijbel te lezen dan ze voor hun gevoel moeten doen. Ze hebben steeds weer die duw in de rug nodig om even weer bij de les te zijn, een herhalend patroon. Dus jou beleving is die van de meeste 'praktiserende' christenen. Je staat er niet alleen in :)

Dan mag je van de brieven van Paulus leren dat wanneer wij op het zwakst zijn, God op zijn sterkst is. Juist dan komt Zijn 'genade'opvallend naar voren. Paulus wijst er ook op dat we niet behouden zijn door wat we doen, maar doordat God ons uitkoos om 'genadig' te zijn. Natuurlijk met de bedoeling dat we het goede zullen gaan doen, maar in de bijbel valt ook te lezen dat God zegt dat niemand (ja echt niemand!) echt zijn best doet om Gods wil te doen! Allemaal schieten we steeds te kort in onze inspanningen! Op basis van onze inspanningen kunnen we hemel dus 'niet' verdienen. Daarvoor hebben we de 'genade' door Jezus kruisdood o zo hart nodig. Je mag dus weten dat je met je hele gebrek aan inspanningen toch Gods kind bent, daar overtuigt de Heilige Geest ons van leert de bijbel ons. God is het die zich aan jou bekent maakte, de Heilige Geest gaf jou geloof. Juist jou geloof bewijst ervan dat God in jou leeft door Zijn Geest en dat je dus Zijn kind bent, dus dat je al het eeuwige leven hebt ontvangen. Dat is enkel door genade, niet door onze inspanningen. Eens zullen we allen bewust zijn dat God de gene is die ons genadig is en dat dat niet was op basis van onze inspanningen, maar op basis van Zijn wil zoals dat in het oude testament in de profeten staat geschreven. Niet wij kozen Hem, maar Hij koos ons uit! Niet wij hebben Hem geroepen, maar Hij riep ons! en je hoorde zijn stem door de Geest die dat in jou bewerkte. Was de Geest niet in jou, dan had jij die roep nooit kunnen verstaan en begrepen.

Bedenk dat er analfabetische christenen zijn die de bijbel niet kunnen lezen, is God hen niet genadig? Ja, zeker wel! Ook de velen die geen bijbel kunnen bemachtigen vanwege armoede of onderdrukking is Hij genadig omdat Hij hen gekozen heeft puur uit genade. En het gaat bij God ook niet om de lange omhaal van woorden in je gebeden, als die gebeden maar 'echt' zijn. Een gebed van een rechtvaardige (door geloof, niet ons handelen) vermag veel, ook schietgebeden.

Mozus was rechtvaardig in Gods ogen door geloof, net als de samaritaanse vrouw, Romeinse officier, Simson, Elia, de toch wel gelovige Thomas, koning David, Maria van Magdalena, Job, "Jona" en Salomo.
Hoe gelovig was Mozus eigenlijk? Hij stribbelde behoorlijk tegen in het begin. en de leerlingen van Jezus vielen in slaap tijdens de nacht dat ze voor Jezus zouden bidden.... (herkenbaar?)


Behoud komt dus door genade, maar daarnaast bouwen we schatten op in de hemel. Jezus zei immers: verzamel geen aardse schatten wat vergaat, maar schatten in de hemel! Hoe? elke vrucht die we afwerpen brengt hemelsche schatten voort. Dus behouden ben je hoe dan ook vanwege Gods eigen wil, omdat wij niet Hem maar Hij ons koos! Vervolgens is nu niet onze taak om het behoudt te krijgen die we al hebben, maar om mee te bouwen aan Gods koninkrijk wat tevens schatten op levert in het hemels koninkrijk. Nu gaat het ook weer niet om behoud of die schatten, nee het gaat om de liefde die vanuit God via ons de wereld in gaat. Vanuit die liefde leven wij.

Geloof, hoop en liefde. Liefde is het belangrijkste van deze drie.

De kinderen van God herken je ook aan de vruchten. De ene brengt 10 voudig op, de ander 100 voudig op.  Op de dag van het oordeel zal Jezus mensen laten leven of laten verloren gaan op basis van onze vruchten die we voort brachten. Zoals armen te helpen, eten geven aan mensen in hongersnood, zieken bezoeken etc.. Wanneer we dat deden voor één van Gods kinderen, al is hij of zij de minst belangrijke er van af, dan deden we dat voor Jezus zelf! Als we Hem hebben geholpen dan zal Hij onze Heer zijn. Die tekortkomingen is dan uit genade vergeven door zijn offer aan het kruis, niet omdat we Hem hebben uitgekozen, maar Hij ons!
Geloof is dus niet alleen wat je zegt en denkt, maar ook laten zien wat je zegt en denkt door te handelen. Gered worden is dus niet vanwege die vele momenten dat we faalden, maar door Jezus keuze voor ons omdat Hij wist dat we naast het falen ook vruchten zouden voort brengen. De ene meer dan de ander, maar allen behoren Hem toe.

Jezus zei dan ook: "Dat wat de wetten en de profeten ons wil leren is: behandel een ander zo zoals je zelf behandeld wilt worden."
en het grote gebod: "Heb je naaste lief als je zelf en God boven alles met geheel je hart, geheel je ziel en geheel je verstand." Als we daar naar kijken, dan schiet iedereen nog te kort, zodat God ons genadig kan zijn.
« Laatst bewerkt op: oktober 03, 2008, 03:33:01 pm door gaitema »
Een nieuwe start is een nieuw begin

Harmoniezoeker

  • Berichten: 678
    • Bekijk profiel
moeilijke tijden
« Reactie #6 Gepost op: oktober 04, 2008, 09:01:02 am »
Ja het is een innerlijke strijd, het geloof.
God is een beloner die Hem ernstig zoeken, en in Krnieken staat er dat `God zich laat vinden door hen die Hem oprecht zoeken`

In het begin worden we in het geloofsleven erg veel geholpen door de Heilige Geest, maar naarmate we ouder worden, hangt veel af van onszelf, hoe we zelf onze vernatwoordelijkheid vervullen in het leven.

Als mensen voortdurend veel verwachten van God, worden mensen soms teleurgesteld, want God begint juist meer van ons te verwachten naarmate we ouder worden;
Jacobus zegt dan ook dat geloof zonder (goede) `werken` dood is
Wie zou dat met zijn geloof willen laten gebeuren?