quote:
Harmoniezoeker schreef op 05 december 2008 om 01:32:Ik begrijp Mirt wel - slaan is in principe niet iets positiefs, net zoals zonde en de uitwassen daarvan.
Nu zijn er legio jongeren die als kleine `monstertjes` over straat lopen omdat ze in hun jeugd geen liefde noch discipliene hebben ontvangen, deels vanwege een links liberale begeleiidng van ouders, of vaak zefs zonder begeleiding. Deze kinderen hebben nooit een goed pak slaag gekregen, doen wat ze willen zonder dat volwassenen ingrijpen; dit is ernstig en tragisch!
Liberale opvattingen zoals `absoluut niet slaan` enzo, moeten dus weer onder de loep worden genomen, en herzien.
Nu, als kinderen bijv. een tasje stelen van een oude dame, hebben ze een soort korte oud- testamentische `geseling` nodig of een paar stokslagen, inclusief daaropvolgend een 3 maanden educatief programma om hun her op te voeden, op kosten van hun ouders natuurlijk - dan gaan we weer de goede kant op in onze samenleving! Dat is immers echte bezorgdheid en verantwoording?
Ik vind het wat lastig dat de een het over een pak slaag geven heeft, de ander het over ' slaan' en een ander weer over een tik uitdelen, en dan heb je ook nog een tik(je) over de vingers.
Hier zit toch wel verschil in.
Verder merk ik dat al dat ge psychologiseer ook niet altijd werkt.
Bv, bij pest gedrag op school kon de juf een heel verhaal houden en steeds maar weer uitleggen aan de betreffende jongens (groep 6/7) dat dat niet aardig was.... Het hielp allemaal niks.
Tot er een meester kwam (de juf was met zwangerschapsverlof) en dat was een jonge vent die de eerste de beste keer op school zei: en met het pesten is het nu afgelopen we behandelen pietje nu gewoon zoals iede ander. Punt.
En uit was het met het pesten.
Te lief willen zijn heeft niet altijd het juiste effect.
In dat verband dacht ik aan dit tekstgedeelte:
Hebr 12;
Mijn zoon, acht de tuchtiging des Heren niet gering,
en verslap niet, als gij door Hem bestraft wordt,
6 want wie Hij liefheeft, tuchtigt de Here, en Hij kastijdt iedere zoon, die Hij aanneemt.
7 Als tuchtiging hebt gij dit te dragen:
God behandelt u als zonen. Want is er wel een zoon, die door zijn vader niet getuchtigd wordt? 8 Blijft gij echter vrij van de tuchtiging, welke allen ondergaan hebben, dan zijt gij bastaards, en geen zonen. 9 Voorts, de tuchtiging van onze vaders naar het vlees hebben wij ondergaan en
wij zagen tegen hen op; zullen wij ons dan niet nog veel meer onderwerpen aan de Vader der geesten, en leven? 10 Want zíj hebben ons voor luttele dagen naar hun beste weten getuchtigd, maar Híj doet het tot ons nut, opdat wij deel verkrijgen aan zijn heiligheid. 11 Want alle tucht schijnt op het ogenblik zelf geen vreugde, maar smart te brengen, doch later brengt zij hun, die erdoor geoefend zijn, een vreedzame vrucht, die bestaat in gerechtigheid.
Het is dus een oefening als je ' getuchtigd' wordt. Er wordt getuchtigd met een doel, en niet om je irritatie af te reageren. Je kunt je natuurlijuk afvragen wat er precies wordt bedoeld met tuchtiging: een tik over de vingers, of een pak slaag?
Een heel verschil is het of je in woede tuchtigt of op een beheersde manier straf kan uitdelen omdat het nodig is.
