quote:
[Antwoord:
Lief kind,
Wat heb ik je toch een zwaar kruis opgelegd, door mijn dag precies op zondag te laten vallen en dan nota bene nog wel ná een vrije zaterdag.
Je Vader"
Even om te prikkelen...
Heeft God jou ook de bijbeltekst er bij gegeven dat hij de zondag heeft aangewezen?
Ik heb geen bezwaar tegen de zondag in tegendeel, we moeten er geen wet van maken. We hebben door de geschiedenis heen een dag gekregen, maar wijs me de tekst maar aan.
De zevende dag adventisten gaan daar ook wettisch mee om vind ik en toch zit er misschien een waarheid in het omstreden verhaal hoe men tot de zondag is gekomen?
Voorts, orthodoxe joden gaan tot
22 keer per week naar de synagoge, minder orthodoxe op de zaterdagochtend en
soms ook de vrijdagavond.
Als we dus willen kopiëren, kopieer dan goed en wat is dan waarheid?
Wat betreft het kerkbezoek, over één of twee keer of mijn part drie keer.
Wat doen wij daar anders als een kwebbelkwartiertje over veelal dagelijkse dingen, het volgen van de liturgie en het horen van de preek en het napraten na de dienst. Vaak ook weer over alledaagse zaken of de op- en aanmerkingen op de preek, het orgelspel. (andere insrumenten is een uitzondering en leidt wellicht tot discussies over mooi, niet mooi, oneerbiedig , zijn we niet gewend of wat dan ook)
Dan ook nog periodiek het avondmaal met het formulier en de langere dienst die soms wel erg lang duurt. De persoonlijke idee over of het een aanzittend avondmaal blijkt te zijn of een gaand en staand, open of gesloten.
Tot slot nodigen we negen van de tien keer die reeds jarenlang over de vloerkomende broeder en zuster uit op de koffie of voor de avond (als we dat al doen).
Even napraten over de dienst en dan snel hoe het op het werk gaat, de nieuwste aanschaf mobiel, de verbouwing, de problemen die je ervaart over randzaken binnen de kerk.
Of vergis ik me en schrijf ik een karikatuur en:
Gaan we vol vreugde naar de kerk
worden we vervuld met de Heilige Geest
aanbidden we met hart, ziel en lichaam door opwekking, psalmen, gezangen en
geestelijke liederen. (Dat is wat anders als Johannes de Heer en opwekking volgens mij)
verwonderen we ons over de boodschap die God tegen ONS zelf te zeggen heeft, gaan we in de loop van de dag op de knieën om vergeving te vragen van het verkeerde in de afgelopen week, maken we het goed met degene waar je een conflict mee hebt.
Hebben we voor en na de dienst gesprekken over wat God voor je heeft betekent in de afgelopen week, hardop en getuigend?
Nodigen we een volslagen onbekende met zes kinderen uit op de koffie,
slaan met hen de bijbel open, zingen we hardop liederen, maken een heerlijke maaltijd waar iedereen bij kan aanschuiven, bidden met elkaar,
gaan een wandeling maken in de natuur, sluiten de zondag af met een volbezette tweede bijeenkomst waar veel gezongen wordt, in de handen geklapt van vreugde en zelfs de reidans ontstaat omdat we mogen weten dat we verlost zijn.
Voorgaande niet vanwege het feit dat we onze zinnen willen bevredigen, maar omdat we God met hart, ziel en lichaam willen danken voor onze redding?
Zijn we tenslotte verheugd en verlangen al weer naar de volgende ontmoetingen op zondag (en door de week)
Of....zit het anders en is dat laatste overdreven en niet realistisch?
en dan heb ik het maar niet over die andere zes dagen in de week..
