Tweede kerkdienst

[Priscilla en Aquila]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 30 september 2008 om 08:49:
[...]


Sorry, beetje offtopic, maar ik ben toch wel benieuwd wat je in het Avondmaal aan God geeft en waarom dat het enige zou zijn wat er bij het Avondmaal gebeurt?

Beginnend met je laatse opmerking: IK zeg wat in een zin en ben dan niet geheel volledig. Het is niet het enige... De essentie is m.i. wel het geven... Eredienst is toch ook: God de eer geven, en hier dan: voor het offer van Zijn Zoon, Hem daarvoor danken en aanbidden.

Een citaat uit een boekje:

quote:

Eredienst en offerdienst

[...]
Eredienst is in feite lofofferdienst, het aan God offeren van ‘geestelijke
offeranden’ (vgl. Hebr. 13:15; 1 Petr. 2:5; Openb. 1:5vv.).
Wanneer op spontane wijze dankgebeden worden uitgesproken voor het volbrachte werk van Christus, wanneer de liefde van de Vader en de Zoon wordt bezongen in liederen van lof en dank, wanneer de harten van de gelovigen zijn vervuld met aanbidding die soms niet in woorden is uit te drukken, dan
verrichten zij eredienst. Dan aanbidden zij de Vader in geest en waarheid (Joh. 4:23vv.). Dan dienen zij God door de Geest van God (Fil. 3:3). Dan naderen zij als priesters in het heiligdom, in de directe tegenwoordigheid van God, met een waarachtig hart en in volle zekerheid van het geloof (Hebr. 10:19vv.).

In zekere zin is het héle leven van een christen een lofofferdienst, een ‘eredienst’, die welgevallig is voor God. De Schrift zegt dit zelf: ‘Ik vermaan u dan, broeders, door de ontfermingen van God, dat u uw lichamen stelt tot een levende offerande, heilig, voor God welbehaaglijk, [dat is] uw redelijke dienst’ (Rom. 12:1; de NBG-vert. gebruikt hier het woord ‘eredienst’). Ons leven in het vlees, ons bestaan in het lichaam, dienen wij helemaal aan God te wijden. Dat is onze redelijke eredienst, onze verstandelijke godsdienst. Het woord dat hier voor ‘offer’ wordt gebruikt, betekent letterlijk: ‘slachtoffer’. Het duidt elders in het Nieuwe Testament de dierenoffers aan die onder het oude verbond werden geofferd. Tevens wordt het gebruiktvoor het werk van Christus op het kruis als de vervulling van de levitische offeranden (Ef. 5:2; Hebr. 9:23).
God heeft recht op ons leven, op onze toewijding, op onze dienst. Als verlosten
door het kostbare bloed van Christus zijn wij een volk dat uitsluitend aan God toebehoort, een koninkrijk van priesters en een heilig volk (vgl. Ex. 19:5-6; Tit. 2:14).

De parallel met Israël

Maar in engere zin opgevat hebben de begrippen ‘eredienst’ en
‘offerdienst’ natuurlijk betrekking op de lofprijzing van God door Zijn volk. De parallel met Israël maakt dit duidelijk. Zoals Israël God ontmoette bij de tent der samenkomst in de woestijn, en later bij de tempel in het beloofde land, om Hem met hun offeranden te dienen en te eren, zo mogen christenen God ontmoeten in hun samenkomsten, Hem aanbidden en Hem hun
offers van lof en dank aanbieden (vgl. 1 Kor. 14:25; 2 Kor. 6:16).
Vandaar dat de eredienst van Israël ook van grote typologische waarde voor ons is. De oudtestamentische offers wijzen op verschillende facetten van het ene, volmaakte offer van Christus.

Wanneer wij nu als gelovigen samenkomen om, bij de tekenen van brood en wijn, terug te denken aan dat offer, brengen wij God onze lofoffers en offeren wij dus ‘slachtoffers van lof’. Zoals de Israëliet God ontmoette bij het brandofferaltaar in de voorhof, zo ontmoet de gelovige nu God de Vader en Christus bij de Avondmaalsviering aan de Tafel des Heren (1 Kor. 10:16-18; Hebr. 13:10).
De Bijbelse inhoud van het woord ‘eredienst’ wordt dus nader omschreven door woorden als ‘lofofferdienst’, ‘priesterdienst’ en ‘altaardienst’.
Bij de Avondmaalsviering naderen de gelovigen als priesters tot de Tafel des Heren – het christelijke altaar – om hun offeranden van lof en dank te brengen. Wij denken dan speciaal aan Christus als de Gestorvene, als het geslachte Lam. Dit brengt ons tot aanbidding nu al hier op aarde, zoals dat straks in de hemel tot in eeuwigheid het geval zal zijn (zie Openb. 5:6vv.).
(Bron: H. Bouter e.a.: De maaltijd van de Heer, p. 32/32

[Harmoniezoeker]

P. en N., het is een citaat, en het komt nogal theoretisch over.
Vroger woonden `heiligen` in kloosters, of op palen, afgezonderd dus van de mensen;  dat is echter ook geen oplossing, want dan ontwijk je a.h.w. de moeilijkheden.
Inde samenleving, vooral als je met seculiere mensen te maken hebt, of mensen binnen de gemeenschap, lijkt het vaak onmogelijk om positieve relaties te hebben;  het is dan zeer moeilijk om God et loven en te prijzen, en een produktieve eredienst te houden.

Wellicht is het goed om je volledig af te zonderen voor bepaalde periodes, en jezelf geestelijk sterk te maken, om vervolgens er weer tegeaan te gaan?

[Priscilla en Aquila]

quote:

Harmoniezoeker schreef op 04 oktober 2008 om 08:50:
P. en N., het is een citaat, en het komt nogal theoretisch over.
Vroger woonden `heiligen` in kloosters, of op palen, afgezonderd dus van de mensen;  dat is echter ook geen oplossing, want dan ontwijk je a.h.w. de moeilijkheden.
Inde samenleving, vooral als je met seculiere mensen te maken hebt, of mensen binnen de gemeenschap, lijkt het vaak onmogelijk om positieve relaties te hebben;  het is dan zeer moeilijk om God et loven en te prijzen, en een produktieve eredienst te houden.

Wellicht is het goed om je volledig af te zonderen voor bepaalde periodes, en jezelf geestelijk sterk te maken, om vervolgens er weer tegeaan te gaan?

Heb je het nu over mijn citaat hierboven? (P en N = P&A denk ik... )
Wat versta jij dan onder productieve eredienst?

NB: het ging me eigenlijk over het verschil tussen woorddienst en eredienst...
Letterlijk gezien heb je in een reguliere kerkdienst toch een 'woorddienst' - de dominee geeft in een preek Gods woord aan de gemeente. God -> voorganger -> gemeente. Dit is hoe het toeging in de synagoge, en dat was ook een woorddienst.
Terwijl het in de eredienst als je het Avondmaal viert zo is: gelovige -> offers van lof en dank voor het offer van Christus -> God
Dit is meer te vergelijken met de offerdienst in de tempel (geestelijk toegepast)
Dit zie je toch ook nog terug in de eucharistie in de RK-kerk.
De protestantse kerken hebben bij de reformatie eigenlijk alleen de woordddienst overgehouden - het Avondmaal wordt maar af en toe gevierd....

[cyber]

Dan zit er tussen protestants en gereformeerd een verschil dus.

[Harmoniezoeker]

P. & A., dat is waar, van de woorddienst.
In essentie was de reformatie dus een soort `noodzakelijk kwaad`, alsmede alle verdelingen en scheidingen in de gereformeerde en hervormde kerken.

Het zou God meer vreugde hebben gegeven, als de kerk in Rome, naar Luther had geluisterd, en uit vrije wil meer had gedaan voor de individuele kerkganger, en meer vrijheid en verantwoordelijkheid had gegeven;  dan was de Reformatie nooit nodig geweeest immers, en zo veel leed en lijden was bepaard geweest?

De RK dienst heeft veel aantrekkelijkheden, zoals de Anglicaanse kerkdienst - diensten in (vooral zwaar) gereformeerde gemeenten zijn vaak erg sober en jaagt jonge mensen a.h.w. de kerk uit, waarbij ze hun geestelijk leven tegelijk ook verliezen .........  tragisch.

Aan ons dus nu om meer harmonie te zoeken tussen protestanten onderling en Katholieken, alsmede meer substantieel in liefde uit te reiken naar andere religies!

[wateengedoe2]

quote:

Harmoniezoeker schreef op 05 oktober 2008 om 03:08:
Het zou God meer vreugde hebben gegeven, als de kerk in Rome, naar Luther had geluisterd, en uit vrije wil meer had gedaan voor de individuele kerkganger, en meer vrijheid en verantwoordelijkheid had gegeven;  dan was de Reformatie nooit nodig geweeest immers, en zo veel leed en lijden was bepaard geweest?

Wel eens van de contrareformatie gehoord?

quote:

Aan ons dus nu om meer harmonie te zoeken tussen protestanten onderling en Katholieken, alsmede meer substantieel in liefde uit te reiken naar andere religies!

Eensch, maar dan wel zonder het wegmaken/-moffelen van substantiële verschillen. Niet gezegd dat jij dat bedoelde, maar het kan er in de praktijk makkelijk bij uitkomen.

[gaitema]

Wat is contrareformatie?

En Harmoniezoeker, mooie gedachtes heb je zeker, maar houdt voor ogen dat voor ons wel boven al Jezus de weg, de waarheid en het leven is. Er komt niemand tot de Vader dan door Jezus. Hij stierft voor onze zonden, zodat wie voor Hem zijn zullen leven.

[Riemer Lap]

quote:

Harmoniezoeker schreef op 05 oktober 2008 om 03:08:diensten in (vooral zwaar) gereformeerde gemeenten zijn vaak erg sober en jaagt jonge mensen a.h.w. de kerk uit, waarbij ze hun geestelijk leven tegelijk ook verliezen .........  tragisch.

Als we dan toch al offtopic zijn dan wil ik graag weten waar Harmoniezoeker deze opmerking op basseert.
De GErgem en aanverwanten staan niet bekend om hun ledenverlies namelijk. Hun handboeken geven geen grote verliezen aan en geven eerder een beeld van een stabiele club die plaatselijk ook nog wel groeit.

[Harmoniezoeker]

`Wat een gedoe`, ik heb wel van de contra reformatie gehoord - toen was het leed echter al gedaan, en de scheiding tussen Katholiek en Protestant een vaststaand feit.

G., inderdaad is Jezus de waarheid, de weg en het leven - uit de evangelien komt ook naar vooren dat het in het geestelijke leven voornamelijk gaat om onzelfzuchtige, altruistische en een `agape` soort liefde;  vele protestanten onder ons hebben de waarheid wel, maar hebben die specifieke liefde niet meer;  in openbaringen staat er ergens :  `Gij hebt de naam levend et zijn, en bent toch dood`    Ik denk dat het daarmee te maken heeft!

O. in orthodox protestante kerken mag het ledenaantal dan wel constant blijven, maar het blijft klein, alsmede de invloed op de samenleving, omdat de meeste leden toch wel meer een `comfortabel en vertrouwd` geloof aanhangen.

Ik geef toe, het zijn allemaal `woorden`, maar het leek me toch wel aardig om ze op te schrijven, en in de discussie te brengen.

Tussen twee haakjes, gisteren morgen vroeg, voor ik de deur uitging las ik een verbazingwekkend bericht op het forum, nl. dat van de Wederkomst, en dat een zekere Koreaan Myung Moon, beweerd dat de wederkomst niet vanuit de wolken plaatsvindt, wat volgens het stukje een symbool is.  Ook een soort vergelijking met Elia en Johannes de Doper als Elia`s wederkomst;  heeft iemand iets daarvan gelezen?   Ik zie het bericht niet meer echter!

[grondig christelijk]

quote:

Harmoniezoeker schreef op 06 oktober 2008 om 08:00:
O. in orthodox protestante kerken mag het ledenaantal dan wel constant blijven, maar het blijft klein, alsmede de invloed op de samenleving, omdat de meeste leden toch wel meer een `comfortabel en vertrouwd` geloof aanhangen.

Men moet zich afvragen of deze leden gebonden zijn aan de angst verloren te gaan en het idee te geloven in een zelf ingebeelde Jezus hun erg bezig houdt of dat zij in die gemeenschappen voluit de liefde en genade van Jezus ervaren en horen vanaf de preekstoel.
Overigens komen ook steeds meer gergem jongeren naar bijeenkomsten buiten hun kring omdat ook zij ontzettend hongerig zijn naar de liefde en genade die Jezus voor elke christen heeft.
Ik hoop dat hun ervaringen met een levende Jezus Christus, zijn kracht en macht tot een zegen mag zijn voor anderen. Die geloven met een angstig hart en onvoldoende beseffen dat Gods genade voortkomt uit zijn liefde voor het verlorene, want schrijft de schrift "de liefde drijft de vrees uit"

een goede dag

[Fotogravinnetje]

quote:

Harmoniezoeker schreef op 06 oktober 2008 om 08:00:
[...]

Tussen twee haakjes, gisteren morgen vroeg, voor ik de deur uitging las ik een verbazingwekkend bericht op het forum, nl. dat van de Wederkomst, en dat een zekere Koreaan Myung Moon, beweerd dat de wederkomst niet vanuit de wolken plaatsvindt, wat volgens het stukje een symbool is.  Ook een soort vergelijking met Elia en Johannes de Doper als Elia`s wederkomst;  heeft iemand iets daarvan gelezen?   Ik zie het bericht niet meer echter!

offtopic:Dat is heel makkelijk te verklaren: vorige week is dezelfde post tweemaal gepost op plaatsen waar het off-topic was. Gisteren zelfs 4 keer. Het is dus niet iemand die in discussie wil gaan, maar een regelrechte spammer. Zo iemand krijgt hier een ban en de gespamde berichten worden verwijderd. Vandaar dat je de berichten niet terug kunt vinden

[gaitema]

harmoniezoeker:
Bedankt voor je bericht. Ik kan me daar ook in vinden.

[mohamed]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 oktober 2008 om 08:28:
[...]


Men moet zich afvragen of deze leden gebonden zijn aan de angst verloren te gaan en het idee te geloven in een zelf ingebeelde Jezus hun erg bezig houdt of dat zij in die gemeenschappen voluit de liefde en genade van Jezus ervaren en horen vanaf de preekstoel.
Overigens komen ook steeds meer gergem jongeren naar bijeenkomsten buiten hun kring omdat ook zij ontzettend hongerig zijn naar de liefde en genade die Jezus voor elke christen heeft.
Ik hoop dat hun ervaringen met een levende Jezus Christus, zijn kracht en macht tot een zegen mag zijn voor anderen. Die geloven met een angstig hart en onvoldoende beseffen dat Gods genade voortkomt uit zijn liefde voor het verlorene, want schrijft de schrift "de liefde drijft de vrees uit"

een goede dag

De volmaakte liefde drijft vrees uit inderdaad (1 Joh 4,18) want God is de bevrijder (   Ps 40,18) van de gelovigen.

[Keimpe]

Héél toevallig zijn er op zondag 2 diensten.
Héél toevallig willen we dan ook genieten van de natuur; Gods Schepping.
Kan dit héél toevallig ook niet doordeweeks?

Het zou geweldig zijn als we elke dág een dienst hadden! Zoals in de eerste gemeentes! Maar helaas ... wij hebben er maar 2.. (als GKV   )
heel toevallig op zondag... onze rustdag..

Is het niet zo dat als God ons roept wij moeten zeggen 'Spreek, HEER, uw dienaar luistert' ?

(klik!)

Hier het gedicht:

"Een brief.

Lieve Vader,

Het spijt me dat U de zondag op zo’n vreemde dag hebt gezet. Ziet U het zit zo: wij zouden véél beter en véél geregelder naar de kerk komen als U de zondag op een andere dag had gekozen.
Nu is het juist de dag, die volgt op een week hard werken. Meestal zijn we dan erg moe en willen we wat gaan uitrusten. Bovendien gaat er juist een zaterdag aan vooraf. De één zit dan te knutselen aan de auto, de andere is aan het sporten en iedereen heeft dan ook van alles te doen. ’s Avonds gaan we vaak uit of ontvangen we bezoek. Van vroeg naar bed gaan is dan geen sprake. Kunt U ons dan kwalijk nemen dat we de volgende dag wat uitslapen?
Verder valt het ons op dat het juist op zondag guur en koud weer is, of dat het regent. En is het een keer mooi weer, dan willen wij er wel eens op uit naar de bossen of zo. Tenslotte zitten we door de week altijd al binnen en zoals ik al zei: zaterdags komt er niet veel van. Ziet u Here God, ik schrijf dit, omdat ik zo graag wil, dat U de zaak ook eens van óns standpunt ziet. Het is echt niet ónze schuld of onwil, dat we ’s zondags zo weinig in de kerk komen. We zouden het graag willen en we weten dat het zo móet en dat we het nodig hebben. We willen alleen maar zeggen dat het vaak werkelijk niet kan en we hopen dat U ons zult begrijpen.

Uw toegenegen kind.


Antwoord:

Lief kind,

Wat heb ik je toch een zwaar kruis opgelegd, door mijn dag precies op zondag te laten vallen en dan nota bene nog wel ná een vrije zaterdag. Maar ik zal het je uitleggen: de maandag is vanouds bedoeld als wasdag en op dinsdag wordt de was gestreken. De woensdag is er voor de kleine karweitjes en om met de kinderen de vrije middag door te brengen. Op donderdag krijgen de slaapkamers hun wekelijkse beurt, en op vrijdag wordt de rest van het huis gedaan om het bezoek in het weekend waardig te kunnen ontvangen. Dan kun je op zaterdag uitslapen en de boodschappen doen, en na vijf dagen aan de auto knutselen. Ja, …en dan de zondag.
Op zondag mag jij op visite: bij Mij, want ik wil dan even met je bijpraten, weer of géén weer, bossen of géén bossen, zin of géén zin!
Zes dagen in de week kijk Ik dag en nacht naar je om,... als je thuis bent, ... voor een stoplicht staat,… in de supermarkt loopt,… niet in slaap kunt komen…
Altijd en óveral ben Ik bij jou en nu wil Ik gewoon dat je op mijn dag bij Mij op bezoek komt, twee keer een uurtje, en óók regelmatig bij Mij aan tafel komt. Ik ben blij dat je graag wilt komen en dat je ook weet dat het moet en beseft dat je het nodig hebt.
Daarom verwacht Ik je elke zondag!

Je Vader"

[grondig christelijk]

quote:

[Antwoord:

Lief kind,

Wat heb ik je toch een zwaar kruis opgelegd, door mijn dag precies op zondag te laten vallen en dan nota bene nog wel ná een vrije zaterdag.
Je Vader"

Even om te prikkelen...

Heeft God jou ook de bijbeltekst er bij gegeven dat hij de zondag heeft aangewezen?
Ik heb geen bezwaar tegen de zondag in tegendeel, we moeten er geen wet van maken. We hebben door de geschiedenis heen een dag gekregen, maar wijs me de tekst maar aan.
De zevende dag adventisten gaan daar ook wettisch mee om vind ik en toch zit er misschien een waarheid in het omstreden verhaal hoe men tot de zondag is gekomen?

Voorts, orthodoxe joden gaan tot 22 keer per week naar de synagoge, minder orthodoxe op de zaterdagochtend en soms ook de vrijdagavond.

Als we dus willen kopiëren, kopieer dan goed en wat is dan waarheid?

Wat betreft het kerkbezoek, over één of twee keer of mijn part drie keer.
Wat doen wij daar anders als een kwebbelkwartiertje over veelal dagelijkse dingen, het volgen van de liturgie en het horen van de preek en het napraten na de dienst. Vaak ook weer over alledaagse zaken of de op- en aanmerkingen op de preek, het orgelspel. (andere insrumenten is een uitzondering en leidt wellicht tot discussies over mooi, niet mooi, oneerbiedig , zijn we niet gewend of wat dan ook)
Dan ook nog periodiek het avondmaal met het formulier en de langere dienst die soms wel erg lang duurt. De persoonlijke idee over of het een aanzittend avondmaal blijkt te zijn of een gaand en staand, open of gesloten.
Tot slot nodigen we negen van de tien keer die reeds jarenlang over de vloerkomende broeder en zuster uit op de koffie of voor de avond (als we dat al doen).
Even napraten over de dienst en dan snel hoe het op het werk gaat, de nieuwste aanschaf mobiel, de verbouwing, de problemen die je ervaart over randzaken binnen de kerk.

Of vergis ik me en schrijf ik een karikatuur en:

Gaan we vol vreugde naar de kerk
worden we vervuld met de Heilige Geest
aanbidden we met hart, ziel en lichaam door opwekking, psalmen, gezangen en geestelijke liederen. (Dat is wat anders als Johannes de Heer en opwekking volgens mij)
verwonderen we ons over de boodschap die God tegen ONS zelf te zeggen heeft, gaan we in de loop van de dag op de knieën om vergeving te vragen van het verkeerde in de afgelopen week, maken we het goed met degene waar je een conflict mee hebt.
Hebben we voor en na de dienst gesprekken over wat God voor je heeft betekent in de afgelopen week, hardop en getuigend?
Nodigen we een volslagen onbekende met zes kinderen uit op de koffie,
slaan met hen de bijbel open, zingen we hardop liederen, maken een heerlijke maaltijd waar iedereen bij kan aanschuiven, bidden met elkaar,
gaan een wandeling maken in de natuur, sluiten de zondag af met een volbezette tweede bijeenkomst waar veel gezongen wordt, in de handen geklapt van vreugde en zelfs de reidans ontstaat omdat we mogen weten dat we verlost zijn.
Voorgaande niet vanwege het feit dat we onze zinnen willen bevredigen, maar omdat we God met hart, ziel en lichaam willen danken voor onze redding?
Zijn we tenslotte verheugd en verlangen al weer naar de volgende ontmoetingen op zondag (en door de week)

Of....zit het anders en is dat laatste overdreven en niet realistisch?

en dan heb ik het maar niet over die andere zes dagen in de week..

[Harmoniezoeker]

Beste g.c.

Inderdaad hebben de adventisten wel iets, maar ze zijn er niet in geslaagd om de `zaterdag sabbath` aan het hele christendom over te brengen na meer dan 100 jaar - inderdaad, zoals je zegt, omdat ze er iets wettisch van hebben gemaakt, en zich hebben afgescheiden van het chistendom als geheel;

God houdt niet van afscheiding en (vooral ook echt)breuk denk ik.

We moeten vooral streven naar een ideaal waarbij we dagelijks God kunnen dienen en voelen, binnenshuis vooral - tot die tijd is het zeker goed om vooral zo vaak en oprecht mogelijk samen te komen, te bidden en te lofprijzen.

[Harmoniezoeker]

Beste g.c.

Inderdaad hebben de adventisten wel iets, maar ze zijn er niet in geslaagd om de `zaterdag sabbath` aan het hele christendom over te brengen na meer dan 100 jaar - inderdaad, zoals je zegt, omdat ze er iets wettisch van hebben gemaakt, en zich hebben afgescheiden van het chistendom als geheel;

God houdt niet van afscheiding en (vooral ook echt)breuk denk ik.

We moeten vooral streven naar een ideaal waarbij we dagelijks God kunnen dienen en voelen, binnenshuis vooral - tot die tijd is het zeker goed om vooral zo vaak en oprecht mogelijk samen te komen, te bidden en te lofprijzen.

[Harmoniezoeker]

Beste g.c.

Inderdaad hebben de adventisten wel iets, maar ze zijn er niet in geslaagd om de `zaterdag sabbath` aan het hele christendom over te brengen na meer dan 100 jaar - inderdaad, zoals je zegt, omdat ze er iets wettisch van hebben gemaakt, en zich hebben afgescheiden van het chistendom als geheel;

God houdt niet van afscheiding en (vooral ook echt)breuk denk ik.

We moeten vooral streven naar een ideaal waarbij we dagelijks God kunnen dienen en voelen, binnenshuis vooral - tot die tijd is het zeker goed om vooral zo vaak en oprecht mogelijk samen te komen, te bidden en te lofprijzen.

[Bouwe]

Vervelend vind ik het niet als smiddags de kerk half leeg is.
Maar ik hoor het een oudere broeder nog zeggen hier over;dat er niet meer eerbied en ontzag is voor de Here dat er zo verzuimd word.
Volgens mij is dat in gebakken taal,als of je God niet kunt eren als je niet in de kerk zit.
alles heb ik hier boven niet gelezen.
Wel vind ik het goed dat het aktueel is,misschien moeten we er ook maar eens af,dat we naar de kerk moeten.
Vroeger is dat ons geleerd(ik ben 60)maar waar om ho maar.
Kinderen van nu pikken dat niet meer en logies toch.

[drentenaar]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 04 oktober 2008 om 21:46:
De protestantse kerken hebben bij de reformatie eigenlijk alleen de woordddienst overgehouden - het Avondmaal wordt maar af en toe gevierd....

En zitten daarmee dus geenszins op het spoor van Johannes Calvijn.
Die bepleitte een wekelijkse viering van de Maaltijd des Heren.
Het stadsbestuur van Geneve was daar echter bepaald niet van gecharmeerd!

Verder: generaliseren is ook een kunst! (Zie de door mij 'bold' gemaakte woorden).
Er zijn her en der ter dege wel PKN-gemeenten die een wekelijkse viering kennen,
zeker niet alleen die gemeenten die een lutherse achtergrond hebben!

[drentenaar]

quote:

gaitema schreef op 05 oktober 2008 om 23:47:
Wat is contrareformatie?

De contra-reformatie is de beweging die door Rome in touw gezet werd toen bleek dat de Reformatie meer dan een incident was!

Drie feiten dienen in dit verband te worden gememoreerd:

1) Het concilie van Trente (1548 - 1563) die de officiële leer van de RKK vastlegde.
2) De oprichting van de Jezuïetenorde (S.J.), met als voorman Ignatius de Loyola, die wel gezien werd als de tegenspeler van Calvijn.
3) De instelling van de beruchte 'Inquisitie'.

[rkdiak]

quote:

drentenaar schreef op 25 oktober 2008 om 21:57:
[...]

De contra-reformatie is de beweging die door Rome in touw gezet werd toen bleek dat de Reformatie meer dan een incident was!

de contra-reformatie is de naam die de reformatie binnen de katholieke Kerk kreeg, nadat de reformatie buiten de katholieke Kerk op kwam. De reformatie binnen de katholieke Kerk was al enkele decennia aan de gang vóór Luther, maar kreeg dankzij Luther c.s. een wat andere wending.

quote:

Drie feiten dienen in dit verband te worden gememoreerd:

1) Het concilie van Trente (1548 - 1563) die de officiële leer van de RKK vastlegde.

Het concilie van Trente was bepaald niet het eerste, en het is dan ook niet geheel correct om te stellen dat hier de officiële leer van de katholieke Kerk werd vastgelegd. Wel was Trente één van de eerste concilies met een uiterst brede agenda.

De Spaanse inquisitie stamt overuigens uit 1478, de Romeinse kwam wat later en was gericht tegen de Katharen. Het verband met de reformatie ontgaat me een beetje.

Een denkfout die vaak gemaakt wordt is dat de rechtbanken van Alva in Nederland deel uitmaakten van de inquisitie. Een andere denkfout is dat de vrijheidsstrijd van de Nederlanden tegen de Spanjaarden "eigenlijk" een religieuze strijd van reformatie tegen Rome was.

[Riemer Lap]

quote:

rkdiak schreef op 25 oktober 2008 om 23:52:
[...]txt

Welcom back. Altijd handig om een rkklid erbij te hebben

[gaitema]

quote:

okidoki schreef op 25 oktober 2008 om 23:56:
[...]
Welcom back. Altijd handig om een rkklid erbij te hebben

Er zijn meer rkk leden dan PKNers hier.

[gaitema]

Drentenaar bedank voor je uitleg en rkdiak voor je aanvulling erop.

[Harold-2]

quote:

Bouwe schreef op 25 oktober 2008 om 19:55:
Vervelend vind ik het niet als smiddags de kerk half leeg is.
Maar ik hoor het een oudere broeder nog zeggen hier over;dat er niet meer eerbied en ontzag is voor de Here dat er zo verzuimd word.
Volgens mij is dat in gebakken taal,als of je God niet kunt eren als je niet in de kerk zit.
alles heb ik hier boven niet gelezen.
Wel vind ik het goed dat het aktueel is,misschien moeten we er ook maar eens af,dat we naar de kerk moeten.
Vroeger is dat ons geleerd(ik ben 60)maar waar om ho maar.
Kinderen van nu pikken dat niet meer en logies toch.

Ligt er ook aan wat je motivatie is waarom je naar de kerk gaat: als je altijd opgevoed bent met: "het hoort zo". En als ouders verder niet op de kerkdienst terug komen, na de dienst. Dan heeft het voor een gedeelte van de jeugd inderdaad geen toegevoegde waarde meer. Dan ga je zondags naar de kerk om "kerkje" te spelen, wat los staat van een relatie met God. En degene die "kerkje spelen" op zondag zullen op den duur afhaken, of helaas tot hun dood in deze traditie blijven hangen.

[drentenaar]

quote:

rkdiak schreef op 25 oktober 2008 om 23:52:
Een denkfout die vaak gemaakt wordt is dat de rechtbanken van Alva in Nederland deel uitmaakten van de inquisitie. Een andere denkfout is dat de vrijheidsstrijd van de Nederlanden tegen de Spanjaarden "eigenlijk" een religieuze strijd van reformatie tegen Rome was.

Klopt helemaal, beminde broeder, aan die denkfouten heb ik mij dan ook in het geheel niet schuldig gemaakt.