Ik ben er vast van overtuigd dat de heilzame effecten van placebo's tussen de oren zitten. Letterlijk.
Het lichaam bezit een wonderlijke capaciteit tot herstel. Er is vanalles bekend over wat dit herstel kan beinvloeden, zoals ondervoeding, voeding, klimaat, luchtkwaliteit binnenshuis, verdriet, vermoeidheid, opgewektheid, vertrouwen, vastberadenheid, geloof, hoop en liefde. Naar mijn mening heb je enerzijds fysieke randvoorwaarden (voldoende bouwstoffen en energie voor goed herstel), anderzijds psychische randvoorwaarden (samengevat als 'wil tot leven') die herstel optimaliseren. Ook bij een simpele schaafwond.
Het succes van homeopaten zit 'm imho in hun vaardigheid het vertrouwen van patienten te winnen, in combinatie met het geloof dat patienten zelf weer iets kunnen doen aan hun aandoening (door rare dieten, rare smeersels, warme stenen, automutilatie met naalden etc). Dat werkt. Generale dokters noemen dat meesmuilend placebo-effect, maar dat zou men niet moeten onderschatten.
Ik heb wat rondgeneusd op pubmed, maar dat geeft niet veel hoop. Er zijn wel onderzoeken gedaan naar olie (op wonden of olie-rijk dieet), maar de studies zijn doorgaans mager van kwaliteit of er komt niet veel uit.
Er is misschien een
trend voor arnicazalf.Een visolierijk dieet levert echter meer
infecties op bij brandwonden.Lavendel olie (en allerlei andere traditionele kruiden en olieen) kan
allergie induceeren.Wellicht dat olie werkt, maar dan is het effect te subtiel om opgepikt te worden in een studie, vermoed ik. Wellicht dat de laag olie iets helpt tegen het uitdrogen, wellicht dat huidcellen makkelijker migreren over de wond in een olieachtige omgeving, wellicht dat een fibrinematrix beter gevormd wordt (pubmed suggereert weinig op dat vlak).
Wat scheelt is de aandacht voor de wond, het idee dat je iets doet ipv afwacht hoe erg het wordt, volgens mij. En dan is boter, olie of arnica net zo werkzaam als de zoen van een moeder op de knie van een kind.
