Auteur Topic: Huis van God (gelezen 3160 keer)

tomp · « **Gepost op:** augustus 12, 2009, 02:07:23 pm »

De psalmen spreken vaak over het huis van God en hoe goed het is om daar te zijn. Ik denk dat de dichters dan doelen op de tabernakel of later de tempel in Jeruzalem. Toch vraag ik me af hoe we in de huidige tijd om moeten gaan met deze term "huis van God". Ik merk nl dat het in vergaderingen/discussies/preken soms gelijk gesteld wordt met óf het kerkgebouw óf de kerkdiensten.

Bv. als je niet naar de kerkdiensten gaat, dan wordt er gezegd dat het toch niets mooiers is dan samen te komen in Gods huis? Ik denk dat er heel wat goede redenen zijn om met elkaar regelmatig samen te komen, maar ik vraag me af of het gebruik van de term 'Gods huis' wel zuivere koffie is. Ik krijg altijd het gevoel dat mensen zo'n begrip met hoofdletters uitspreken, zodat iedereen met een beetje respect voor God dit niet durft tegen te spreken.

Is er een schriftuurlijke basis om óf kerkgebouw óf kerkdiensten te bestempelen met die term 'huis van God'?

Priscilla en Aquila · « **Reactie #1 Gepost op:** augustus 12, 2009, 03:38:07 pm »

In het NT zijn het m.i. de mensen die het huis Gods vormen.

Dat staat bv in Efeze 2: 22 dat we gebouwd worden tot een woonstede Gods in de Geest.
Of
1 Petr 2
4 En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, 5 en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus.

Ik geef hier een schriftuurlijke basis om ge gelovigen te zien als het huis van God.

Gereformeerden mogen hier nu verder vertellen waarom men het kerkgebouw ook zo bestempelt.

Om een dienst zo te noemen kan ik nog wel in mee gaan. God is aanwezig als de gemeente samenkomt.

tomp · « **Reactie #2 Gepost op:** augustus 14, 2009, 09:56:55 am »

quote:
Priscilla en Aquila schreef op 12 augustus 2009 om 15:38:
In het NT zijn het m.i. de mensen die het huis Gods vormen.

Dat staat bv in Efeze 2: 22 dat we gebouwd worden tot een woonstede Gods in de Geest.
Of
1 Petr 2
4 En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, 5 en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus.

Een mooie tekst die zeker het overdenken waard is in dit verband.

quote:
Gereformeerden mogen hier nu verder vertellen waarom men het kerkgebouw ook zo bestempelt.

Weinig reactie tot nu toe. Ik schat ook zo in dat de forummers deze stelling niet onderschrijven.
Toch ... vraag ik me af of we niet iets kwijt zijn geraakt door het kerkgebouw alleen als een stapel stenen te gaan beschouwen. Ik denk hierbij aan mijn vakanties (meestal in Frankrijk) waar ik me graag af en toe mocht terugtrekken in RK-kerken voor een moment van rust of gebed. In protestante kerken in NL is dit nauwelijks mogelijk, wat ik een gemis vind.
Je kan natuurlijk overal bidden, dat weet ik wel. Maar mijn geest kan wel erg gebaat zijn bij de juiste entourage, het besef van een soort heilige plaats.

Thorgrem · « **Reactie #3 Gepost op:** augustus 14, 2009, 10:30:02 am »

Excuus, dit is GL. Bijdrage verwijderd.

Mellon · « **Reactie #4 Gepost op:** augustus 14, 2009, 10:47:13 am »

Toen ik in Maastricht woonde, kerkten we eerst in een zwembad in een sportcentrum en daarna in het zijzaaltje van een kroeg

In onze huidige gemeente, zijn veel mensen wel erg gehecht aan het gebouw an sich.

Het is misschien wel even interessant om op bijvoorbeeld biblija.net te zoeken op 'Gods huis'.

Ik krijg de indruk dat in het OT de fysieke tempel wordt bedoeld, en in het NT de gemeente, als een metoniem totem pro parte.

dingo · « **Reactie #5 Gepost op:** augustus 14, 2009, 10:18:36 am »

Een beetje logisch redeneren brengt me op het volgende: als de gelovigen in de Heilige Geest, de levende stenen van God's huis zijn dan is de plaats waar de gemeente samenkomt een Godshuis. Is er overigens een reden dat je dit in GL zet? Ik ben namelijk wel benieuwd wat Thorgrem er over te zeggen heeft. Zo niet,schopje naar CL?

Adinomis · « **Reactie #6 Gepost op:** augustus 14, 2009, 10:06:56 pm »

quote:
tomp schreef op 14 augustus 2009 om 09:56:

Weinig reactie tot nu toe. Ik schat ook zo in dat de forummers deze stelling niet onderschrijven.

De uitdrukking "Gods huis" onstond toen Jakob de droom had over ladder die tot aan de hemel reikte. De naam Bethel betekent "Gods huis".

quote:
Gen.28:16 Toen werd Jakob wakker. ‘Dit is zeker,’ zei hij, ‘op deze plaats is de HEER aanwezig. Dat besefte ik niet.’ 17 Eerbied vervulde hem. ‘Wat een ontzagwekkende plaats is dit,’ zei hij, ‘dit is niets anders dan het huis van God, dit moet de poort van de hemel zijn!’ 18 De volgende morgen vroeg zette Jakob de steen die hij als hoofdsteun had gebruikt rechtop, en wijdde hem door er olie over uit te gieten. 19 Hij gaf die plaats de naam Betel; (28:19) Betel – Betel kan worden vertaald als ‘huis van God’.vroeger heette het daar Luz.

In dit verhaal symboliseert de ladder de verbinding tussen hemel en aarde. Daar waar de mens contact met God heeft kan men spreken van Gods huis.
Maar ook de tempel werd "Gods huis" genoemd. Bijv. ps. 55:15. De tempel was de plaats van aanbidding. Dat veranderde toen Jezus zijn verzoeningswerk voltooid had. In het gesprek met de Samaritaanse vrouw in Joh. 4 legt Jezus dat uit. Voortaan kun je overal aanbidden, als het maar "in geest en waarheid" is.

quote:
Joh.4:20 Onze voorouders vereerden God op deze berg, en bij u zegt men dat in Jeruzalem de plek is waar God vereerd moet worden.’ 21 ‘Geloof me,’ zei Jezus, ‘er komt een tijd dat jullie noch op deze berg, noch in Jeruzalem de Vader zullen aanbidden. 22 Jullie weten niet wat je vereert, maar wij weten dat wel; de redding komt immers van de Joden. 23 Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden, 24 want God is Geest, dus wie hem aanbidt, moet dat doen in geest en in waarheid.’

quote:
Tomp schreef:
Toch ... vraag ik me af of we niet iets kwijt zijn geraakt door het kerkgebouw alleen als een stapel stenen te gaan beschouwen. Ik denk hierbij aan mijn vakanties (meestal in Frankrijk) waar ik me graag af en toe mocht terugtrekken in RK-kerken voor een moment van rust of gebed. In protestante kerken in NL is dit nauwelijks mogelijk, wat ik een gemis vind.

In de drukte van het stadsgewoel kan een kerk een oase zijn om stil te worden voor God. Als je daar gemeenschap met God ervaart is dat het huis van God. Overigens vind ik het ook heel fijn om alleen in de natuur God te ontmoeten. Dan is dat mijn Bethel.

Ik kan me ook wel een beetje voorstellen dat, als je regelmatig in een bepaalde kerk gemeenschap hebt met God, dat je over het huis van God kunt spreken. Maar dat wordt niet bepaald door de "hoop stenen", maar door het contact dat je samen met God beleeft. Vooral het samen gemeenschap hebben met God is het "huis van God".

quote:
1 Tim 3:15. Mocht ik nog uitblijven, dan weet gij, hoe men zich behoort te gedragen in het huis Gods, dat is de gemeente van de levende God, een pijler en fundament der waarheid.

quote:
Tomp schreef:
Je kan natuurlijk overal bidden, dat weet ik wel. Maar mijn geest kan wel erg gebaat zijn bij de juiste entourage, het besef van een soort heilige plaats.

Ja die entourage..... ik zit bijv. liever te bidden in een opgeruimde kamer dan wanneer mijn handen jeuken om aan het opruimen te gaan. Je moet in de rust kunnen komen. Persoonlijk heb ik daar geen kaarsje o.i.d. bij nodig. Een plek die je hiervoor regelmatig gebruikt kan ook "een heilige plaats" worden.