Aangezien je om antwoorden verlegen zit beantwoord ik het. Wellicht zijn het niet gewenste antwoorden of begrijp ik de vraagstelling niet helemaal, maar geef het dan maar even aan.
quote:
rkdiak schreef op 04 maart 2009 om 17:23:Laten we eens aannemen dat de voorspellingen uit komen, sterker, dat de nabije toekomst er nog wat zwarter uit ziet, dan de optimisten van het CPB voorspellen. Pakweg vanaf de zomer 20% werkeloosheid in de statistieken, dus al snel 30, 40% van de gezinnen en alleenstaanden in zwaar weer, starters op de arbeidsmarkt vrijwel kansloos. Hoewel de huizenprijzen dalen, is de financierbaarheid kansloos, dus oplopende woningnood onder de starters. Wie wel nog werk heeft leeft in onzekerheid, wie meende een veilige oudedagsvoorziening te hebben ontdekt dat ook pensioenen omlaag kunnen. De babyboomers, die altijd uitstekend voor zichzelf wisten te zorgen ontdekken dat hun pensionering ook het einde van hun vermogen om de volgende generaties te laten opdraaien voor hun welvaart betekent.
Dat lijkt me een gezond uitgangspunt. Ook een uitgangspunt wat niet uit kon blijven. Op zich vind ik het niet verkeerd dat er een recessie is, ondanks dat het natuurlijk voornamelijk en vaak het snelst de mensen treft die geen aandeel hadden in de graai cultuur maar gewoon hun leven met de sores van alledag leven.
quote:
Kortom, laten we eens aannemen dat de materiele, en daaruit volgend ook de spirituele nood van grote groepen mensen razendsnel gaat oplopen vanaf de zomer.
Materiële nood wil volgens mij niet automatisch spirituele nood betekenen. Veel mensen van middelbare leeftijd zijn zo materialistisch opgegroeid dat ze een aversie tegen het spirituele hebben. Deze mensen denken dat je met geld geluk kan kopen, deze zullen daar niet snel van afwijken en zullen alles op alles zetten om zoveel mogelijk kapitaal/materie te verzamelen, zich wellicht geen eens bewust van een andere levensvisie.
quote:
Stel je nu voor: een lokale kerk, gemeente, parochie, zonder geld, met weinig vrijwilligers, weinig actieve leden, die de overtuiging koestert dat de kerk in een crisis als die nu als een tsunami op ons komt afstormen, een rol moet spelen:
- mensen spiritueel steun te geven
- wellicht mensen materieel steun te geven (NB: maar zonder dat fondsen beschikbaar zijn!)
- mensen ook in tijden van crisis blijven motiveren om te zien naar de naasten in de wereld voor wie onze ergste crisis nog steeds klinkt als een aards paradijs
Wat zou je kunnen doen? Concreet?
Eerst zou ik kijken wat de middelen zijn die je hebt. Wat wordt er momenteel al gedaan en hoeveel mensen worden er voor die taken ingezet.
In mijn parochie (die samengevoegd gaat worden) zijn we dat proces inmiddels gepasseerd en zijn we een stap verder. Conclusie was dat met 65% (zo uit mijn hoofd) inzet qua tijd van het pastorale team slechts 15% van de katholieken bereikt wordt. Die tijd gaat in vieringen zitten. Om die vieringen voor te bereiden, in goede banen te leiden enz zijn nog eens ontzettend veel vrijwilligers nodig. Een bijzondere zware belasting waarmee je slechts 15% van het kerkvolk bereikt dan hebben we het nog geen eens over niet katholieken (alhoewel ook een klein percentage daarvan bereikt wordt met de vieringen).
Waar naar gezocht moet worden zijn dus alternatieve middelen en manieren om de mensen aan te spreken. Dat wil ook betekenen dat de inzet van het pastorale team en de vele vrijwilligers anders moet. Mijn parochie (of beter gezegd het samenwerkingsverband wat later opgaat in een parochie) heeft een aantal plannen gepresenteerd. Daarvan heb ik je al eens een korte samenvatting laten zien geloof ik. Zo niet:
http://www.rkdeventer.nl/pdf/beleidsvoorst_jan_2009.pdfAlhoewel niet een ieder enthousiast kan worden over de plannen of de eerste invulling daarvan zien ook de vrijwilligers noodzaak tot verandering om de druk te verminderen.
Enkele concrete punten die ik je aan zou willen geven (en wellicht zijn enkele punten al praktijk):
-Richt de kerk zo in dat op werkdagen en zaterdag de kerk ook open kan zodat mensen voor steun een kaarsje op kunnen steken. Je hebt zelf in de kathedraal van Den Bosch gezien dat dit mensen erg steunt, ook al komen die mensen waarschijnlijk nog maar zelden in een viering.
-Ga het contact met de katholieke basisscholen aan. Contacten zijn vaak verwaterd. Katholieke basisscholen vinden in deze tijd hun identiteit echter weer een klein beetje belangrijker om zich te onderscheiden. Wellicht kunnen enkele klassen meehelpen aan een gezinsviering. Ook mijn parochiekerk is vaak maar halfvol maar met een gezinsviering waarin basisschoolkinderen mee helpen vanuit de school is het vaak vol, straalt de bedrijvigheid er van af en genieten kinderen zichtbaar van het hele gebeuren. De jeugd heeft de toekomst.
-Wat pastoor Schilder al doet is dagelijkse vieringen. Geweldig, mensen die hun baan verliezen hebben doorgaans veel vrije tijd. Wat is er een mooier begin van de dag dan een eucharistieviering op de vroege ochtend waarna je een hele dag hebt om met Gods genade een baan te zoeken. Regelmaat is belangrijk, zeker voor werkloze mensen. Anders is er de vuilkuil dat ze vervallen en de moed niet meer oppakken.
-Zorg voor een wekelijks (of tweewekelijks) ochtend programma in kerk (bij voorkeur een ruimte buiten de kerkzaal) voor gepensioneerde mensen. Met een beetje sturing in het begin kunnen deze mensen zelf het stokje overnemen. Voor deze mensen kan het een vast punt in de week zijn om elkaar te ontmoeten, bij te kletsen en elkaar te bemoedigen.
-Maak een lijst met vrijwilligers, noteer hun interesses en probeer de mensen goed te verdelen, als ze zich gewaardeerd voelen en op de juiste plek voelen zullen ze efficiënter werken. Waardoor er tijd/vrijwilligers vrijkomen voor nieuwe projecten.
-Zelf doe ik jongerenvieringen, dat kost de parochie vrijwel niets. (buiten een paar flessen frisdrank en wat chips per maand voor na de viering). Dat kost helemaal niet zo gek veel tijd, maar het zorgt er toch voor dat het gat tussen vormsel en volwassenheid opgevuld wordt en dat deze mensen toch nog contact houden met de Kerk. In deze groep mensen kun je vaak ook de nieuwe vrijwilligers vinden.
-Diaconie. Dat hoeft niet altijd wat te kosten. Zo zou je voor kerst kerstpakketten kunnen inzamelen en herverdelen onder hulpbehoevenden. Dat doen wij jaarlijks en dat levert ontzettend veel kerstpakketten op.
-Na de viering mensen uitnodigen voor de koffie, eventueel met wat cake erbij. Vaak gaan katholieken na de viering gelijk naar huis. Indien ze bij de mededelingen op het laatst nadrukkelijk uitgenodigd worden om een kopje koffie te drinken blijven er wel een paar. Zorg er voor dat de voorganger daar dan ook aanwezig is als dat mogelijk is zodat vragen beantwoord kunnen worden.
-Maak een maandelijks parochieblad. Zelf hebben wij een mooi blad:
http://www.rkdeventer.nl/gemeenschapsopbouw1.htm Verspreid dit onder alle parochianen (of indien financieel niet mogelijk, enkel bij diegene die aangegeven hebben hier interesse in te hebben). Eens per jaar vraag je een bijdrage van 5 euro om het te bekostigen. Ervaring leert dat de meeste mensen dat er voor over hebben. Leg ook enkele exemplaren neer bij openbare gelegenheden zoals het gemeentehuis, de bibliotheek enz.
Dit was het zo voor nu, ik kom later wel op meer punten denk ik.
Het belangrijkste is in ieder geval (indien dat nog niet in mijn reactie doorklonk); sta met open armen voor de mensen klaar voor spirituele hulp. Vermeld het telefoonnummer van de pastoor duidelijk op de site zodat men kan bellen indien men wil biechten of een goed gesprek wil hebben. Stel een email adres open waar mensen vragen kunnen stellen. Hou de kerkdeuren open, ook op doordeweekse dagen. Vertel de blijde boodschap met liefde.
