quote:
De Kerk kent enerzijds het kerkrecht, en anderzijds de moraaltheologie. Het is goed dat in het achterhoofd te houden in deze kwestie.
quote:
Maar ik vraag me wel af, stel dat dat inderdaad het geval was, blijft die kerkelijke wet dan hetzelfde? Dit is natuurlijk een extreem geval, maar het gebeurt vaker dat een kind gedood wordt om de moeder te redden, is daar in de RK een duidelijk standpunt over?
Ja hoor.
Kerkrecht: het kerkelijk strafrecht (Boek VI van de Codex Iuris Canonici) kent de zwaarste strafbepalingen voor de volgende specifiek benoemde kwesties, kort weergegeven (NB: daarnaast kunnen straffen bij particuliere wet, of bij specifieke wet worden vastgesteld):
- wegwerpen of heiligschennend bewaren van geconsacreerd brood of wijn
- fysiek geweld jegens de paus
- verlenen van absolutie aan een medeplichtige van overspel
- wijden, of gewijd worden, tot bisschop, zonder toestemming van de paus
- schenden van het biechtgeheim
dit betreft de zwaarste misdrijven, deze worden bestraft met excommunicatie van rechtswege en voorbehoud aan de Apostolische Stoel
Abortus valt niet onder deze categorie, maar onder de op één na zwaarste misdrijven. Medewerking aan abortus betekent excommunicatie van rechtswege, echter zonder voorbehoud. En dat laatste betekent dan weer dat de plaatselijke bisschop de straf kan kwijtschelden, bij gebleken berouw.
De Kerk kent als straffen
- verbetering, of censuur:
1. excommunicatie (uitsluiting uit de gemeenschap, ontzegging van vrijwel alle rechten)
2. interdict (ontzegging van rechten)
3. suspensie (alleen voor clerus)
- uitboeting:
1. het verbod of het gebod te verblijven op een bepaalde plaats of in een bepaald ambtsgebied;
2. de ontneming van een macht, ambt, taak, recht, privilege, bevoegdheid, gunst, titel, onderscheidingsteken, ook louter op eretitel toegekend;
3. het verbod die zaken uit te oefenen welke opgesomd worden onder nr.2, of het verbod deze op een bepaalde plaats of buiten een bepaalde plaats uit te oefenen;
4. de overplaatsing naar een ander ambt bij wijze van straf;
5. de wegzending uit de clericale staat.
Straffen worden bij uitspraak opgelegd, tenzij deze bij wet van rechtswege worden opgelopen.
Tenslotte is van belang:
Can. 1321 - § 1 Niemand wordt gestraft, tenzij de door hem bedreven uiterlijke schending van een wet of verordening hem ernstig aangerekend kan worden wegens opzet of wegens schuld.
§ 2 Aan een straf bij wet of verordening bepaalt, is gehouden degene die de wet of verordening welbewust geschonden heeft; wie dit echter gedaan heeft uit verzuim van de vereiste zorgvuldigheid, wordt niet gestraft tenzij de wet of verordening anders bepaalt.
§ 3 Wanneer de uiterlijke schending plaats gehad heeft, wordt de toerekenbaarheid gepresumeerd, tenzij anders blijkt.
Can. 1322 - Wie habitueel het gebruik van het verstand missen, ook al hebben zij een wet of verordening geschonden terwijl zij gezond leken, worden onbekwaam geacht tot een misdrijf.
Can. 1323 - Aan geen enkele straf is onderworpen degene die, wanneer hij een wet of verordening geschonden heeft:
1. het zestiende levensjaar nog niet voltooid heeft;
2. zonder schuld onwetend was dat hij een wet of verordening schond; onoplettendheid en dwaling echter worden gelijkgesteld met onwetendheid;
3. gehandeld heeft uit fysieke dwang, of wegens een toevallige omstandigheid die hij niet kon voorzien of die hij weliswaar voorzag maar niet kon tegengaan;
4. gehandeld heeft onder druk van ernstige vrees, hoewel slechts relatief ernstig, of uit nood of wegens ernstig ongemak, tenzij echter de handeling intrinsiek slecht is of de zielen tot nadeel strekt;
5. gehandeld heeft uit wettige verdediging tegen een onrechtmatige aanvaller van zichzelf of van een ander, daarbij de vereiste gematigdheid in acht nemend;
6. het gebruik van het verstand miste, onverminderd de voorschriften van de canones 1324, § 1, nr.2 en 1325;
7. zonder schuld gemeend heeft dat een van de omstandigheden aanwezig was waarover in de nrs.4 en 5.
Als je alle strafbare feiten na loopt, zal je zien dat de Kerk straft:
- aantasting van het geloof
- aantasting van de eenheid van de Kerk
- aantasting of bedreiging of belediging van de Kerk en haar bedienaren
- zeer ernstige aanvallen op het leven
Moraaltheologie: waar het kerkrecht vooral kwesties regelt die staan tussen een persoon en de Kerk (waaronder dus abortus!), laat zij kwesties die staan tussen een persoon en een andere persoon of tussen een persoon en de menselijke gemeenschap over aan het wereldlijke recht. Kwestie die staan tussen de persoon en God laat zij aan God, met dien verstande dat ze haar door God gegeven macht te binden en te ontbinden hanteert als zij vergeving aanzegt.
De kwesties die staan tussen een persoon en God worden beoordeeld in het geweten van de persoon, waarin hij naakt staat voor God. De Kerk heeft hierin vooral een opvoedende taak. In de moraaltheologie onderzoekt zij, en onderwijst zij, simpel gezegd "wat zonde is, en wat zij aanricht"
abortus, maar ook verkrachting en incest, zijn, naast veelal strafbaar voor de burgerlijke rechter, ernstige zonden, die indien niet gevolgd door berouw, gestraft worden door God.
