over moraal, ethiek en de rol van de kerken

[grondig christelijk]

Geloof en theologie hebben vaak tot gevolg dat ook meningen en standpunten worden gevormd over moraal en ethiek.

Hoe denken we over deze bovenstaande. Daarbij kun je diverse discussierichtingen op gaan...

Zijn de kerken hierin nog eenduidig, hebben ze daarin door eigen toedoen hun positie verloren?
Naar ik meen zijn deze onderwerpen in de Kerk redelijk uitgekristalliseerd, maar zijn er in het protestantisme eigenlijke ooit belangwekkende leerdocumenten  / dogma's beschreven rondom ethiek en moraal?
Waar zitten dan de verschillen binnen het protestantisme?
Mag er ruimte zijn voor christelijk oecumenisch denken?
Door welke grenzen wordt de ethiek en moraal(theologie) van de kerk dan bepaald.
Schieten de kerken als richtingwijzer en appelant in de maatschappij daar in het algemeen steeds meer tekort.
Mogen de ethiekgrenzen rekbaar zijn onder invloed van de mening van de meerderheid van kerkleden of landgenoten.
Moet er noodzakelijkerwijs terrein worden terug veroverd in het kader van de discussie over normen en waarden.
Waar is het eigenlijk mis gegaan?
Willen wij ons medeverantwoordelijk voelen in woord en daad?

Genoeg stof naar ik aanneem?

Mijn mening op dit moment is dat heel veel kerken veel te lauw zijn geworden en dat dit eigenlijk een schande is.
We kunnen een voorbeeld nemen aan de Kerk want die durft tenminste nog wel eens stelling te nemen, ook al ben je het er niet altijd mee eens.

[gaitema]

Om eerlijk te zijn ben ik door dit forum me dester bewuster geworden van mijn synodaal gereformeerde manier van geloofsbenadering. Dat voortgekomen is uit het teleurgesteld zijn in het gereformeerd zijn uit het verleden. Mensen ervoeren het als een beknellend iets waarin geen ruimte was. Eindeloze discussie's over wat wel of niet mocht. Wel kaarten op zondag, niet zwemmen op zondag, geen ijsje op zondag etc.. Het leek allemaal zo geweldig die zuil, maar toch werkte het niet. We vonden er de bezieling niet. Dus vochten we ons vrij, weg met het beknellende! Weg met alle schijn! In die vrijheid dat we zochten is er veel mis gegaan, maar zijn ook nieuwe wegen ingeslagen. De hervormden en de lutheranen kennen een soort gelijke geschiedenis. Vandaar het pluriforme. Het bied ruimte. Het bied de mogenlijkheid om te zoeken naar de waarheid. die vrijheid van meningsverschillen onder zowel dominee's als de leden kan heel verrijkend uitwerken. Het kan echter twee kanten op. Namelijk het steeds minder en minder worden en dat is het  of  de gene die als een Paulus in Athene stond sprak het het evangelie te midden van de vele godsdienstige drijvigheid in de stad en een licht kwam de stad binnen en raakte de harten van Gods kinderen aan.

[Adinomis]

quote:

grondig christelijk schreef op 17 maart 2009 om 00:36:
Mogen de ethiekgrenzen rekbaar zijn onder invloed van de mening van de meerderheid van kerkleden of landgenoten.

Ethiek, moraal en theologie. Het zijn allemaal termen die op zichzelf staande waarden lijken te vertegenwoordigen. "Ethiek" is volgens het woordenboek "het geheel van morele principes", dus het houdt ook meteen al "moraal" in. Als christenen ontlenen we onze morele principes aan Gods Woord, Gods geboden. Daarom mogen ze "in principe"    niet rekbaar zijn onder invloed van menselijke meningen en al helemaal niet bepaald worden door een meerderheid.

Maar omdat het leven zo aan veranderingen en ontwikkelingen onderhevig is, liggen de zaken soms veel gecompliceerder dan in de tijd dat de bijbel geschreven is. Denk aan de dilemma's in de geneeskunde.

De enige manier om hiermee om te gaan lijkt me om dicht bij God te leven. Hem te kennen in alles wat we doen. Samen in geloofsgemeenschappen te vragen naar Zijn wil, maar ook op het persoonlijke vlak. We kunnen m.i. alleen maar tastend onze weg kiezen in een relatie met God.

quote:

We kunnen een voorbeeld nemen aan de Kerk want die durft tenminste nog wel eens stelling te nemen, ook al ben je het er niet altijd mee eens.

Wat bedoel je precies met de Kerk (met een hoofdletter) die stelling durft te nemen? M.i. heeft de kerk niet de taak om regels op te leggen die boven Gods woord uitgaan. Hooguit adviezen... We hebben toch ook onze persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid.

[rkdiak]

quote:

grondig christelijk schreef op 17 maart 2009 om 00:36:
Geloof en theologie hebben vaak tot gevolg dat ook meningen en standpunten worden gevormd over moraal en ethiek.

Hoe denken we over deze bovenstaande. Daarbij kun je diverse discussierichtingen op gaan...

Ik denk dat het een misvatting is, heel post-modern in wezen, dat moraal en ethiek niet integraal onderdeel zouden zijn van het geloof. Je hoeft het OT maar te lezen om te weten dat God daar in ieder geval totaal anders over denkt.

quote:

Zijn de kerken hierin nog eenduidig, hebben ze daarin door eigen toedoen hun positie verloren?

ik mis een duidelijk verhaal vanuit de protestante kerken in ieder geval totaal. De discussie ook op dit forum, over homosexualiteit, waarbij iedereen slechts de exegetische invalshoek kiest, is een helder voorbeeld van wat daarin fout gaat, zowel naar oorzaak als naar gevolg.

quote:

Naar ik meen zijn deze onderwerpen in de Kerk redelijk uitgekristalliseerd, maar zijn er in het protestantisme eigenlijke ooit belangwekkende leerdocumenten  / dogma's beschreven rondom ethiek en moraal?

Ik zou er bijzonder benieuwd naar zijn.

quote:

Mag er ruimte zijn voor christelijk oecumenisch denken?

Het zou er bij uitstek kunnen en moeten zijn. Als christenen het zelfs hierover niet eens kunnen worden, dan is de christelijke eenheid imho een lachertje.

quote:

Door welke grenzen wordt de ethiek en moraal(theologie) van de kerk dan bepaald.

Door leven en leer van Christus.

quote:

Schieten de kerken als richtingwijzer en appelant in de maatschappij daar in het algemeen steeds meer tekort.

Volstrekt.

quote:

Mogen de ethiekgrenzen rekbaar zijn onder invloed van de mening van de meerderheid van kerkleden of landgenoten.

Nee.

quote:

Moet er noodzakelijkerwijs terrein worden terug veroverd in het kader van de discussie over normen en waarden.
Waar is het eigenlijk mis gegaan?

Geen idee.

quote:

Willen wij ons medeverantwoordelijk voelen in woord en daad?

Ik denk het niet.

Ik denk dat ook dit topic vooral zal laten zien dat ieder de eigen private mening belangrijker vindt dan wat dan ook, en dat richting de katholieke Kerk nog wat onaardige dingen gezegd gaan worden, en dat was het dan. Maar ik ben zoals altijd hoopvol.

[grondig christelijk]

quote:

rkdiak schreef op 17 maart 2009 om 13:56:
Ik denk dat ook dit topic vooral zal laten zien dat ieder de eigen private mening belangrijker vindt dan wat dan ook, en dat richting de katholieke Kerk nog wat onaardige dingen gezegd gaan worden, en dat was het dan. Maar ik ben zoals altijd hoopvol.

Dank voor de eerste twee bijdragen;

Ik wilde in de openingspost als topicstarter een oproep zetten (en dat moet je maar van mij aannemen) om niet tegen elkaar en ander kerken te schoppen , laten we echter ook af en toe even kunnen slikken als het die richting op dreigt te gaan en elkaar dan even weer bij de les te roepen. Ik doe deze oproep dus nu alsnog. Laten we het over de zaak hebben en dan vanuit wat Christus van ons vraagt. Zo nu eerst de vrouw wegbrengen.

[rkdiak]

Lijkt me een goede insteek

[mirt]

quote:

grondig christelijk schreef op 17 maart 2009 om 00:36:maar zijn er in het protestantisme eigenlijke ooit belangwekkende leerdocumenten  / dogma's beschreven rondom ethiek en moraal?

De serie 'christelijke ethiek' van J. Douma? Niet dat ik het gelezen heb, maar dat zegt er niets over of het belangwekkend is. Volgens mij wel...

[gaitema]

Volgens mij zit het verschil erin dat in het protestantisme er van uit wordt gegaan dat de bijbel helder is en ik hoorde iets van de drie formulieren enzo. Zelf ken ik nog niet zoveel van een kerkelijke leer en denk ik dat de meeste kerkleden (net als ik) ook niet bij machte zijn om een hele leer in zich op te nemen, maar wel duidelijk behoefte heeft om met vragen over dit soort zaken uitleg te krijgen van christenen. Dan maakt het voor hen (en mij ook) niet uit welke christenen, als het maar waar is wat er gezegt wordt.

Wat private meningen betreft: als kerkganger kan je niet anders. Er rest niets anders dan zelf de bijbel te lezen en je te gaan afvragen wat er staat en daarmee met anderen in gesprek te gaan. Wat jammer erin is, dat er zoveel theologische opvattingen in de wereld zijn dat het er voor een kerkganger er niet helderder op wordt.

Ik hoorde het bij ons in de jeugddienstcommissie ook eens door iemand zeggen: dominee die is dat van mening, die andere dat van mening en die weer dat van mening. Kortom, al de zes dominee's hebben hun mening. Dus, hebben de kerkgangers ook hun mening.

een voorbeeld is het avondmaal: bij de ene hervormde kerkelijke wijk mag je aan het avondmaal als je belijdenis hebt gedaan, bij de ander mag iedereen aan het avondmaal die maar wil, al is hij geen lid van de kerk.

Tja, helder toch?