hulp

[Gerdien]

Hallo allemaal !

Mijn eerste reactie op dit forum dus ik zal me eens voorstellen. Ben dus Gerdien ( voor vriendinnen Dien  .
Nu heb ik me hier in eerste instantie geregistreerd omdat ik met een vraag zit of een probleem zoals je het kunt noemen.

Mijn vraag is hetvolgende mijn ouders met wie ik een sterke band heb en ikzelf zitten met een conflict of in ieder geval met een verschil van mening.
Ik ben opgevoed als echt "meisje" nu vind ik het persoonlijk prettig om bijvoorbeeld een keer geen rok te dragen en zo'n vervelende panty   .
Maar mijn ouders hebben hier best veel moeite mee.

Nu is mijn vraag aan jullie hoe kijken jullie hier tegen aan ? Mijn ouders hebben een grote betekenis in mijn leven en ik wil ze ook niet kwetsen.

Wat moet ik nu doen en wat vinden jullie dat een vrouw een rok of een broek moet dragen

[elle]

welkom Gerdien!

Ik vind dat er geen bindende voorschriften zijn die Christus van ons eist. Ik vind dat Paulus erg lastig te begrijpen is, af en toe. Ik denk dat Paulus geen wetten oplegt, maar wel wil dat je leeft ter ere van God. Die levensstijl moet duidelijk zijn voor de omgeving, ook de ongelovigen.
Dat laatste, levensstijl, is cultuurgebonden. Wanneer jij leeft in een omgeving waarin meiden rokken, panty's en hoeden dragen 'omdat dat zo hoort', dan hoor je je ook zo te kleden. Doel is dat ongelovigen geen schande van je kunnen spreken, want dat haalt de eer van Christus naar beneden. Wanneer je in een omgeving zit waar het niet uitmaakt of je broeken of rokken draagt, dan maakt het echt niet uit, denk ik.

Maar je maakt me wel nieuwsgierig: ik ken geen vrijgemaakte gemeente waarin dit (nog) een 'probleem' is, behalve misschien op zondag. Ik ken het wel van reformatorische mensen, en die denken er toch anders over dan vrijgemaakten. Ik hoop dat je wat met mijn (vrijgemaakte) mening kan.

[Antonius]

Hoi Gerdien,

Welkom! Ik hoopdat je er uitkomt!.

[rtfm08]

Hoi Gerdien,

Is er wederzijds begrip voor elkaars standpunten ? Is er zoveel begrip en of ruimte dat je het een keer zou mogen uitproberen of gaat dat niet.

[gaitema]

Lijkt me lastig. Je hebt wel hele mooie moderne rokken en dergelijke. Je valt nergens uit de mode als je een mooie rok draagt. Ik denk dat eerlijkheid en openheid belangrijk is. Visie's kunnen met de tijd bijdraaien, in een andere licht komen te staan. Ook die van je ouders.

Zelf heb ik geen probleem met de keuze van een broek of een rok.

[Gerdien]

Allereerst bedankt voor jullie reacties !

Voel me hier wel in gesteund. Alhoewel mijn ouders wellicht niet om het zo maar te zeggen me zouden dwingen om een rok en panty te dragen. Stel ik ze teleur als ik dit niet zo zou doen.
En hierin ligt dus mijn probleem ik wil hun niet tekort doen en hun mening betekend veel voor mij.

Hoe zou ik hier nu mee om moeten gaan ?

Ik zit in een dilemma hierin. Hoe moet ik hier invulling aan geven ? Aan de ene kant merk ik wel dat er rondom mij heen steeds meer ruimte is om vrijer te worden. Vriendinnen en kennisen hebben een soepelere mening hierover.
Maar ook merk ik dat dit voor mijn ouders nog altijd problematisch ligt. Ik denk dan ook dat er sprake is van een soort van generatie verschil.

Nou hoop dat ik een beetje duidelijk overkom.

[march]

Welkom Gerdien
Lastige situatie. Wat is eigenlijk precies jouw mening over kleding, over het wel of niet dragen van een rok door een vrouw?

Verder heb ik  een vraagje over wat elle schreef: "Dat laatste, levensstijl, is cultuurgebonden. Wanneer jij leeft in een omgeving waarin meiden rokken, panty's en hoeden dragen 'omdat dat zo hoort', dan hoor je je ook zo te kleden." Ik snap dat laatste niet, waarom zeg je dat dat dan zou moeten?

Overigens komt in het kort mijn mening erop neer dat ik niet van mening ben dat vrouwen altijd een rok zouden moeten dragen. De vraag hoe hierin om te gaan met ouders die een andere mening hebben vind ik lastig. Uiteindelijk ben je wel zelf verantwoordelijk voor keuzes die je moet maken, dus vind ik het belangrijk om zelf goed te kunnen verantwoorden waarom ik iets wel of niet zou doen (en daarbij voorop gesteld dat ik als christen leef).

[Mezzamorpheus]

Gerdien, op het gevaar af dat ik bot/lomp overkom: volgens mij ben je een (jong)volwassen vrouw en meestal maken die gewoon hun eigen zelfstandige keuzes. Dus als jij tot de overtuiging gekomen bent dat je geen rokken 'móet' dragen en je wil graag broeken dragen, dan ga je toch (af en toe) broeken dragen? Je bent een zelfstandige vrouw die zelfstandige keuzes daarin kan maken, lijkt me. Natuurlijk zullen je ouders daar misschien niet blij mee zijn en zul je er een keer (of vaker) goed over praten, maar als het goed is beseffen je ouders dat je op een leeftijd gekomen bent dat je zelfstandige keuzes maakt en zullen ze dat respecteren en er niet minder om van je houden. Lijkt mij.

[Riemer Lap]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 20 juni 2009 om 22:09:
Gerdien, op het gevaar af dat ik bot/lomp overkom: volgens mij ben je een (jong)volwassen vrouw en meestal maken die gewoon hun eigen zelfstandige keuzes. Dus als jij tot de overtuiging gekomen bent dat je geen rokken 'móet' dragen en je wil graag broeken dragen, dan ga je toch (af en toe) broeken dragen? Je bent een zelfstandige vrouw die zelfstandige keuzes daarin kan maken, lijkt me. Natuurlijk zullen je ouders daar misschien niet blij mee zijn en zul je er een keer (of vaker) goed over praten, maar als het goed is beseffen je ouders dat je op een leeftijd gekomen bent dat je zelfstandige keuzes maakt en zullen ze dat respecteren en er niet minder om van je houden. Lijkt mij.

Je hebt gelijk maar ik kan mij voorstellen dat ze ook de ander niet wil shockeren met haar keuze. Ondanks dat ze mag opkomen voor haar mening (en mi het recht op een Levi´s 501!) denk ik dat het niet tot een breuk moet komen om een broek. Kan er een compromis zijn in zo´n sfeer=
Ik denk het wel.
[Uit vakanties op een grefocamping weet ik dat er dan wel eens een "broekrok" kwam.
Lost niets op: blijft een rok (volgens de meiden).]

[Mezzamorpheus]

Misschien ben ik te weinig invoelend ofzo, maar een breuk om een broek? Kan je dat maken als ouders richting je dochter?

[Riemer Lap]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 20 juni 2009 om 22:45:
Misschien ben ik te weinig invoelend ofzo, maar een breuk om een broek? Kan je dat maken als ouders richting je dochter?

Als het een heet hangijzer voor de ouders is zou het wel kunnen, ik ken de ouders niet noch het kind maar heb wel eens zoiets meegemaakt in mijn werk.
Belachelijk? Ja, vanuit mijn optiek wel. Vanuit de hunne weer niet

[elle]

quote:

march schreef op 20 juni 2009 om 21:01:
...
Verder heb ik  een vraagje over wat elle schreef: "Dat laatste, levensstijl, is cultuurgebonden. Wanneer jij leeft in een omgeving waarin meiden rokken, panty's en hoeden dragen 'omdat dat zo hoort', dan hoor je je ook zo te kleden." Ik snap dat laatste niet, waarom zeg je dat dat dan zou moeten?
...

Omdat Paulus regelmatig waarschuwt om de heidenen geen aanstoot te geven zodat zij niet lasterlijk over God denken. En omdat gelovigen hun medegelovigen tot zonde kunnen verleiden door bepaald gedrag en keuzes. Zo'n keuze is dan in zichzelf geen zonde, maar vanwege onbegrip van je broeder of zuster kan zo'n broeder of zuster in de fout gaan.

Een voorbeeld van het eerste is het dragen van een hoedje als vrouw: in de tijd van Paulus stond het blootshoofds zijn van een vrouw gelijk aan het prostitueren. Hoewel er geen wet is die aan vrouwen een hoed verplicht, stelt Paulus dat vrouwen in Korinthe een hoofddeksel dienen te dragen vanwege wat de heidenen zouden kunnen zeggen. (1 Kor 11) Is mijn interpretatie althans. (Zie ook hand 15:20)
Een voorbeeld van het tweede is het eten van offervlees. Het staat christenen op zichzelf vrij om vlees te eten dat aan afgoden geofferd is. Maar wanneer een broeder of zuster daardoor denkt dat je lichtzinnig kunt omgaan met afgoden en daardoor tot zonde word verleid (tempelprostitutie, ik noem maar wat), dan zou je het moeten laten. (1 Kor 8 )

Parallel met de situatie van Gerdien: Ik zou me in haar plaats afvragen of het dragen van een broek of rok reacties kan losmaken bij ongelovigen die God schaden. Ik kan me voorstellen dat juist het dragen van een rok schadelijk is, omdat dat voor sommigen symbool staat voor christenfundamentalisme, indoctrinatie, wetticisme en onderdrukking. Dan is het beter het te laten.
Daarnaast is het goed wanneer ze bedenkt of het dragen van een broek anderen in haar gemeente zou kunnen laten afdwalen van God.

Los daarvan kaart ze zelf nog een ander punt aan: het respecteren van ouders versus het vinden van je eigen weg en het maken van je eigen keuzen.

[march]

Dank elle, nu is jouw punt mij duidelijk.  Ben ik benieuwd wat Gerdien hierover denkt.

[vrolijke]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 20 juni 2009 om 22:09:
Gerdien, op het gevaar af dat ik bot/lomp overkom: volgens mij ben je een (jong)volwassen vrouw en meestal maken die gewoon hun eigen zelfstandige keuzes. Dus als jij tot de overtuiging gekomen bent dat je geen rokken 'móet' dragen en je wil graag broeken dragen, dan ga je toch (af en toe) broeken dragen? Je bent een zelfstandige vrouw die zelfstandige keuzes daarin kan maken, lijkt me. Natuurlijk zullen je ouders daar misschien niet blij mee zijn en zul je er een keer (of vaker) goed over praten, maar als het goed is beseffen je ouders dat je op een leeftijd gekomen bent dat je zelfstandige keuzes maakt en zullen ze dat respecteren en er niet minder om van je houden. Lijkt mij.

Hier zou ik nog aan zoe voegen, dat ik denk dat de "onvrijheid" meer uit haarzelf komt als door haar ouders. (Vooruitsnellende gehoorzaamheid)

[grondig christelijk]

quote:

elle schreef op 20 juni 2009 om 23:45:
Los daarvan kaart ze zelf nog een ander punt aan: het respecteren van ouders versus het vinden van je eigen weg en het maken van je eigen keuzen.

Dat men de ouders moet respecteren kan ik begrijpen. Wat ouders echter ook dienen te doen is kinderen opvoeden naar zelfstandige mensen met een eigen mening. Opvoeding die leidt tot een persoonlijke mening die voor het overgrote deel wordt beinvloed door gedachten die blijvend gebaseerd zijn op afhankelijkheidsbanden naar ouders lijkt me ook niet gewenst.
Beide dienen hun verschillen in inzicht wel te onderbouwen als het er op aan komt.

Daarbij vind ik persoonlijk de discussie over broek of rok niet\ wezenlijk  te maken hebben met de wetten in het koninkrijk van God, veeleer wel met normen en waarden gebaseerd op traditie. Mij lijkt de norm fatsoenlijk en netjes veel relevanter dan broek of rok.

[gaitema]

Uit eigen ervaring weet ik dat het heel gevoelig kan liggen. Ik heb met een meid gehad uit de gereformeerde bond die wel een broek mocht dragen, maar waar de ouders wel duidelijke reformatorische voorkeuren hadden. Uiteindelijk leidde dat wel tot botsingen. Uit die botsingen kwam wel voort dat zij uiteindelijk wel beter begrepen werd en meer vrijheid genoot waar de ouders mee in konden stemmen.

Ik geloof dat de eerste stap is om te zeggen wat je denkt. Te zeggen dat je geloofd dat een vrouwlijke broek in jou ogen prima is. Dat je zelf persoonlijk geen bewaar ziet en dat ook niet kan zien. Dat je eigenlijk uit pure eer voor je ouders het niet draagt, maar niet uit eigen overtuiging.  Dat je ook in de toekomst op een dag hoe dan ook het wel gaat dragen, vanwege je overtuiging dat er niets mis mee is.

Waarheid duurt het langst. Vroeg of laat zal je eens een broek dragen. Is het niet nu, dan wel over 20 jaar.

[Riemer Lap]

quote:

gaitema schreef op 21 juni 2009 om 23:52:
Uit eigen ervaring weet ik dat het heel gevoelig kan liggen. Ik heb met een meid

Heerlijk dat dialect. Een meid

quote:

gehad uit de gereformeerde bond die wel een broek mocht dragen, maar waar de ouders wel duidelijke reformatorische voorkeuren hadden.

mijn toenmalige vriendin mocht geen broeken aan, geen badpak, geen bikini, geen vlotte shirts, eigenlijk mocht ze niets. Mijn ervaringen met haar ouders zijn bar te noemen. uiteindelijk hebben we afscheid genomen. Zij gelooft niet meer....

quote:

Uiteindelijk leidde dat wel tot botsingen. Uit die botsingen kwam wel voort dat zij uiteindelijk wel beter begrepen werd en meer vrijheid genoot waar de ouders mee in konden stemmen.

Da's mooi!

quote:

Ik geloof dat de eerste stap is om te zeggen wat je denkt. Te zeggen dat je geloofd dat een vrouwlijke broek in jou ogen prima is. Dat je zelf persoonlijk geen bezwaar ziet en dat ook niet kan zien. Dat je eigenlijk uit pure eer voor je ouders het niet draagt, maar niet uit eigen overtuiging.  Dat je ook in de toekomst op een dag hoe dan ook het wel gaat dragen, vanwege je overtuiging dat er niets mis mee is.

een hele goede manier om het aan te geven: "ik doe het niet om jullie als ouders niet te kwetsen".

quote:

Waarheid duurt het langst. Vroeg of laat zal je eens een broek dragen. Is het niet nu, dan wel over 20 jaar.

Hmm, das lang wachten

[Mellon]

quote:

gaitema schreef op 21 juni 2009 om 23:52:
Ik geloof dat de eerste stap is om te zeggen wat je denkt. Te zeggen dat je geloofd dat een vrouwlijke broek in jou ogen prima is. Dat je zelf persoonlijk geen bewaar ziet en dat ook niet kan zien. Dat je eigenlijk uit pure eer voor je ouders het niet draagt, maar niet uit eigen overtuiging.  Dat je ook in de toekomst op een dag hoe dan ook het wel gaat dragen, vanwege je overtuiging dat er niets mis mee is.

Dat vind ik wel mooi gezegd; je ouders eren betekent niet dat je nooit met hen van mening mag verschillen en dat je een verschil nooit naar voren mag brengen. Het zegt wél iets over de manier waarop je erover begint.

[Gerdien]

Bedankt weer voor jullie reacties !

Om een beetje een duidelijk beeld te geven van mijn situatie :

Zelf vind ik het belangrijk of in ieder geval geen probleem om een rok te dragen als ik naar de kerk ga.
Maar wat ik gewoon merk in mijn omgeving is dat jongeren rondom mij heen min of meer een steeds vrijere opvatting hebben over dit onderwerp.
Veel vriendinnen van mij zijn wat vrijer als het over kleding gaat. Hierin merk ik gewoon denk ik een beetje een generatiekloof, in die zin dat mijn ouders en anderen van hun generaties wat traditioneler hierover denken.

Verder is het natuurlijk zo dat mijn relatie tussen mij en mijn ouders niet zo verslechteren of zo als ik niet altijd een broek en panty zou dragen. Maar ze zouden het wel vervelend vinden en dat vind ik dus op mijn beurt weer vervelend.

Misschien klopt het wel dat ik teveel bezig ben om mijn ouders te plezieren en te weing bezig ben om zelf keuzes te maken in mijn leven en natuurlijk maakt iedereen keuzes mee die niet geheel worden ondersteund door haar/zijn ouders.

Weet je wat het is ik denk bij mezelf dat het misschien ook een beetje te maken heeft met een losmakingsproces tussen mij en mijn ouders. Voor mijn ouders geld dat ik af en toe geen rok draag betekend niet meteen dat ik nooit meer een rok zal dragen.
Ik ben alleen bezig om zelf mijn keuzes in mijn leven te maken !
Maar goed het klinkt zo gemakkelijk om het te zeggen maar doen is wat anders ik vind het gewoon niet leuk als ik merk dat mijn ouders teleurgesteld zijn in een keuze die ik maak.

[grondig christelijk]

quote:

Gerdien schreef op 23 juni 2009 om 08:57:
Weet je wat het is ik denk bij mezelf dat het misschien ook een beetje te maken heeft met een losmakingsproces tussen mij en mijn ouders. Voor mijn ouders geld dat ik af en toe geen rok draag betekend niet meteen dat ik nooit meer een rok zal dragen.
Ik ben alleen bezig om zelf mijn keuzes in mijn leven te maken !
Maar goed het klinkt zo gemakkelijk om het te zeggen maar doen is wat anders ik vind het gewoon niet leuk als ik merk dat mijn ouders teleurgesteld zijn in een keuze die ik maak.

Je hebt je ouders lief, heel goed. Je hebt zicht op je loskomen, heel goed. Je acht je ouders hoger dan jezelf, heel goed. Bijzonder respect van mijn kant naar jou. Je ouders hebben een gouden dochter. Gods zegen.

[gaitema]

De eerste stap is vaak ook de meest confronterende. Uiteindelijk zal er vast en zeker wel begrip voor komen.

[Mellon]

quote:

Gerdien schreef op 23 juni 2009 om 08:57:
Weet je wat het is ik denk bij mezelf dat het misschien ook een beetje te maken heeft met een losmakingsproces tussen mij en mijn ouders. Voor mijn ouders geld dat ik af en toe geen rok draag betekend niet meteen dat ik nooit meer een rok zal dragen.
Ik ben alleen bezig om zelf mijn keuzes in mijn leven te maken !
Maar goed het klinkt zo gemakkelijk om het te zeggen maar doen is wat anders ik vind het gewoon niet leuk als ik merk dat mijn ouders teleurgesteld zijn in een keuze die ik maak.

Ik ben het met de anderen eens dat je er blijkbaar prima in staat, Gerdien, maar ik wil nog iets zeggen over dat teleurgesteld. Dat vind ik altijd een beetje moeilijk omdat het te maken heeft met verwachtingen die mensen hebben.

Ik geef een (geheel fictief!) voorbeeld: stel mijn ouders willen graag dat ik een academische studie ga volgen. Dit is hun verwachting van mij. Maar ik ben dolgelukkig met mijn MBO-studie en vind er een goede baan mee. Nu heb ik mijn ouders teleurgesteld. Maar was hun verwachting wel terecht?

Het kan zo zijn dat iemand teleurgesteld raakt in een ander; dat bestrijd ik niet. Maar het hangt ook samen met de verwachtingen die dan een rol spelen. Als jij een gewetensvolle keuze maakt, hoef je voor dat teleurstellen niet zo bang te zijn, denk ik.

[Gerdien]

Bedankt weer voor jullie reacties .

Denk dat ik inderdaad keuzes moet maken in mijn eigen leven. Deze keuze betekend nog niet meteen dat ik mijn ouders niet respecteer.