Auteur Topic: As it is in heaven -Kay Pollack  (gelezen 3525 keer)

Aslanning

  • Berichten: 422
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Gepost op: juli 21, 2009, 06:29:34 pm »
Ik ben niet zo'n filmkijker maar m'n broer was nogal gecharmeerd van de Zweedse film "As it in in heaven" van Kay Pollack. Van de week hebben we die DVD dus bekeken. Eerlijk gezegd spookt het verhaal flink in m'n hoofd.
Ik heb zo eens even rondgeneusd op het internet, maar over het algemeen zijn de "profs" niet zo onder de indruk. Dat zegt niks over het publiek, want dat was kennelijk enthousiast...
Zijn hier kijkers die hun eigen mening over de film zouden willen geven. Ik ben vooral geïnteresseerd in hoe je de boodschap van de film ziet en wat je daarvan vindt.
Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal, ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn. Ps.139:17,18

Pinkeltje

  • Berichten: 890
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #1 Gepost op: juli 21, 2009, 08:01:18 pm »
Ik vond het een hele mooi film. Ik heb em samen met mijn moeder in de bioscoop gezien. Ik vind het sowieso een pre als een film niet zo "hollywoodachtig" is. Daarmee bedoel ik dingen als: breed uitgemeten drama, voorspelbaar slot. Ik vond het verhaal op zich wel goed, maar ook een beetje zweverig: je kunt pas echt als eenheid zingen als er geen onderlinge onenigheid meer is.
40 jaar GSV, da's pas echte trouw

Aslanning

  • Berichten: 422
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #2 Gepost op: juli 21, 2009, 08:37:24 pm »

quote:

Pinkeltje schreef op 21 juli 2009 om 20:01:
Ik vond het een hele mooi film. Ik heb em samen met mijn moeder in de bioscoop gezien. Ik vind het sowieso een pre als een film niet zo "hollywoodachtig" is. Daarmee bedoel ik dingen als: breed uitgemeten drama, voorspelbaar slot. Ik vond het verhaal op zich wel goed, maar ook een beetje zweverig: je kunt pas echt als eenheid zingen als er geen onderlinge onenigheid meer is.
Ja je kunt je afvragen of er slechts een kundige dirigent nodig is om alle neuzen dezelfde kant uit te krijgen in zo'n plaatsje in Noord-Zweden. Wat dat betreft misschien toch wat te suikerzoet. En wie wordt niet ingenomen door de vrolijke en niet onknappe Lena die altijd en voor iedereen klaar staat? Hoe realistisch is dat plaatje eigenlijk?
Je zou bijna kunnen zeggen dat de kerk de kerk uitging en daar verder ging maar de vraag is of dat wel een reëel beeld is. Ik denk van niet! EN jij?
« Laatst bewerkt op: juli 21, 2009, 08:37:56 pm door Aslanning »
Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal, ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn. Ps.139:17,18

Pinkeltje

  • Berichten: 890
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #3 Gepost op: juli 21, 2009, 09:43:37 pm »
Nee, dat lijkt mij ook niet reëel. Vroeger of later zouden er toch weer spanningen ontstaan zijn in die groep. Je hebt tenslotte met (zondige) mensen te maken en die kunnen het niet eeuwig goed met elkaar vinden.
Somber verhaal zo. Proberen of streven naar geluk kan natuurlijk wel en het kan werken.
40 jaar GSV, da's pas echte trouw

Aslanning

  • Berichten: 422
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #4 Gepost op: juli 21, 2009, 11:02:29 pm »

quote:

Pinkeltje schreef op 21 juli 2009 om 21:43:
Nee, dat lijkt mij ook niet reëel. Vroeger of later zouden er toch weer spanningen ontstaan zijn in die groep. Je hebt tenslotte met (zondige) mensen te maken en die kunnen het niet eeuwig goed met elkaar vinden.
Somber verhaal zo. Proberen of streven naar geluk kan natuurlijk wel en het kan werken.
Ik ben vooral ook geïnteresseerd naar hoe anderen het (anti)christelijk gehalte van de film opvatten. Hoe kijk jij daar tegenaan? Hoe lijkt Pollack tegen het christen-zijn aan te kijken?
Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal, ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn. Ps.139:17,18

Mellon

  • Berichten: 1045
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #5 Gepost op: juli 22, 2009, 09:21:48 am »
Die film heb ik ook gezien; een tijdje geleden dacht ik dat we met onze muziekgroep gingen repeteren, dus ik ging naar het gezin waar we altijd oefenen. Er was helemaal geen repetitie maar de vrouw des huizes ging net deze film bekijken en ik mocht meekijken :)  

In plaats van muziek maken een muziekfilm, dus. Ik vind het ook prettig om eens niet een gelikte Hollywood-productie te bekijken. De details weet ik niet meer zo goed. Er zit iets anti-christelijks in? Wat dan?

Ik was gecharmeerd van wat er werd gezegd over muziek maken. Je hoeft niet technisch perfect te zijn, maar je moet de muziek wel met overtuiging maken, met alles wat je in je hebt; het moet vanuit je tenen komen. Dat houdt in dat je je behoorlijk bloot moet geven voor je medemuzikanten. Dat herken ik wel. Dat schept een bepaalde band: niet alleen noten spelen, maar echt iets vertéllen, alleen en als groep. Een goede dirigent weet z'n mensen inderdaad zo ver te krijgen.

Het wil geenszins zeggen dat de problemen van of tussen die mensen zijn opgelost, nee. Maar het verbroedert wel, net als sport.

Is het verhaal reëel in de zin dat het zo zou kunnen gebeuren? Nee, haha. Tuurlijk niet, het is een verzonnen verhaal, maar dat neemt niet weg dat je er heel wat in kunt herkennen, en als het zo'n publiekslieveling is, is dat ook precies wat er gebeurt.

Pinkeltje

  • Berichten: 890
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #6 Gepost op: juli 22, 2009, 05:18:06 pm »
Ik zie de film niet als specifiek christelijk of anti-christelijk. Ik vind het concept van 'muziek zorgt voor een onderlinge band en lost indirect onderlinge spanningen etc op' hooguit een beetje zweverig/humanistisch.

Heb je voorbeelden van andere reacties op de film en dan specifiek negatieve reacties die de film (anti-)christelijkheid verwijten?
40 jaar GSV, da's pas echte trouw

Aslanning

  • Berichten: 422
    • Bekijk profiel
As it is in heaven -Kay Pollack
« Reactie #7 Gepost op: juli 22, 2009, 06:18:11 pm »

quote:

Pinkeltje schreef op 22 juli 2009 om 17:18:
Ik zie de film niet als specifiek christelijk of anti-christelijk. Ik vind het concept van 'muziek zorgt voor een onderlinge band en lost indirect onderlinge spanningen etc op' hooguit een beetje zweverig/humanistisch.

Heb je voorbeelden van andere reacties op de film en dan specifiek negatieve reacties die de film (anti-)christelijkheid verwijten?

Nee, die heb ik niet gevonden, maar ik kan er best een aantal opnoemen die ik als zodanig zou kunnen kenschetsen!
1) De predikant wordt afgeschilderd als een onsympathiek figuur die vroom doet, maar ondertussen....
2) Zijn vrouw zet hem weer op de grond nadat ze laat zien wat hij achter de boeken had verstopt en vertolkt m.i. de boodschap van de film: er is geen zonde, er is geen God, je zit mensen gewoon te bedotten...
3) De kijkers krijgen het meest sympathie voor Daniel en Lena die vooral voor humanistische waarden staan, maar die beiden de algemene sexuele moraal van nu voorstaan en praktiseren. Sofie die daar tegen lijkt te zijn, wordt als hopeloos verouderd afgeschilderd...
4) Het kerkkoor verlaat "de kerk" en volgt Daniel na. Het kerkkoor is in feite een koor dat gericht is op zelfverwerkelijking en dient duidelijk geen hoger doel...
Veel van dit soort zaken zijn nogal impliciet. De film stelt bepaalde zaken gewoon op en bepaalde wijze voor die sympathiek overkomen maar gelijktijdig wordt de christelijke boodschap onderuit gehaald.
Daarmee zeg ik niet dat zulke predikanten er niet zouden (kunnen) zijn, maar de keuze van Pollack is tendentieus!

NB Natuurlijk zijn er ook wel positieve dingen te zeggen over de film... maar die laat ik nu even liggen...
Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal, ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn. Ps.139:17,18