Hoi sjaal-om,
Het werkt denk ik beter wanneer je eerst een en ander uitlegt over waarom je denkt dat God je kwijt is. Eerder schreef je al dat je bewust hebt gekozen voor God. Dat je God nog steeds wilt dienen. Maar dat God jou kwijt is.
Ik kan me daar weiging bij voorstellen. Hoe merk je dat God jou kwijt is? Is dat een gevoelsmatig iets, of iets dat je 'weet'? Zijn er tegenslagen geweest die je niet begrijpt?
Eerder leek je aan te geven dat je niet zit te wachten op dooddoeners en het intrappen van open deuren. Ik denk dat er wijsheid zit in opmerkingen als: 'Jij kunt denken dat je God kwijt bent, maar God raakt jou niet kwijt'. Of 'God is zo groot, Hij houdt alles in zijn hand, ook jouw leven, ook al merk je dat niet zo'.
Ik snap dat dergelijke opmerkingen soms jeuken, maar zeg dan waarom dat zo is, in plaats van ze af te serveren.