quote:
okidoki schreef op 03 januari 2010 om 20:31:Even een vraag, in eerste instantie aan Nunc, Joepie en RR maar wie verder wil reageren: Graag.
Er zijn mensen die met regelmaat roepen "lees Paulus in Romeinen zoveel maar na" (okee, kort door de bocht gezegd, weet ik
) [daarmee bedoel ik niemand persoonlijk!!!]
Naar aanleiding daarvan:
1) wie zijn volgens jullie in dezen de sterken als je het koppelt aan de situatie GKV?
2) wie zijn volgens jullie de zwakken als je het koppelt aan de situatie GKV?
3) waar roept Paulus in dit deel feitelijk toe op?
Graag een concreet antwoord.Zou dat lukken?
aanvulling: Romeinen 14 + 15
Rom.8+10 gaan over het geen aanleiding geven tot gewetensbezwaren. Concreet in Korinte ontstond dat doordat mensen vlees aan afgoden gewijd, wilden eten. Op zich is er niks mis met dat vlees, maar het kan mensen die 'nog niet zover' zijn, in verwarring brengen (kennelijk bestaat zo'n afgod wel en is het dienen ervan niet erg, etc).
Als het over de GKv gaat, dan is het o.a. (maar zeker niet alleen) van toepassing op liederen en liturgie. Er zijn allerlei liederen in omloop en sommige mensen raken nu eenmaal in verwarring als een lied ook met gemak niet-orthodox-christelijk of niet-gerformeerd kan worden geinterpreteerd. Zij zien dan die mogelijkheid 'keihard' naar voren komen tijdens het zingen, en wensen het dan ook niet te zingen, omdat het in hun ogen een valse belijdenis is over God. Of dat de 'zwakken' of juist de 'sterken' zijn, is nog maar de vraag. Het zijn mensen die heel precies lezen en interpreteren, en dat is op zich 'sterk'. Ze zijn nauwkeurig en onderzoeken alles en dat is lovenswaardig (Berea). Maar mensen die alles 'kunnen' zingen omdat ze automatisch een goed orthodox christelijke lading inlezen, zijn ook 'sterk', want ze zijn beter bestand tegen de verwarring die een lied kan scheppen omdat het niet bedoeld is als orthodox-christelijk door de schrijver. Zij zijn daar (gelukkig) blind voor waardoor ze de problemen niet ondervinden.
In de context van Rom.8 en 10 zijn degenen die alle liederen (of i.i.g. veel) kunnen zingen, de 'sterken'. Zij kunnen makkelijk over iets heen stappen omdat ze het toch wel goed zingen en invullen, zelfs al is het niet zo bedoeld door de dichter. Ze zouden echter rekening moeten houden met de 'zwakken' die dat niet zomaar kunnen, en voor wie het zingen (of uberhaupt horen) van zo'n lied gewoon gewetensbezwaren oplevert, omdat ze dan een duidelijk valse leer horen zingen in de kerk van Christus.
Aan de andere kant -- terecht opgemerkt door okidoki in het topic over lied 4-honderd-nogwat) -- zijn er ook mensen die met de psalmen alleen niet uit de voeten kunnen. Ze willen Jezus
openlijk bezingen, en alhoewel veel in de psalmen over Jezus gaat, is het vaak wat mysterieus, omdat het natuurlijk profetieën en vooruitwijzingen enzo zijn. Ik kan me voorstellen dat iemand zich bezwaard voelt als hij/zij niet over Jezus' grote daden kan zingen in heldere moderne taal. In dat geval zouden zij de 'zwakken' zijn omdat ze niet inzien dat er zoveel meer in de psalmen zit dan alleen wat OT-gebeurtenissen.
Kunnen beide kanten een gelijk beroep doen op Rom.8 en 10? Ik denk het niet, want de situaties zijn niet gelijk. Één lied dat (voor iemand) duidelijk een onbijbelse leer verkondigt (ook al kun je het wel goed gereformeerd interpreteren) is al voldoende om een eredienst te verzieken (zie het als één enorm valse klank in een mooi stuk muziek, of een vloekende kleur in je kleding, etc) terwijl er aan de andere kant vele honderden liederen zijn (Opwekking alleen is al voorbij de 666
) en als één specifiek lied aanstoot en gewetensbezwaren geeft, blijven er nog genoeg over. Uiteraard verandert het, als mensen
helemaal geen nieuwe liederen willen. Dan maak je het mensen die de psalmen niet
zo Christocentrisch kunnen zingen, zeer moeilijk.
waar roep Paulus toe op? Tot in vergaande mate rekening met elkaar houden. Alles mag wel, maar beslist niet alles is nuttig en opbouwend voor het lichaam van Christus (Rom.10). Een lied doordrammen omdat je het zo'n mooi lied vindt, en dan negeren dat er mensen zijn die het met een zuiver geweten niet kunnen zingen, is beslist niet opbouwend voor de gemeente. Kies dan een ander lied, wat ook mooi is, en wat wel kan. Dat dat ene lied nu net zo'n mooie wijs is, is dan jammer. Sinds wanneer laten we onze persoonlijke smaak wat betreft schoonheid, voorgaan boven het welzijn van onze mede-gelovigen?
Er geldt dus ook, wat mij betreft, dat je niet tegen 'een bandje' kunt zijn omdat je niet van gitaren houdt. Ik vind orgel bijvoorbeeld niks, maar dat mag voor mij geen reden zijn om principieel tegen orgels te zijn. Dan verhef ik mijn smaak tot norm voor de muziek. Wel zou een bepaald type muziek dusdanig weinig respectvol op mensen kunnen overkomen (christelijke varianten van death-metal bv.?!?) dat ze, ook al is het smaak, toch echt grote aanstoot geven. Ook dan moet je het maar gewoon niet doen, lijkt me, ook al vind je het zelf nog zo mooi. Hetzelfde geldt wellicht ook voor bepaald taalgebruik. Als je merkt dat Statenvertaling-taal de jeugd de kerk uitwerkt, is er iets mis. De taal mag dan (voor sommigen) nog zo mooi, sierlijk en elegant zijn, dat mag niet gaan boven het belang van de gemeente. Andersom kan een lied of vertaling dusdanig 'plat' zijn voor veel mensen, dat dat problemen kan geven. Ook daar moet je m.i. uitersten proberen te vermijden. Je zingt een lied niet alleen voor jezelf, je zingt het met elkaar, en als je het niet met elkaar kunt zingen omdat mensen er echt door gekwetst of (negatief) geraakt worden, dan is er iets mis.
