Een bang hart

[elle]

Nee, dat begrijp je niet goed. Ik stel dat de opmerking over de drie-eenheid in 1 joh 5 er later bij geschreven is; tenminste, in de tekst die de Statenvertaling als bron heeft gebruikt. Daarmee doe ik nog geen inhoudelijke uitspraak over of de leer over de drie-eenheid bijbels is. De bijbel bevat nog wel meer teksten dan 1 joh 5.

[small brother]

quote:

gaitema schreef op 16 maart 2010 om 09:10:
Ga toch weg, een gewone gelovige kan ook de bijbel lezen en met behulp van de Heilige Geest conclusies trekken. Ook een dominee is maar een gewone gelovige. Dat is geloof, dat je vertrouwt op slechts één leraar en Hij heet Jezus Christus. De zogenaamde geleerden moeten zich niet wat gaan verbeelden. Als je niet voldoende op Jezus vertrouwt en niet doet wat Hij zegt, dan kan je nog zo geleerd zijn als je wil, maar de verleidingen van de duisternis zullen je tot een dwaalleer brengen. Vandaar al die verdeeldheid.

Wat Jezus tot de Vader betreft, dat is een gesprek van Vader op Zoon. Zo simpel is het. Jezus Christus is ook de gene die het Woord van de Vader ontvangt en het aan ons geeft. Ik kan dat gewoon zelf lezen in de bijbel. Dat ze één zijn komt omdat ze als één optreden, net als een getrouwde man en vrouw ook één zijn voor God. God woont immers in Jezus en heeft zich in Jezus aan ons laten zien. En dat weet ik als gewone gelovige.

Het is dan aan die geestelijken om er voor te zorgen dat ze Gods woorden niet voor ons verborgen houden.

Prima. Mijn puntje op de vierde zijtak was dat de belijdenis altijd in de context van God's Woord geplaatst moet worden. Omdat God's Woord Recht en Waarheid is en wat wij eraan toe voegen nooit de status krijgt die God's Woord wel heeft.

Wat verder mijn bezwaar is dat teksten tegen elkaar uitgespeeld gaan worden. Dat is een verkeerde basishouding, zeker waar het gaat om  God's Raad en God's ZIJN. daar kunnen wij niet teveel aan komen, want wij begrijpen nog niet eens een fractie van God. God heeft zich geopenbaard, en DAT is waar wij accepteren en buigen. Allerlei fantasieën en gedachten zijn niet altijd nuttig, zeker niet als ze getuigen van een uitdagende houding eerder dan gewoon onderwerping aan God.

Maar we hadden het over Samuel die zegt tegen God: uw dienstknecht hoort. En de vraag was of wij wel dienstknechten zijn.
ALLE priesters zijn in dienst van God. Wij zeggen hier ALLEMAAL dat wij priesters mogen zijn. Waarom o waarom, dan spreken wij nu nog steeds over de vraag of we wel of niet dienstknechten zijn van God??? Is het woord "dienen" ons dan tegenwoordig ook te min, en teveel eer aan God??
Natuurlijk niet. En dan kunnen we gewoon weer terug naar waar we gebleven waren. We waren gebleven bij selectief citeren en het kwaad uitsluitend zien in het hart van de mens. En samenvattend gaat het dan wellicht over het accepteren van en buigen voor God's Woord. Piebe?

[small brother]

quote:

elle schreef op 16 maart 2010 om 16:55:
Nee, dat begrijp je niet goed. Ik stel dat de opmerking over de drie-eenheid in 1 joh 5 er later bij geschreven is; tenminste, in de tekst die de Statenvertaling als bron heeft gebruikt. Daarmee doe ik nog geen inhoudelijke uitspraak over of de leer over de drie-eenheid bijbels is. De bijbel bevat nog wel meer teksten dan 1 joh 5.

Daar ben ik blij om. Dan kunnen we dat verder hier laten rusten.

[Piebe]

quote:

elle schreef op 16 maart 2010 om 13:07:
Da's wel een tikje naief, Piebe. Er zijn na 1600 oudere versies gevonden van bijbelboeken waarvan de inhoud soms verschilt.
Dit geldt ook voor deze passage (bron, bron). De statenvertaling maakt hier gebruik van een jongere vertaling die klaarblijkelijk is aangepast aan de dogmatiek. Oude kerkvaders die 1 joh 5 citeren laten de verwijzing naar de triniteit weg. Dat lijkt me een prima argument om gaitema's versie betrouwbaarder te vinden.

Het illustreert overigens wel het punt van Small Brother dat je niet te makkelijk moet doen over bijbelstudie. De bijbel kan in de handen van leken misbruikt worden voor nare doeleinden. Er staat immers in de bijbel dat je je kinderen mag slaan. Dat homo's gestenigd moeten worden. Dat vrouwen een hoed op moeten en hun klep moeten houden. De bijbel staat vol van abstracte zaken: hemel, hel, zonde, verlossing, genade. Dat kun je in simpele woorden vatten, maar blijft een versimpeling.
1 joh 5:7-8 is in de statenvertaling een onbetwistbaar argument voor de drie-eenheid. Maar de statenvertaling zelf is dus wel betwistbaar... Houd je simpelweg vast aan de statenvertaling, dan maak je het te simpel en doe je imho de waarheid geweld aan.

Lieve Ellen, juist nadat ik me er in verdiept heb geloof des te meer dat de Textus Receptus het beste manuscript is. Overigens ben ik lang niet de enige die zo denkt, er zijn ook gereformeerde gemeenten waar de Statenvertaling uit overtuiging gebruikt wordt.

quote:

De ware mannenbroeder ziet die Nieuwe Vertaling naar verluidt echter als een afwijking van het rechte pad en houdt het bij de Statenvertaling, liefst van voor 1762.

Bron

[Piebe]

quote:

small brother schreef op 16 maart 2010 om 16:34:
[...]

Die tekst zet direct naast elkaar dat er een eenheid is en dat er drie onderscheiden personen zijn. Wil je nu die tekst tegen zichzelf laten getuigen?? Zou je er dan niet beter aan doen om die tekst te accepteren en te concluderen dat er iets van een eenheid is, en iets van verschil? Want Jezus is de Zoon en God is de Vader. Vat je dat wel of vat je dat niet?  Jezus doet de wil van zijn Vader. Kun je dat aannemen of kun je dat niet aannemen? En als je het aangenomen hebt, kun je begrijpen dat er dus een vader is en een zoon, en die twee zijn niet een en dezelfde persoon. En daarnaast zijn ze een. Dat is geen theologie maar bijbeltekst; dat erken je zelf.

Nee, dat neem ik niet van je aan, want Jezus zelf zei:

Joh 14,9
Jezus zeide tot hem: Ben Ik zo lange tijd met ulieden, en hebt gij Mij niet gekend, Filippus? Die Mij gezien heeft, die heeft de Vader gezien; en hoe zegt gij: Toon ons de Vader?

Zie ook Jesaja 9,5:

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij is op Zijn schouder; en men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der eeuwigheid, Vredevorst;

Neem jij dat aan? Want dat is mijn geloof.

quote:

Gelijk de Vader is in mij, zo zegt Jezus ergens, ben ik in de Vader. Dat is dus kennelijk een eenheid die je niet begrijpt. En dan verwijs ik je opnieuw naar de aangehaalde teksten in Job, Prediker, en Spreuken.

Dus ben je bereid de bijbelteksten te aanvaarden? Zo ja, dan kunnen we terug van de tak op de hak en ben ik benieuwd of je nu verder bent gekomen.

Beste Small Brother, ken je deze tekst?

Mar 12,29
En Jezus antwoordde hem: Het eerste van al de geboden is: Hoor, Israël! de Heere, onze God, is een enig Heere.

Als je belijdt dat Jezus God is, zul je ook moeten bekennen dat hij één is. Geloof je dat de Vader en de Zoon één en dezelfde zijn Small Brother?

[Hendrik-NG]

Geloof jij het getuigenis van Lucas en Stefanus, Piebe?

Hand 7:55-56 (in de door jou gekoesterde Statenvertaling) Maar hij, vol zijnde des Heiligen Geestes, en de ogen houdende naar den hemel, zag de heerlijkheid Gods, en Jezus, staande ter rechter [hand] Gods.  En hij zeide: Ziet, ik zie de hemelen geopend, en den Zoon des mensen, staande ter rechter [hand] Gods.

Stefanus, op aarde vol van de Heilige Geest, krijgt de hemel geopenbaard en ziet de heerlijkheid Gods, en Jezus, staand aan Gods rechter hand...

Geloof jij dat de Vader, de Zoon en de Geest ook 3 te onderscheiden personen zijn??

[Piebe]

quote:

Hendrik-NG schreef op 16 maart 2010 om 20:09:
Geloof jij het getuigenis van Lucas en Stefanus, Piebe?

Hand 7:55-56 (in de door jou gekoesterde Statenvertaling) Maar hij, vol zijnde des Heiligen Geestes, en de ogen houdende naar den hemel, zag de heerlijkheid Gods, en Jezus, staande ter rechter [hand] Gods.  En hij zeide: Ziet, ik zie de hemelen geopend, en den Zoon des mensen, staande ter rechter [hand] Gods.

Stefanus, op aarde vol van de Heilige Geest, krijgt de hemel geopenbaard en ziet de heerlijkheid Gods, en Jezus, staand aan Gods rechter hand...

Geloof jij dat de Vader, de Zoon en de Geest ook 3 te onderscheiden personen zijn??

Ik geloof Stefanus, maar ik denk simpelweg niet dat Jezus' positie aan de rechterhand Gods uitgelegd kan worden op een manier die strijdig is met het grootste gebod, namelijk dat God één is.

[elle]

Modbreak:

Er is inmiddels een topic (Zoon, Vader en God) geopend over de drie-eenheid.
Small brother, daar heb ik je post ook heen verplaatst. Hier kan men weer door over bange christenen in de dagelijkse praktijk.

[gaitema]

quote:

[message=321757,noline]small brother schreef op 16 maart  En dan kunnen we gewoon weer terug naar waar we gebleven waren. We waren gebleven bij selectief citeren en het kwaad uitsluitend zien in het hart van de mens. En samenvattend gaat het dan wellicht over het accepteren van en buigen voor God's Woord. Piebe?

Prima, je kwam op me over alsof je ons wilde vertellen dat het alleen aan dominee's is om over bepaalde zaken te mogen spreken, als het gaat om hoe het zit tussen Jezus en de Vader. Nu je zegt dat de allemaal priesters zijn en God moeten dienen, zeg ik: zo zie ik dat ook.

[gaitema]

.

[small brother]

quote:

gaitema schreef op 08 maart 2010 om 10:29:
1 Johannes 4: 17-18>>
Als ik bij mezelf te rade ga: soms ben ik wel een beetje bang, maar dat heeft inderdaad met angst voor bestraffing te maken .

Als ik bij mezelf te rade ga: een gevoel van bang zijn ervaar ik eerder bij een plotselinge directe dreiging van levensgevaar. De ervaring van zulke gevaren brengen je dicht bij God. In die zin kunnen ze erg verrijkend zijn; kijk maar eens bij David:

Psalm 22: Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en Gij legt mij in het stof des doods. [Merk op het spanningsveld; waarbij de oorzaak van gevaren niet buiten God wordt gezocht, maar als een uitvloeisel van God's Raad en beproeving!] Want honden hebben mij omsingeld; een vergadering van boosdoeners heeft mij omgeven; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij schouwen het aan, zij zien op mij. Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad. Maar Gij, HEERE! wees niet verre; mijn Sterkte! haast U tot mijn hulp. Red mijn ziel van het zwaard, mijn eenzame van het geweld des honds. Verlos mij uit des leeuwen muil; en verhoor mij van de hoornen der eenhoornen.

Zo zal ik Uw Naam mijn broederen vertellen; in het midden der gemeente zal ik U prijzen. Gij, die den HEERE vreest! prijst Hem; al gij zaad van Jakob! vereert Hem; en ontziet u voor Hem, al gij zaad van Israël! Want Hij heeft niet veracht, noch verfoeid de verdrukking des verdrukten, noch Zijn aangezicht voor hem verborgen; maar Hij heeft gehoord, als die tot Hem riep.

Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente; ik zal mijn geloften betalen in tegenwoordigheid dergenen, die Hem vrezen. De zachtmoedigen zullen eten en verzadigd worden; zij zullen den HEERE prijzen, die Hem zoeken; ulieder hart zal in eeuwigheid leven.

Alle einden der aarde zullen het gedenken, en zich tot den HEERE bekeren; en alle geslachten der heidenen zullen voor Uw aangezicht aanbidden. Want het koninkrijk is des HEEREN, en Hij heerst onder de heidenen. Alle vetten op aarde zullen eten, en aanbidden; allen, die in het stof nederdalen, zullen voor Zijn aangezicht nederbukken; en die zijn ziel bij het leven niet kan houden. Het zaad zal Hem dienen; het zal den Heere aangeschreven worden tot in geslachten. Zij zullen aankomen, en Zijn gerechtigheid verkondigen den volke, dat geboren wordt, omdat Hij het gedaan heeft.

[Liedje]

1 Johannes 4: 17-18

17 Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. 18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

De Nieuwe Bijbelvertaling

Met deze tekst begon dit topic en na het lezen van enkele reacties, wil ik toch even reageren op dit onderwerp.

Zelf heb ik moeite als ik deze tekst lees of hoor in de kerk.
Deze tekst wakkert mijn onzekerheid aan.
Ik geloof in God, ik ben echter ook bang voor God. Niet altijd, maar ik ben vaak bang dat Hij mij niet ziet, niet hoort. Dat Hij me zomaar kan laten vallen.

Rationeel kan ik het prima verwoorden, maar gevoelsmatig knaagt het wel eens aan me.
Dat heeft ook wel een oorzaak, dat weet ik ook wel. Ik heb er moeite mee om God als liefde te zien en te ervaren. Dat maakt dat je onzeker bent en dat maakt ook dat je niet altijd even ontspannen kunt bidden.

Ik vind het lastig om dat bespreekbaar te maken binnen de kerk. Ik doe dat wel, maar merk dat men er moelijk mee om weet te gaan. Angst koppelt men vaak aan je eigen zonden, aan je eigen tekortkomingen. dat maakt het er vaak niet beter op. (ik moet dus nog meer mijn best doen!!!)

Ook komen mensen dan met mooie teksten (welke vertaling dan ook maar), wat ook mooi is (ik ken ze echt wel hoor). Dat neemt echter het gevoel niet weg. Dat kan men maar moeilijk vatten, dat geeft je het gevoel dat je een hopeloos geval bent. Schijnbaar kan het niet, hoort het zo niet te zijn.

Helaas lopen er ook zulke bange vogeltjes rond in de kerk. Ik vertrouw er maar op dat God ook wel voor hen zorgt en dat Hij ze niet zomaar laat vallen en dat je dus ook niet bang hoeft te zijn voor God.

Het zou mooi zijn als dat ook meer gedeeld kan worden binnen de kerk en dat er dan gewoon geluisterd wordt. Dan begrijpen mensen mischien ook dat je met kippenvel in de kerk zit als je zulke teksten hoort in de preek (hoe mooi ze dan ook zijn)

Zo dat moest ik even kwijt. (laat je niet bang maken door mij, kom gerust met teksten aan hoor!)

[Annet]

quote:

Liedje schreef op 18 april 2010 om 04:59:
1 Johannes 4: 17-18
17 Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. 18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

De Nieuwe Bijbelvertaling

Met deze tekst begon dit topic en na het lezen van enkele reacties, wil ik toch even reageren op dit onderwerp.

Zelf heb ik moeite als ik deze tekst lees of hoor in de kerk.
Deze tekst wakkert mijn onzekerheid aan.
Ik geloof in God, ik ben echter ook bang voor God. Niet altijd, maar ik ben vaak bang dat Hij mij niet ziet, niet hoort. Dat Hij me zomaar kan laten vallen.

Rationeel kan ik het prima verwoorden, maar gevoelsmatig knaagt het wel eens aan me.
Dat heeft ook wel een oorzaak, dat weet ik ook wel. Ik heb er moeite mee om God als liefde te zien en te ervaren. Dat maakt dat je onzeker bent en dat maakt ook dat je niet altijd even ontspannen kunt bidden.

Ik vind het lastig om dat bespreekbaar te maken binnen de kerk. Ik doe dat wel, maar merk dat men er moelijk mee om weet te gaan. Angst koppelt men vaak aan je eigen zonden, aan je eigen tekortkomingen. dat maakt het er vaak niet beter op. (ik moet dus nog meer mijn best doen!!!)

Ook komen mensen dan met mooie teksten (welke vertaling dan ook maar), wat ook mooi is (ik ken ze echt wel hoor). Dat neemt echter het gevoel niet weg. Dat kan men maar moeilijk vatten, dat geeft je het gevoel dat je een hopeloos geval bent. Schijnbaar kan het niet, hoort het zo niet te zijn.

Helaas lopen er ook zulke bange vogeltjes rond in de kerk. Ik vertrouw er maar op dat God ook wel voor hen zorgt en dat Hij ze niet zomaar laat vallen en dat je dus ook niet bang hoeft te zijn voor God.

Het zou mooi zijn als dat ook meer gedeeld kan worden binnen de kerk en dat er dan gewoon geluisterd wordt. Dan begrijpen mensen mischien ook dat je met kippenvel in de kerk zit als je zulke teksten hoort in de preek (hoe mooi ze dan ook zijn)

Zo dat moest ik even kwijt. (laat je niet bang maken door mij, kom gerust met teksten aan hoor!)

Dit geldt toch voor ieder mens?

[gaitema]

Een vrese des Heeren en angst voor bestraffingen en beproefingen horen bij het leven van een christen kan ik concluderen.

Ik moet nu denken aan Jezus. Vrees had Hij meer als ontzag voor zijn Vader die Hij dienen wil. Angst kende Hij voor de lijdensweg waar hij door moet. Je kan dus als goed volmaakt mens ergens vreselijk tegen op zien. Maar dit betreft dan wel weer ansgt voor de beproeving dat ook een bestraffing is voor andersmans zonden notabene. Als christenen heb je ook allemaal je eigen kruis te dragen, ook daar kan je tegen opzien.

Ik denk te gelijkertijd dat de angst voor een verkeerde afloop verdreven wordt als je overtuigd raakt van God als een bijstaande kracht in je leven.

Het zal een wisselspel zijn denk ik, een beproeving op zich.

Bang zijn we allemaal wel eens.

[Liedje]

quote


Dit geldt toch voor ieder mens?

Ik weet niet of dit voor ieder mens geldt. Ik merk het in ieder geval niet in mijn omgeving. Wel van enkelingen, maar lang niet bij iedereen.
Ik heb het dan puur over de 'gewone' dagen, niet als je gebukt gaat onder grote schuld etc. In je 'gewone'omgang met God, kun je daarin je vrij voelen? Nou en dan hebben velen dat wel. Die ervaren wel een soort van ontspanning als ze tot God bidden en die ervaren geen angst in de relatie tot God.

ik voor mezelf, heb dat niet altijd. Vaak niet zelfs. dat staat mij in het geloof wel in de weg.

[Annet]

quote:

Liedje schreef op 18 april 2010 om 19:48:
quote


Dit geldt toch voor ieder mens?

Ik weet niet of dit voor ieder mens geldt. Ik merk het in ieder geval niet in mijn omgeving. Wel van enkelingen, maar lang niet bij iedereen.
Ik heb het dan puur over de 'gewone' dagen, niet als je gebukt gaat onder grote schuld etc. In je 'gewone'omgang met God, kun je daarin je vrij voelen? Nou en dan hebben velen dat wel. Die ervaren wel een soort van ontspanning als ze tot God bidden en die ervaren geen angst in de relatie tot God.

ik voor mezelf, heb dat niet altijd. Vaak niet zelfs. dat staat mij in het geloof wel in de weg.

Weet ik niet, ik denk....hoop (?) dat het alleen de buitenkant is.

[Liedje]

quote:

Annet schreef op 18 april 2010 om 20:01:
[...]


Weet ik niet, ik denk....hoop (?) dat het alleen de buitenkant is.

Bedoel je nu dat je denkt dat die anderen dat van binnen ook zo voelen,maar dat niet zo uiten?

[gaitema]

Ik denk dat er weinig christenen zijn die zo ver zijn dat ze volledig ontspannen kunnen geloven. Voor die mensen heb ik bewondering. Vaak heb ik juist geen moeite met die mensen, omdat ze juist meestal een enorme worsteling achter de rug hebben om die rust in hun geloof te vinden.

Ik haalde die tekst juist naar voren uit bewondering voor zo'n levenshouding vol van vertrouwen. Wij zijn in de west-Europesche wereld ook heel er rationeel gaan denken, met het verstand gaan geloven. De rede is typisch calvanistisch en lutheraans. Het gevoel en emotie speelt in andere culturen een grotere rol dan hier. Die angst van dat God geen aandacht aan me besteeds herken ik wel.

[Liedje]

quote:

Annet schreef op 18 april 2010 om 20:01:
[...]


Weet ik niet, ik denk....hoop (?) dat het alleen de buitenkant is.

Bedoel je daarmee te zeggen dat het herkenbaar is voor jou wat ik schrijf? En dat dus meer mensen dat hebben, maar dat niet laten blijken?

[gaitema]

Voor mij is het in ieder geval herkenbaar.
Ieder mens is anders, ik vindt het moeilijk om voor anderen te spreken.
Misschien praten veel mensen er niet over en vragen het zich enkel af.

[gaitema]

Een dominee van me was er wel heel eerlijk in. hij heeft toen hij net predikant werd echt wonderen mee gemaakt. Als bijbelsmokkelaar naar het oude Sovjet Uni werd hij bij de grens staande gehouden met zijn oude Volkswagen Kever. De hele auto werd doorzocht, behalve de tas op de achterbank. De bijbels zaten daar in. Hij merkte op zulke momenten dat God echt bij Hem was, maar bij ons in het dorp zei hij ook: "soms zou ik wel willen dat God wat zichtbaarder was."

Zelfs hij had er last van.

[Liedje]

Annet,

bedoel je nu tegen dat je het herkent bij jezelf en dat je denkt dat anderen dat ook wel hebben, alleen niet laten blijken?

[Liedje]

Sorry,
Op een of andere manier zie ik niet alle reacties staan en kan ik ook niet altijd mijn eigen berichten terugzien. Daarom een dubbele vraag ertussen!

[Annet]

quote:

Liedje schreef op 19 april 2010 om 13:55:
Annet,

bedoel je nu tegen dat je het herkent bij jezelf en dat je denkt dat anderen dat ook wel hebben, alleen niet laten blijken?

Ja

[Piebe]

quote:

Annet schreef op 19 april 2010 om 15:29:
[...]


Ja

Ik heb het ook wel, maar desondanks denk ik toch dat het ongegronde angsten zijn op basis van bijvoorbeeld deze tekst:

Mat 11,30
Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.

En ook deze (waarmee ik het nog moeilijk heb nadat mijn relatie op de klippen liep):

Ef 5,28
Alzo zijn de mannen schuldig hun eigen vrouwen lief te hebben, gelijk hun eigen lichamen. Die zijn eigen vrouw liefheeft, die heeft zichzelf lief.

[Liedje]

quote:

Piebe schreef op 19 april 2010 om 15:49:
[...]

Ik heb het ook wel, maar desondanks denk ik toch dat het ongegronde angsten zijn op basis van bijvoorbeeld deze tekst:

Mat 11,30
Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.

En ook deze (waarmee ik het nog moeilijk heb nadat mijn relatie op de klippen liep):

Ef 5,28
Alzo zijn de mannen schuldig hun eigen vrouwen lief te hebben, gelijk hun eigen lichamen. Die zijn eigen vrouw liefheeft, die heeft zichzelf lief.

Ik snap dat je die laatse tekst moeilijk vindt om toe te passen.
Dank je voor de andere tekst. Blijft wel moeilijk om dat zo te ervaren.

[Liedje]

quote:

Annet schreef op 19 april 2010 om 15:29:
[...]


Ja

Maar waarom heb ik dan zo vaak het gevoel dat ik een van de weinigen ben die dat zo hebben? Ik voel me er altijd best wel schuldig om. Je hoort immers niet bang te zijn voor God, toch?

[Piebe]

quote:

Liedje schreef op 19 april 2010 om 21:33:
Dank je voor de andere tekst. Blijft wel moeilijk om dat zo te ervaren.

Dat is zeer herkenbaar en ook helemaal niet erg.

Ps 111,10
Resch. De vreze des HEEREN is het beginsel der wijsheid; Schin. allen, die ze doen, hebben goed verstand; Thau. Zijn lof bestaat tot in eeuwigheid.

[gaitema]

Ik was vroeger bang voor God en voor de dood, ook voor de hel. Ik ben het eigenlijk voor een groot deel kwijt geraakt doordat ik gemerkt heb dat God verbeden gehoord en vooral door de naam ABBA, dat PAPA betekend. God wordt in de bijbel niet alleen Vader, maar ook Papa genoemd.

Ik ben wel eens teleurgesteld in mij zelf, dan vindt ik dat ik God onrecht aan doe en dan ben ik me er van bewust dat het een afstand tussen God en mij schept, waardoor je dan weer door het donker omhoog moet ploeteren. Juist daardoor blijft een bepaalde vrees wel overeind staan. Soms raak ik ook wel eens bang bij de vraag: heb ik wel mijn leven aan Jezus gegeven?

Iedere keer bemerk ik dat ik voor zo ver ik weet wat dat inhoud, ik al snel het plafond zie. Ik weet nog zoveel niet en heb nog zo veel niet ervaren wat bij een rein christelijk leven zou moeten horen.

[Ozombi]

1 Johannes 4: 17-18

17 Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. 18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Ziet u wat het onderstreepte deel zegt?
Hoewel wij nog steeds mensen zijn, zijn we als Jezus .....dat wil zeggen
een mens in zijn christus-zijn , in zijn christus-natuur.
En vervolgens staat er:  'volmaakte liefde sluit angst uit'
ofwel: een mens die zijn christus-natuur heeft ontwikkeld, kent geen angst.
Wederom zal dit niet de plaats zijn , althans voor mij, om te reageren met hetzelfde wat al eerder is vermeld in andere (LB) threads.
Men vraagt zich echter af waarom men ' angst 'kent.
Ik zeg u wederom, ontwikkelt u christus-zijn en uw angst zal een illusie blijken. De bijbel zegt het u zelf in deze woorden van Johannes. U kunt het er niet mee eens zijn, maar het staat er wel degelijk.

" zijn we als Jezus " , Jezus was de mens, Christus was het (goddelijke)bewustzijn in deze mens. Als u dus als deze mens bent, kent u geen angst.
Met andere woorden, in u is een goddelijk bewustzijn gegeven en het is aan u om dit tot uitdrukking te brengen. Het kwam Jezus ook niet aanwaaien. U moet ook geen angst hebben dat het misschien toch waar is wat hier over de christus-natuur , de liefdes-natuur wordt gezegd. Dat het toch waar is dat ieder mens kan zijn als Jezus. Dat we in hem moeten geloven op een iets andere manier dan wordt gesuggereerd? Angst is een eigenschap van de Maan (verstand), onbevreesheid van de Zon.

[Liedje]

quote:

gaitema schreef op 19 april 2010 om 22:02:
Ik was vroeger bang voor God en voor de dood, ook voor de hel. Ik ben het eigenlijk voor een groot deel kwijt geraakt doordat ik gemerkt heb dat God verbeden gehoord en vooral door de naam ABBA, dat PAPA betekend. God wordt in de bijbel niet alleen Vader, maar ook Papa genoemd.

Ik ben wel eens teleurgesteld in mij zelf, dan vindt ik dat ik God onrecht aan doe en dan ben ik me er van bewust dat het een afstand tussen God en mij schept, waardoor je dan weer door het donker omhoog moet ploeteren. Juist daardoor blijft een bepaalde vrees wel overeind staan. Soms raak ik ook wel eens bang bij de vraag: heb ik wel mijn leven aan Jezus gegeven?

Iedere keer bemerk ik dat ik voor zo ver ik weet wat dat inhoud, ik al snel het plafond zie. Ik weet nog zoveel niet en heb nog zo veel niet ervaren wat bij een rein christelijk leven zou moeten horen.

Ik herken het wat je schrijft. Ik weet wel zeker dat ik geloof in God, mijn leven wil ik ook wel aan Hem geven. Ik kijk alleen altijd achterom om te zien wat Hij er mee doet.

Ik weet  trouwens niet of ik God, papa kan noemen. Dat vind ik eigenlijk nog intiemer dan Vader.

[Piebe]

quote:

gaitema schreef op 19 april 2010 om 22:02:
Ik was vroeger bang voor God en voor de dood, ook voor de hel. Ik ben het eigenlijk voor een groot deel kwijt geraakt doordat ik gemerkt heb dat God verbeden gehoord en vooral door de naam ABBA, dat PAPA betekend. God wordt in de bijbel niet alleen Vader, maar ook Papa genoemd.

Amen.

quote:

Ik ben wel eens teleurgesteld in mij zelf, dan vindt ik dat ik God onrecht aan doe en dan ben ik me er van bewust dat het een afstand tussen God en mij schept, waardoor je dan weer door het donker omhoog moet ploeteren. Juist daardoor blijft een bepaalde vrees wel overeind staan. Soms raak ik ook wel eens bang bij de vraag: heb ik wel mijn leven aan Jezus gegeven?

Iedere keer bemerk ik dat ik voor zo ver ik weet wat dat inhoud, ik al snel het plafond zie. Ik weet nog zoveel niet en heb nog zo veel niet ervaren wat bij een rein christelijk leven zou moeten horen.

Ik snap precies wat je bedoelt en ik denk dat we ons van tijd tot tijd goed moeten afvragen of we perfect hoeven zijn? Was Adam perfect? Was Jakob perfect? Waren David en Salomo perfect? Adam at van de verboden boom, Jakob kwam op slinkse wijze aan het eerste geboorterecht. David kwam op oneerlijke wijze aan een vrouw en Salomo sliep met vrouwen die God hem uitdrukkelijk verboden had. Desondanks denk ik dat ze allemaal gered zijn, wat denk jij?

Toch blijf ik die angst ook houden van tijd tot tijd, alsof ik niet kan geloven dat God mijn tekortkomingen accepteert. Ik probeer te geloven dat het niet hoeft, tot ik er van overtuigd ben.

Heb je wel eens gezocht op het woord bang in de Bijbel? Ik vond twee verzen die ik je graag als steun wil meegeven:

Jes 41,13
Want ik ben de HEER, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen.

Klaagl 3,57
Altijd als ik roep, bent u nabij; u zegt mij: ‘Wees niet bang.’

[Piebe]

quote:

Ozombi schreef op 19 april 2010 om 22:10:
1 Johannes 4: 17-18

17 Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. 18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Ziet u wat het onderstreepte deel zegt?
Hoewel wij nog steeds mensen zijn, zijn we als Jezus .....dat wil zeggen
een mens in zijn christus-zijn , in zijn christus-natuur.
En vervolgens staat er:  'volmaakte liefde sluit angst uit'
ofwel: een mens die zijn christus-natuur heeft ontwikkeld, kent geen angst.
Wederom zal dit niet de plaats zijn , althans voor mij, om te reageren met hetzelfde wat al eerder is vermeld in andere (LB) threads.
Men vraagt zich echter af waarom men ' angst 'kent.
Ik zeg u wederom, ontwikkelt u christus-zijn en uw angst zal een illusie blijken. De bijbel zegt het u zelf in deze woorden van Johannes. U kunt het er niet mee eens zijn, maar het staat er wel degelijk.

" zijn we als Jezus " , Jezus was de mens, Christus was het (goddelijke)bewustzijn in deze mens. Als u dus als deze mens bent, kent u geen angst.
Met andere woorden, in u is een goddelijk bewustzijn gegeven en het is aan u om dit tot uitdrukking te brengen. Het kwam Jezus ook niet aanwaaien. U moet ook geen angst hebben dat het misschien toch waar is wat hier over de christus-natuur , de liefdes-natuur wordt gezegd. Dat het toch waar is dat ieder mens kan zijn als Jezus. Dat we in hem moeten geloven op een iets andere manier dan wordt gesuggereerd? Angst is een eigenschap van de Maan (verstand), onbevreesheid van de Zon.

Wat u heeft geciteerd kom ik niet aan, doch vraag ik me af of u de teksten wel recht doet als u ze op ons en het huidige tijdperk betrekt. Paulus schreef:

Rom 8,23
En niet alleen dit, maar ook wij zelf, die de eerstelingen des Geestes hebben, wij ook zelf, zeg ik, zuchten in onszelf, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.

Hebben wij de eerstelingen des Geestes? Jakobus, een van de elf schreef:

Jak 1,18
Naar Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord der waarheid, opdat wij zouden zijn als eerstelingen van Zijn schepselen.

Ik denk dat uw stelling iets genuanceerd dient te worden, namelijk dat de volgelingen van de eerstelingen als Jezus moesten zijn, de Romeinen, de Korinthiërs, de Hebreeën etc, de eerste christenen aan wie de apostelen het evangelie verkondigden. De apostelen waren de eerstelingen en in dit verband schreef Paulus:

Rom 11,16
En indien de eerstelingen heilig zijn, zo is ook het deeg heilig, en indien de wortel heilig is, zo zijn ook de takken heilig.

[Ozombi]

Jes 41,13
Want ik ben de HEER, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen.

ik ben de Heer, je god ---> ik ben de Heer, jouw hogere Zelf

U kunt mij totaal negeren en denken dat ik aan het prikken ben, het is niet zo. Lees en begrijp.  " je god " is niet " God " en ook niet Jezus. U bent het.
U bent het , in de hoedanigheid van uw hogere Zelf die zal worden.
Dat is het dat tegen u zegt : " wees niet bang, ik zal je helpen "

[Piebe]

quote:

Ozombi schreef op 19 april 2010 om 22:36:
Jes 41,13
Want ik ben de HEER, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen.

ik ben de Heer, je god ---> ik ben de Heer, jouw hogere Zelf

U kunt mij totaal negeren en denken dat ik aan het prikken ben, het is niet zo. Lees en begrijp.  " je god " is niet " God " en ook niet Jezus. U bent het.
U bent het , in de hoedanigheid van uw hogere Zelf die zal worden.
Dat is het dat tegen u zegt : " wees niet bang, ik zal je helpen "

Toen Jakobus en Johannes tot Jezus kwamen en hem dat vroegen zei hij:

Mar 10,38
Maar Jezus zeide tot hen: Gij weet niet, wat gij begeert. Kunt gij de drinkbeker drinken, die Ik drink, en met de doop gedoopt worden, waar Ik mee gedoopt word?

[Ozombi]

@Piebe

Ik nuanceer niet 1 woord van wat ik verkondig.
Rom 11,16?  Als God heilig is, is alles wat uit hem voortkwam ook heilig.
Als God heilig is , ben ik ook heilig want ik kwam uit hem voort. Zo ook U.

Mar 10,38
Maar Jezus zeide tot hen: Gij weet niet, wat gij begeert. Kunt gij de drinkbeker drinken, die Ik drink, en met de doop gedoopt worden, waar Ik mee gedoopt word?

De onderstreepte zin heeft geen betrekking op een straf, of kruisiging of wat dan ook in de zin van het kruisigingsverhaal met hout en spijkers.
Het heeft betrekking op de innerlijke strijd die Jezus zeer zeker heeft gevoerd om zijn hogere Zelf, zijn christus-natuur , tot uitdrukking te brengen. De strijd die hij heeft gevoerd met zijn menselijk verstand.
Dat is de drinkbeker die wij ook moeten drinken, als we het kunnen.
Ikzelf heb die drinkbeker als voor de helft gedronken kan ik u zeggen, en wat er in zit is voor een mens niet altijd lekker, maar de beloning is 777x groter dan de moeite die moet worden getroost. Het komt niet aanwaaien.

[Liedje]

quote:

Ozombi schreef op 19 april 2010 om 22:36:
Jes 41,13
ik ben de Heer, je god ---> ik ben de Heer, jouw hogere Zelf

U kunt mij totaal negeren en denken dat ik aan het prikken ben, het is niet zo. Lees en begrijp.  " je god " is niet " God " en ook niet Jezus. U bent het.
U bent het , in de hoedanigheid van uw hogere Zelf die zal worden.
Dat is het dat tegen u zegt : " wees niet bang, ik zal je helpen "

Ik weet wel dat ik dat niet geloof. Als het van mij, of mijn hogere ikkie zal afhangen, dan komt het (vrees ik) helemaal niet goed.

Ik vind het trouwens jammer dat je op deze manier schrijft. Bij dit bericht, alsook in je vorige, krijg ik het gevoel dat je je gelijk wilt halen. Kun je ook naast iemand staan, proberen te begrijpen wat de ander precies bedoelt. Proberen in te leven waar de pijn ligt?
Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat ik dit een heel gevoelig onderwerp vind. Ik zoek God, niet mijn hogere zelf.
Dit even terzijde.

[Ozombi]

@Liedje

Gelooft u mij toch! Ik begrijp exact wat de ander bedoelt.Ik sta naast u !
Nooit boven u of in de schaduw. Ik begrijp dat u God zoekt. Vind u God buiten uzelf? Is hij ergens anders ? Of is hij overal? Als u God ziet in alles om u heen dan ziet u God in mij als ik voor u sta. En ik zal God zien in U als u voor mij staat.

In de zwarte lege duisternis die aan al het bestaan vooraf ging was God. De goddelijke gedachte die hij had was niets anders dan deze: " Is er een bestaan? Besta Ik? " . Is er een hoger Zelf dan de zwarte lege duisternis die ik ben? Deze goddelijke gedachte was het die het onvermijdelijke Licht bracht. Het feit dat in het absolute Niets de essentie van Bestaan onvermijdelijk aanwezig IS. Men kan het Licht niet ontkennen, want zelfs in het niet-Zijn is het Zijn altijd aanwezig. Zo is in ieder van ons deze eigenschap eveneens aanwezig. Wij zijn niet slechts wat wij zijn ( de toestand van niet-Zijn of stilstand) maar in ons is het hogere Zelf , een Ik dat bestaat (in de toestand van Zijn of beweging).

Das geen prietpraat van een filosofisch doorgeslagen atheist.
God is een beginsel dat in u in uzelf moet zoeken. En dan zult u Christus(bewustzijn) vinden, en vervolgens zult u God in alles en iedereen zien.

Wilt u dat ik mij in levende lijve aan u toon, opdat u in mijn ogen kunt kijken?
Opdat u in mijn ziel en hart kan zien?
Opdat u begrijpt dat ik de daad bij het woord heb gevoegd ?
Opdat u inziet dat ik geen angst ken en u zie als mijn broeder?

[Piebe]

quote:

Ozombi schreef op 19 april 2010 om 22:40:
@Piebe

Ik nuanceer niet 1 woord van wat ik verkondig.
Rom 11,16?  Als God heilig is, is alles wat uit hem voortkwam ook heilig.
Als God heilig is , ben ik ook heilig want ik kwam uit hem voort. Zo ook U.

Wellicht zijn we deels goddelijk, maar er staat duidelijk:

Hos 11,9
Ik zal de hittigheid van Mijn toorn niet uitvoeren; Ik zal niet weerkeren om Efraïm te verderven; want Ik ben God en geen mens, de Heilige in het midden van u, en Ik zal in de stad niet komen.

quote:

Mar 10,38
Maar Jezus zeide tot hen: Gij weet niet, wat gij begeert. Kunt gij de drinkbeker drinken, die Ik drink, en met de doop gedoopt worden, waar Ik mee gedoopt word?

De onderstreepte zin heeft geen betrekking op een straf, of kruisiging of wat dan ook in de zin van het kruisigingsverhaal met hout en spijkers.
Het heeft betrekking op de innerlijke strijd die Jezus zeer zeker heeft gevoerd om zijn hogere Zelf, zijn christus-natuur , tot uitdrukking te brengen. De strijd die hij heeft gevoerd met zijn menselijk verstand.
Dat is de drinkbeker die wij ook moeten drinken, als we het kunnen.
Ikzelf heb die drinkbeker als voor de helft gedronken kan ik u zeggen, en wat er in zit is voor een mens niet altijd lekker, maar de beloning is 777x groter dan de moeite die moet worden getroost. Het komt niet aanwaaien.

Drinkt u maar, want ik kan die beker niet drinken en neem wel een biertje!

[small brother]

quote:

Ozombi schreef op 19 april 2010 om 23:07:
Gelooft u mij toch! Ik begrijp exact wat de ander bedoelt. Ik sta naast u !
Nooit boven u of in de schaduw. Ik begrijp dat u God zoekt. Vind u God buiten uzelf? Is hij ergens anders ? Of is hij overal? Als u God ziet in alles om u heen dan ziet u God in mij als ik voor u sta. En ik zal God zien in U als u voor mij staat.

Dat ... geen prietpraat van een filosofisch doorgeslagen atheist.
God is een beginsel dat in u in uzelf moet zoeken. En dan zult u Christus(bewustzijn) vinden, en vervolgens zult u God in alles en iedereen zien.

1 joh.4:1 > hieraan kent gij den Geest van God: alle geest, die belijdt, dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, die is uit God.  

quote:

Wilt u dat ik mij in levende lijve aan u toon, opdat u in mijn ogen kunt kijken?
Opdat u in mijn ziel en hart kan zien?
Opdat u inziet dat ik geen angst ken en u zie als mijn broeder?

Want al wat in de wereld is, zoals de begeerlijkheid van de ogen, is niet uit den Vader, maar is uit de wereld.

Christus kwam in de wereld en verscheen aan de mensen, maar wij hebben hem niet erkend en hebben Hem veracht en verworpen. Alleen diegenen geloven in Hem die God roept. Dat verschijnt inderdaad als iets Goddelijks in onszelf. Maar als het ons niet tot God brengt is het niet uit God maar uit de duivel. Dan is het een boze geest. En dat is geen bangmakerij maar kennisoverdracht. Want het is beter een bekendgemaakte en overwinbare vijand te bevechten dan in onwetendheid te dwalen.
Laat mij iets toevoegen over de kennis van liefde en de kennis van angst. Moeilijk te lezen, maar gelukkig ook gemakkelijk over te slaan

Het leven als kinderen van God
Johannes leert ons hoe de liefde en de emotie en de geboden samenhangen. Hij spreekt erover dat iedereen zondigt, maar ook dat wie in de liefde is niet kan zondigen. Hij spreekt over de volmaakte liefde, maar ook over de onbereikbaarheid daarvan voor mensen. Maar hij geeft de 'oplossing', hoe wij het een kunnen zijn en het ander ook. Dat heeft niet te maken met onze graad van volmaaktheid, en onze mate waarin wij de geboden naleven, maar dat heeft te maken met onze gezindheid om het van harte goed te willen doen - ook al stranden wij -  en met onze overtuiging en ons geloof dat het Jezus Christus is, de Zoon van God in wie wij geloven, waarin wij blijven en op wie wij onze hoop vestigen.
Wij zijn gered, maar toch wordt er gesproken van hoop. Dan moet er wel iets zijn dat er nog niet is. Wij zijn in de liefde en daarom zondigen wij niet, maar toch kunnen wij niet stoppen met zondigen. Wij hebben kennis van God's liefde en almacht en onze verlossing en de verzoening tussen onze vervallen staat en God's heerlijkheid, maar toch slagen wij er niet in ons gemoed zuiver tot volledige onderwerping aan God's wil te bestemmen.  En al konden wij ons volledig onderwerpen naar ons vermogen, dan nog hebben we de kern van Prediker gemist: weest niet al te rechtvaardig want de rechtvaardigheid kunnen wij niet opbrengen en verwoesting zal dan zeker ons deel worden.

Johannes houdt het niet bij een theoretisch verhaal maar blijft schrijven: waaraan kennen  wij de liefde? Hoe weten wij dat wij God liefhebben als wij God nooit gezien hebben? En hij brengt ons praktische handvatten: God meet onze liefde voor Hem af aan hoe liefdevol wij zijn met onze broeders. En wie God's geboden bewaart is in Christus. En wie gelooft dat Jezus Christus de zoon van God is, die heeft zich van God's aandacht en aanwezigheid verzekerd. Wij worden kinderen van God genoemd!! Dus doen wij geen zonde en geen onrechtvaardigheid, maar blijven wij in God. Dat is geen feitelijkheid maar een opdracht. Want in de feitelijkheid schieten wij tekort. Steeds gaat Johannes van de kant van het geloof en emotie, naar de kant van het verstand en richtlijnen. Alsof zij de keerzijde vormen van dezelfde medaille. En hij zegt dat ook waar hij spreekt van het oude gebod dat blijft staan, en het nieuwe gebod dat uitgaat van de vernieuwdheid van het hart en ons gekruisigd lichaam. Maar het beginsel is dat al wat uit God geboren is, de wereld overwint, dat is ons geloof dat Jezus is de Christus, die is uit God geboren. En wie Christus liefheeft die heeft ook lief dengene, die uit Hem geboren is, dat zijn alle wedergeboren Christenen. Maar direct daarop springt Johannes terug naar het praktische handvat en vervolgt dat we kunnen herkennen wanneer wij de christenen liefhebben, namelijk als wij God liefhebben en Zijn geboden bewaren. Want dit is de liefde Gods, dat wij Zijn geboden bewaren; en zijn geboden zijn niet zwaar. En opnieuw een bemoediging, namelijk dat wij mogen bidden en God zal verhoren als het is tot het volgen van het geloof in Christus.
 
Cirkelredenering?
Als je oplet zie je bij Johannes haast een cirkelredenering: de liefde vervangt de geboden en je kunt de liefde merken aan het houden van de geboden. Niet iedereen kan dat vatten net zomin als iedereen begrijpt het spanningsveld dat wordt opgeroepen tussen "in Christus zijn" en tegelijk niet kunnen stoppen met zondigen. Maar dat wordt ook niet van iedereen gevraagd;  gemeenschap oefenen gaat verder dan het allemaal begrijpen en eens worden over  de grootste gemene deler. Het gaat over het maximaal geven van een ieder, naar zijn eigen gaven.

Johannes schreef deze dingen aan de christenen opdat zij zouden weten dat zij het eeuwige leven hebben, en opdat zij ook van harte geloven in de Zoon van God.  Daar begint het mee en daar eindigt het mee.

En daarmee doen wij niets af aan de wetenschap dat wie uit God geboren is, niet zondigt; en dat wie uit God geboren is, zichzelf bewaart, en dat de boze op hem geen vat heeft.  Waar staat: "zichzelf bewaart" wordt er  geen nuchter feit gebracht maar een morele opdracht. De wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid; maar die den wil van God doet blijft in der eeuwigheid.

En dan rest de vraag: geloven wij in Jezus Christus de zoon van God. Is dat zo, dan is er geen twijfel en geen angst die ons van Hem kan scheiden. Onze liefde voor God kennen wij daaruit dat God eerst ons heeft liefgehad.

Komen we dan weer uit op de liefde versus de vreze des Heren en onze onmogelijkheid daar vat op te krijgen? Het lijkt erop. Misschien is het een levensvraag, want het zou wel eens kunnen zijn dat wie het begrijpt daarmee ook de dood overwonnen heeft. Maar hetzij angst hetzij liefde, alles wat ons tot God drijft redt. En alles wat afstand schept met God brengt oordeel.

Twijfel en angst en geloofszekerheid
Nu kun je bij jezelf soms iets missen van
- een levend geloof in Christus,
- of het vertrouwen in God,
- of een goed geweten voor God,
- of het leven met een geloof als van een kind,
- of het roemen in God door Christus,
Maar dat is géén reden om jezelf te laten ontmoedigen of om te twijfelen of God je zal aannemen of niet.
Integendeel, God roept zelf op om te volharden in het geloof en trouw te blijven en te verlangen naar betere geloofstijden en God's genade daarin te verwachten. Want wie ernaar verlangt om zich tot God te blijven keren, en om Hem te behagen, die hoeft  volstrekt niet bang te zijn voor de verwerping door God. Want God heeft beloofd dat Hij de walmende vlaspit niet zal uitdoven en het geknakte riet niet zal verbreken. En ook Jezus deed veel zaligsprekingen over wie door God worden gezien als verdrukten van hart of van geest.

Maar er is wel degelijk angst weggelegd, bedoeld voor hen die de gezindheid verliezen om zich tot God te blijven bekeren. Ja, het gaat verder dan angst, want het is het oordeel. Angst is een emotie die wordt overwonnen door een versterkt gemoed. Maar het oordeel is geen emotie maar een aangekondigd eindstation dat aanklampt op zwakke momenten en te langen leste ook de grond onder het sterkste moment wegneemt. En daaraan kennen wij het oordeel, dat eenieder die zich van God heeft afgekeerd zeker zal sterven, en elke glimp die bij leven wordt verkregen van de heerlijkheid en almacht van God - zich uitende in velerlei vorm en op velerlei wijze in de schepping van God - wordt hem  definitief afgenomen en elke volheid van het kwaad dat hij bij leven zoveel zag wordt voor eeuwig zijn deel. BOEH !

@boeh: ach, schrok je maar... De liefde van God uit zich soms niet in zalvende woorden maar in (kon het zijn: rechte) messteken. Maar voor wie God zoekt en Zijn Woord bewaart is het oordeel reeds weggenomen en is er een onuitputtelijk vat van troost en genade.

[gaitema]

quote:

Piebe schreef op 19 april 2010 om 22:21:
Ik snap precies wat je bedoelt en ik denk dat we ons van tijd tot tijd goed moeten afvragen of we perfect hoeven zijn? Was Adam perfect? Was Jakob perfect? Waren David en Salomo perfect? Adam at van de verboden boom, Jakob kwam op slinkse wijze aan het eerste geboorterecht. David kwam op oneerlijke wijze aan een vrouw en Salomo sliep met vrouwen die God hem uitdrukkelijk verboden had. Desondanks denk ik dat ze allemaal gered zijn, wat denk jij?

Nou, ik zie het zo: God had al in zijn plan gelegd dat we niet perfect zouden zijn en zijn hele weg met ons naar het eeuwige leven zo gelegd dat dit er in zou passen. Maar zijn wil is altijd al geweest dat we volmaakt liefdevol zouden zijn en dat zal Hij in de toekomst met ons berijken ook. Nu zijn we nog kleine kinderen en moeten we nog een hoop leren. en ja, Gods kinderen zijn allemaal nog niet volwassen geworden.

quote:

Heb je wel eens gezocht op het woord bang in de Bijbel? Ik vond twee verzen die ik je graag als steun wil meegeven:

Jes 41,13
Want ik ben de HEER, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen.

Klaagl 3,57
Altijd als ik roep, bent u nabij; u zegt mij: ‘Wees niet bang.’

Ik heb het niet op het woord bang gezocht, wel gevonden toen ik me afvroeg wat de wortel was van mijn angst. Bemoedigende woorden. Ik las het toen in het Boek, nog steeds zitten sommige zinnen in mijn hoofd, net als het volgende: "Wees niet bang. Kijk niet angstig om je heen, want ik ben je God en zal je overeind helpen met mijn heilvolle rechterhand" en de woorden van David "Als God voor je is, wie zal er dan tegen je zijn?"

[Piebe]

quote:

gaitema schreef op 20 april 2010 om 09:52:
[...]


Nou, ik zie het zo: God had al in zijn plan gelegd dat we niet perfect zouden zijn en zijn hele weg met ons naar het eeuwige leven zo gelegd dat dit er in zou passen. Maar zijn wil is altijd al geweest dat we volmaakt liefdevol zouden zijn en dat zal Hij in de toekomst met ons berijken ook. Nu zijn we nog kleine kinderen en moeten we nog een hoop leren. en ja, Gods kinderen zijn allemaal nog niet volwassen geworden.


[...]


Ik heb het niet op het woord bang gezocht, wel gevonden toen ik me afvroeg wat de wortel was van mijn angst. Bemoedigende woorden. Ik las het toen in het Boek, nog steeds zitten sommige zinnen in mijn hoofd, net als het volgende: "Wees niet bang. Kijk niet angstig om je heen, want ik ben je God en zal je overeind helpen met mijn heilvolle rechterhand" en de woorden van David "Als God voor je is, wie zal er dan tegen je zijn?"

Indien wij elkaar vergeven dan doen we het goede.

Mat 6,14
Want als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven.