quote:
jongrk schreef op 29 september 2010 om 10:21:[...]
Ik wil zo graag dat we de wereld tegemoet gaan, want de Kerk is het Sacrament van de wereld. Niet dat we gaan veroordelen. En ja, misschien houdt dat wel eens in dat je je oordeel eens opschort, als je spreekt met een jongeren met piercings en zwarte kleren. Of een jongere die uitgaat, en drinkt. Als iemand jou wil bereiken, moet hij dan gaan oordelen, en waarschuwen?
Ik denk dat niemand oproept tot oordelen over de uiterlijkheden van wie buiten zijn. Dat zal wel een ingesleten vooroordeel zijn. Er is onderscheid tussen melkspijs en vast voedsel. Wij die opgegroeid zijn in het geloof en ervaren in de leer, verslikken ons nog geregeld in vast voedsel. Laat staan het ongeboren kind van God, dat bezig is geboren te worden. Maar in de gemeente van God geldt: Onderscheidt u in alles van de wereld en haar begeerten.
quote:
En ook wil ik graag dat we als Kerk iets laten zien waar de jongeren jaloers op kunnen zijn, zoals vroeger toen een Romein schreef: ziet hoe zij elkaar liefhebben.
En dan komen, wat mij betreft zaken van liturgie, en geloofsleer op een later plan. Want direct je eisen en wachtwoorden op tafel gooien bij een rand- of niet-kerkelijke jongere werkt echt niet om hem of haar te interesseren.
De begeerte om de wereld jaloers te maken is in andere woorden ook te formuleren als begeerte om je "mooi te maken" voor de wereld. Dat is toch een bekend beeld? Waarom luister je niet liever preciezer naar je eigen voorbeeld: de Romein zegt: Ziet hoe zij elkaar liefhebben.
Zie je wel wat die Romein zegt? Ziet hoe
zij ELKAAR liefhebben. Hij zegt niet: ziet hoe ze MIJ liefhebben!
Wat de Romein ziet is de liefde van God die in de mensen doorwerkt en dat gaat onherroepelijk opvallen aan hen die buiten zijn. Net zoals het ook opvalt aan hen die buiten zijn hoe verdeeld een huis kan zijn. Of hoe ongeestelijk een huis kan zijn.
Maar dan het belangrijkste, en dat is eigenlijk waarom ik reageer: Wie wil je behagen: is dat degene die buiten is of is dat God die vraagt om alle eer en aandacht en liefde voor Hem? Als je werkelijk je afstemt op degenen die buiten zijn, dan mis je dus drie zaken: Ten eerste, wie je jaloers wilt maken zal in het geheel niet geraakt worden, maar hij zal zich eerder gestalkt voelen. En dan ten tweede, God in de hemel ziet hoe je je aanpast om hen die buiten zijn jaloers te maken, net alsof Hij niet alle rechten kan doen gelden op al je liefde en behagen. En tenslotte, mis je dat niet jij of ik de buitenstaanders jaloers kunnen maken, maar dat doet God zelf door Zijn zegen te geven aan de liefdewerken die wij als gelovigen aan Hem en aan elkaar doen. Niet wij zijn het, maar God is het die de verharding van harten bewerkt, of de verbazing tot Godskennis, of de haat tegen wie goedwillend zijn, of de begeerte om deel uit te maken van God's Liefde.
Wij zijn het dus niet die iets ondernemen tot opwekking van jalouzie, maar het is onze levende liefde tot God, die ons met liefdewerken vervult tot elkaar, en dát zegent God en dát stemt tot jalouzie - mocht God het geven.
Als je als kerk de jongere tracht te winnen, O.K., dan zul je misschien oppervlakkig aansluiting vinden als je die zoekt. Maar als de jongere ontdekt dat je in feite onheus bent in je presentatie en in feite niet getrouw in je eigen volgen van Hem en in je vertrouwen op Hem die jou gestuurd heeft, dan zal hij je proeven, kauwen, en uitspugen; ofwel proeven, kauwen, en minachten omdat hij godskennis krijgt en ontdekt dat God's liefde niet werkt, en niet verspreidt, en niet brandt op de wijze zoals jij het hem bracht.
Preek maar hel en verdoemenis, dan wordt je wel buitengeworpen uit de wereldse omgeving. Of niet. Ga maar geestelijke liederen zingen voor de deur, dan wordt er wel op je gespuugd. Of niet. Spreek ze aan op andere momenten, en je wordt meewarig aangekeken. Of niet. Als je maar duidelijk maakt dat wij allen zeker zullen sterven, maar ook allen een keuze hebben om met de dood reeds nu te breken en af te rekenen en te kiezen voor een eeuwig leven in de genade van God.
Maar ga niet meedoen in de hoop dat je kunt laten zien dat jij net zoals hen bent, dus dat zij ook net zoals jou kunnen worden, en dat dus de drempel naar God niet zo hoog is als lijkt. Want de drempel is wel hoog: je moet ervoor willen sterven en opieuw geboren worden...
Voor de goede orde: Woorden zijn maar povere middelen tot onderscheid van geesten. Ik lees ook in je reactie dat je niet zo zwart-wit zult zijn als jouw en mijn woorden samen doen vermoeden, en ik twijfel niet aan je goede bedoelingen. Maar ik probeer een beeld te geven vanuit een ander standpunt, in de hoop dat je ook inderdaad dat bereikt wat je blijkens het bovenstaande graag wilt.
