quote:
Hendrik-NG schreef op 22 november 2010 om 09:41:[...]
Hangt e.e.a. niet samen met de vraag hoe je het voegwoord "
als" wil uitleggen?
quote:
De voegwoorden 'als' en 'wanneer' kunnen allebei gebruikt worden om een tijdsmoment of een voorwaarde uit te drukken. (
bron)
Ik heb zelfs sterk de neiging om de "dan - als" constructie hier niet als "
conditioneel" op te vatten, maar enkel als een tijdsaanduiding...
En DAN betekent dit vers gewoon: "het volmaakte zal komen op het moment dat ("als") wij zingend voor Hem staan, op het moment dat ("als") wij Christus' weg zijn gegaan". NADAT we dus Christus' weg ZIJN gegaan komen we aan bij "het volmaakte". (Als in:
Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden).
Ik denk dat voor HEEL veel liederen geldt dat je ze orthodox
kan uitleggen als je ze zo
wilt uitleggen...
En dat "als Christus voor je zijn" dan, waar rtfm08 het over had???
Ik wil jou van harte dienen
en als Christus voor je zijn. "
Met name regel 2 is utopie; niemand kan als Christus zijn."
Is ook dit niet een poging om
kort en bondig te zeggen dat je "de
ander wil benaderen zoals Christus
jou benaderd heeft"
Moeten we ook hier meteen evt. goede bedoelingen 'uitsluiten'
Een bijbels voorbeeld van een soortgelijke uitdrukking:
Exodus 4:
10 Maar Mozes antwoordde: ‘Neemt u mij niet kwalijk, Heer, maar ik ben geen goed spreker. Dat is altijd al zo geweest, en daar is geen verandering in gekomen nu u tegen mij, uw dienaar, gesproken hebt. Ik kan nooit de juiste woorden vinden.’ 11 De HEER zei: ‘Wie heeft de mens een mond gegeven? Wie maakt iemand stom of doof, ziende of blind? Wie anders dan ik, de HEER? 12 Ga nu, ik zal bij je zijn als je moet spreken en je de woorden in de mond leggen.’
13 Maar Mozes hield vol: ‘Neemt u mij niet kwalijk, Heer, stuur toch iemand anders, wie u maar wilt.’ 14 Nu werd de HEER kwaad op Mozes. ‘Je hebt toch een broer, de Leviet Aäron!’ zei hij. ‘Ik weet dat hij welbespraakt is. Hij is al naar je onderweg en zal blij zijn je te zien. 15 Vertel jij hem wat hij moet zeggen. Ik zal bij jullie zijn als je moet spreken en jullie ingeven wat je moet doen. 16 Hij zal in jouw plaats het volk toespreken: hij zal jouw mond zijn, jij zult zijn god zijn.Is deze uitspraak van God "utopie", vanwege de 'onmogelijkheid' dat Mozes de god van Aaron kan zijn??? Zou je hier niet ook de tekst opvatten als "beeldende taal, bedoeld om iets duidelijk te maken"
En
toch staat er in de grondtekst het woord "elohim" gebruikt...
(nb: e.e.a. staat
los van mijn vermoeden dat het woord "elohim" in het OT ook wel eens gebruikt wordt voor een situatie waarin iemand optreedt als "geestelijk leidsman
namens God".... mocht dat inderdaad het geval zijn, dan gaat het inderdaad om "beeldende taal'; maar heb ik het mis: dan NOG wordt Mozes hier in Exodus 4, maar ook in Ex 7:1 "elohim" genoemd...)
Kortom: als je in een liedtekst kort en bondig iets duidelijk wil maken, dan loop je altijd het risico dat er onduidelijkheden de tekst insluipen... Een lied staat nooit los van de gehele dienst. Vragen die worden opgeroepen moeten ook benoemd worden en verduidelijkt... Maar het feit dat een lied vragen oproept "an sich" zou voor mij
nooit een reden zijn om een lied te mijden!!!! Dat zou alleen het geval zijn indien
enkel een
tegen-bijbelse uitleg mogelijk is!!!!
je hebt helemaal gelijk dat je veel (wellicht alle?) liederen (of teksten, of wat dan ook) best "orthodox" kunt lezen. Soms heb je er wat meer fantasie en vermogen tot
eisegese voor nodig dan anders. Het is natuurlijk wel zo dat je de tekst dan niet meer leest zoals het bedoeld is door de auteur, en dan ben je m.i. toch wel een erg postmodern invul-spelletje aan het spelen.
Maar goed, veel kerkleden zullen niet eens doorhebben dat ze iets zingen dat door de auteur op een heel andere manier bedoeld is. Veel kerkleden hebben immers zo'n grote orthodoxe bagage, dat ze die automatisch meenemen en invullen bij alles wat ze zingen. Een soort immuunsysteem, zou je kunnen zeggen. Alleen de kwetsbaarste leden van de gemeente hebben dat niet (jongeren, pas bekeerden, mensen in grote geloofsnood/twijfel). Daarom blijf ik ervoor pleiten dat je bij een lied niet moet kijken wat 'de gemiddelde kerkganger' ermee kan, maar wat het doet bij de zwakke broer of zus.
p.s. over het "als ... als ...".
Als je daar kiest voor de interpretatie "indien ... indien ..." dan krijg je dat
het volmaakte zal komen indien we voor hem staan en indien we Christus' lijdensweg zijn gegaan. Een lezing waarbij ons gaan van Christus' lijdensweg essentiele voorwaarde is voor het volmaakte.
Als je kiest voor de "op het moment dat ... op het moment dat ..." interpretatie, dan lees je dat
het volmaakte zal komen op het moment dat (of: na) we voor hem staan en op het moment dat (of: na) dat we Christus' lijdensweg zijn gegaan. In dat geval geeft "op het moment dat" (omdat het niet "indien" is) aan dat zeker is dat het gebeurt, en dat alleen het moment waarop het precies gebeurt nog open staat. Ook dat lijkt me zeer pretentieus om te zeggen.
Punt is, dat "als" ofwel kan betekenen: "indien", en dan geeft het een conditionele relatie weer: ALS AAN VOORWAARDE X VOLDAAN WORDT, DAN Y, of het betekent "op het moment dat" en dan is het een tijdsindicatie: NADAT X GEBEURD IS VOLGT Y.
Het eerste alternatief maakt ons bereiken van "het volmaakte" een gevolg van ons gaan van Christus' lijdensweg, en het tweede maakt ons bereiken van "het volmaakte" een zaak die er gewoon als vanzelf aankomt nadat er iets anders heeft plaatsgevonden.
De tweede interpretatie is zeker minder onorthodox dan de eerste, maar m.i. toch nog steeds vreemd. Het suggereert iets automatisch:
"Dan zal de zon ondergaan, als (op het moment dat) het avond is geworden" - het is gewoon het natuurlijke (tijd)verloop, niemand kan er wat aan doen, de tijd moet gewoon verstrijken tot dat dat bepaalde moment komt, en dan gebeurt het. Misschien is dat de kern van wat me tegenstaat aan dit vers. Het lijkt zoals het er staat, dat we gewoon (geduldig wachten, komt vanzelf) het moment bereikt hebben waarop we Christus' weg zijn gegaan en dat vanzelf daarna het moment komt dat we zingend voor Hem staan.
Maar we komen voor Hem te staan als (indien) we op Hem hebben vertrouwd (dat is dus "onder voorwaarde", en dan staan we "zingend") en nadat we dood zijn gegaan, bij de wederopstanding (dat is automatisch: als dat moment aanbreekt, maar dat is niet voor iedereen "zingend").
