Hoi Riemer,
quote:
Ah, nu begrijp ik waarom jij geen belangstelling hebt voor die forummeet!

Als jij geen echte ontmoeting ervaart in cyberspace, dan is dat zo voor jou.
Dat is niet iets waar ik het mee oneens kan zijn (zoals Trajecto).
Behoefte aan echte ontmoeting (echte dialoog en communicatie) lijkt ook geen voorwaarde te zijn voor deelname hier (als is het -begrijp ik- wel het doel van dit forum).
Het staat je vrij om je hier te beperken tot gesprek.
Mijn ervaring is anders.
Lichamelijke aanwezigheid is geen garantie voor echte ontmoeting, zoals ik dagelijks ervaar op m’n werk met diverse collega’s, maar
kan vorm krijgen in één enkele blik, een knipoog, een goed gekozen woord.
Als je vooral lichamelijke ontmoeting gewend bent (en daarin geen al te grote trauma’s opgelopen hebt), is het inderdaad het makkelijkst om echte ontmoeting daarin te ervaren, mits je voldoende ‘geestverwanten’ op je pad vindt.
Combinatie van verbale en non-verbale communicatie en extra gedeelde context (en het gezamenlijk nuttigen van iets alcoholisch op z'n tijd) kan het makkelijker maken om ‘maskers’ en ‘muren’ te laten vallen.
Woorden
kunnen voldoende zijn voor echte ontmoeting, bij voldoende onderling vertrouwen.
Als je -zoals ik- veel tijd in cyberspace doorbrengt en van huis en geloofsgemeenschap uit gewend bent veel vertrouwen te stellen in je medemens (en als je het idee dat andere mensen geneigd zijn tot alle kwaad met een korreltje zout neemt), dan kan het gebeuren -zoals mij regelmatig overkomt- dat je met sommige mensen die je alleen via internet kent een 'echtere' ontmoeting ervaart dan met veel mensen die je alleen 'van aangezicht tot aangezicht' ontmoet hebt.
Dat verschijnsel ligt natuurlijk ook ten grondslag aan anonieme hulpdiensten (telefonisch en via internet) die tegenwoordig een hoge vlucht nemen, vooral voor mensen die die anonimiteit nodig hebben wegens trauma's die ze opgelopen hebben of nog steeds oplopen in het leven buiten cyberspace.
Ontmoeting is voor mij ook dialoog en communicatie waarin je elkaar een kijkje gunt in je leven en in wat je ten diepste beroert en drijft, waarin je toestaat dat anderen je beïnvloeden,
niet omdat je iets van hen
moet, maar doordat iets in de ander jou raakt.
Dat van God in die ander.
Met v&Vriendengroet,
Wim