quote:
yvon777 schreef op 29 maart 2011 om 10:01:[...]
Waar zeg ik dat de Geest mij vrijheid geeft om
goed te doen in eigen ogen?
Dat is precies de reden dat we
eerst moeten sterven voordat Gods Geest in ons komt wonen. (zie topic bekering) Anders kan hij toch nooit de leiding hebben in ons leven..
Je zegt het zelf waar je ervan spreekt dat je doet wat goed is in God’s ogen. Je gaat ervan uit dat de heilige Geest inwoning komt maken en je handelen zuivert en heiligt tot een heilig en zuiver handelen. Zeg het maar als ik dat verkeerd zie, want vanuit mijn perspectief is je spreken geheel met deze ‘doctrine’ doorspekt. Een doctrine die uit de leer van Jezus Christus elementen selecteert en kiest, en die van hogere orde acht dan andere elementen zoals die van de betrekkelijkheid van al onze menselijke inspanningen.
De Geest raakt de mens aan, en de Geest leert je het Woord te begrijpen.
De Geest versterkt de inwendige geestelijke mens.
Maar de Geest biedt niet Zijn Woord en Waarheid.
Daarvoor heeft God Zijn Woord gegeven.
Het is zoals jezelf eerder schreef: de Geest leert je God's Woord te begrijpen.
Maar stel je jezelf dan ook open voor God’s Woord?
En dan kan de Geest openbaringen geven, en dromen doen dromen, maar de Geest zal nooit tegen God ingaan. Jij bent zelf niet de heilige Geest, maar je mag Hem kennen en voelen. Maar niet de Geest, maar jijzelf hebt het laatste woord. Daarom kun je ook zondigen tegen de Heilige Geest, en daarom kun je de Geest ook tegenstaan, en daarom kun je ook gevoed worden door de Geest en toch (op momenten) tot tegenstander worden van God. Denk aan Petrus. Als je net als hij aan Christus borst wilt zijn, weet dan ook dat hij in zijn vuur en ijver ook meermaals de geestelijke plank mis sloeg. De Geest is altijd één met Het Woord van God. Niet als is-gelijk-teken, waardoor alles wat door opwekking van de Geest gedaan wordt overeenkomstig God’s Wil en Woord is; maar de Geest is als harmonische eenheid die altijd zoekt, en beluistert, en bevestigt wat God's Woord verkondigt.
Ik geef je een voorbeeld van jezelf. De Heilige Geest zal nooit van een psalm van David (tot oordeling over het kwaad) zeggen dat deze niet meer in het christelijke tijdperk past; maar Hij zal ons juist inzicht geven dat ook Christus eens zal komen om een vreselijk oordeel ten uitvoer te brengen over zovele zielen. Hoe zou Hij, die eens komt oordelen en ter verdoemenis weggeleiden, niet veroordelend spreken over het kwaad van de wereld? De liefde die wij belijden en beleven is niet de beloning die ook geldt voor het kwaad, maar zij is het voorbeeld van de liefhebbende en verlossende kant van God, opdat velen worden getrokken tot deze liefde. Christus toont ons de verlossende kant van de Liefde van God, maar Hij bevestigt ook de veroordelende kant over allen die in het kwaad verkiezen te blijven.
Christus heeft ons voorgeleefd hoe wij Hem dienen te volgen in het voorleven van de gaven van de Geest. Dat is de Geest die ons in de eerste plaats doet erkennen en belijden en van harte uitroepen: Abba Vader!, en die ons brengt tot Liefde, Vreugde, Vrede, Geduld, Goedertierenheid, Goedheid, Geloof, Zachtmoedigheid, en Matigheid. Maar als David zingt: voeg schuld bij hun schuld, dan is hij naadloos in lijn met God's profetieën dat de beker der gramschap gevuld moet worden. Een beetje zonde zal nog niet de veroordeling inluiden van de kwaaddoener. De stad wordt niet omgekeerd als er ook maar 10 rechtvaardigen wonen. Want God is lankmoedig en barmhartig en geeft vele wegen tot bekering. Maar als de kwaaddoener zelf als kwaad is geïdentificeerd, mag hij niet het goede beheersen. Maar de zonde zal haar voleinding krijgen in grotere zonde en verwerping van God. Want God's rechtvaardig oordeel waaraan de satan niet kon ontkomen gebiedt dat ook de zondaar wordt gestraft. Maar het kwaad in de zondaar openbaart zich niet altijd even openlijk als kwaad. En de satan heeft er een levenstaak aan om elk kwaad van deze wereld te verpakken in het goede en om zelf een vorst van vrede te zijn, opdat hij voor God kan voorwenden dat God's rechtvaardigheid onrecht bewerkt aan zovele goedbedoelende zielen. Wat vuil is zal kansen krijgen, en vuiler worden. Geen mens ontkomt aan het rechtvaardig klagend oordeel. Maar bekering werkt een nieuwe mens en een nieuwe Geest. Alle werken zullen openbaar worden. Géén veroordeling zal plaatsvinden zonder profetische waarschuwingen.
Maar door de wederkomst van Christus en de opstanding der doden haast los te maken van oordeel en gerechtigheid, kies je uit de leer van Jezus Christus selectief elementen die je verheft boven andere. Ik hoop dat je niet zover gaat als je voorbeeld suggereert. Blijf liever verre van toepasselijkheid van dit schriftwoord: “Zij hoort naar de stem niet; zij neemt de tucht niet aan; zij vertrouwt niet op den HEERE; tot haar God nadert zij niet.”
quote:
elders schreef je:
Paulus schrijft hier eigenlijk gewoon, eer Hem zoals de Geest het je ingeeft. Dus zoals Hij zelf geëerd wil worden.
De Geest die ik mag kennen van Hem, leert mij niet zozeer het goede zien in mensen, of onbekommerde confrontatie, maar Hij laat me verder kijken dan ik met mijn eigen ogen kan zien.
De kern van mijn probleem met jou (jouw probleem) is vervat in het gebruik van dat ene woordje “dus”. Opnieuw: hoe onderscheid je de Wil van God? Wat bepaalt of jij doet wat goed is in God’s ogen? Is dat God of ben jij het die God interpreteert? Als werd gezegd van de joden dat een ieder deed wat goed is in eigen ogen, zouden dan die joden zelf van gedachte kunnen zijn dat het fout is?? Natuurlijk niet; het was immers
goed in de eigen ogen. Hoe zou je verder kijken dan je blikveld reikt, als je de ogen sluit voor hetgeen Hij in boterletters voor je neus houdt?
quote:
Wanneer wij zijn gestorven en Hij in ons leeft, worden wij geheiligd door Zijn Geest (waardoor we kunnen voldoen aan Zijn wil:
Wees heilig, want ik ben heilig.
Hij zegt: we kunnen heilig zijn, omdat Hij heilig is.. hoe zou dat kunnen?
Enkel en alleen door wanneer Hij woning in ons maakt
Nee, Hij zegt: weest heilig. Dat is een opdracht en een taak en een roeping. Heiliging van je leven, tot eer van God en tot onderwerping aan zijn Wil. En daarnaast geldt dat we zondaars blijven, maar toch worden geheiligd in Jezus Christus. Dat neemt niet ons zondaar-zijn weg, maar dat haalt daar alleen de angel (de dood) uit. En vervolgens zondigen wij niet meer - zoveel als het ons gegeven is om in Christus één te kunnen zijn. Dat komt er op neer dat wij de wil hebben om niet meer te zondigen, en de goede intentie bevrijdt ons. Goede intentie van heel ons hart, en heel ons verstand en heel onze ziel. Dat impliceert inzetten van heel ons hart, en ook nog heel ons verstand, en ook nog heel onze ziel. Ons leven zal mogelijk een heilig leven worden en de Geest zal mogelijk geduriglijk geheel ons hart vervullen. Maar dat is niet de kern van het geheiligd zijn in Christus. Geheiligd zijn is los gekomen zijn van de prikkel van de dood, waarmee wij in het vlees één zijn. En de daadwerkelijke vervulling door de Geest is een gave, en tegelijk een roeping, en tegelijk een opdracht, en tegelijk een zaak die wij niet kunnen opnemen, zonder weer te gaan dwalen. Het is daarom dat in de Heilige Schrift wordt gesproken van een wedren, en van een zekere nuchterheid, en van een geestelijke wapenrusting.
quote:
En Zijn Geest leert ons Gods wil en weg kennen. Daardoor werk je vanuit een zuivere Geest, en weet ik dat niet ik werk maar Hij in mij. Maar als je op jezelf gericht bent en probeert goed te doen voor God, dan weet je inderdaad dat je vanuit jezelf niet zuiver bent en dus niet kan tippen aan wat God van je vraagt, hoe goed je je best ook doet.
De kern van mijn probleem met jou (jouw probleem) is vervat in het woordje “daardoor”.
Je benoemt verder hier een detailniveau met een (volgens mij) onzuiver onderscheid. Eigenlijk zo vanuit een cursus voor geestelijke vorming en vernieuwing.
quote:
Zo’n cursus benoemt verschillende typen mensen: De eerste die zonder God leeft en de boodschap van Jezus Christus niet kent of er geen gehoor aan wil geven. De tweede type is van iemand die zijn eigen wil inruilt voor de wil van God, en zich met God laat verzoenen door in Jezus Christus en Zijn offer aan het kruis te geloven. Omdat hij zich aan Christus toevertrouwt, komt er ruimte vrij - ruimte voor Zijn Geest. Hij wordt één met Christus en Zijn Geest zoals Christus het tegen Zijn volgelingen zei: "Gij in Mij en Ik in u." Daardoor kan God 'orde op zaken' gaan stellen. En eeen derde type geeft het leven weer van iemand die in Christus gelooft, maar in de dagelijkse praktijk toch zelf de leiding in handen houdt. Het leven met Christus is dan ook een groeiproces. Steeds opnieuw moeten we de sleutelbos van ons `levenshuis' aan Hem toevertrouwen, waardoor Hij toegang heeft tot alle terreinen van ons leven en er schoon schip kan maken.
bron
Want je gaat ervan uit dat als je op God gericht bent, dat je dan zuiver bent. En pas als je op jezelf bent gericht wordt je onzuiver. Maar zo werkt het niet. De tegenstand tegen God komt ook van hen die God’s Wil gaan doen en God’s wijsheid gaan begrijpen, en God’s liefde gaan invullen. De grootste zondaars zondigden door God oprecht te gaan dienen, maar op een eigen wijze los van God. De menselijke geest wil van zichzelf aan God gelijk zijn. En redeneren dat het God zelf is die je handelen alléén bepaalt is een vorm daarvan en een ontkenning van de plaats en de roeping van de mens. Maar de Heilige Schrift leert ons dat het de profeet zelf is, die heerst over zijn geest (1 Cor.14). En dat hoofdstuk roept ook op te onderzoeken en te onderkennen wat uit God is – en wat niet.
De Heilige Geest richt je hart tot God, en wekt de bezieling op om God te willen dienen en Hem te zoeken. En voor de beantwoording van wat God’s Wil is, is er het Woord van God waarin de Leer van Jezus wordt uitgelegd. En daaruit kun je leren dat gericht zijn op God niet voldoende is. De vrijheid die wij hebben als kinderen van God biedt ons juist de gelegenheid om voor God te kiezen boven onze eigen geestelijke inzichten. Het gaat erom om God's Wil te zoeken en Hem te leren kennen en in alles na te spreken: “Abba Vader,
leer mij naar uw Wil te handelen.”
quote:
Zou Gods geest tegen zijn eigen woord in gaan?
Daarnaast: Kennis van Gods woord krijgen we alleen maar door de Geest.
Hiermee geef je m.i. opnieuw weer waar het fout gaat. Je draait het om. God's Geest laat ons niet automatisch God’s Wil doen, maar Hij stuurt het hart tot het zoeken van God, tot een beproeven van de geesten, en tot een onderwerping aan God’s Woord. Kennis van God krijgen we door het Woord van God. En het is de Geest die het ons openbaart dat het Woord het gezag heeft en hoe we het Woord dienen te verstaan. De Geest vervult het hart en doet zoeken en wenst God's Woord van harte. Het Woord bouwt en de Geest bezielt. Zonder het Woord is de Geest een boodschap van leven zonder wegbereider. Zonder de Geest is het Woord een dode letter. De Wet van God is dus ook dood zonder de Geest. En de liefde is dood zonder de Heilige Geest.
quote:
Welke afstand?.. Wat wil ik niet.. ik begrijp je probleem eerlijk gezegd niet
Het gaat hier niet over mijn probleem, maar jouw probleem. En als je dat niet ziet, dan heb je het probleem ook niet. Ik heb de Geest maar ik voel tegenstand bij jou als het gaat om het Woord van God. En ik proef de Geest in jou, maar deze vermengd met de dwaling van de zogenaamde geestesgaven. Maar het gaat er niet om dat wij slechts oppervlakkig proeven en onze eigen smaak volgen; maar het gaat erom dat wij beproeven en doorgronden en groeien tot over de grenzen van vandaag, tot een nieuwe morgen - dichter bij God.
Je gaf aan een emotie van op de schoot van God te willen zijn. Maar het als een nederige - God zoekende - ziel dichterbij komen tot God’s Woord vanuit je positie als een vrije, bezielde, Geest dat verwerp je. Dat is tegenstrijdig met elkaar en dat verwacht ik niet uit de heilige Geest. Wie tot God wil komen zal Hem zoeken. Als je op een eigen plekje gaat zitten, en dan daarvan zegt dat dat bij God op schoot is omdat je van Hem houdt, dan klinkt daarin door een verzet tegen de heilige Geest, eerder dan Zijn vervulling en dan klinkt daarin een weigering te breken met jezelf en een weigering te buigen voor God’s Wil. Maar nog meer klinkt m.i. door de onbekendheid met de zuivere leer. Dat zie ik graag fout, en dat mag je net zo abstract opvatten als je wilt, en dat mag je ook betwisten in een goed geweten; Als dan maar binnenkomt, en als je dan maar meeneemt dat de zuivere leer wordt verkondigd door de heilige Schrift. Niet in de eerste plaats door ons geheiligd hart.
Om het in termen van ontwikkeling te duiden:
Het geloof begint met een Alfa-fase van geloof:
Het aannemen en accepteren van het Woord over Christus.
Daarna volgt een Beta-fase van bekering en breken met jezelf.
En vervolgens de fase van conformeren aan Christus in Gehoorzaamheid aan God’s Woord.
Door versterking van het geloof in devotie, eerbied, en fijnstellen van ons leer en leven, komt dan meer groei en heiliging. Een naderen tot God. Tot direct vóór zijn troon. Natuurlijk niet tot op zijn schoot, want de troon zelf is niet van ons, maar alleen van Christus, de Geest, en de Vader.
Tenzij Hij van de troon komt en tot ons nadert. Dat deed Hij in Christus.
quote:
Amen. De Geest inspireert je, het Woord bouwt, en ook de Geest die jou doet zoeken en vinden, die uit zich ook in vele vormen. Vrije vormen, want het hart wordt zodanig gevuld dat het eruit komt; maakt niet uit in welke vorm.
“Nader mijn God tot u”; dat is ook een prachtige bede en een lofprijzing (op inspiratie van Jacob’s visioen) aan de almachtige verheven God die eindigt met:
“Still all my song shall be, nearer my God, to Thee.”Psalm 118-119Het is beter tot den HEERE toevlucht te nemen, dan op den mens te vertrouwen.
De HEERE is mijn Sterkte en Psalm, want Hij is mij tot heil geweest.
Ik zal niet sterven, maar leven; en ik zal de werken des HEEREN vertellen.
Doet mij de poorten der gerechtigheid open, ik zal daardoor ingaan, ik zal den HEERE loven.
Gevolgd door Psalm 119; alle eerste regels van de coupletten…
