Voornemens, doel en norm [splits van Praatvaria]

[wimnusselder]

Hoi gait,

quote:

gaitema schreef op 04 januari 2012 om 16:52:
Ik voel me er niet schuldig over, omdat  ik niet beter wist namelijk en toch is het zonde dat ik het gemist heb.

Waarom noem je iets zonde waarover je je niet schuldig voelt?

Met v&Vriendengroet,

Wim

[Trajecto]

Dit onderwerp in Praatvaria is zo groot geworden -- en ook een echte discussie -- dat het wel als zelfstandig topic een plek kan krijgen.

quote:

Riemer Lap schreef op 04 januari 2012 om 00:59:
[...]

Begin er een draad over zou ik zeggen

Oké, bij dezen gedaan.

quote:

Als een kind van God meent dat hij zijn DOEL niet weet dan klopt er iets niet.
Dan is het hart van het geloof gestopt met kloppen.
De ene noemt het een weg die gegaan wordt, de ander ziet als doel het "hemelrijk".
Beide gaan dezelfde weg en zijn dus niet "zondig" in de zin van het missen van het doel.

1 Kor. 15:
58 Zo dan, mijn geliefde broeders! Weest standvastig, onbewegelijk, altijd overvloedig zijnde in het werk des Heeren, als die weet, dat uw arbeid niet ijdel is in de Heere.

Zo'n aansporing zal niet voor niets zijn. Laat je niet teveel buiten beschouwing dat een mens niet steeds volledig en zonder twijfel op zo'n manier bezig zal zijn?

[Trajecto]

@ Riemer

quote:

elle schreef op 04 januari 2012 om 13:50:

quote:

Riemer Lap schreef op 04 januari 2012 om 11:24:
[...]

Wie legt de norm op inzake wat verkeerd is?
Volgens mij is ieder mens daarin toch zelf normbepalend. Zolang het de ander geen schade aanbrengt kan ik heel ver mee gaan in dingen.

Ik weet dat dit chat is, maar 'k had toch een wat ander antwoord verwacht...

Ja, ik eigenlijk ook wel.

Maar Riemer, misschien kun  je hier in de afgesplitste draad, één en ander nog wat toelichten?

[Riemer Lap]

quote:

Riemer Lap schreef op 04 januari 2012 om 11:24:
[...]

Wie legt de norm op inzake wat verkeerd is?
Volgens mij is ieder mens daarin toch zelf normbepalend. Zolang het de ander geen schade aanbrengt kan ik heel ver mee gaan in dingen.

quote:

Ik weet dat dit chat is, maar 'k had toch een wat ander antwoord verwacht...

En toch is het gewoon een feit. Ik baseer mijn norm op wat ik in de Bijbel lees en wat de gevolgtrekkingen daar volgens mij voor zijn.
Hele volksstammen doen exact het zelfde. En het blijkt te werken.
Derhalve heb ik geen enkele moeite met een moslim (ik denk dat er wel 10 wonen in mijn woonplaats....) of met wie dan ook zolang de eigen overtuiging de ander niet gaat schaden.
Elders spraken we over "winkles open op zondag" en dat dit niet zou moeten kunnen. Ik denk dan "kul, ik ben niet verplicht te kopen die dag".
Waarschijnlijk had je een meer dan gereformeerde dogmatiek verwacht maar die lever ik niet (meer). Dat draagt niet bij tot gesprek en is vanuit elke andere visie te betwijfelen en te betwisten. Twisten resulteren in omkappen van bomen en dat geeft ook weer schade dus: niet doen.
Snap je?

[elle]

Ik denk dat een deel van de genade zit in dat je 't niet zelf meer hoeft te doen. Christus heeft zijn Heilige Geest gegeven om zijn kinderen te leiden, om de Geest tot wet te laten zijn.
Dat zou afgedaan kunnen worden als theologisch geneuzel, omdat in de praktijk je uiteindelijk toch zelf de beslissingen lijkt te nemen. Maar ik moet zeggen dat ik het wel een relaxed idee vind om een Geest als normerende hulpinstantie te hebben.

[Riemer Lap]

quote:

elle schreef op 05 januari 2012 om 09:14:
Ik denk dat een deel van de genade zit in dat je 't niet zelf meer hoeft te doen. Christus heeft zijn Heilige Geest gegeven om zijn kinderen te leiden, om de Geest tot wet te laten zijn.
Dat zou afgedaan kunnen worden als theologisch geneuzel, omdat in de praktijk je uiteindelijk toch zelf de beslissingen lijkt te nemen. Maar ik moet zeggen dat ik het wel een relaxed idee vind om een Geest als normerende hulpinstantie te hebben.

Maar dat ontken ik ook niet. En voor wie geen christen is is het helemaal niet relevant of er een Geest van God bestaat in zijn keuzen immers?

[wimnusselder]

Hoi Riemer en Elle,

quote:

Riemer Lap schreef op 05 januari 2012 om 10:52:
voor wie geen christen is is het helemaal niet relevant of er een Geest van God bestaat in zijn keuzen immers?

Voor veel niet/post-christenen is het idee van een behulpzame Geest een stuk makkelijker te hanteren dan de christelijke theologie en kerkelijke instituties die daaromheen gebouwd zijn.
Juist dat idee is relevant voor religieuze niet-christenen.

In mijn religieuze ervaring is het onderscheid tussen zelf doen en God laten doen niet zo relevant.
Die religieuze ('terugbindende') ervaring geeft juist het gevoel van het wegvallen van dat onderscheid.

De Quaker nadruk op het je open stellen voor en volgen van die Geest in elk moment heeft mij geholpen om me minder druk te maken over doelen/normen/wetten/dogma's en inderdaad ook geen goede voornemens te formuleren.
Dat maakt het leven inderdaad relaxter en is even uitdagend.

Met v&Vriendengroet,

Wim

[gaitema]

quote:

wimnusselder schreef op 04 januari 2012 om 19:07:
Hoi gait,


[...]

Waarom noem je iets zonde waarover je je niet schuldig voelt?

Met v&Vriendengroet,

Wim

Omdat ik het doel gemist heb.

[wimnusselder]

Hoi gait,

quote:

wimnusselder schreef op 04 januari 2012 om 19:07:
Waarom noem je iets zonde waarover je je niet schuldig voelt?

quote:

gaitema schreef op 05 januari 2012 om 17:17:
Omdat ik het doel gemist heb.

Wiens doel?
Je had je toch helemaal niet ten doel gesteld om je broertjes solo te horen?
Dan kun je daarin toch ook niet tekortschieten?

quote:

wimnusselder schreef op 03 januari 2012 om 10:01:
Wie zichzelf zondig acht (fundamenteel tekort vindt schieten) melde het eerste goede voornemen...
Wie zonder zonden is (altijd naar beste weten en kunnen handelt overeenkomstig God's wil) mag er op reageren...

Daarin combineerde ik twee verschillende definities:
- zonde = fundamenteel tekortschieten = consequent je doel missen en
- zonde = niet overeenkomstig God's wil handelen, ook heb je daar wel je best voor gedaan (je dat o.a. ten doel gesteld)
Kan het God's wil zijn dat jij iets doet wat je niet kunt (omdat je niet zo in de muziek als je moeder en je broertje, omdat dat kinderkoor je afleidde, etc.)?

Met v&Vriendengroet,

Wim

[gaitema]

quote:

wimnusselder schreef op 05 januari 2012 om 19:10:
Hoi gait,


Wiens doel?
Je had je toch helemaal niet ten doel gesteld om je broertjes solo te horen?
Dan kun je daarin toch ook niet tekortschieten?

[...]
Daarin combineerde ik twee verschillende definities:
- zonde = fundamenteel tekortschieten = consequent je doel missen en
- zonde = niet overeenkomstig God's wil handelen, ook heb je daar wel je best voor gedaan (je dat o.a. ten doel gesteld)
Kan het God's wil zijn dat jij iets doet wat je niet kunt (omdat je niet zo in de muziek als je moeder en je broertje, omdat dat kinderkoor je afleidde, etc.)?

Met v&Vriendengroet,

Nou, daar gaat in de voorbeeld het wel wat moeilijk in worden, want ik geloof dat God dit geval ook weer niet echt zonde vindt, aangezien het gaat om iets dat in zijn ogen een bijzaak is. Voor mijn broertje is het echter wel zonde en hij rekende het me aan. Je zou het een soort van misverstand kunnen noemen denk ik.

Toch is zonde dus iets wat God ziet.  Ik merk soms dat ik echt tast in de duisternis, omdat ik me dan wijs maak dat het goed is. Daardoor haal ik onnodig problemen over me heen. Pas wanneer ik me verdiep in de vraag "staat God wel achter in wat ik nu doe?" begint er dan iets in me te roeren. Achteraf gezien heb je veel zaken toch verkeerd gedaan. De zonde toch wel begaan, maar was het ook weer een wijze les voor iemand die geestelijk nog groeien moet.
Kerkscheuringen zijn mooie voorbeelden daarvan. Geen partij die zichzelf als de verkeerde partij ziet. Nee, het is die ander, die deed dwars.
God vindt ons ondertussen misschien wel allemaal dwars.

[Antonius]

@Gaitema, mag ik aannemen dat je per ongeluk even was afgeleid.
Lijkt me dan meer een onvermogen, tekortkoming.
Sterkte er mee