quote:
O ja
quote:
Dus niet "enkel het lidmaatschap" maar "voldoende waarborgen voor een christelijke levensstijl.
[quote[ Dat laatste punt zou het onderwerp dan van gesprek moeten zijn. In de praktijk komt dat er op neer dat de gereformeerde geloof van de man aan de kinderen doorgegeven wordt.[/quote] Nee, dat is theorie en geen praktijk. De praxis is wat je er thuis samen van bakt immers? Het is helemaal geen regel dat een GKv vader met een niet GKv moeder zijn kinderen in de GKv laat dopen.
Dan is het het beste dat je daar met de gemeente goede gesprekken over hebt. Misschien ook zo'n gespreksgroep bijwonen
Kinderen zal je kunnen opdragen. Dan is het wel de vraag waar je ze op draagt en wat de gemeente daar van vindt. Ik ben er voor om kinderen gewoon het waardevolle van zowel de gereformeerdgezinde kerken en de evangelische gezinde gemeentes mee te geven. Als de ouders van beide kanten overtuigd staan in het geloof. Stevig in het fundament van Jezus Christus, dan zal dat een afglans geven op de kinderen die zij zullen waarnemen, als ze Gods kinderen zijn.
Of terwijl: vertrouw op Jezus en vertrouw je kinderen. Vertrouw ook de hulp van de hoeders van je kerk. Je kinderen zullen dan leren hier over na te denken en zelf te gaan zoeken naar wat de wil van Jezus dan is. God geeft de mensheid de vrijheid om zich naar Hem toe te bewegen of van Hem af te keren. Die houding dienen de ouders in de opvoeding naar hun kinderen te hebben, en als dat van priesters in de opvoeding. Onderwijzende over de waarheid van het evangelie en biddende voor hun kinderen. Ik heb een moeder die elke dag voor me bid, heel mijn leven lang
. Ik kan je wel vertellen, al weet ze niet alles, haar geloof valt van heel haar leven af te lezen, dat het echt is.
quote:
Dus: pastorale betrokkenheid! Daar is een ieder het wel over eens.
Maar je kunt in de gereformeerde kerken niet verwachten dat de eerste de beste persoon die geen lid is van welke kerk dan ook en tevens niet gedoopt is zomaar kan trouwen? Dan ga je totaal voorbij aan de context van het huwelijk namelijk. En ik vermoedt dat dit in de PKN ook het geval is. Nadrukkelijk "vermoedt" want ik heb enkel contact momenteel met predikanten binnen de gereformeerde bond in die kerk. Die staan echter wel gelijk in het verhaal als de GKv staat.
Bij ons zijn er gesprekken. Maar onderschat de tijdsgeest niet over hoe het elders gaat. We staan bekend om nogal een confessionele gemeente te zijn in den lande.
Bij de bonders is het verhaal doorgaans behoudender. Ik heb zelf een vriend in Berg Ambacht wonen die een gereformeerde bonder is. Hij had het er over dat hij steeds weer op evangelischen valt en dat de relatie vaak stuk draait op het punt: "bij welke kerk gaan we?" Verschillen zijn dan te groot. Ik zei hem dat je dan ook ieders bij je eigen kerk kan blijven. Echt serieus stom verbaast en verward keek hij op en vroeg heel oprecht: "en de opvoeding van de kinderen dan?" Die geef je de keuze, zei ik. Zowel in de protestantse kerken als in de evangelische gemeentes kan je jouw kinderen opdragen. Ik merkte op dat dit wel eens in de gereformeerde bond wat gevoeliger ligt dan bij ons, al is hij ook gewoon interkerkelijk gericht.
Pastorale betrokkenheid is inderdaad gewenst. Wat ook heel belangrijk is, lijkt me, dat er een goede vertrouwensrelatie in je gemeente is. Ik las in de krant dat van dat grote schip dat gekanteld is er ook een pastoor aan boord zat die op een soort studieverlof was. De parochie vroeg zich verbaast af hoe hij dan met zijn familie dan op dat schip kon zitten. Als je zulke toestanden krijgt, dan weet je dat er door een gebrek aan vertrouwen de dingen scheef gaan groeien. De gemeenteleden zullen een sterke broeder/zusterband moeten hebben om door de Geest gevoed hierin de meest wijze besluiten te kunnen nemen. Hoe kan je immers rechtvaardig oordelen over een broeder die je niet kent? (leuke discussie dit
)
