waarheidscommissie GKV

[rtfm08]

Ik vind het op zich prima om een zaak als deze aan de orde te stellen zoals bij gedaan door drs. W.J. Berkelaar maar hoe grof kun je zijn om dit qua timing zo slecht te doen als de damp van je lichaam op een dag als deze nog vanuit de grond op de begraafplaats op zou kunnen stijgen ?

Dhr Berkelaar heeft het over (reliegieus) geweld,maar wellicht is het beter dat deze beste man zich eerst eens verdiept in de fatsoensnormen !

[Riemer Lap]

Hoe bedoel je dit? Bedoel je dit ivm met het overlijden van prof X?

[Pooh]

Waar gaat dit over? Kan iemand (met bronvermelding) iets meer achtergrond geven? Anders gaat dit topic dicht, want als ik 't al niet snap, denk ik niet dat de gemiddelde lezer enig idee heeft wat de bedoeling is.

[Qohelet]

quote:

Pooh schreef op 28 januari 2012 om 17:08:
Waar gaat dit over? Kan iemand (met bronvermelding) iets meer achtergrond geven? Anders gaat dit topic dicht, want als ik 't al niet snap, denk ik niet dat de gemiddelde lezer enig idee heeft wat de bedoeling is.

Tja, als jullie daar in Nederland geen Google hebben zal ik het hier vanuit de VS wel even opzoeken. Hier is 't Friesch Dagblad:

Waarheidscommissie nodig voor vrijgemaakten
Leeuwarden | De vrijgemaakt-gereformeerde wereld als geheel zou er goed aan doen een ‘waarheidscommissie’ in te stellen om het geweld van de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw in kaart te brengen en zo schoon schip te maken.
Dat vindt Wim Berkelaar, die als historicus verbonden is aan het Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij schrijft dat in zijn column op de site www.protestant.nl
Berkelaar gaat daarbij in op een discussie die de afgelopen weken in Trouw werd gevoerd over religieus geweld. De aanleiding vormde een lezing van Erica Meijers, in het dagelijks leven hoofdredacteur van het Groen Links-tijdschrift De Helling, gehouden op 18 november vorig jaar op een symposium over de islam. Volgens Berkelaar zijn de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) sedert enige tijd een betrekkelijk vreedzaam kerkgenootschap, maar is men decennia lang verscheurd door religieus geweld. ‘Geweld? Er zijn toch geen doden bij gevallen, zoals bij de talloze Islamitische aanslagen? Dat is waar, maar gewetensdwang en karaktermoord waren in deze kring lange tijd aan de orde van de dag. En dat is ook geweld.’
Hij gaat men name in op de rol van de onlangs overleden Kamper prof. Jaap Kamphuis (1921-2011). De benoeming van hem als hoogleraar was zuiver politiek, meent Berkelaar. ‘Kamphuis had zich als predikant doen kennen als een geharnast verdediger van de leer dat de vrijgemaakt-gereformeerde kerk de ‘ware kerk’ was. De ware misdaad van Kamphuis was dat hij gewetensdwang begon te beoefenen en anderen, die twijfelden aan de gedachte van de ‘ware kerk’ week in, week uit de maat nam in het weekblad De Reformatie’, vindt Berkelaar.

Geen excuus
Kamphuis stierf op 13 december 2011 ‘zonder dat ooit een woord van excuus over zijn lippen kwam over het religieuze geweld dat hij in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw uitoefende’. In het Nederlands Dagblad, stond, zo meent Berkelaar, ‘een braaf in memoriam waarin het religieuze geweld van Kamphuis met de mantel der liefde werd bedekt’. Het werd geschreven door Jochem Douma, emeritus-hoogleraar ethiek aan de Broederweg. ‘In plaats van een bewierokende herdenking van zijn collega Kamphuis te schrijven, had Douma er beter aan gedaan zich eens kritisch te buigen over de vrijgemaakte erfenis.’
‘Beter dan een vinger te blijven opheffen tegen de huidige opiniemakers in de gereformeerd-vrijgemaakte wereld, kan hij zich bezinnen op het vrijgemaakte verleden vol van psychisch geweld, karaktermoord en gewetensdwang, waarin zijn collega Kamphuis zo’n dubieuze rol speelde. De vrijgemaakt-gereformeerde wereld als geheel zou er goed aan doen een ‘waarheidscommissie’ in te stellen om het geweld van de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw in kaart te brengen en zo schoon schip te maken’, zo schrijft hij.

Serieuze oproep
Berkelaar zegt in een toelichting dat het een column is om te prikkelen, maar dat het wel degelijk ook een serieuze oproep is. ,,Bij een waarheidscommissie is er altijd de eerste gedachte aan de Zuid-Afrikaanse Waarheidscommissie die onderzoek deed naar de apartheidspolitiek. Ik zeg: waarom zou je niet enkele vertegenwoordigers uit zowel de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) als de Nederlands Gereformeerde Kerken samenbrengen en eens open met elkaar bespreken: hoe heeft het toen zó mis kunnen gaan? Eind jaren zestig ontstond er een onverkwikkelijke strijd, ook aan de Theologische Hogeschool te Kampen, die in 1967 leidde tot de kerkscheuring.”
De historicus van het HDC, die zelf synodaal-gereformeerd is opgegroeid, is in de column bijzonder scherp over de rol van Kamphuis. Toch meent hij dat het moet en kan. ,,Elk mens is een optelsom van zijn daden.” Hij vindt dat het eerlijker en beter is dat dingen benoemd worden. ,,Wat ik doe is nu een steen in de vijver gooien. En hopen dat anderen het idee van een waarheidscommissie oppakken. Eerlijk gezegd denk ik dat velen wat ik zeg en schrijf ook dénken, en dezelfde mening zijn toegedaan, maar het niet hardop durven zeggen.’’

[rtfm08]

quote:

Riemer Lap schreef op 28 januari 2012 om 16:45:
Hoe bedoel je dit? Bedoel je dit ivm met het overlijden van prof X?

Correct.Het getuigd van geen enkele gevoeligheid naar de nabestaanden om zo te schrijven (timing)
Dat er in oa het ND dan ook zoveel ruimte voor is geeft mij te denken.Latere plaatsing resp aanpassingen waren meer op hun plaats geweest.

@Qohelet:dank voor googlen.

[Riemer Lap]

quote:

rtfm08 schreef op 29 januari 2012 om 16:14:
[...]


Correct.Het getuigd van geen enkele gevoeligheid naar de nabestaanden om zo te schrijven (timing)
Dat er in oa het ND dan ook zoveel ruimte voor is geeft mij te denken.Latere plaatsing resp aanpassingen waren meer op hun plaats geweest.

@Qohelet:dank voor googlen.

Timing: onjuist.
Inhoud: deels kan ik er achter staan.

Oordeel Kamphuis: de beste man kan geen verweer geven dus betrek hem er zo net na zijn overlijden niet in.

[small brother]

quote:

Wim Brkelaar schreef:
Dat die leer op zichzelf dwaasheid is, door en door onhistorisch denken verraadt en als hoogmoedig kan worden getypeerd is tot daaraan toe. De ware misdaad van hem was dat hij gewetensdwang begon te beoefenen ...  
....het vrijgemaakte verleden vol van psychisch geweld, karaktermoord en gewetensdwang, waarin hij zo'n dubieuze rol speelde....

Over religieus geweld gesproken: Om te wachten tot iemand overleden is voor je iets ouds benoemt als misdaad, en de overledene als belangrijke speler bestempelt in dit geheel; dat is gewoon iets waarvan  verwanten aangifte zouden kunnen doen. Dat is geen steen in een vijver gooien, maar een steen naar iemands hoofd. Een mening of een column wordt niet gekenschetst door wat er allemaal aan redelijks in staat, maar door wat er het sterkste uitspringt. Ga je de meest kenmerkende delen compenseren met andere minder uitspringende delen, dan wordt zelfs het meest vreselijke tot een "acceptabel" verhaal.

Op het internet is het gehalte van ongeremde vuige spuwers altijd hoger dan in kranten en bladen omdat er een tekort is aan redactioneel besef; of gewoon besef in het algemeen. Een goede regel is om het niet de aandacht te geven waar het om vraagt. Maar dat vraagt ook een ijzeren discipline.

Waar de  schrijver deze aandacht niet verdient, en het onderwerp zelf een onzedelijke context heeft, is dus wat mij betreft het enige wat hier aandacht behoeft, of je vrijgemaakt kunt zijn, én geabonneerd op een krant die zo'n column aandacht geeft zonder zich ertegen te positioneren.

[rtfm08]

Heb wel begrepen dat de hoofdredacteur van oa het ND met een reactie is gekomen maar het is een merkwaardige situatie dat dit soort moddergooien vaker en vaker via oa de kranten gebeurt zeker in zaken die vrij gevoelig liggen en niet direkt reclame zijn  

[Riemer Lap]

quote:

small brother schreef op 29 januari 2012 om 21:09:
of je vrijgemaakt kunt zijn, én geabonneerd op een krant die zo'n column aandacht geeft zonder zich ertegen te positioneren.

Ik lees het Refdag ook, mag ik dan vrijgemaakt blijven?

[Riemer Lap]

quote:

small brother schreef op 29 januari 2012 om 21:09:
[...]

Over religieus geweld gesproken: Om te wachten tot iemand overleden is voor je iets ouds benoemt als misdaad, en de overledene als belangrijke speler bestempelt in dit geheel; dat is gewoon iets waarvan  verwanten aangifte zouden kunnen doen. Dat is geen steen in een vijver gooien, maar een steen naar iemands hoofd.

Ho, stop. Je verwijt de schrijver dat hij opzettelijk gewacht heeft tot zijn opponent overleden zou zijn. Dat is een verwijt wat je niet hard kunt maken denk ik.

quote:

Een mening of een column wordt niet gekenschetst door wat er allemaal aan redelijks in staat, maar door wat er het sterkste uitspringt. Ga je de meest kenmerkende delen compenseren met andere minder uitspringende delen, dan wordt zelfs het meest vreselijke tot een "acceptabel" verhaal.

De kern is dat de schrijver oproept tot gesprek tussen beide kerken en ik kan daar respect voor hebben.
Kijk even verder dan de entourage zou ik zeggen.

quote:

Op het internet is het gehalte van ongeremde vuige spuwers altijd hoger dan in kranten en bladen omdat er een tekort is aan redactioneel besef; of gewoon besef in het algemeen. Een goede regel is om het niet de aandacht te geven waar het om vraagt. Maar dat vraagt ook een ijzeren discipline.

Dat is exact wat je zelf nu doet. De kern was niet het gedrag van de wijlen persoon maar de oproep tot gesprek onderling. Laten we dat wel helder houden?!

quote:

Waar de  schrijver deze aandacht niet verdient, en het onderwerp zelf een onzedelijke context heeft, is dus wat mij betreft het enige wat hier aandacht behoeft, of je vrijgemaakt kunt zijn, én geabonneerd op een krant die zo'n column aandacht geeft zonder zich ertegen te positioneren.

Ahum, je verwijt de schrijver ook nog enige media ****heid?
Dan zul je dat toch echt moeten onderbouwen wil je anders zijn dan hem

[mirt]

Bij de lezersreakties op het artikel staat een verwijzing naar een column van dominee Wim, hebben jullie deze al gelezen? Dat brengt echt verder.

[small brother]

quote:

Riemer Lap schreef op 30 januari 2012 om 00:14:
[...]
 Ho, stop. Je verwijt de schrijver [...]

Jawel.

quote:

De kern is dat de schrijver oproept tot gesprek

Nee, de kern is dat de schrijver moreel duidt en moreel schuift, zonder zich zelf aan deze begrippen te storen.

quote:

Dat is exact wat je zelf nu doet. De kern was niet het gedrag van de wijlen persoon maar de oproep tot gesprek onderling. Laten we dat wel helder houden?!

In de kern is wat hij schrijft ook tegen jou gericht. Maar kennelijk heeft hij voldoende ervaring of inzicht om te beseffen dat als hij een dode de schuld geeft, de lezers worden afgeleid, en zich niet zelf aangesproken en aangevallen zullen voelen.

quote:

Ahum, je verwijt de schrijver ook nog enige media ****heid?
Dan zul je dat toch echt moeten onderbouwen wil je anders zijn dan hem

Als het gaat om een ander iets te verwijten, is er geen intentie om anders te zijn dan hij. Met één verschil; ik geef navolgbaar het verband tussen mijn oordeel en waarin hij zich misgaat.

[rtfm08]

Iemand "afschieten" als je dat al zou willen doe je als hij of zij zich kan verweren.

Last but not least kun je wel aan de gang blijven met excuses aanbieden  

[Hendrik-NG]

quote:

mirt schreef op 30 januari 2012 om 08:43:
Bij de lezersreakties op het artikel staat een verwijzing naar een column van dominee Wim, hebben jullie deze al gelezen? Dat brengt echt verder.

Hij beschrijft in wat meer woorden het gevoel dat me bekroop toen ik al die artikelen over prof. Kamphuis las: "Die goede man zal ongetwijfeld zijn kwaliteiten hebben gehad, maar laten we als NGK en GKV toch vooral in het hier en nu in gesprek blijven... Daar wordt Christus waarschijnlijk meer mee geëerd.


Maar hij schrijft daarnaast ook wel belangrijke dingen over "de noodzakelijke toeëigening van die historische belijdenissen (3FvE) in een eigen belijden":

quote:

De noodzakelijke toeëigening van die historische belijdenissen in een eigen belijden wordt in de huidige vorm van binding ‘overgeslagen’. En dus speelt die toeëigening een verborgen rol, onschuldig zolang we elkaar vertrouwen, maar explosief zodra dat vertrouwen ontbreekt.

...maar explosief zodra dat vertrouwen ontbreekt...


AAAUW

[small brother]

quote:

mirt schreef op 30 januari 2012 om 08:43:
Bij de lezersreakties op het artikel staat een verwijzing naar een column van dominee Wim, hebben jullie deze al gelezen? Dat brengt echt verder.

Wat mij opvalt:

quote:

Ds. Wim schreef:
...niet voor niets is de gereformeerde theologie in de vrijgemaakte traditie een paar decennia op sterven na dood geweest.

Is dat zo, en is dat nu dan klaar?

quote:

Ds. Wim schreef:
Wat heb je er aan uit pure verontwaardiging over verbaal religieus geweld en karaktermoord zelf met flink wat verbaal geweld karaktermoord te plegen... --deze column geeft [daarmee] in feite precies aan waarom er in de gereformeerde wereld tot nu toe geen serieus proces van verwerking van het verleden op gang wil komen.

Begrijp ik goed dat ds. Wim hier juist bevestigt wat de columnist schrijft, alleen met de kanttekening dat hij vindt dat de columnist zich aan dezelfde fouten bezondigt als waar de GKv zich aan bezondigden?

quote:

Verwerking, waarderende plaatsing van wat er in het verleden gebeurd is, of, zoals het alleen in het Duits in één woord gezegd kan worden: Vergangenheitsbewältigung, is alleen mogelijk wanneer we de persoonlijke integriteit van de spelers in dat verleden maximaal intact laten.

Begrijp ik goed dat iets wat slecht is, moet worden gewogen met ook goede zaken, omdat we het waarderend en verwerkend moeten plaatsen in de eigen geschiedenis?

Ik moet eerlijk zeggen dat ik weinig begrijp van de idee om het verleden nog zoveel mogelijk te omarmen tot verwerking en plaatsing in het heden. Als het heden is geënt op een boos verleden, past de weg tot radicale afstand en maximale bekering.

Zo was de vrijgemaakte kerk toch ook ontstaan? In de ontstaanslijn past dat de kerk zich bekeert tot de betere kerk, ofwel de kerk is niet meer wat het was en waar het voor stond, en kan zichzelf derhalve opdoeken bij gebreke van de ontstaansgezindheid. Als ik tenminste afga op wat ik begrijp van deze heren.

quote:

Wikipedia schreef:
Vergangenheitsbewältigung is een samengesteld Duits woord waarmee de Duitse worsteling wordt aangeduid om in het reine te komen met het (meestal nationaalsocialistische) verleden. (Vergangenheit = verleden; Bewältigung = in het reine komen met, overmeestering).

[mirt]

Wat ik ervan begrepen heb is dat het inzicht dat er in die tijd een document was, geheten 'de open brief', die verschillend opgevat kon worden en ook opgevat is, terwijl dat inzicht pas jaren later (dominee Wim heeft daar een grote bijdrage aan geleverd) kon komen omdat men er toen zo op gericht was de persoon in een hoek te plaatsen. Het is eigenlijk heel tragisch. Mensen hebben geleden in die tijd. En het is denk ik nodig dat daar aandacht voor is. Tegelijk is het nodig om aandacht te hebben voor het feit dat er ook veel onnodig veroordeeld is omdat men elkaar veroordeelde op grond van het eigen (vaak verkeerde) beeld van de ander. Het zou zo mooi zijn als we daar dan nu eindelijk verder in kwamen. En dat gebeurt ook geloof ik.

[Ursa]

Dat laatste lijkt me een goede zaak. Een aantal jaar geleden, 40 jaar na de Open Brief, werd er al ontzettend moeilijk gedaan over excuses aanbieden of niet. En ook de oude Kamphuis kwam nog even zijn gelijk halen (in het ND, waar iedereen hier zo hard over valt). Tijd om schoon schip te maken en toe te geven dat sommige dingen al te menselijk waren.

[rtfm08]

quote:

Ursa schreef op 02 februari 2012 om 12:46:
Dat laatste lijkt me een goede zaak. Een aantal jaar geleden, 40 jaar na de Open Brief, werd er al ontzettend moeilijk gedaan over excuses aanbieden of niet. En ook de oude Kamphuis kwam nog even zijn gelijk halen (in het ND, waar iedereen hier zo hard over valt). Tijd om schoon schip te maken en toe te geven dat sommige dingen al te menselijk waren.

De meeste moeite heb ik met de manier waarop en de timing,het aanbieden van of maken van excuses als dan,naar 2 kanten.

[Ursa]

quote:

rtfm08 schreef op 02 februari 2012 om 19:21:
[...]


De meeste moeite heb ik met de manier waarop en de timing,het aanbieden van of maken van excuses als dan,naar 2 kanten.

De timing is allesbehalve perfect inderdaad. Berkelaar is niet voor niets eigenlijk een buitenstaander. In de reacties, bijv. op www.protestant.nl zie je wel dat het leed reëel is. En soms is het gewoon domweg zo dat een eerdere generatie moet 'uitsterven' voordat het verleden aangekaart kan worden. Een paar jaar geleden kwam het er nog niet van, nu hopelijk wel.

@Hendrik: jij komt uit de NGK toch? Hoe sta jij hier in?

[dingo]

Bij alle scheuringen van afgelopen 200 jaar zit erg veel kleinmenselijkheid, haat en nijd tussen personen. Ook in 1967 was dat het geval, kerkrechtelijk is er ook wel het een en ander op aan te merken. Allemaal zaken waar op lokaal niveau ook echt wel over gesproken wordt, in ieder geval hier lokaal in mijn kerkelijke gemeente. Grote vraag is welke rol Berkelaar in dit gebeuren heeft. Hij is een buitenstaander, heeft zijn feiten niet op een rijtje en heeft duidelijk een hekel aan Kamphuis en de "vrijgemaakten". Ik zou zeggen bemoei je met je eigen zaken. Her en der worden de NGK door de GKv als zusterkerken (h)erkent door alle moeiten uit het verleden heen. Geef dat gewoon de tijd ipv met grote woorden als religieus geweld en verzoeningscommisie de boel op te komen naaien.

[small brother]

quote:

dingo schreef op 08 februari 2012 om 00:05:
Bij alle scheuringen van afgelopen 200 jaar zit erg veel kleinmenselijkheid, haat en nijd tussen personen. Ook in 1967 was dat het geval, kerkrechtelijk is er ook wel het een en ander op aan te merken. Allemaal zaken waar op lokaal niveau ook echt wel over gesproken wordt, in ieder geval hier lokaal in mijn kerkelijke gemeente.

Her en der worden de NGK door de GKv als zusterkerken (h)erkent door alle moeiten uit het verleden heen. Geef dat gewoon de tijd ...

Als er fouten zijn gemaakt, dan heb je de ander niet nodig om die fout voor jezelf te erkennen en uit te spreken en de fout weer recht te zetten door een openlijke schuldbelijdenis. En je hebt ook niet de instemming van de ander nodig om je excuses te maken of om je te bekeren; om terug te keren tot die andere groep.
Als het komt tot een waardering en erkening over en weer, zonder een hartelijke openlijke erkenning van schuld en fout, als die er is, dan vind ik dat moreel heel fout. "Sorry God dat we een scheuring hebben veroorzaakt, maar U ziet het: we doen weer aardig tegen elkaar." Maar de schulden en de plichten die wij hebben, hebben wij in de eerste plaats tegenover God. Aan Hem zijn wij verantwoording schuldig en een Hem dienen wij onze concrete schuld en zonde te belijden. Wees blij dat we fouten zien, die wij kunnen belijden en waarvoor wij nog om vergeving kunnen vragen aan de levenden ! Maar als het een schimmige zaak wordt zoals bij de verzoening van de grote misstanden vanuit Duitsland, Zuid-Afrika, of onze lokale parochie, dan geloof ik niet dat ik daar bij zou willen horen. Niet linksom, en niet rechtsom. En als het allemaal één foute pot nat zou zijn, moeten wij ons de vraag stellen waarom wij daarvan deel uitmaken, en waarom wij daar middenin zitten, en niet elders.

Als ik ergens een afslag neem, en ik hoor later dat die afslag een verkeerde richting-aanwijzer heeft, of op een verkeerde weg heeft doen voeren, of gedurende lange tijd niet de goede weg is waarvan ik dacht dat die het was, dan lijkt mij reëel dat ik mijzelf vragen ga stellen over die afslag en waarvandaan het is dat ik afgeslagen of afgeweken was.

Ik zou daar in ieder geval zeker een omkeringsgezindheid van gaan krijgen. Of afkeringsgezindheid: Want àls het zo is dat de b.v. de CGK steeds heeft kunnen gelden als een soort van een, ook goede, getrouwe kerk, dan is daarmee met terugwerkende kracht zowel de vrijmaking in haar wortel, alsook de uit die wortel en stam onstane afscheidingen, gefalsifieerd..

[Hendrik-NG]

quote:

Ursa schreef op 07 februari 2012 om 15:56:
[...]
@Hendrik: jij komt uit de NGK toch? Hoe sta jij hier in?

Hoi Ursa,

Dat gaf ik een paar dagen geleden eigenlijk al aan:

quote:

Hij beschrijft in wat meer woorden het gevoel dat me bekroop toen ik al die artikelen over prof. Kamphuis las: "Die goede man zal ongetwijfeld zijn kwaliteiten hebben gehad, maar laten we als NGK en GKV toch vooral in het hier en nu in gesprek blijven... Daar wordt Christus waarschijnlijk meer mee geëerd.


Maar hij schrijft daarnaast ook wel belangrijke dingen over "de noodzakelijke toeëigening van die historische belijdenissen (3FvE) in een eigen belijden":

quote:

De noodzakelijke toeëigening van die historische belijdenissen in een eigen belijden wordt in de huidige vorm van binding ‘overgeslagen’. En dus speelt die toeëigening een verborgen rol, onschuldig zolang we elkaar vertrouwen, maar explosief zodra dat vertrouwen ontbreekt.

...maar explosief zodra dat vertrouwen ontbreekt...


AAAUW

Hier zit "oud zeer" en "nieuw zeer" bij me... En al dat zeer komt, volgens mij, voort uit gebrek aan vertrouwen - fides - geloof (ook bij mezelf)...

Willen we als kerk(en) ooit samen verder kunnen, dan is een geloofsbasis de enige basis waarop we bouwen kunnen... (en ik denk daarbij aan 1 Kor 3: niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt – Jezus Christus zelf)...

En pas als we van elkaar vertrouwen dat we vertrouwen op Christus (en dat kan alleen maar vanuit een eigen vertrouwen op Hem!!), dan ontstaat denk ik de ruimte om het geloofsleven/gemeenteleven te laten bloeien... Toe te komen aan die "noodzakelijke toeëigening van die historische belijdenissen in een eigen belijden"...

En intussen vraag ik me af: zou ik het binnen onze gemeentes nu al wel aandurven om een 'eigen' bijbels (!) geluid te laten horen? Binnen mijn eigen gemeente, nu de echo's van een forse explosie nog nagalmen??


Voorlopig bid ik maar om nog meer geloof...

"In deze hoop zijn we gered"....


(enne: die waarheidscommissie is er al lang... zie Rom 2:16...)

[dingo]

@smallbrother: Scheuringen vinden lokaal plaats dus daar weet men maar al te goed wat er fout gedaan en gegaan is. Daar heb je geen buitenstaander voor nodig. Dat kun je gewoon naar elkaar toe uitspreken en dat zal in sommige gevallen postuum zijn.
En wat betreft de CGK daar wordt vanuit de vrijgemaakte kerken al vanaf 1945 mee samengesproken en wellicht dat we in 2045 daar het op landelijk niveau ook mee eens worden.

[small brother]

quote:

dingo schreef op 08 februari 2012 om 16:00:
@smallbrother: Scheuringen vinden lokaal plaats dus daar weet men maar al te goed wat er fout gedaan en gegaan is. Daar heb je geen buitenstaander voor nodig. Dat kun je gewoon naar elkaar toe uitspreken en dat zal in sommige gevallen postuum zijn.

Zeer mee eens.

En de geschiedenis herhaalt zich. Want wij praten nu over scheuringen uit het verleden, terwijl scheuringen nog vers liggen te dampen in het heden. In 2045 zullen we samen wellicht gaan oordelen en vinden dat wij het misschien de eigen gezindte wel heel erg moeilijk gemaakt hebben, die alleen maar wilde vasthouden wat ooit door iedereen werd geleerd als absolute en onwrikbare waarheid. Want dan kunnen we ons er geen concrete boze gezichten en felle reacties meer bij voorstellen. Pas dan gaan we ons afvragen of - los van de poppetjes - het misschien niet wat al te dominant was om als nageslacht het voorgeslacht te willen overheersen en uit te schakelen. Dan gaan we ons afvragen hoe een kerk geheel is veranderd van gedachtengoed tot een geheel nieuwsoortige gemeente. Dat is toch wel heel vreemd als je ziet hoe groot de verschillen zijn. Dan móet er dus níemand zijn overgebleven van dat oude gedachtengoed?
En dan ineens begrijpen we waar dat oude gedachtengoed is gebleven, en  dan weten we waarom er zoveel afscheidingen zijn geweest aan het begin van deze eeuw. Wij, de terugkijkende begrijpenden, wij zullen dan ineens wèl beseffen dat wij de kerk hadden moeten nalaten aan het geestelijk nageslacht van hen die de kerk stichtten. Want zij zetten het vaste en overgeleverde voort, terwijl wij begerig afstand namen van ons huis en onze voorvaderen. Wij waren de koekoeksjongen die in onschuldig zelfgenoegzaam groeien vanuit ons gelijk, eruit hebben gewipt die er méér in hoorden dan wijzelf.

En dan zullen we nog geen niet eens spijt hebben ook. Hoe zouden we, want we hadden immers gelijk, en we hadden het betere voor met de gemeente. Wij hadden er geen last van dat het protesteren en het afscheiden in het bloed zit, en dat we groot waren gebracht met het strijden voor het eigen gelijk, en met consequenties nemen tegen het eigen gevoel in. Want dat was immers precies waar we ons destijds tegen wilden afzetten.
Maar onze spijt zal komen door – niet onze ouders, maar - onze eigen opa's en oma's die ons hebben voortgebracht. Zij zullen ons verwijten dat we niet hebben vastgehouden wat God door hen wel had gewerkt. Zij zullen ons verwijten dat wij minder trouw bleven aan de hoop en verwachting dan zij hadden gehoopt. En het belangrijkste - wat wij ook pas posthuum in onze kinderen zullen aannemen : wij overheersten zelf waar we altijd handelden vanuit ons eigen recht op eigen beleving. Wij heersten en wij dreven onze zinnen door, altijd met een beroep op het toegestaan zijn van een afwijkende mening. Wij deden eigenlijk niet in hardheid onder, voor degenen die wij verfoeiden. In dezelfde ijver als onze voorvaderen 100 jaar geleden, zijn wij niet alleen heersers geworden over hen die trouw wilden vasthouden wat we hadden, maar wij zijn ook gaan heersen over onze eigen voorvaderen. Eigenlijk komen we zover dat we de voorvaderen diskwalificeren. En allen die hun lijn wilden voortzetten. Alsof we zelf persoonlijk definitef met het verleden wilden afrekenen.

We hebben een waarheidscommissie nodig, zullen onze kinderen dan voor ons zeggen. Net zoals wij nu heel oprecht vinden dat onze voorvaderen zo fout waren. En dat is mijn punt voor nu: Nu weet je het. Jawel; wat in 2045 wordt gezegd over ons. Ze zullen spreken van een revolutie. Onze waarheidscommissie van 2012 blijkt dan ineens geduid te worden als een onderdeel van een afrekening met het vrijgemaakte verleden, nadat reeds definitief was gebroken met het vrijgemaakte heden.

Willen wij iets met onze spijt over het verleden, dan zullen wij in het heden moeten laten merken wat dat met ons doet. Een berouwvol mens is een liefhebbend mens. Een berouwvol mens zegt niet tegen degene die hetzelfde leert als zijn vader (van de berouwvolle mens) dat `ie het maar ergens anders moet zoeken, als hij echt bij hetzelfde wil blijven. God geeft de mensen een plaats in hun eigen huis. Hun leer en leven mag je er nooit uitzetten, ook al kom je aan de macht. Hun leer en leven is jouw leer en het leven volgens hetgeen ook jou overgeleverd is. Dan past eerbied en ontzag voor hetgeen God al in jouw gemeente heeft gewerkt. Dat is heel wat anders dan jezelf op de borst slaan met jouw betere geloof en jouw beter begrijpen van God, dan degene die jouw eigen vaders lessen beter vasthoudt dan jijzelf. Dat is immoreel. En nogal ongeestelijk. Want je mist de trouw en volharding die wordt gevraagd bij jezelf en die wordt getoond bij de ander. Want  de ander haakt af uit trouw en volharding. Dat is uit liefde. Nu begrijp je het nog niet. En je ziet zelfs het tegendeel. Want je hekelt hun vormen en gedrag, en je staat met je goede bedoelingen en oprechte inzet van allerlei grote en kleine dingetjes tot versterking van het oprechte geloof. Je begrijpt ècht niet wat anderen drijft om met iets anders bezig te zijn dan wat jij doet: God loven en prijzen en liefdewerken te beleven. Maar dan, als de nieuwe dingen alle zijn verouderd, dan zijn die dingen geen issue meer. En dan vraag je je af of het geloof er alleen is als je het van de buitenkant goed kunt zien. En pas dan begrijp je dat sommige mensen in het geloof een weg gaan die ze brengt tot stille stugge volharding in eenzamheid. Die waren het eenzaamst toen jij het minst eenzaam was en in euforie tot bevrijding. Zij zijn uiteengeslagen. Zij hebben leed. Zij hebben geen keus, en geen plek om te gaan. En je zult beseffen dat dat leed onnodig was. Want wie in vrijheid de eigen beleving zoekt, die kan het overal vinden. Er zal dus een verschil zijn met de evaluatie van de jaren zestig: want we gaan het hebben over twee groepen waarvan één groep eigenlijk helemaal geen leed kent. Alleen maar bevrijding. Heb je dan iets gemist? Ga dáár maar eens die waarheidscommissie op los laten. Hoef je niet mee te wachten tot 2045; en het leed is nog geen voltooid verleden tijd.