quote:
Over het algemeen gaat iemand die het woord voert er van uit dat hij het zelf wel weet. Vragen doe je als je iets niet weet en antwoord verwacht van je toehoorders. Van een predikant wordt verwacht dat hij onderwijst. Vragen zou dan zo iets zijn als "overhoren". De vraagsteller weet zelf het antwoord.
In de bijbel lees je over het Woord van God brengen, onderrrichten. Dat is dus wel de taak van degene die voorgaat. Maar het zou hem niet misstaan om iets te vragen als hij het zelf niet weet. Ook zou het zo moeten zijn dat de voorganger doorgeeft wat God zegt en waarvan de uitleg hem door de Heilige Geest is geopenbaard. Een preek zou dan ook biddend moeten ontstaan.
quote:
Wim schreef:
Het uitgangspunt van het Protestantisme is tenslotte dat ieder zelf de Bijbel 'er' op na kan slaan en dus voor zichzelf moet bepalen wat voor haar/hem de Waarheid is.
Het is zelfs het uitgangspunt van de bijbel om te onderzoeken of het gepredikte woord de waarheid is. Dit is de taak van de toehoorders, zoals ook in
Berea gebeurde. Toetsing aan Gods Woord.
quote:
Wim schreef:
Bidden is voor mij in iets bredere zin: in relatie treden tot het goddelijke als een persoon.
Daar kan zelfs de les lezen toe behoren als je je ernstig geraakt voelt door wat die persoon je geflikt heeft.
Zoals bij alle felle kritiek op personen zul je er als het goed is achter komen dat kritiek op een ander minstens in drievoud terugwijst naar jezelf: lichtgeraaktheid, onterechte verwachtingen en in gebreke blijven qua eigen initiatief.
Je leest dan ook bij Job dat God hem terechtwijst. Daarvoor moet je open willen staan. Via de kritiek op God leerde Job wie God was. Maar Mozes, Manasse, Izak en Elia konden zelfs God op andere gedachten brengen. Die wisselwerking maakt deel uit van de omgang met God.
