Ozombi schreef op 20 juni 2012 om 04:59:Feitelijk 'zegt' Christus dat alle mentale gehechtheid aan vergankelijke dingen moet worden losgelaten en dat blijvend geestelijk inzicht moet worden verworven.
' de aardse schatten ' hebben betrekking op het vergankelijke van de vorm
' de hemelse schatten ' hebben betrekking op het blijvende van de geest
Niet het uiterlijk afstand doen van aards bezit maar het innerlijk loslaten ervan.
Niet het uiterlijk voorwenden van geestelijkheid maar innerlijk verwerven ervan.
Christus 'zegt' ook::
Niemand komt tot de Vader (de essentie) dan door Mij (het ideaal)
De Vader en de Zoon personificeren alsof zij op zichzelf staan en buiten de mens om functioneren , belemmerd het begrip van dergelijke (bijbelse) wijsheid. Hoe gemakzuchtig wordt er niet gesproken en gedacht over God als de vader en Jezus als zijn zoon?
De lezer dient óók de uiterlijke letter van de bijbel om te zetten naar innerlijke wijsheid. Omdat Jezus een man was die dit deed, brandde in hem het Christus-licht. Is daarom Jezus de geselecteerde enige zoon van God ? Is dat logisch?
Is Jezus 'een zoon van God' omdat het in de bijbel staat of omdat Jezus een goede afspiegeling is van wat God als ideaalbeeld van de mens beoogt?
God <---> Christus
Vader <---> Zoon
Volmaaktheid <---> Ideaal
God is Geest en Christus zijn
enige Zoon.
Het Principe (an sich) en het toegepaste Principe.
Vader en Zoon zijn één, inderdaad!
Volmaaktheid Is de essentie en indien toegepast wordt Het Ideaal.
Het
enige wat uit volmaaktheid voortvloeit is het ideale.
Alle verheven principes, zoals Liefde/Vrede/Broederschap etc etc etc zijn ingesloten in 1 Principe.
Nogmaals, het personificeren van wat in oorsprong verwijzingen waren naar abstracties/essenties/principes kan een vertroebelend effect hebben op de onderliggende betekenis. Uiterlijk en Innerlijk moeten gelijk aan elkaar worden.
Men kan ' de Here Jezus ' de enige zoon van God' noemen maar zonder dieperliggende betekenis kan men evengoed andere namen invullen.
:: afgedwaald van topic , maar als men het ene niet verstaat kan men automatisch het andere niet verstaan. Geen wonder dat sommigen de mens onvermijdelijk als 'zondaars' beschouwen , want men verstaat de goddelijke taal niet meer. Wel de letter lezen maar niet zelf kunnen omzetten naar het Woord heeft hoegenaamd geen nut. Daar wordt men niet wijzer van.