quote:
Ook een man die getuigde dat God zijn levenskracht was, die door de Heilige Geest leefde, op de zondige momenten na. Ook nog niet gearriveerd, maar onderweg. Iemand die leefde met berouw, bekering en die leerde van zijn fouten.
Hij was een man naar Gods hart door zijn liefde voor God en bewogenheid met de wereld om zich heen. Al kon hij moeilijk oog krijgen voor het armzalige lot waar de heidenen zich in begaven. Op dat punt had hij wel iets weg van Jona, de vijanden zullen de wraak van God zien.
En toch, een man naar Gods hart, waardoor hij kon profeteren en psalmen schrijven.
David is eigenlijk een schitterend voorbeeld van een man die een knieval maakte, berouw had en door God weer overeind kwam.
quote:
In het boek 1 samuel lees je iets over dat "god voor je kar spannen", zie ook
deze.
Hij vertrouwde erop dat hij hulp van de Heer kan verwachten. Ja mooi

, op deze manier is het ook met het oog op Gods leiding.
quote:
Jezus zegt dat zelf:Kom tot Mij.
Leerling zijn vraagt inzet om te leren.
Superchristen zijn bestaat niet!
Wij zullen nimmer in ons leven de status "als zijnde Christus" bereiken omdat we domweg niet als Christus zijn.
Leerling zijn vraagt ook dat je je leerbaar opstelt.
Niet alles wat wij horen is van de Geest, niet alles wat wij ervaren komt van God.
Toetsen en laten toetsen is voor een leerling van belang.
Leerling zijn is beseffen dat je stage loopt voor een functie op een andere plek: het Koninkrijk van God!
Ben ik met je eens. Je leerbaar opstellen is ook de wedloop lopen, waar Paulus over had.
quote:
En dat er medestudenten zijn die zich gedragen alsof ze alles al weten: stoor je daar niet aan. Soms zijn het mensen die hun daden uitmeten op de straat terwijl Jezus zegt dat je in je binnenste rein moet zijn.
Vergelijk je daarom niet met anderen: het leidt je af van wat Christus in jouw leven wil betekenen.
Dat storen doe ik me wel eens ja, maar in dit geval ging het me om zo'n vrouw die dan Learsi aansprak en hem een Woord gaf. Zo iets las ik eerder van iemand hier op het forum. Ik weet niet meer wie, maar die getuigde dat een vrouw in de trein heel doelbewust tegen hem zei: "Jezus houdt van jou."
Dan denk ik "Wauw", en vraag ik me af wat God zou zeggen als Hij dat bij mij zou doen. Ik heb dan dus de vrees dat het dan een vuur wordt van een vermaning.
Echter, die angst is denk ik niet terecht. Ik heb wel situaties gehad waarin ik bijvoorbeeld een spreker een vraag stelde en ik van hem ook een antwoord kreeg met een profeterende boodschap over een worsteling waar ik een tijdje later mee te maken zou krijgen. Dat kwam op mijn vraag: "waaraan herken ik een echte christen?" Hij zei toen tegen me: "je hebt twee rozen. De één is levend, de ander is dood, maar aan de buitenkant zie je dat niet."
Een tijd later was ik op de 25+Conferentie die eens is opgezet door Henk Binnendijk en deel uitmaakte van de EO. Daar ontmoette ik een meid. Rosalinde. Ze zei van zichzelf dat ze Roos werd genoemd. Ze heeft rood haar.
We gingen met elkaar naar Deventer, voor een dagje. Met haar zat ik daar ik een restaurant. Ze is christelijk, ook van de synodaal gereformeerde bloedgroep in de PKN. Een gemeente met veel jeugd, waar ze in zit.
We zaten daar in het restaurant. Daar werd rode rozen uitgedeeld aan de dames. Roos zei nog tegen me: "wat charmant, krijg ik een roos van een dame, ik had het liever van een man gehad"en "ik ga even naar de wc om wat nat toiletpapier er om heen te wikkelen, anders gaat deze roos dood."
Roos ging met een roos naar de wc. Na die dag was het er niet meer van gekomen. Dat deed me zeer. Ik voelde me ook door haar onder gesneeuwd. Ik voelde dat zij dingen dacht, zonder het tegen me te zeggen. Dat ze een golflengte boven mij zat. Ze had ook atheneüm gedaan en was 3 jaar ouder dan mij. Een broeder van mijn kerk die met me was (hij is 8 jaar ouder dan ik en heeft rechten gestudeerd) zei tegen me achteraf: "ik proefde een bepaald air bij haar."
In die week er voor aan af droomde ik ook dat ik met een meid op stap was en in een kledingwinkel was. Ik praatte in die winkel honderd uit, terwijl ik bizar genoeg in die droom naakt op de kop op een trap lag. Toen ik uitgesproken was liep ze weg in die droom.
In zo'n droom zie je niet over wie het gaat.
Toen dit allemaal niet meer zo zijn vervolg bleek te gaan krijgen moest ik over deze droom en de woorden van de man na denken:
"je hebt twee rozen. De één is levend en de ander is dood. Aan de buitenkant zie je dat niet."
We hadden met elkaar eerst ook mailcontact, waarin ik veel van me zelf bloot gaf. Daarop kwam van uitstel afstel. De relatie leefde niet. Het was dood.
Daarbij zei ze nog wat dat mij bij bleef. Ze heeft een zus die getrouwd is met een lange man. Ze vroeg aan mij hoe lang ik ben: ik ben 1,97 meter lang. Ja de man van haar zus was net één centimeter langer.
Volgens mij, en dat bekroop mij, ging ik vooral met een mooie roos op stap en moest ik leren wat een "levende" roos is.
Liefde maakt blind, zeggen ze. Dat klopt, maar dan wel die liefde die niets met God van doen heeft. De liefde van deze wereld maakt blind. Die liefde gaat uit naar het verkeerde. Is liefde voor zichzelf vooral.
Ik merkte ook dat je onmogelijk de echte liefde kan vinden als God je niet het juiste inzicht geeft. Want God liet me zien hoe de situatie in de steel zat. Je kunt het volgens Hem niet aan de buitenkant zien. Liefde en leven is iets dat van binnen moet zitten. Je leeft of je leeft niet.
Dat zie je er aan de buitenkant er niet van af.
Ook werd ik geconfronteerd met de beroerde staat waar veel christenen in kunnen zitten. Ze lijken dan christelijk, maar van binnen zijn ze dood.
Het zijn dus schitterende grafstenen, waar God het over had tegen over de Farizeeërs. De buitenkant van de beker ziet er goed uit, maar de beker is leeg.
De tarwe en de dolle tarwe. Echt en niet echt is niet van elkaar te onderscheiden. Laat ze maar gezamelijk op komen, zegt Jezus. Ga niet het dolle tarwe proberen uit te rukken, want dan ruk je het goede mee.
quote:
En: een leven is een leven lang leren.
Voor een christen is dat een leven lang (aards gezien) leren dat hij het zonder het offer van Christus niet kan.
Ben ik een superchristen?
Nee, ik ben dat niet. Ik ga met regelmaat in tegen wat God vraagt van mij als mens, ik ben een kopie van de gevallen Adam, van David en van andere dienaren in het rijk van God.
Ondanks dat ziet God mij als "perfect" door het offer van Zijn Zoon. Ik hing daar ook op Golgotha, mijn stommiteit werd ook daar gekruisigd. Net als die van Gaitema, Learsi, dingo en de rest van de mensen op dit forum.
Superchristen? Nee, die bestaan op deze wereld niet. Wel bestaan er mensen die zeggen "Super Christus wat U deed voor mij".
Ik ben daar één van en jij ook.
Lees anders psalm 116 even door
een mooi Psalm. Bij David denk ik altijd aan zijn uitspraak: "God is mijn levenskracht, voor wie zou ik vrees hebben?"
Dat zie ik in dit Psalm ook terug in vers 5 en 6:
"Genadig is de Here en rechtvaardig, onze God is een
ontfermer.
De Here
bewaard de eenvoudigen;
ik
was verzwakt; maar Hij
heeft mij verlost."
Ontferming van God is dat Hij voor ons zorgt. Dat Hij ons beschermt en begeleid.
Als een kind die aan de hand van zijn vader loopt.
Bewaren van de eenvoudigen. Een mooie zin. Je instelling om zo te zijn als een kind zit er in en Zijn genade zit er in.
Ik was zwak: "zonde erkenning." Hier wordt niet gezegd: ik ben zwak. Het gaat om het belijden van wat je gedaan hebt.
"Hij heeft mij verlost." Hierin getuigd David van hoe hij gezien en ervaren heeft, Hoe God hem kracht gaf om uit de zwakte op te staan.
Vers 19 is een schitterende afsluiting:
"in de voorhoven van het huis des Heren in uw midden, o Jeruzalem. Halleluja!"
De voorhoven. Dat spreekt. Ik snap wat daar mee bedoeld wordt. Laatst leerde ik dat het voorhof van Gods tempel symboliseerde hoe je via de deur van Gods genade (via Jezus) in het voorhof van Gods verblijf komt. Daar begint het. Je bent er nog niet! God wil ons via 'het heilige' als priesters 'het heilige der heilige' binnen voeren. Dat is vooruitzien naar het rijk van vrede en volledige reiniging van onze harten dat God beloofd heeft. Nu leef je aan het begin van die weg. Je hebt genade ontvangen en nu begin je als een klein pas geboren nieuw leven aan die lange weg van geestelijke groei en ontferming
door de Heer.
Dus gearriveerd nog niet, maar wel onderweg naar het nieuw Jeruzalem.
Het reinigingsproces is begonnen.
God is mijn levenskracht! Dat getuigde David.