op 29 May 2003 23:31:49 schreef Pulpeet:[...]
Lang leve Aristoteles! Iets is een schip of iets is geen schip (als ik me goed herinner). Iets is waar of iets is niet waar. 1 of 0. aan of uit. etc.
Iets is een boomstam of iets is geen boomstam.
Maar als ik een boomstam uithol, erin ga zitten en over het water ga varen, is het dan een schip of een boomstam?
Ch; dat is een woordspel, maar het is nog te onderscheiden, dat het schip (als je het zo noemt) uit de boomstam ontstaan is of het is een holle boomstam die je gebruikt als schip, in beide gevallen is er een oorzakelijk verband, maar met incarnatie maw je leeft met een geestelijke kern in meerdere verschillende lichamen, of je leeft maar 1x in 1 lichaam, is er niet zo'n duidelijk verband, het eene sluit dan het andere uit, ipv dat het elkaar aanvult
Volgens mij is er ongeveer het volgende aan de hand:
Reincarnatie is een concept. Niet iets dat waar is of niet. Het is iets dat op een bepaalde manier in jouw denken bestaat. En wat waarschijnlijk op een of andere manier overeenkomt met bepaalde structuren in de werkelijkheid, waardoor het voor jou 'waar' wordt. Maar als je het theoretisch gaat uitwerken, en zo komt tot beweringen die anderen (bijv. gereformeerden) tegen de borst stuiten, zullen die anderen jouw verhaal afwijzen, waardoor het woord 'reincarnatie' gaat staan voor iets dat je wel of niet gelooft. Dan pas wordt het 'waar' of 'niet waar'. Het wordt zo sociaal bepaald of je in reincarnatie gelooft of niet.
Ch; zodra je het over geloven hebt, kan ik je gelijk geven, maar zodra het een konkreet weten/herinneren is, dan is het niet meer zo, maar dat geldt natuurtlijk alleen voor degene die zelf weet/herinnert, voor de ander geldt dat subjektief nog niet, daar die deze ervaring niet kent,
er waren al lang mensen, die beredeneerden dat de aarde niet plat was (met een rand waarvan je af kon vallen), maar rond, maar deze mensen werden niet geloofd (door de toenmalige kerk werden ze zelfs als ketters verbrand), pas toen het door mensen als Columbus als ervaring ook werd beleefd, begon men langzaam aan te nemen dat het inderdaad zo was, de aarde kan namelijk niet en plat en rond tegelijk zijn, ja misschien in een woordspel, maar niet in realiteit,
of je individualiteit was er nog totaal niet voor de conceptie, maar ontstond eerst dan, of hij was er wel met talenten verworven in het vorige
Als je gereformeerd bent, word je verondersteld niet bij de club te horen die het woord 'reincarnatie' in de mond neemt (=je gelooft er niet in). Als je er wel in zou 'geloven', zou dat de ontwrichting van je sociale omgeving betekenen (vrienden, familie, etc). Je
wilt dat dus niet. En dan is er altijd wel ergens een theoretische onderbouwing te vinden, waardoor je er inderdaad niet in hoeft te geloven. En zoiets zal andersom ook wel gelden.
Ch; theoretisch kan alles, maar niet altijd ook praktisch
Ik hoop dat je het kunt volgen. Waarschijnlijk is het onzin, maar dit soort overwegingen spelen bij mij wel een rol in hoe ik met beweringen van anderen en mezelf omga.
Ch; ik kan je wel volgen en hoop aangegeven te hebben waar het volgens mij mank gaat
(idd off-topic;
hier is meer over 'waarheid' geschreven.)
