De bijbel gebruikt voor Christus' bijzondere leven op aarde het woord gehoorzaamheid. Dat betekent dus, dat Hij Gods Wet niet hield omdat Hij niet anders kón, maar omdat Hij niet ander wílde.
Want, gelijk door de ongehoorzaamheid van één mens zeer velen zondaren geworden zijn, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van één zeer velen rechtvaardigen worden. (Rom 5, 19)
Tijdens zijn dagen in het vlees heeft Hij gebeden en smekingen onder sterk geroep en tranen geofferd aan Hem, die Hem uit de dood kon redden, en Hij is verhoord uit zijn angst, en zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was, de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft geleden, en toen Hij het einde had bereikt, is Hij voor allen, die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwig heil geworden. (Heb 5, 7-9)
Jezus' gebed in Gethsemane: Vader, als het mogelijk is, láát dan deze beker voorbijgaan - maar nee, niet zoals Ik het wil, maar zoals U het wilt -- mist dat niet alle diepgang en betekenis als het - fysiek, logisch, hoe dan ook - onmogelijk was geweest om aan het lijden te ontkomen? Als Jezus' gebed niet verder was gegaan dan de eerste helft, wás de beker misschien aan Hem voorbijgegaan. Maar hij onderbreekt en verbetert zich zelf. Dat is echte gehoorzaamheid.
