quote:
op 23 Feb 2004 18:54:15 schreef bernd:
als ze al wat zouden willen bereiken dan moet de synode alle gezangen afschaffen. en totaal opnieuw beginnen met het samenstellen van een liedbundel die zeer schriftuurlijk is en door ieder geaccepteerd wordt.
Dit is een verstandige oplossing voor beide partijen, als ze inderdaad op zoek zijn naar eenheid. De trein stilzetten en nog eens goed nadenken over de richting die je in moet slaan.
Als de kerken inderdaad zouden besluiten het Liedboekproject voor mislukt te verklaren -- wat mij betreft enkel en alleen om de reden dat velen bezwaard zijn, zonder iemand (on)gelijk te geven -- dan kunnen er interessante dingen gebeuren.
Het eerste besluit van de kerken over liturgie (in 1993) blijkt namelijk nog steeds actueel. Over al deze zaken kan worden doorgepraat met liturgisch-progressieven en met bezwaarden:
1. inventariseren van de litugische bezinning binnen de kerken. Een les die we nu geleerd zouden moeten hebben is, niet alleen te kijken naar de activiteiten en initiatieven van liturgiecommissies, maar ook naar de redenen waarom zoiets in de kerken ontbreekt.
2. onderzoek doen naar de wenselijkheid en mogelijkheid van uitbreiding van de gezangenbundel, met bezinning op de uitgangspunten waaraan een dergelijke uitbreiding moet voldoen. Opnieuw een punt waarover sindsdien hevige meningsverschillen zijn geweest. Bezwaarden hebben zich ook bezonnen op uitgangspunten! De meest constructieve bijdrage uit die hoek zijn m.i. de boekjes
Lied tegen het Licht (m.n. hfdst 6, "Criteria") en
Weet wat je zingt (m.n. hfdst 8, "Een ander project").
Uit dat laatste boekje een citaat, dat goed past bij bernd's suggestie:
quote:
... Ook de synodes hebben hier gefaald. Ik hoop en bid dat een volgende synode meer gereformeerd onderscheidingsvermogen aan de dag zal leggen. Mijn advies ligt voor de hand: uithuilen en opnieuw beginnen. Met deputaten die een heel wat meer gereformeerd onderscheidingsvermogen bezitten. En met een heel andere aanpak.
Als het hier bij bleef, zou je kunnen zeggen: harde kritiek zonder concreet alternatief. Maar dat gaat hier niet op. Vóór dit citaat heeft de auteur 100 pagina's lang beargumenteerd
waarom ze denkt dat synode en deputaten te weinig onderscheidingsvermogen hebben gehad. En in het volgende hoofdstuk stippelt ze een weg uit voor het verwerven van een nieuwe liedbundel.
En ik heb zomaar het idee dat de meeste "bezwaarden" zich prima zouden kunnen vinden in de voorgestelde aanpak.
quote:
Bijvoorbeeld: inventariseer eerst welke bijbelgedeelten we graag zouden willen zingen; begin maar met een bescheiden selectie. Kijk vervolgens of er bij die teksten liederen te vinden zijn. Als er meer zijn, kun je deze met elkaar vergelijken. Of ook omgekeerd: je kent een schitterend lied bij een bepaalde tekst en zoekt naar andere liederen bij diezelfde tekst. Zo kun je ook 'vrije' liederen per onderwerp bijeenplaatsen en vergelijken. Al toetsende en vergelijkende zul je merken dat de criteria voor je gaan leven. Er komt een wisselwerking tot stand tussen de liederen en je eigen (soms onbewuste) selectieprincipes.
Elk lied heeft sterke en zwakke kanten. Maar doorgaans zullen er per groep maar één of twee liederen overblijven. Dat is ook genoeg. En zijn er bij een bepaald bijbelgedeelte dat we heel graag zouden zingen geen werkelijk goede liederen te vinden, dan zouden we dichters kunnen vragen hieraan te werken. Ook zouden er speciale bijeenkomsten georganiseerd kunnen worden, waar dichters elkaar kunnen inspireren en opscherpen, waar ze ook schriftuurlijke toerusting krijgen.
Interessant is de klacht van de auteur dat de synode van Leusden met geen woord heeft gereageerd op deze suggestie (die ze per brief naar hen had gestuurd). Dit is een voorbeeld van een constructieve (en m.i. heel haalbare) bijdrage van een 'bezwaarde'. Over deze dingen kunnen we nog steeds praten, ook al is het nu veel moeilijker geworden.
