Emotioneel door bijbelteksten en liederen

[Zondaar]

Al van kinds af aan word ik erg emotioneel van bijbelteksten en liederen, als ik iemand hoor preken (op de televisie want ik ga niet naar de kerk) dan kan ik ook zo maar in tranen uit barsten.

Als kind, ik was een jaar of 12, had ik opeens ontzettend verdriet dat Jezus was gekruisigd, niet zomaar verdriet maar echt een intens bijna verstikkende verdriet, ik heb heel lang gehuild en voelde me echt zo ontzettend rottig, bijna in paniek was ik.
Ik dacht alleen maar Jezus, dat hij was gestorven door onze schuld, hoeveel pijn we god hebben gedaan.

Ik weet nog steeds niet wat dit was, misschien had ik me dag niet, maar het voelde toch wel anders dan je dag niet hebben, het voelde heel intens, alsof ik erbij was geweest.

Mijn moeder zecht dat het een aanraking van god was, ik zou het wel heel mooi vinden als dit zo zijn zijn.
Ik moet hierbij zeggen dat ik niet gelovig ben, ik ga niet naar de kerk, ik woon samen, ik rook en ik drink en als je goed opgelet hebt dan weet je dat ik ook nog een behoorlijke zonde op mijn kerfstok heb staan.
Ik zeg niet dat god niet bestaat, anders zou ik ook niet op dit forum terecht zijn gekomen, maar ik ben er gewoon niet zo zeker van dan de meeste onder ons.

Ik ben erg benieuwd of jullie ook wel is vreemde dingen hebben meegmaakt zoals ik hier boven beschijf, en wat jullie denken van mijn verhaal.

   

[wateengedoe2]

Mijn bekering (ingeleid door een bijna-ongeluk en vervolgens een dag of 5 vol met 'toevalligheden', die voor mij - als voormalig agnost - bewezen dat God er was) bestond eruit, dat ik tijdens een ontspanningsoefening letterlijk op mijn knieën viel en huilend van dankbaarheid de onmetelijke liefde van God in mijn hart uitgestort voelde worden. Dat was héél heftig en emotioneel. Ik was echter niet verdrietig, ik huilde van vreugde.

Die dag daarvoor had ik ook al gehuild, nl. toen ik 'toevallig' bij Prediker 1 uitkwam en daar de essentie van mijn leven tot toen toe neergeschreven zag. Dat was echter minder heftig dan die gebeurtenis een dag erop. Ook nu heb ik nog regelmatig dat ik emotioneel wordt, als ik een bepaalde tekst lees, lied hoor, of tijdens de communie (ben katholiek). God werkt op vele (prachtige) manieren  

Wat betreft jouw ervaring: die kan ik natuurlijk niet helemaal begrijpen, omdat het zo persoonlijk is. Wel heb ik afgelopen Goede Vrijdag tijdens een meditatie Jezus hangend aan het kruis voor mijn geestesoog gezien en ik voelde pijn in mijn hart toen ik Hem daar zo zag lijden voor ons. Ik noemde mijzelf esoterisch christen, maar inmiddels heb ik - door langzame maar zekere groei in mijn geloofsleven - begrepen dat ik net als ieder ander van nature zondig ben en dat Jezus' kruisdood en opstanding essentieel zijn geweest voor ons om (weer) tot God te kunnen komen. Daarom ben ik weer meer naar de Rooms-katholieke kerk, de kerk van mijn jeugd, aan het trekken. Ik ben onlangs door iemand als vrijmoedig orthodox gekenschetst, een mooie omschrijving vind ik zelf Die ervaring tijdens Goede Vrijdag heeft bij deze verandering in mijn geloof ook een rol gespeeld, het was a.h.w. de eerste stap daartoe.

[Priscilla en Aquila]

Wat wilje verder met dit topic 'Zondaar'?
Je bent niet gelovig maar zou het wel heel mooi vinden als die emotionaliteit een aanraking van God was? Waarom dan? Zou je wel gelovig willen worden of ben je daar helemaal niet mee bezig?
Of heb je enig idee wat Gods bedoeling zou zijn met die aanraking?

[Mezzamorpheus]

Ik geloof dat de Bijbel Gods boodschap aan ons mensen is. De manier waarop Hij zich aan ons bekendmaakt. Een boek waarin staat wie het Leven is en bij wie je echt Leven kan ontvangen. Ook staat er duidelijk in beschreven hoe wij mensen eraan toe zijn en hoe ons diepste innerlijk aangetast is en wij allemaal mensen zijn die het nooit zelf zullen kunnen redden in dit leven.
Omdat dit allemaal zo wezenlijk is en het daarbij (dat geloof ik iig) van God zelf komt lijkt het me helemaal niet vreemd als je daar emotioneel van wordt. Je begrijpt er (nog?) lang niet alles van, maar het doet wel wat met je. Waarom? Omdat Gods Geest door de Bijbel heenwerkt en tot je spreekt.
Ik zou zeggen: erken dat de Bijbel een wezenlijke boodschap heeft (je wordt er immers emotioneel van zonder het zelf goed te begrijpen) en stel je open voor die boodschap en de waarheid die de Bijbel spreekt.
Misschien kan je het beste eens rustig beginnen bij de Evangelieen (de eerste boeken van het Nieuwe Testament). Daarin vind je het levensverhaal van Jezus beschreven en wat Hij ook voor jou heeft gedaan. Als je dat leest heb je de kern van de Bijbelse boodschap te pakken.

[elle]

Een topic dat hier ook een beetje over gaat: Getuigenissen

Maar kijk uit want: Getuigenissen

[Zondaar]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 04 oktober 2005 om 16:57:
Wat wilje verder met dit topic 'Zondaar'?
Je bent niet gelovig maar zou het wel heel mooi vinden als die emotionaliteit een aanraking van God was? Waarom dan? Zou je wel gelovig willen worden of ben je daar helemaal niet mee bezig?
Of heb je enig idee wat Gods bedoeling zou zijn met die aanraking?

Ík zal het proberen uit te leggen, maar dat is heel moeilijk want ik ben er zelf nog niet zo uit.

Ik ben niet als een echt gelovige vaak bezig met god, soms bedankt ik hem wel of vraag ik of hij me helpt.
Maar ik weet niet precies aan wie ik dit vraag, aan god? die "man" waar we voor naar de kerk gaan?
Of is het misschien iets ander wat ons helpt en stuurt?
Zijn het misschien te overledene die ons helpen?
Of je bergeleider die altijd bij je scheint te zijn?
Is het je aura?
Er is zoveel om in te geloven en bijna in alles zit wel een kern van waarheid.

Ik ben wel is naar een helderziende geweest (dat mag geloof ik niet van de bijbel toch?) die man wist alles van mij zonder mij ooit gezien te hebben, hij sprak met overledene en wist dingen van deze mensen die hij onmogelijk kon weten.
Dat is toch wel een bewijs voor mij dat er meer is tussen hemel en aarde, en is dat dan god?

En de boedisten dan?
Die geloven in meerdere goden, hebben die het dan helemaal mis?
En zo kan je nog wel even doorgaan met vragen.

Nou je ziet aan me warrige verhaal dat ik er zelf ook nog niet echt uit ben en ik weet ook niet of ik dat ooit kom.

Het feit is wel dat als ik mensen hoor bidden dat ik kippenvel kan krijgen en dat ik toch een speciaal gevoel krijg bij het kontakt zoeken met god, als mensen het woord GVD begruiken dan kan ik het niet helpen om in mezelf vergevenis te vragen voor die persoon omdat hij niet weet wat hij/zij zegt.

Misschien vinden jullie dat stom maar voor mij is het normaal, ik heb wel een band met god denk ik, maar ik weet niet zeker of het god is, ik voel wel dat er wat is maar ik weet niet of dat god is......

Ingewikkeld, maar anders weet ik het niet uit te leggen.

[elle]

Onderzoekt alles, en behoudt het goede (een advies van Paulus).

andere geloven
De meesten van ons zijn geboren binnen een kerkgemeente, en hebben niet geleerd om over de grenzen ervan heen te kijken. Dus hebben ze zich zelden iets afgevraagd als hoe het dan zit met het geloof van moslims, boeddisten en hindu's enz.
Kortom: de meesten hebben Jezus Christus gevonden, en denken daarin de Waarheid over God te hebben gevonden, zonder de alternatieven doorzocht te hebben. Ik net zo. En waarom? Verwondering over de mooiheid van de bijbel enerzijds, en het gevoel/contact met God anderzijds. Volgens de bijbel (oa Jezus) komt kennis over God uit de schriften (=bijbel) en uit de Heilige Geest (die in de harten van de gelovigen woont).

Hoe leidt God?
Ik geloof dat de Heilige Geest mij leidt. Dat gebeurt op zich niet op een spectaculaire manier: ik wordt niet heftig emotioneel bij bepaalde dingen, en weet dan wat ik moet doen. Ik heb wel een vage notie van wat beter is en wat niet, en kan dat toetsen aan de bijbel. Dat blijkt de laatste tijd zo goed uit te pakken dat ik idd denk geleid te worden. Er gebeuren teveel aangename toevalligheden om echt toeval te kunnen zijn.
Los daarvan is er in mijn leven genoeg naars gebeurd. Ik denk achteraf dat God er toch bij was, ook al voelde ik mij soms bijzonder verlaten. Veel van die nare dingen zijn inderdaad 'ten goede gekeerd': als die nare dingen niet gebeurd waren, dan had ik niet al die mensen ontmoet die nu goede vrienden zijn geworden, dan had ik ergens anders geleefd dan nu.
En ik ben nu tevreden met mijn leven (en ik ben pas 27), en vermoed dat God mij op een of andere manier in Zijn plan aan het gebruiken is.
Helderziendheid
Over het bezoek aan helderzienden: God verbiedt nooit zomaar iets. Mocht je het idee hebben dat God hups dingen verbiedt, andere gewoon toestaat en nog andere gebiedt omdat Hij dat leuk vindt, dan moet ik je daarin corrigeren.
God gebiedt en verbiedt omdat dat goed voor ons is (evengoed een dooddoener natuurlijk). Van erg veel dingen kun je in de bijbel nagaan waarom dat zo is, al moet je soms wat tussen de regels door lezen.
Bij helderziendheid is het redelijk makkelijk, naar mijn bescheiden mening.
God communiceert op diverse manieren met mensen op deze aarde. Soms direct (Mozes en het verhaal van de brandende braamstruik, Samuel die in de Tempel zijn roeping krijgt), vaak indirect (via dromen, zoals Elisa, of zoals bij de Farao in de tijd van Jozef), via engelen (zoals de ouders van Simson, of met Maria, de moeder van Jezus). Maar meestal communiceert hij via de bijbel, wat dan ook wel Woord van God genoemd wordt, en dus via Zijn Geest die Hij geeft aan zijn kinderen. Deze dingen kun je in de bijbel terug vinden.
God communiceert dus niet via geesten die je zelf naar eigen believen op kunt roepen (inderdaad, God waarschuwt daartegen). Dus, is mijn conclusie, dat de geesten die je spreekt bij zo'n helderziende of nep zijn, of boze geesten. Dat laatste kan ook prima: want inderdaad, er is meer tussen hemel en aarde dan alleen God, Zijn engelen en mensen op aarde.
Dus: de adviezen die je van die geesten krijgt kunnen best wijs lijken. Alleen, dat ze allerlei dingen weten over overleden mensen wil niet zeggen dat ze dus een goed advies geven. Het lijkt mij dat ze juist een advies zullen geven die je weg zal trekken bij God. Dat is namelijk hun achterliggende motief.
(Over helderziendheid in de bijbel: lees bijv. 1 samuel 28: daar bezoekt de koning van het volk Israel, Saul, een helderziende.)

Excuus voor de lange lap tekst

[wateengedoe2]

quote:

elle schreef op 05 oktober 2005 om 11:18:
Onderzoekt alles, en behoudt het goede (een advies van Paulus).

andere geloven
De meesten van ons zijn geboren binnen een kerkgemeente, en hebben niet geleerd om over de grenzen ervan heen te kijken. Dus hebben ze zich zelden iets afgevraagd als hoe het dan zit met het geloof van moslims, boeddisten en hindu's enz.
Kortom: de meesten hebben Jezus Christus gevonden, en denken daarin de Waarheid over God te hebben gevonden, zonder de alternatieven doorzocht te hebben. Ik net zo. En waarom? Verwondering over de mooiheid van de bijbel enerzijds, en het gevoel/contact met God anderzijds. Volgens de bijbel (oa Jezus) komt kennis over God uit de schriften (=bijbel) en uit de Heilige Geest (die in de harten van de gelovigen woont).

Op zich is het niet slecht om ook die alternatieven te kennen, al was het maar om een bredere kennis te hebben en daardoor meer begrip voor andersdenkenden. Niet gericht op jou Elle, maar ik zie helaas vaak dat er dingen over andere geloven die als 'waarheid' gebracht worden, maar die helemaal niet kloppen. Meestal is er geen kwade opzet in het spel, maar gewoon onwetendheid. Ik zie Zondaar zeggen, dat boeddhisten meerdere goden hebben. Dat is niet het geval. Zij geloven in het hogere, maar willen niets zeggen over de kenmerken/eigenschappen daarvan, omdat je het niet volledig kunt kennen in dit leven. Hun doel is wel om één te worden met dat hogere (dat je ook God zou kunnen noemen, maar dat doen boeddhisten dus niet). Er zijn boeddhisten die op hindoe-wijze (boeddhisme komt uit hindoeïsme voort) bepaalde aspecten van het hogere weergeven en er een naam aan geven. Oppervlakkig bezien gaat het dan inderdaad om meergodendom. Maar uiteindelijk is het dit niet, en het is ook geen kenmerk van hét boeddhisme, maar meer van individuele gelovigen. Meer kennis maakt ook duidelijker voor jezelf, waarom je juist jóuw weg kiest. Zo is het bij mij gegaan, ik stond (en sta) open voor alles, maar ben toch met een grote boog bij de kerk van mijn jeugd (de RKK) teruggekomen. Daar vind ik waarheid, incl. het offer van Jezus ter vergeving van onze zonden. Ik voel heel duidelijk de leiding van de H. Geest, waardoor mijn geloof zich steeds verder ontwikkelt en verfijnt. Ook zie ik dat al die 'omwegen' juist nu zorgen voor bestendiging van mijn geloof - ik vraag me zelfs af of ik zonder die dingen wel had gestaan waar ik nu sta.

quote:

God communiceert dus niet via geesten die je zelf naar eigen believen op kunt roepen (inderdaad, God waarschuwt daartegen). Dus, is mijn conclusie, dat de geesten die je spreekt bij zo'n helderziende of nep zijn, of boze geesten. Dat laatste kan ook prima: want inderdaad, er is meer tussen hemel en aarde dan alleen God, Zijn engelen en mensen op aarde. Dus: de adviezen die je van die geesten krijgt kunnen best wijs lijken. Alleen, dat ze allerlei dingen weten over overleden mensen wil niet zeggen dat ze dus een goed advies geven. Het lijkt mij dat ze juist een advies zullen geven die je weg zal trekken bij God. Dat is namelijk hun achterliggende motief.
(Over helderziendheid in de bijbel: lees bijv. 1 samuel 28: daar bezoekt de koning van het volk Israel, Saul, een helderziende.)

Bij de overgang naar 'gene zijde' mag je dan wel je fysieke lichaam verliezen, maar alwetend wordt je daar niet van. Geesten zijn ook maar mensen Oftewel: er zijn slechte en goede geesten, zoals er slechte en goede mensen zijn (of beter gezegd: mensen/geesten met slechte, cq. goede bedoelingen). En ik geloof dat juist slechte geesten al die aandacht wel leuk vinden en daarom graag meedoen bij glaasje-draaien enz. Ze weten dan niet alles, maar vanwege hun onlichamelijkheid kunnen ze wel informatie vergaren die een mens niet kan weten en daardoor krijgen ze macht - zeker als mensen hen als een soort goddelijk wezen gaan beschouwen. Daarom is het dus gevaarlijk. Jammer voor die goede geesten die met de beste bedoelingen willen helpen en die je juist náár God toe willen helpen. Wellicht kan een ervaren medium daar wel onderscheid in maken, maar ik zou het risico niet nemen.

[vrolijke]

quote:

Zondaar schreef op 04 oktober 2005 om 14:45:
Al van kinds af aan word ik erg emotioneel van bijbelteksten en liederen, als ik iemand hoor preken (op de televisie want ik ga niet naar de kerk) dan kan ik ook zo maar in tranen uit barsten.

Als kind, ik was een jaar of 12, had ik opeens ontzettend verdriet dat Jezus was gekruisigd, niet zomaar verdriet maar echt een intens bijna verstikkende verdriet, ik heb heel lang gehuild en voelde me echt zo ontzettend rottig, bijna in paniek was ik.
Ik dacht alleen maar Jezus, dat hij was gestorven door onze schuld, hoeveel pijn we god hebben gedaan.

Ik weet nog steeds niet wat dit was, misschien had ik me dag niet, maar het voelde toch wel anders dan je dag niet hebben, het voelde heel intens, alsof ik erbij was geweest.

Mijn moeder zecht dat het een aanraking van god was, ik zou het wel heel mooi vinden als dit zo zijn zijn.
Ik moet hierbij zeggen dat ik niet gelovig ben, ik ga niet naar de kerk, ik woon samen, ik rook en ik drink en als je goed opgelet hebt dan weet je dat ik ook nog een behoorlijke zonde op mijn kerfstok heb staan.
Ik zeg niet dat god niet bestaat, anders zou ik ook niet op dit forum terecht zijn gekomen, maar ik ben er gewoon niet zo zeker van dan de meeste onder ons.

Ik ben erg benieuwd of jullie ook wel is vreemde dingen hebben meegmaakt zoals ik hier boven beschijf, en wat jullie denken van mijn verhaal.

   

Ik word altijd heel emotioneel van de grootste "kitsch".  Bv. als er in een soap een hondje sterft of iets dergelijks. Dan moet ik altijd zo huilen. Ik kan daar niets tegen doen. Als kind vond ik dit altijd zo vervelend. Ik was liefst onder de stoel gekropen. Nu verzet ik er mij niet meer tegen. Ik laat het gewoon gebeuren.

[Nikolov]

Beste "Zondaar",

Gewoon even heel praktisch bekeken. Voel je je goed als je emotioneel wordt van bijbel teksten? Een soort ontlading waarna je je rustig, ontspannen en dankbaar voelt?

Als... Dan...

Vergeet even dat gedoe om geloven heen en negeer de plichten die een gelovige zou hebben. Die kunnen later bijgepakt worden mocht je die behoefte hebben. Maar richt jezelf op dit gevoel.  Die ontlading kan ontzettend genezend en bevrijdend zijn.

Het is de aanraking van God. En het feit dat die je zo veel doet betekent misschien dat je dit gevoel onbewust gewoon zoekt. Pak deze kans om samen met de fout die je gemaakt hebt je leven te verbeteren. Niet zozeer door de fouten niet meer te maken. Maar vooral door de oorzaak ervan weg te nemen, jezelf te genezen.

Het is niet zo dat alles dan plots een happy end krijgt. Maar je maximaliseert de kans erop. En je zorgt ervoor dat de zelfde fouten je in de toekomst niet nogmaals zoveel kosten.

Ennuh, Ik woon ook ongetrouwd samen, ik rook mijn blowtje en ga ook niet actief naar de kerk. Laat hem die zonder zonden is de eerste steen werpen...

Hou je kop koel en doe waar jij van denkt dat goed voor je is. Neem geen dingen aan omdat wij het zeggen. Maar experimenteer zelf en ontdek je eigen standpunt in deze kwestie. Doe het rustig aan en stapje voor stapje. Een stevige Jankbui betekent dat je een gevoelig plekje hebt aangeboord. En gevoelige plekjes moeten zachtjes maar wel behandeld worden. Een stevige jankbui betekent ook dat je op de goede weg bent. Het donkerste moment van de nacht is net voor de dageraad.

Veel sterkte toegewenst.

[Zondaar]

Ik ben er gewoon nog niet echt uit, ik snap ook nog veel dingen niet.

Als je gelovig bent dan eer je god en wil je dus leven zoals hij dat voor je heeft bedoeld, maar als je zondigd dan vergeeft hij weer want daar is zijn zoon voor gestorven op aarde.
God zou toch eigelijk heel erg boos op ons moeten zijn?
We hebben zijn zoon zijn eigen kruis laten dragen met een doornkrans op zijn hoofd en toen vastgepint opgehezen zodat hij zijn dood tegemoed ging.

En daarom zal god voortaan onze zonde vergeven?
Dat snap ik niet.

God heeft toch niet voor niks de bijbel laten schrijven?
Je kan toch niet zomaar zondigen en dan denken o God vergeeft me wel, ik vraag even vergeving of ik ga beichten doe even 3 keer het onze vader en ik lig weer in een goed straatje bij God.

Ik rook bijvoorbeeld en ik drink ook af en toe een wijntje, God heeft mij mijn lichaam geschonken het leven geschonken, en wat doe ik?
Ik ga dat lichaam vergiftigen met teer en nicotine en alcahol.

De meeste van ons rijden auto, daarmee vervuilen we de aarde die God voor ons heeft geschapen, en dan niet te vergeten al die cfk gassen die we produceren.
Dat heeft god ook niet zo bedoeld.

Sex is voor sommige onder ons te lekker en te spannend om mee te wachten voor de juiste dus daar wachten we lekker niet mee, maar god vergeeft het ons wel want zijn zoon is voor ons gestorven.

Ik vind dit allemaal een beetje scheinheilig.
Ik denk dat als je echt gelovig bent dat je je aan de regels van God moet houden en als je misschien ooit is een misstap doet omdat je te zwak was dan wilt god het je vergeven als je daar je best voot doet.
Ik denk niet dat je er maar op los kan leven en dat God je dan alles maar vergeeft.

God word neergezet als een lieve zorgzame vader die ons mensen zijn kinderen beschermt en leid, maar ik denk dat God een streng en hard figuur is.
Die je zeker niet de hemelpoort binnen laat als je te veel hebt gezondigd.

Ik heb teksten in de bijbel gelezen die zo ontzettend streng zijn, ik kan dan niet geloven dat God een vriendelijke vader is.

Ik wil hiermee niemand aanvallen maar juist graag tegen argumenten.
De zonden die ik beschrijf zondig ik elke dag, en zal dit ook blijven doen, ik rook, ik rij dagelijks in mijn auto, ik doe mijn haar met haarlak, en ik drink elke avond een wijntje, ik woon ongehuwd samen.

Er schiet me nog iets te binnen, ik las in de bijbel : u zult geen linnen en katoen samen dragen, wat is dat??
Ik zal het proberen op te zoeken en dan laat ik jullie weten waar het staat, ik heb meer van deze vreemde teksten gelezen in de bijbel, mannen zonder lid zullen de hemel niet binnen gelaten worden, u zult geen kar trekken met een ezel en rund samen, wat zijn dat voor teksten?
Dus ik zondig als ik een katoenen truitje aan heb met een linnen broek?
Een man die door een ongeluk zijn lid is verloren komt de hemel niet meer in?

Nou het is al een heel verhaal geworden, nogmaals dit is geen aanval op jullie of jullie geloof!!!

Het zijn min of meer vragen die ik stel en ik zou graag uitleg willen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Zondaar schreef op 06 oktober 2005 om 09:30:
Ik ben er gewoon nog niet echt uit, ik snap ook nog veel dingen niet.

Als je gelovig bent dan eer je god en wil je dus leven zoals hij dat voor je heeft bedoeld, maar als je zondigd dan vergeeft hij weer want daar is zijn zoon voor gestorven op aarde.
God zou toch eigelijk heel erg boos op ons moeten zijn?
We hebben zijn zoon zijn eigen kruis laten dragen met een doornkrans op zijn hoofd en toen vastgepint opgehezen zodat hij zijn dood tegemoed ging.

En daarom zal god voortaan onze zonde vergeven?
Dat snap ik niet.

God zou boos op ons moeten zijn omdat we zondigen. Ja. Dat is zo dat kan niet anders want God haat de zonde.
Maar God is ook liefde en wil die mensen waar Hij boos op is bij zich hebben.
En dat gaat niet samen: God is boos om de zonde en wil ons bij zich hebben

Conclusie: Hij moest er voor zorgen dat de zonden en de zonde er niet meer zijn. Als die zonden weg zijn, kan Hij ons WEL bij zich hebben.
Maar hoe moet je dat dan doen. Is daar een oplossing voor.

Daarom kwam God Zelf op aarde - Jezus is God 'in het vlees'- als we hem zien, weten we hoe God is. Dat was ook Zijn doel om dat te laten zien.
En Jezus was wel volmaakt en leefde zoals God zou willen dat iedereen zou zijn.
En deze Volmaakte zondeloze Mens heeft de straf op de zonde= de dood vrijwillig ondergaan.
Daar werden mensen voor gebruikt om Hem aan het kruis te nagelen; maar in principe kun je het die mensen niet aanrekenen op die manier en Jezus bad ook dat God hen zou vergeven.
Wij zijn met z'n allen schuldig: als we niet zondig waren, had Jezus hele,maal niet hoeven komen. Het was zijn doel om te sterven.
Omdat God boos was en dat weggenomen moest worden.
Dat kan als er voldaan is aan de straf die er op stond.
En Jezus is gestorven en heeft die straf dus gedragen. Omdat Hijzelf zonder zonde was kon Hij opstaan uit de dood.
Wij mensen zouden dat niet kunnen.

Nu is het Gods plan dat als je dit gelooft: Hij heeft de zonden weggedaan - dat dit dan ook voor jou geldt: God heeft MIJN zonden weggedaan toen KJezus aan het kruis stierf.
Conclusie: als je dat gelooft kun je weer bij God komen. Het is dan voorelkaar. De boosheid van God is van je afgewend.
Als je opnieuw zondigt omdat we dit lichaam nog hebben en hier op aarde nog niet volmaakt zijn, moet je dat aan God belijden en Hij zal je vergeven. Ook voor de zonde die jenog f=doet als gelovige. Maar dan ziet God jou in Zijn Zoon die gestp=orven en opgestaan is.
En ziet Hij jou als volmaakt en zondeloos.

Geloof je nog niet persoonlijk, is dit nog niet zo en zul je eerst dat offer moeten aanvaarden als voor jou ook gebrqacht.
Anders kan God jou niet vergeven.

[Zondaar]

Dit vind ik bijvoorbeels een aantal hele vreemde teksten


Deuteronomium 23

2 Mannen bij wie de zaadballen zijn geplet of het lid is afgesneden, mogen niet deelnemen aan de dienst van de HEER. 3 Ook bastaards en hun nakomelingen tot in het tiende geslacht zullen er nooit aan mogen deelnemen.

Exodus 21

28 Wanneer een stier een man of vrouw zodanig stoot dat deze sterft, moet die stier gestenigd worden en mag het vlees ervan niet gegeten worden. De eigenaar gaat echter vrijuit. 29 Maar als die stier een man of vrouw doodt terwijl hij voor die tijd al stotig was, en de eigenaar was gewaarschuwd maar had hem niet vastgezet, dan moet niet alleen de stier gestenigd worden maar moet ook de eigenaar ter dood gebracht worden. 30 Legt men hem een afkoopsom op, dan moet hij als losprijs voor zijn leven de volle som die hem wordt opgelegd betalen. 31 Deze regels gelden ook als de stier een jongen of meisje stoot. 32 Als hij een slaaf of slavin stoot, moet aan zijn of haar meester dertig sjekel zilver worden betaald en moet de stier gestenigd worden.


2 Wanneer je een Hebreeuwse slaaf koopt, moet hij je zes jaar lang dienen; in het zevende jaar mag hij als vrij man vertrekken, zonder iets te hoeven betalen. 3 Als hij alleen is gekomen, moet hij ook alleen weggaan; was hij getrouwd, dan mag zijn vrouw met hem meegaan. 4 Als zijn meester hem een vrouw heeft gegeven en zij heeft hem zonen of dochters gebaard, blijven de vrouw en haar kinderen eigendom van de meester en moet de slaaf alleen weggaan.

Betrapt iemand de dief op heterdaad en slaat hij hem dood, dan laadt hij daarmee geen bloedschuld op zich. 2 Gebeurt dit echter na zonsopgang, dan laadt hij wel bloedschuld op zich


Vreemdelingen mag je niet uitbuiten of onderdrukken, want jullie zijn zelf vreemdelingen geweest in Egypte. 21 Weduwen en wezen mag je evenmin uitbuiten. 22 Doe je dat toch en smeken zij mij om hulp, dan zal ik zeker naar hen luisteren: 23 ik zal in woede ontsteken en ieder van jullie doden, en dan zullen jullie eigen vrouwen weduwe worden en jullie kinderen wees.

[elle]

Kijk aan! Je komt met allemaal heel terechte vragen, snapt heel goed waar de angels zitten.

Om deze dingen te kunnen beantwoorden moet je al veel van de bijbel weten, want dit gaat toch echt meer richting theologie. Een groot deel van de uitspraken in de bijbel is doortrokken van symboliek. Andere zaken kun je eigenlijk alleen goed snappen als je ook de contekst van die tijd kent: hoe de mensen toen leefden en woonden. Sommige vragen kan ik niet goed beantwoorden (zoals waarom de God van het oude testament zo wreed lijkt).

Te makkelijk?
Ik zal hier ingaan op de hypocrisie die je christenen verwijt (en terecht!). Het lijkt inderdaad al te gemakkelijk.
(Je zit hier op een gereformeerd forum, dus het antwoord dat je van mij krijgt komt uit die christelijke stroming.)
Je zegt: je zondigt wat, je bidt wat om vergeving, die goeie God vergeeft (omdat Hij zijn Zoon aan het kruis liet spijkeren, kom nou), en jij kunt dus weer vrolijk verder leven en zondigen. Nou, als ik God was zou ik boos worden om zo'n nonchalance.
Volgens mij wordt God ook boos. Vanwege die boosheid heeft Hij al diverse keren de aarde willen vernietigen. Of op zijn minst de mensheid aan zijn lot willen overlaten, en zich willen terug trekken. Volgens mij heeft Hij daar ook alle recht toe, want Hij is schepper van deze aardkloot, en als zodanig gerechtigd om de spelregels vast te stellen. Volgens mij zijn de spelregels voor hernieuwd contact met God, heel kort door de bocht, de volgende:

Gods eis
1) het besef dat je, slechts mens, zondig bent en nooit God zult kunnen dienen zoals Hij dat wil. En dus het besef van schuld tov God.
2) de wens om toch te kunnen dienen, om de schuld vereffend te zien.
3) het besef dat mensen dat nooit zelf kunnen doen, omdat ze nou eenmaal onvolmaakt zijn en steeds weer zondigen (bijvoorbeeld door het opsteken van een peuk, of een leugentje om bestwil)
4) het besef dat dat ook niet hoeft, want God heeft die schuld al laten vereffenen door 1 zondebok (een oudtestamentisch symbool) aan te wijzen. Namelijk: de enige mens die zonder zonde was te laten boeten voor alles (Daar heeft E-line al meer over gezegd)
5) de belijdenis van mensen (in gebed, maar ook publiekelijk): A: ik ben schuldig en tot niets goeds in staat (lijkt simpel, maar kijk goed wat er staat: het ontneemt je elke menselijke waardigheid, degradeert je tot iets onmenselijks)
    B: ik heb Jezus kruisdood nodig om met God verzoend te kunnen worden (lijkt simpel, maar sta er eens bij stil: meeste mensen vinden het een verschrikkelijk idee dat iemand anders verantwoordelijk gehouden wordt voor jouw eigen zonden)

Gods belofte
Dat is niet alles. Dat is wat God eist, maar daar tegenover staan 2 beloften
I ) je ontvangt het eeuwige leven op de nieuwe aarde die God zal scheppen 'als de tijd daar rijp voor is'
II ) in het huidige leven ontvang je Gods Geest, als voorproefje op de eerste belofte, als gids

De consequentie
Dat kan niet zonder gevolgen blijven!
Als dat wel zo is, dan zijn stap 1-5 niet goed doorlopen, dan schort er nog iets aan je bekering. Want: de mensen die de Geest ontvangen hebben kunnen maar 1 ding, en dat is God gaan dienen, steeds meer en meer. De manier waarop staat voorspeld in de bijbel, in bijvoorbeeld galaten 5:22 de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Daar mag jij dus ook een christen op afrekenen. God zal dat tzt in ieder geval doen!
Ook dit is niet makkelijk, volgens mij: je geeft jezelf op, bent bereidt te veranderen. Dat 'kost' ook dingen: je muzieksmaak, hje kledingkeuze, je uitstapjes, wat je eet en drinkt, wellicht de manier waarop je seks hebt. En dus mogelijk je vrienden, je respect van anderen, je baan... Niet omdat dat moet, maar vanzelf, omdat jij je niet meer prettig voelt bij wat je vroeger normaal vond.
Zeker als je niet als christen bent opgevoed, betekent dat vaak een toch wel radicale verandering voor mensen.

Wol en linnen
Deuteronomium 22:11 is de tekst die je bedoelt. 2 opmerkingen: dat is het oude testament, het geldt niet voor mensen die christus aannemen. Het bevat echter wel wijze lessen, ook voor christenen. Tweede: het wordt vaak geduid als symboliek. De belijdenis van het volk Israel ('De Here is God, de Here is 1') komt bijvoorbeeld hierin tot uitdrukking: dat je maar 1 stof draagt, dat je maar 1 soort dieren voor je ploeg laat lopen, dat je bij alles wat je doet aan God denkt.
Ik ben niet goed thuis in de culturen van die tijd, maar veel van dit soort onzinnig lijkende geboden vinden hun oorsprong in het benadrukken van het aparte van het Geloof/ de uniekheid van God. Dus het kan best zo zijn dat andere volken het gebruik kennen dat ze, om bepaalde Goden gunstig te stemmen, bepaalde (wollen of linnen) kledingstukken moesten dragen.

[Zondaar]

quote:

Ook dit is niet makkelijk, volgens mij: je geeft jezelf op, bent bereidt te veranderen. Dat 'kost' ook dingen: je muzieksmaak, hje kledingkeuze, je uitstapjes, wat je eet en drinkt, wellicht de manier waarop je seks hebt. En dus mogelijk je vrienden, je respect van anderen, je baan... Niet omdat dat moet, maar vanzelf, omdat jij je niet meer prettig voelt bij wat je vroeger normaal vond.

Als je jezelf aan god geeft en tot bekering komt moet je dan ook je kledingstijl, eet en drink gewoontes, uitstapjes en je muzieksmaak veranderen?

Wat mag je dan niet aan trekken?
Wat voor muziek mag je niet luisteren?
Wat mag je niet eten?
Wat voor uitstapjes mag je niet maken?
En op wat voor manier mag je geen sex hebben?
Wat voor baan mag je niet hebben?

Ik zie dat je schrijft niet omdat het moet maar, maar vanzelf, maar wat gaat dan vanzelf?
Wat veranderd er dan?

[Mezzamorpheus]

Sluit me helemaal aan bij E-Line, P&A en Elle.
Verder wil ik graag wat ik eerder aan je schreef herhalen:

quote:

Misschien kan je het beste eens rustig beginnen bij de Evangelieen (de eerste boeken van het Nieuwe Testament). Daarin vind je het levensverhaal van Jezus beschreven en wat Hij ook voor jou heeft gedaan. Als je dat leest heb je de kern van de Bijbelse boodschap te pakken.

Zoals Elle al schreef: Veel wetten in het Oude Testament gelden niet meer voor ons. God is een genadig God. En dus heeft Hij ervoor gezorgd dat de situatie niet meer zo is dat wij van alles bij Hem kunnen verdienen door ons aan wetten te houden. Nee, Hij vraagt van ons dat wij accepteren dat Jezus door de kruisdood de straf voor ons gedragen heeft. De straf voor het feit dat wij bij God weggelopen zijn en ons nooit 100% aan zijn wetten kunnen houden. Als je dat accepteert en je je daar voortdurend aan vastklampt zal God je genadig zijn. Bij God is het leven gratis (maar niet goedkoop, zoals je in de post van Elle al las, want je moet over je 'trots' als mens heenstappen).

[vrolijke]

quote:

Deuteronomium 22:11 is de tekst die je bedoelt. 2 opmerkingen: dat is het oude testament, het geldt niet voor mensen die christus aannemen.

Dat moet ik onthouden.
Weet jij dan ook welke texten van het oude testament bindend zijn? of draaien en keren we het, tot we het zo hebben zoals we willen.

[Nikolov]

quote:

God zou boos op ons moeten zijn omdat we zondigen. Ja. Dat is zo dat kan niet anders want God haat de zonde.
Maar God is ook liefde en wil die mensen waar Hij boos op is bij zich hebben.
En dat gaat niet samen: God is boos om de zonde en wil ons bij zich hebben

Er zijn mensen die haat en boosheid overstegen hebben door te beseffen dat ieder wezen zijn lijden wil verkleinen en zijn geluk verhogen. Het niet weten wat goed is. lijden verkleint en geluk verhoogt en slecht lijden verhoogt en geluk verlaagt is triest. Maar geen reden tot haat of boosheid.

Als mensen tot dit besef kunnen komen. Hoe kun je dan zeggen dat God Haat en dat hij boos is

[Roodkapje]

quote:

Zondaar schreef op 06 oktober 2005 om 10:41:
[...]


Als je jezelf aan god geeft en tot bekering komt moet je dan ook je kledingstijl, eet en drink gewoontes, uitstapjes en je muzieksmaak veranderen?

Wat mag je dan niet aan trekken?
Wat voor muziek mag je niet luisteren?
Wat mag je niet eten?
Wat voor uitstapjes mag je niet maken?
En op wat voor manier mag je geen sex hebben?
Wat voor baan mag je niet hebben?

Ik zie dat je schrijft niet omdat het moet maar, maar vanzelf, maar wat gaat dan vanzelf?
Wat veranderd er dan?

Jij hoeft zelf niks te veranderen. Dat dit soort dingen veranderen komt doordat de H. Geest in je werkt en daardoor verander je. Sommige dingen worden anders, andere dingen blijven hetzelfde.

De apostel Paulus zei dat voor Christenen in principe alles is toegestaan, maar niet alles nuttig is.

Als een christen zijn christenzijn alleen maar ophangt aan een stel regels die nauwgezet opvolgt moeten worden, is hij niks beter dan de Farizeeërs en Schriftgeleerden die er zo van langs krijgen in de Bijbel. Men noemt deze vorm van geloven ook wel 'uiterlijk geloven' of 'wetticisme'. Het geloof is niet een stel regels en waarheden aannemen, het is een Persoon aannemen en liefhebben, nl. Jezus Christus.

Veranderingen zijn dus een gevolg van iets wat van binnen gebeurt: je wordt een nieuw mens, je ontvangt de Heilige Geest, die ook wel de 'Trooster' genoemd wordt. Men zegt ook wel 'je wordt een nieuwe schepping'.
Zo luisterde ik voordat ik christen werd Rammstein, en nadat ik christen ben luister ik dat nog steeds. Maar ik luisterde ook naar Cradle of Filth, en die muziek vind ik niet meer leuk.  

Vrolijke, wellicht wil je alleen trollen, maar het is vrij eenvoudig om te ontdekken welke wetten niet meer op christenen van toepassing zijn: Dat zijn namelijk die wetten die in Jezus' dood vervuld zijn. Daarbij horen bijvoorbeeld alle spijswetten en wetgeving mbt de offerdienst, omdat Jezus het lam was dat geofferd is voor onze verzoening. Omdat er al eens en voor altijd verzoening voor Zijn offer uitgesproken is, hoeven we niet spijsoffers, zondoffers, brandoffers etc. te doen, we hoeven slechts aanspraak te maken op Christus eenmalige en unieke offer op Golgotha.
Als je Jezus niet aanvaardt, dan moet je idd alles zelf doen en zul je naar de OT wet geoordeeld worden. Dus anno 2005 geldt de OT wet voor iedereen die Jezus niet als Here aanvaardt. Dus niet voor christenen.

[vrolijke]

quote:

Vrolijke, wellicht wil je alleen trollen,

Ik toch niet!  

[elle]

Zondaar,
Het is zoals Roodkapje zegt, volgens mij. Laat je de Geest in vertrouwen op God de leiding in je leven nemen, dan verander je. De vrucht daarvan zie je in mijn eerdere post. Andersom kun je heb ook zeggen dat het tegenovergestelde steeds meer zal verdwijnen. Namelijk, dat waarin onze eigen wil tegen die van God ingaat. Gevolg daarvan is: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, afgoderij en toverij, vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit,  afgunst, bras- en slemppartijen, en nog meer van dat soort dingen (Galaten 5:20 ev). Kortom: de nare trekjes van mensen verdwijnen.
Dat is een proces, dat gebeurt helaas niet van de ene op de andere dag. Maar je mag een christen wel wijzen op zijn fouten: 'hee, dat was onaardig van je, je hebt die ander gekwetst.' Of: 'je vult je belastingformulier wel erg creatief in hoor.' En helemaal perfect zullen we op deze aarde ook nooit worden, want daarvoor zijn we te verweven met het slechte; of: daarvoor kennen we Gods Wil te slecht, laat staan dat we die altijd kunnen doen.
Daarom heeft een christen ook geen moeite met doodgaan (alhoewel...): daarna mag hij/zij er zeker van zijn dat er een betere tijd aanbreekt (die geen oog heeft gezien, waarvan geen oor heeft gehoord en die met geen pen beschreven kan worden, zo geweldig) waarin we God kunnen dienen op de manier die hij verdient, en waarin we onze naaste kunnen liefhebben zoals wij onszelf mogen liefhebben.

@ Vrolijke: lees de brief van Paulus aan de Romeinen als je wilt weten hoe het zit met oudtestamentische wetten, Jezus, de Wil van God en met ons. Of de brief aan de Galaten, al is die wat korter door de bocht. Christenen vallen in Jezus onder de wet van de Geest.

[wateengedoe2]

quote:

Roodkapje schreef op 06 oktober 2005 om 12:17:
[...]


Jij hoeft zelf niks te veranderen. Dat dit soort dingen veranderen komt doordat de H. Geest in je werkt en daardoor verander je. Sommige dingen worden anders, andere dingen blijven hetzelfde.

Yezz, precies zoals ik het ervaar! Overigens luister ik ook nog steeds naar Rammstein