Hoi Riemer,
Ik ben heel blij met deze toevoeging en ga dus even niet meer systematisch en expliciet in op je voorgaande berichten.
quote:
Riemer Lap schreef op 20 juni 2011 om 00:36:De vraag mag best zijn "ben ik veilig bij jou en ben jij veilig bij mij".
Dat heb ik dus niet op een forum, ik had dat wel bij een bepaalde andere user die niet meer onder ons is (en ja, ik heb via de mail dikke conflicten met hem gehad maar er was altijd respect onderling!).
vandaag zag ik een lied op tv wat mijn vragen een beetje vorm geeft.
Ik weet dat het niet past op een gereformeerd forum maar kijk even
hier en denk even diep na.
Mag ik dan bij jou?
?
Prachtig!
Ja, daar gaat het in hoge mate om, bij wat ik 'collectief reflecteren op de forumcultuur' noem.
Voel ik me veilig hier, in cyberspace in het algemeen en in een forum waar ik alleen met woorden kan communiceren in het bijzonder, als ik alleen onder eigen naam schrijf en waar soms heel indringende vragen gesteld worden door mensen die ik nooit in de ogen gekeken heb en die zelfs hun naam niet aan me prijsgeven?
Want wie zich veilig voelt kan anderen veiligheid bieden.
Doet dat deels automatisch, voor zover eigen communicatiegewoontes niet onbewust en onbedoeld het gevoel van onveiligheid van anderen triggeren.
Ik voel me hier wel veilig.
En dat ligt niet in de eerste plaats aan cyberspace, aan forums in het algemeen en aan de cultuur van dit forum, maar omdat ik meestal goed in m'n vel zit en geen noemenswaardige jeugdtrauma's heb die in dit soort situaties getriggerd worden.
Dat gevoel van veiligheid kent -net als bij jou- wél gradaties: ik heb dat bij de een meer dan bij de ander en het is soms lastig dat je erg veel tijd kwijt kunt zijn aan communiceren met degenen bij wie je dat het minst hebt.
Daar staat tegenover dat je in de publieke ruimte, in cyberspace, in een forum wél veel nieuwe mensen ontmoet, en soms of vaak (afhankelijk van je eigen 'inherente' gevoel van veiligheid) een verassende mate van veiligheid voelt bij in eerste instantie wildvreemden.
Waarin je verbondenheid voelt met mensen waarbij je je volgens wat je geleerd is, volgens je vooroordelen bij bij bepaalde labels, volgens wat je gewend bent, volgens de theorie niet veilig hoort te voelen.
Daarom ben ik niet zo geneigd uit te wijken om uit te wijken naar e-mail, telefoon etc..
Dat beperkt de communicatie, de mogelijkheden om met veel vreemden te communiceren en dus de kans om die verassende verbondenheid te ervaren.
De tijd die het kost om te communiceren met mensen bij wie je je minder veilig voelt ben ik geneigd op te hangen aan de 'forumcultuur' hier, waarin iedereen antwoord lijkt te verwachten op alles wat hij belangrijk vindt.
Liever kritiek dan genegeerd worden.
En ja, daar ben ik bezig met inlegkunde, en dat zegt dus vooral wat over mij.
Wat? Ik zou het niet zo gauw precies onder woorden kunnen brengen.
Dat je je wél veilig voelde bij een bepaalde andere forumdeelnemer geeft mij hoop.
Zou collectieve zelfreflectie in kunnen houden dat we hier -ieder voor onszelf, geïnspireerd door elkaar- ons afvragen wat in het gedrag van anderen ons gevoel van onveiligheid triggert en wat dat zegt over ons 'inherente' gevoel van
onveiligheid, waar dat vandaan komt en hoe we kunnen voorkomen dat we dat ook anderen aandoen?
Nee, het is inderdaad niet voldoende om het alleen te hebben over de positieve ervaringen, over datgene in het gedrag van anderen dat ons gevoel van veiligheid vergroot, want gevoelens van veiligheid worden méér beïnvloed door het ontbreken (of negeren...) van gedrag van anderen dat gevoelens van onveiligheid triggert dan door gedrag dat dat niet doet.
Opschrijven, publiekelijk, wat in het gedrag van anderen ons gevoel van onveiligheid triggert, is wel riskant en moet dus in balans gehouden worden.
Uit zelfbescherming (behoud van eigenwaarde) focussen we vooral op de splinters bij de ander en niet op de balken bij onszelf (of op de balken bij de ander in plaats van de splinters bij onszelf, dat is slechts een kwestie van perspectief).
En voor je het weet ben je vooral bezig verwijten te maken, natuurlijk niet in je eigen beleving, maar in die van de ander, vanuit diens perpectief.
In elk geval heeft het feit dat je dit lied deelt mijn gevoel van veiligheid bij jou duidelijk vergroot.
Waarom in hemelsnaam zou dat niet passen op een gereformeerd forum??
Het antwoord is: natuurlijk mag jij bij mij schuilen.
Kijk alsjeblieft door de oppervlakkigheden heen die je een ander gevoel geven.
Met v&Vriendengroet,
Wim
