Ik herken dat wel, na belijdenis geen cat meer... wel het idee dat je nog lang niet alles weet wat je wil weten, het gevoel dat je ineens alleen mag - of moet - zwemmen. Commissiewerk vangt die behoefte aan meer kennis niet op, maar wel de behoefte aan met je geloof bezig blijven (al hangt het er wellicht ook van af in welke commissie je meedraait - koffieschenken of evangelisatie

).
Ook op bijbelstudie miste ik de kenniscomponent wel. Het was mij niet diepgaand genoeg. Ik miste de kennisinbreng van een 'oudere' broer / zus.
Volgens mij moet een gemeente minder in aparte leeftijdsgroepen functioneren. Ouderen kunnen jongeren nog veel leren, ook als ze al belijdenis hebben gedaan. En jongeren kunnen volwassenen ook weer 'als nieuw' naar het evangelie leren kijken. Zoiets is ook goed voor de onderlinge eenheid.
Trouwens, die kennisoverdrachtkloof is iets waarbij de communicatiekanalen ook bij ingeschakeld kunnen worden. Jongeren zijn meer met internet bezig, ouderen lezen liever een boekje. Juist dat maakt die kennisoverdracht moeizamer; een oudere die een grotere groep jongeren kennis wil bijbrengen, zal niet zomaar denken: ik ga een site opstarten... en een jongere die meer wil weten, zal allereerst naar internet grijpen, niet naar een boekje... Mee daarom heb ik (samen met een paar andere jongeren, en met inschakeling van een paar ouderen) een website opgezet voor jongeren (post-belijdenis) waarin die kennisoverdracht inderdaad een belangrijke component is (voor het adres: zie mijn onderschrift).
Daarnaast / daarboven moet er in een gemeente zélf flink geïnvesteerd worden in het leren praten met elkaar. Dat vereist goeie wil van alle partijen. En inlevingsvermogen.
Bij ons in de gemeente hebben we trouwens sinds een paar jaar een toerustingscommissie die 2x per jaar 4 lezingen achter elkaar verzorgt: de hele gemeente is daarvoor uitgenodigd, en er is elke keer na de lezing best veel ruimte voor plenaire bespreking/ groepsbespreking. De lezingen zijn tot nu toe gegaan over diverse bijbelboeken, op een andere manier aangepakt dan de meeste preken, nadruk op structuren en verbanden en achtergronden en het grote geheel. Dat is behoorlijk diepgaand en inspirerend. Je leert er de bijbel echt door kennen. En in de bespreking merk je wat de verschillende broers en zussen bezighoudt. Leerzaam!