Schets uit de praktijk:
In onze gemeente werken we aan de hand van een wijkvisie. In die visie is de diaken eindverantwoordelijk voor het wijkwerk. Deze visie is concreet uitgewerkt in zogenaamde wijkraden: de wijkdiaken met een aantal mensen uit de wijk als organisatieteam zet zich in om mensen in de wijk te stimuleren om een diaconale wijk te zijn. Onderdeel daarvan c.q. middel daarbij is het organiseren van activiteiten: preekbespreking, bbq, borrel, wijkbijbelstudie, eetgroepjes etc. Aanwezigheid van de wijkouderlind wordt op prijs gesteld, om ook via informele contacten meer te weten te komen over de wijkleden. Het wijkteam helpt op deze manier de diaken bij zijn diaconale taken.
De ouderling concentreert zich op het zgn. geestelijk leiding geven.
Samenwerken tussen ouderling en diaken: een aantal keer per jaar gezamenlijke vergadering van wijkraad, diaken en ouderling om de wijk "door te spreken" en concrete acties af te spreken. Verder contact gaat vaak via informele kanalen. We proberen elkaar op de hoogte te houden van zaken die spelen via e-mail.
Taakverdeling is bij ons dus vaak een kwestie van aanvoelen. Waar het "fout" gaat spreken we elkaar daar gewoon op aan.
Mijn mening: niet te veel regelen op KR-niveau. De wijkvisie geeft bij ons de kaders aan, dat werkt goed, maar de invulling binnen die kaders is mede afhankelijk van de personen van de ouderling en diaken. Als klankbord fungeert de wijkraad maar ook de predikant, die een of twee keer per jaar de overleggen bijwoont.