Auteur Topic: gemengde verkering (gelezen 9091 keer)

Koen · « **Reactie #50 Gepost op:** september 14, 2003, 05:18:12 pm »

quote:
op 24 Dec 2002 13:50:19 schreef Arie K:
Graag zou ik reactie willen ontvangen van jongeren die verkering hebben
met iemand die niet van de 'gkv'.

Mijn vriend is niet van de 'gvk'.. en ik zelf ook niet! Dus dat komt goed uit

jootje · « **Reactie #51 Gepost op:** september 21, 2003, 12:21:30 pm »

Ik heb net even wat reacties gelezen over dit onderwerp.
Zo las ik er ook een paar van hervormden die een relatie hadden met vrijgemaakten, waarbij de relatie is uitgemaakt ivm de ouders die het er niet mee eens waren. Ik vind het erg jammer dit te lezen.
Ik ben meer van de andere mening... ik zou namelijk eerder een relatie willen beginnen met iemand buiten de gkv dan binnen, want je wordt veel meer aan het denken gezet over het hoe en waarom van de kerk! Ik zou het dus eerder stimuleren, want in een goede relatie waarin God een belangrijke rol speelt is er echt wel een oplossing te vinden over welke kerk je samen naar toe zal gaan!

-M- · « **Reactie #52 Gepost op:** oktober 07, 2003, 07:24:21 pm »

Hi,

Met interesse alle reacties gelezen. Ik heb zelf ongeveer 2,5 jaar een relatie met een jongen die niet gelooft. Inderdaad is dit niet makkelijk, maar inderdaad heeft het mijn geloof versterkt. Ik ben zelf opgegroeid binnen de `beschermende' muren van een Vrijgemaakte kerk. Ik heb veel christelijke vrienden, maar ook `niet-chriselijke', anders-gelovigen en zelfs 1 vriend die moslim is. Nog nooit heb ik zoveel over het geloof gepraat als de afgelopen jaren. Ik denk dat in Nederland (ik woon zelf in de UK) soms teveel over de kerk gepraat wordt en te weinig over persoonlijk geloof. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk is kerkgang een belangrijk gedeelte van iemands geloof, maar betekent het dat als iemand 2x per zondag naar de kerk gaat oprecht gelooft? Ik denk het niet. Helaas maar al te vaak zie ik hoe mensen zich gedragen, maar ondertussen wel naar de kerk gaan om iemand anders een plezier te doen. Zou die Iemand niet God moeten zijn? Mijn vriend heeft veel vragen over het geloof en keer op keer beantwoord ik ze met geduld. Toch vind ik het van tijd tot tijd moeilijk, vindt God echt dat ik een punt achter deze relatie moet zetten?

meisje2 · « **Reactie #53 Gepost op:** oktober 29, 2003, 08:08:33 pm »

Ik heb zelf al 3 en 1/2 jaar een relatie met iemand die niet in God geloofd. Hij repecteerd mij wel en past zich ook aan, aan de levensstijl van een christen. Dit heeft tussen ons geen moeilijkheden opgeleverd. Ik heb jaren gebeden voor wijsheid en of God het uit wilde maken als het een relatie was, die mijn geloof ingevaar zou brengen en als ik zijn kind niet meer zou zijn. Ik heb hem ook voorgelegd dat ik niet sterk genoeg ben om dit zelf te doen, maar wel vertrouwen heb in hem. Een klein half jaar geleden ben ik gestopt met dit te bidden. Ik geloof dat God mijn gebed gehoord heeft en dat ik erop mag vertrouwen dat hij alles zal leiden zodat het goed is (zie zondag 1) Nu bid ik regelmatig nog om wijsheid en kracht. En natuurlijk of hij ook het mooie evangelie mag gaan geloven. Het is voor mij soms moeilijk, maar daarnaast is het ook een extra stimulans om over het geloof en de regels na te denken. Dan kom je er ook achter dat de gvk best farizees (aan het worden) is. De regels moeten goed zijn en dan is het wel oke. Maar hoe snel overtreden ze zelf de regels als jij niet in hun straatje loopt. want ik voel me best heel eenzaam in de kerk als ik daar elke zondag weer in mijn eentje zit en mijn vriend is thuis. Ik mis de ondersteuning van de kerk. Ze kunnen alleen maar adviseren om het uit te maken, zonder dat je zich verdiept hebben in jouw geloofsleven en wie je bent. Nee ik raad een relatie niet aan, want he is zoveel makkelijker als je beide gelovig bent en elkaar kan steunen. Geniet van dat voorrecht, maar veroordeel een ander niet.

Als laatste wil ik vertellen dat toen ik de relatie kreeg was ik net bezig met belijdenis cath. en heb ik ook belijdenis gedaan. Tijdens onze relatie ben ik alleen maar dichter bij God komen te staan in levensstijl en in leer en geloof. Ik ben God dankbaar dat hij mij dit heeft gegeven. toen ik net uit het christelijke gezin kwam ben ik heel hart bij hem weg gerend en had het idee dat de wereld mij meer te bieden had. Ik had het mis en ervaar nu pas de rust en de rijkdom en die is bij veel christenen in de gvk ver te zoeken.

hold Him tight · « **Reactie #54 Gepost op:** oktober 29, 2003, 08:25:09 pm »

reactie op meisje 2:

huwelijk met iemand die niet in God gelooft..kan..eigen verantwoordelijkheid hebben we allemaal van God gekregen..is zo..maar denk je niet dat jullie (je vriend en jij) niet een veel hechtere band zouden kunnen hebben als jullie samen met Jezus leven? wie vangt je op als je geloof op een laag pitje raakt? wat als er iets gebeurt in je leven waarvoor je de neiging hebt naar God te wijzen? is het niet superdepuper gevaarlijk om op deze manier op het randje van de afgrond te lopen?
..ik vraag het me af..maar tegelijk .. als k iemand in mn omgeving zou hebbe in zelfde situatie als jij voel ik de plicht om hem/haar te steunen, want hij/zij is mijn broeder of zuster..
Terug op jou: bedenk je stevig dat je hier maar kort leeft, je leeft op aarde niet om een zo plezierig mogelijke tijd te beleven, maar ..wij allemaal zijn hier in afwachting van een eeuwig leven.. romeinen brief is mooi om te lezen.. korinthiers ook.. ik weet niet alles perfect kwa teksten..maar ik hoop dat je weet wat er op het spel staat en datje vanuit je band met Christus een keuze kan maken waarbij je niet op de rand van de afgrond loopt.. bij jou de keuze...bij mij geen oordeel

Lalage · « **Reactie #55 Gepost op:** oktober 29, 2003, 11:07:45 pm »

Hmz, het verschil tussen een relatie met een christen en met een niet-christen is echt heeeeeeeeeeel groot weet ik uit ervaring. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik nu een christen-vriend heb :-D

dingo · « **Reactie #56 Gepost op:** oktober 29, 2003, 11:34:35 pm »

quote:
op 29 Oct 2003 20:08:33 schreef meisje2:
[...]
Nu bid ik regelmatig nog om wijsheid en kracht. En natuurlijk of hij ook het mooie evangelie mag gaan geloven. Het is voor mij soms moeilijk, maar daarnaast is het ook een extra stimulans om over het geloof en de regels na te denken. Dan kom je er ook achter dat de gvk best farizees (aan het worden) is. De regels moeten goed zijn en dan is het wel oke. Maar hoe snel overtreden ze zelf de regels als jij niet in hun straatje loopt. want ik voel me best heel eenzaam in de kerk als ik daar elke zondag weer in mijn eentje zit en mijn vriend is thuis. Ik mis de ondersteuning van de kerk. Ze kunnen alleen maar adviseren om het uit te maken, zonder dat je zich verdiept hebben in jouw geloofsleven en wie je bent. Nee ik raad een relatie niet aan, want he is zoveel makkelijker als je beide gelovig bent en elkaar kan steunen. Geniet van dat voorrecht, maar veroordeel een ander niet.

Als laatste wil ik vertellen dat toen ik de relatie kreeg was ik net bezig met belijdenis cath. en heb ik ook belijdenis gedaan. Tijdens onze relatie ben ik alleen maar dichter bij God komen te staan in levensstijl en in leer en geloof. Ik ben God dankbaar dat hij mij dit heeft gegeven. toen ik net uit het christelijke gezin kwam ben ik heel hart bij hem weg gerend en had het idee dat de wereld mij meer te bieden had. Ik had het mis en ervaar nu pas de rust en de rijkdom en die is bij veel christenen in de gvk ver te zoeken.

Bidden om wijsheid en kracht kan je volgens mij nooit teveel doen (ook niet als je partner wel gelooft). Die regelzucht en het opgeheven vingertje in de gkv herken ik ook, hoewel het na het recente vertrek van een groep bezwaarden waarschijnlijk wel wat minder zal worden (hoop ik). Ik ben zelf nooit een relatie aangegaan met een ongelovige hoewel ik daar genoeg gelegenheid voor heb gehad. Ik kon dat niet: als je vertrekpunt niet hetzelfde is hoe kom je dan samen op je plaats van bestemming? Als jij in jouw relatie daar wel mogelijkheden ziet dan is dat jouw keus. En ja al de vervolgkeuzes die je maakt zullen kritisch bekeken worden: aan de ene kant vanuit de kerk van de andere kant door je partner, dat blijft. Het verbaast me dan ook niet dat je het niet aan raadt, je hebt vast vaak het gevoel dat je op eieren loopt. Ik wens je veel wijsheid en kracht toe!

Brug · « **Reactie #57 Gepost op:** oktober 30, 2003, 12:51:10 am »

Redelijk off-topic allemaal; het ging over GKV vs niet GKV? Of begrijp ik het verkeerd.

Ik ken ook meerdere mensen waarbij dit probleem parten speelt. Ik wil ook wel is weten hoe jullie hierover denken.

hold Him tight · « **Reactie #58 Gepost op:** oktober 30, 2003, 09:09:30 am »

gkv - niet gkv.

Sorry, maar alleen al de vraag doet me pijn.. Waarom is deze vraag überhaubt nodig? in een gkv zitten christenen en in elke andere kerk, ja zelfs buiten alle kerken om heb je evengoed christenen. De discussie die jij off-topic noemt, daar ben ik juist blij mee, blijkbaar vinden mensen het niet nodig om op dit 'verschil' in te gaan. Het verschil waar we over spreken wanneer we et hebben over gkv-niet gkv is een verschil door mensen gemaakt, een verschil in cultuur.
Ik denk dat je een detail discussie krijgt, ieder verteld zijn/haar ervaring met personen, maar dan kunje netzo goed discussieren over marsmannetjes die al dan niet bestaan, iedereen denkt anders, iedereen maakt andere dingen mee.
Wat is nuttig?

De gkv is niet de enige ware kerk maar net als vele andere kerken een vorm van samenkomst van christenen.
ik ben niet een gkv christen, ik ben een volgeling van Jezus. Mensen in de gkv zijn evengoed mensen als mensen buiten de gkv. Er zitten mensen die evangelischer zijn dan mensen die in de evangelische gemeente zitten. En andersom.

leg me eens uit waarom er dan bij jou zoveel interesse bestaat om dit verschil te benadrukken..

Bumblebee · « **Reactie #59 Gepost op:** oktober 30, 2003, 05:03:08 pm »

Het is denk ik geen interesse voor het verschil, maar meer: we moeten weten waar we over discussieren. Ik vind het een hele logische vraag. De reacties van "thuis" kunnen namelijk heel verschillend zijn.

1. Als je als GKV-er met een christen van een andere kerk thuiskomt (allemaal van dichtbije bekenden meegemaakt):

- Niet GKV is niet christelijk, weg ermee dus. (m.a.w.: de GKV is de Enige Ware Kerk dus iemand van een andere kerk zegt wel christen te zijn, maar is het niet) Dit is de trieste reactie.

- GKV of andere kerk maakt niet uit, als iemand maar christen is, maar we willen er graag over praten met jullie om te kijken wat hij/zij gelooft, omdat dat belangrijk voor ons is.
Dit is de begrijpelijke reactie. Veel mensen noemen zich christen die over sommige dingen toch heel anders denken dan de doorsnee-christen, dingen die wezenlijk kunnen zijn zoals de Godheid van Jezus.

2. Als je thuiskomt met een niet-christen is het nog veel moeilijker omdat je dan nog Bijbelsteksten hebt over het ongelijke span enzo.

We moeten dus weten waar we het over hebben, dit is een GKV forum dus bij veel gebruikers kan dit spelen. Het is geen schande om dat "probleem" te benoemen.

Lalage · « **Reactie #60 Gepost op:** november 04, 2003, 03:40:32 pm »

ok, afgelopen zondag merkte ik dat het toch wel wat probleempjes kan opleveren... We gaan namelijk Sinterklaas vieren bij de ouders van mijn lief en dat weekend is er ook avondmaal. Toen we zeiden dat we dan wel thuis bleven, kwam er een hele discussie op gang en dat liep een beetje uit de hand.

Hoe gaan anderen daarmee om? Wat doe je als je voelt aankomen dat er een discussie gaat komen over dingen waar je nu eenmaal een beetje anders over denkt?

Zwever · « **Reactie #61 Gepost op:** november 05, 2003, 11:21:47 am »

quote:
op 04 Nov 2003 15:40:32 schreef Lalage:
ok, afgelopen zondag merkte ik dat het toch wel wat probleempjes kan opleveren... We gaan namelijk Sinterklaas vieren bij de ouders van mijn lief en dat weekend is er ook avondmaal. Toen we zeiden dat we dan wel thuis bleven, kwam er een hele discussie op gang en dat liep een beetje uit de hand.

Hoe gaan anderen daarmee om? Wat doe je als je voelt aankomen dat er een discussie gaat komen over dingen waar je nu eenmaal een beetje anders over denkt?

Heel herkenbaar. Ik ben zelf niet-vrijgemaakt en mijn vriendin (+ haar hele familie) wel.

Mijn advies is om (vooral in het eerste jaar) van je relatie gewoon zo veel mogelijk mee te doen. Laat ook zien dat je christen bent, praat rustig mee in gesprekken. Als je dan mee wilt doen met avondmaal, maar dat niet mag, ervaart men dat niet als "Ha! jij mag lekker niet meedoen want dit is alleen voor de Ware Christenen", maar veel meer als "wat jammer dat het zo moet lopen".

Wees dus zelf zo vrij mogelijk, doe niet moeilijk over dingen, dan staan andere mensen ook al gauw beschaamd over de dingen waar zij wél moeilijk over doen.

Met die insteek kom je al een heel eind. Als er dan een discussie dreigt, ga 'm niet perse uit de weg, maar als er gewoon een rustig moment is, voer 'm dan maar. Maar zorg wel dat de sfeer altijd goed blijft, zodat het meer een gesprek dan een felle discussie wordt zoals je hier op het forum wel eens ziet.

Ik heb met mijn schoonouders ook wel eens een discussie over de kinderdoop gehad. Zij geloven daar dus wel in, ik niet. Voelde ik me ook heel ongemakkelijk bij, maar toch heb ik gewoon voorzichtig verteld waarom ik dat zo vond. We hadden er toen één gesprek over, en daar is het ook bij gebleven. Dan is het gewoon duidelijk waar je staat en dat schept een hoop rust.

En ik ging/ga dus ook gewoon mee naar een kinderdoopdienst (ook al erger ik me soms groen en geel). Ik ben ook regelmatig bij het avondmaal geweest (ook al ergerde ik me aan het feit dat ik niet mee mocht doen).

Het is niet makkelijk maar het getuigt wel van respect.

Hopelijk heb je iets aan dit antwoord.

Lalage · « **Reactie #62 Gepost op:** november 05, 2003, 12:41:04 pm »

ok, maar die ene keer dat ik het avondmaal heb meegemaakt werd ik er zo verdrietig van, ik voelde me gewoon buitengesloten en daar kan ik nou eenmaal erg slecht tegen. Als ik dat nog een keer doe, loop ik het risico dat ik daar ga zitten janken en daar heb ik geen zin in. Ik vind het trouwens nogal nutteloos om er dan bij te zitten, want er is ook geen preek.

Zwever · « **Reactie #63 Gepost op:** november 06, 2003, 12:05:34 pm »

Ja, het is behoorlijk nutteloos inderdaad. Ik voel hélemaal met je mee: zit je daar voor je gevoel onterecht moederziel alleen in de rij stoelen, de rest van je omgeving zit daar aan een tafel.

Maar toch ben jij dan ook juist een getuigenis: door hún regeltjes mag jíj niet mee doen; en nagenoeg iedereen die mij kent schaamt zich dan ergens best wel. Vraag dus gewoon aan God wat het beste is in jouw geval.

Ik zit er overigens ook aan te denken om niet langer mee te gaan als het avondmaal is, de meeste weten het nu wel van mij hoe de situatie is en ik erger me inderdaad soms ook groen en geel. Ligt dus een beetje aan mijn zondagochtend humeur.

Lalage · « **Reactie #64 Gepost op:** november 06, 2003, 10:11:03 pm »

Kan er misschien ook een vrijgemaakt iemand reageren?

Marloes · « **Reactie #65 Gepost op:** november 06, 2003, 10:54:02 pm »

Ik heb het hier thuis even nagevraagd; mijn man was voorheen nl lid van de Geref. Gemeenten, maar hij vond het geen probleem al is het inderdaad niet leuk om als volwassene tussen de kinderen achter te blijven..
Dus helaas, ik kan je er verder niet mee helpen.

HaJee · « **Reactie #66 Gepost op:** november 06, 2003, 11:32:05 pm »

Hoi Lalage,

Mijn vriendin zit/zat in het zelfde schuitje als jij. Zij is christelijk-gereformeerd en mocht niet bij mijn gemeente (gkv dus) aan het avondmaal. Dit wisten we en als er avondmaal gevierd werd was ze gewoon het hele weekend niet bij me, omdat het zo'n pijn doet om niet aan het avondmaal te mogen, temeer omdat ik bij haar wel het avondmaal kon vieren. Omdat er plaatselijk al veel werd samengewerkt zijn we naar aanleiding van een huisbezoek, naar de kerkenraad gegaan (om precies te zijn: de wijkouderling namens ons) met de vraag of die situatie ook veranderd kon worden. Na wat vergaderingen kwam eruit dat leden van de cgk voortaan het avondmaal konden meevieren. Uiteraard zijn we hier dolblij mee!

Maar goed, ik weet natuurlijk niet precies wat jouw situatie is. Het ligt er erg aan hoe groot het verschil is tussen jullie kerken en wat de plaatseljke situatie is. Ik hoop dat je iig iets hebt aan mijn verhaal en ik wens je succes en wijsheid met het maken van je beslissing.

Lalage · « **Reactie #67 Gepost op:** november 07, 2003, 05:15:52 pm »

Ik ben lid van een Samen-op-Wegkerk met homohuwelijk, dus waarschijnlijk kan ik het wel vergeten :-S Ik ken iemand die het gesprek met de kerkenraad ook is aangegaan, zij is Nederlands hervormd en het mocht niet.

Zwever · « **Reactie #68 Gepost op:** november 07, 2003, 10:54:56 pm »

Ik ben exact hetzelfde (ook Nederlands Hervormd - SoW) en ik ben het gesprek ook aangegaan: dinsdag is de finale!

Maar goed jij bent mijn reacties al helemaal beu natuurlijk

wardaaaa · « **Reactie #69 Gepost op:** november 08, 2003, 12:29:41 am »

Waarschuwing van de beheerders:

Wardaaaa, ik heb je bericht verplaatst naar Islam <-> christendom, omdat het hier offtopic is.

Lalage · « **Reactie #70 Gepost op:** november 08, 2003, 02:42:34 pm »

Neehoor Zwever, ik ben benieuwd hoe het afloopt. Ik ben trouwens officieel gereformeerd (maar Nederlands gereformeerd gedoopt en belijdenis gedaan bij een hervormde dominee, omdat de gemeente waar ik lid van ben oorspronkelijk hervormd was en nu nauw samenwerkt met een gemeente die oorspronkelijk gereformeerd was).

gemengd · « **Reactie #71 Gepost op:** december 02, 2003, 10:41:47 am »

Ik heb nu al 2 1/2 jaar verkerking met een vrijgemaakte jongen en zelf ben ik hervormd..... In het begin vond ik het heel moeilijk en kon ik er moeilijk mee omgaan, maar we waren ervan overtuigd dat we bij elkaar hoorden en dus hadden we vertrouwen in God en dat hij ons wel de juiste weg zou wijzen.
We hebben er nu samen voor gekozen om belijdenis te gaan doen in de hervormde kerk...... Een vrijgemaakte die van de kerk af gaat?! Dat was dus voor velen een grote schok. Maar ook alleen al de gesprekken die je met ouderlingen voert en die je echt de grond in duwen als hervormd mens! Uitspraken die gedaan worden waar ik van dacht dat het toch eigenlijk niet zou mogen. Nu nog steeds komen er ouderlingen van de vrijgemaakte kerk en moeten we telkens uitleggen hoe en wat.....
Ik stond open voor de vrijgemaakte kerk en heb er mijn best voor gedaan, maar ik word er keer op keer weer in teleurgesteld en de teleurstelling word ook steeds groter.... Maar wie zijn wij als mens om te oordelen of iemand in de goede kerk zit? Ik durf het niet te zeggen, maar de mensen in de kerk van mijn vriend wel! Als mens kunnen we dat toch niet zeggen! Kom op zeg!
De ouders van mijn vriend ervaarden het als een schok en ik denk dat het ook nooit zal wennen voor hen...
Maar dan is de vraag ook nog: wiens leven is het?
Het vrijgemaakte wereldje is in mijn ogen klein..... Maar ik ken gelukkig ook vrijgemaakte mensen en vooral jongeren die er wel begrip voor kunnen opbrengen dat je deze keuze maakt en die je een hart onder de riem steken. Die zijn er gelukkig ook......................

Want hoe je het ook wendt of keert, er is altijd iemand die je pijn doet.......

Bumblebee · « **Reactie #72 Gepost op:** december 02, 2003, 11:18:48 am »

Wat een naar verhaal!

Gelukkig kan het ook anders: ik ben getrouwd met een (voormalig) GKV-er, wij zijn samen op zoek naar een "eigen" kerk, waarschijnlijk wordt het "iets evangelisch" hoewel we ons ook voelen aangetrokken door de leuke NGK gemeente in onze stad.

De mening van mijn schoonouders? "Welke kerk maakt niet uit voor ons, zolang je maar bij de Kerk hoort, dat wil zeggen, bij Christus."
Hoewel ze het wel jammer vinden dat we nu, als leden van "hun" gezin, niet meer allemaal naar "dezelfde" kerk gaan, maar dat vind ik ook echt wel begrijpelijk.

Sterkte ermee.

gemengd · « **Reactie #73 Gepost op:** december 02, 2003, 12:50:36 pm »

Toch is het echt zo dat er mensen zijn (schoonouders) die net niet hardop uitspreken dat het erger is dat je van de vrijgemaakte kerk afgaat dan wanneer je niet meer zou geloven....
Wat moet je met kleinkinderen... als we op moeten passen bijvoorbeeld..
Dat zijn dingen waar ik mij niet druk over kan maken, geloof in God is toch het belangrijkste en dan niet in welke kerk je dat doet......

Ach, ik heb me er vele malen druk over gemaakt....

Bumblebee · « **Reactie #74 Gepost op:** december 02, 2003, 12:59:50 pm »

quote:
op 02 Dec 2003 12:50:36 schreef gemengd:
Toch is het echt zo dat er mensen zijn (schoonouders) die net niet hardop uitspreken dat het erger is dat je van de vrijgemaakte kerk afgaat dan wanneer je niet meer zou geloven....

Ik denk dat je ze nou toch tekort doet. Het idee is volgens mij niet dat de Vrijgemaakte Kerk belangrijker is dan geloof in God. Dat zou geen enkele vrijgemaakte beweren.
Het idee dat (blijkbaar helaas nog) bij sommige vrijgemaakten leeft is meer, dat de GKV als enige de juiste leer verkondigt, zodat afvallen van de GKV hetzelfde is als niet meer geloven.
Dit is OOK een foute gedachte, maar veel minder hoogmoedig dan de eerste, omdat in hun angst heel duidelijk doorspreekt dat de ouders bang zijn dat hun kind het geloof in God verliest, in plaats van de binding met de kerk.

Maar goed, ik ken jouw schoonouders niet en ik moet toegeven dat ik zelf ook één voorbeeld ken van iemand die je van een dergelijke gedachtengang kunt verdenken. Maar volgens mij zijn zulke mensen heel erg zeldzaam, heb je ze in iedere kerk, en staan er heel veel hele fijne mensen tegenover. Wel jammer dat de uitzonderingen dan net je schoonouders moeten zijn!

dingo · « **Reactie #75 Gepost op:** december 02, 2003, 01:24:47 pm »

quote:
op 02 Dec 2003 12:50:36 schreef gemengd:
Toch is het echt zo dat er mensen zijn (schoonouders) die net niet hardop uitspreken dat het erger is dat je van de vrijgemaakte kerk afgaat dan wanneer je niet meer zou geloven....
Wat moet je met kleinkinderen... als we op moeten passen bijvoorbeeld..
Dat zijn dingen waar ik mij niet druk over kan maken, geloof in God is toch het belangrijkste en dan niet in welke kerk je dat doet......

Ach, ik heb me er vele malen druk over gemaakt....

Het is inderdaad jammer dat het zo loopt en ik kan me voorstellen dat het probleem voor je a.s. schoonouders m.n. in het hervomd zijn zit want laten we eerlijk zijn daar zit nog wel wat variatie in, meer dan in cgk of de ngk. Zeker als je vrijzinnig hervomd ben zullen ze idd af en toe denken dat je niet in God gelooft. Het beste wat je doen kan is laten zien dat je gelooft en het geloof serieus neemt. En veel geduld hebben. Als zij zien dat het verschil in de praktijk ondanks de verschillende kerkdeuren niet zo groot is zullen ze het ook eerder accepteren.

Daarnaast als ze gevoel voor humor hebben kun je zeggen dat je vrijgemaakt bent en blijft: Kijk maar in Joh. 8:31 Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Als gij in mijn woord blijft, zijt gij waarlijk discipelen van Mij
32 en gij zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken.

(Ik ben zelf volbloed gkv en heb bewust voor deze kerk gekozen op basis van leer, sacrementen en tucht desondanks weet ik dat geloof alleen een mens redt en niet een kerkgenootschap. Kan ook weinig waardering opbrengen voor mensen in de gkv die menen dat de gkv de enige ware kerken zijn)