Ik heb datzelfde meerdere malen bedacht. Gereformeerden zijn in mijn ogen wel heel veel bezig met wat ze niet zouden moeten ( mogen) en wel heel weinig met alle opdrachten die de bijbel meerdere malen geeft voor volgelingen van Jezus.
Veel opdrachten worden uiteindelijk slechts overgelaten aan de dominee, die gerechtigd zou zijn dit soort dingen uit te voeren, wat weer tot gevolg heeft dat de rest van al die gelovigen een afwachtende houding aannemen.
Ik moest meteen denken aan de volgende tekst:
Galaten 5:4 Gij zijt los van Christus, als gij door de wet gerechtigheid verwacht; buiten de genade staat gij.
Galaten 5:5 Wij immers verwachten door de Geest uit het geloof de gerechtigheid, waarop wij hopen.
De vraag wat wij niet zouden mogen is eigenlijk niet zo interessant, zéker niet voor die ander. Een ieder die zich geleid weet door de Heilige Geest zou moeten weten dat Hij overtuigt van zonde en van gerechtigheid. En dan wordt het ineens spannend want veel gereformeerden vinden het "eng" om zelf die leiding te accepteren en nog enger om daarnaar te handelen. Dat laten ze liever, ook gevoed door traditie, over aan de dominee of de kerkeraad.
Terwijl wij allemaal onze eigen verantwoordelijkheid hebben wat betreft ons doen en laten. We zullen zelf later allemaal verantwoording af moeten leggen.
Je kunt nooit zeggen : het was nu eenmaal niet de gewoonte in mijn kerk om op zieken de handen te leggen, of om boze geesten uit te drijven of de straat op te gaan om het evangelie te verkondigien. Gods Woord geeft namelijk op vele plaatsen opdrachten voor alle volgelingen van Jezus, en niet één keer wordt er vermeld dat dat niet voor de gewone gelovige geldt.
Wat verboden betreft gaat God met iedere gelovige een andere weg. Bijvoorbeeld zal Hij bij een glas alcohol bij de één keihard roepen: NEE. Terwijl het voor de ander geen enkel probleem zal zijn, die wordt w.s. teruggefloten als voor de zoveelste avond de t.v. aangaat. Je kunt dat dus nooit opleggen aan een ander.
We kunnen beter oefenen in het luisteren naar Gods stem, dan de ene regel na de andere invoeren. regels in gemeenten worden vaak gevoed door angst.
2 Corinthe 3:17 De Here nu is de Geest; en waar de Geest des Heren is, is vrijheid.
Vrijheid om dátgene te doen, wat ons op vele plaatsen opgedragen wordt in de bijbel. We zullen aan de slag moeten. De wereld wacht niet op nog meer regeltjes in onze eigen gemeente, de wereld wacht op het openbaar worden van de zonen en dochteren Gods.
