quote:
op 19 Dec 2003 09:39:57 schreef els:[...]
??
[...]
Waarom is de Here Jezus volgens jou aan het kruis gegaan en hoe zie jij Gethsemané?
Ik weet niet waarom je al die vraagtekens hebt neergezet. Wellicht kan je het je niet voorstellen dat iemand over het christendom andere gedachten heeft dan de mooie gedachten die je in de kerk of gelovige omgeving altijd ingeprent zijn.
En waarom wil je weten wat ik van het lijden van Christus vind? Om me te kunnen aanklagen van 'hij is een valse leraar, dus ik hoef er niet naar te luisteren?'
Maar goed, ik zal het je gemakkelijk maken en bij voorbaat al zeggen dat ik op fundamentele wijze afstand heb genomen van het traditionele christendom. Je hoeft dus niet verder te lezen.
Maar indien je wat met het denken van een ander wil doen, vooruit, hier wat gedachten waar ik op uitgekomen ben:
Het enige zinnige antwoord dat ik onder woorden kan brengen is dat in het leven van Jezus op een goddelijke manier wordt laten zien hoe God het kwaad gebruikt, om een hoger goed te bereiken. Het is het middel, dat Hij gebruikt om Zijn schepping uit de neutrale onverschilligheid tot een actieve en innige beantwoording van Zijn liefde te brengen. En zelfs al zou ik of iemand anders er niet in geloven, God bereikt er toch Zijn hoger doel mee.
Maar, en hier gaat het om, dat is ook de zin van lijden in ons eigen leven. En de zin van elk onschuldig lijden in alle tijden. Ook jouw en mijn onschuldig lijden.
Om de reden van de ervaring van de liefde heeft God ook het kwaad gewild. En Hij zorgt zelf voor de 'oplossing', de vervulling van het hele scheppingsgebeuren. We kunnen zelfs stellen dat de Lijdende zelf heeft willen zien hoe zijn werk in mij en jou uitwerkt en Hij hierdoor verzadigd wil worden. Met deze gedachte wil ik in het leven handelen en zelf lijden onder het leven.
Zonde is dus geen 'tegenstander van God', maar slechts een noodzakelijk middel om liefde te kunnen ervaren. Lijden is niet slechts iets verschrikkelijks, waar we vanaf moeten komen, maar integendeel, iets wat je zoveel mogelijk moet ervaren, omdat het het middel is waardoor je geluk ervaart. Niemand weet beter hoe heerlijk water is dan de mens die in de woestijn loopt en uiteindelijk als dood op de grond valt vanwege dorst, en dan een glas water aangeboden krijgt. Dit is 'het geheim van het leven'.
De traditionele voorstelling van het vervolmaakte universum is er één die nog de littekens en ontsieringen van zonde zal dragen. Dit kan beslist niet op waarheid berusten, zoals zoveel andere dingen in de bijbel niet op waarheid kunnen berusten. Al de gedachten aan een straffende God, een God van toorn en oordeel, een God van de hel, een God die slechts door het terechtstellen van onschuldig bloed met ons verzoend kan worden, maken onze godsdienst tot een zielige vertoning. Als er iets is wat het heelal ons moderne mensen leert dan is het dat Gods gedachten oneindig hoger zijn.
Als je er mee opgegroeid bent en je het beslist maar niet anders kan zien en de verzoeningsdood van Christus moet blijven staan, als je Hem beslist als goddelijk moeten blijven zien, dan zou je het misschien toch volkomen anders moeten interpreteren: Het kruis van Christus heeft alle zonde van alle tijden in rechtvaardigheid omgezet, alle overtreding in gehoorzaamheid, alle krenking in verzoening, en alle haat in liefde omgezet. Al het denken dat zijn werk op minder waarde acht doet namelijk niet genoeg eer aan God die lijdt.
Zijn dood was niet omdat God bloed wilde zien, maar omdat Hij liefde wilde laten zien. Zo zie ik de godsdienst van de 21ste eeuw maar met één eenvoudige boodschap komen: al het lijden in ons leven zal worden omgezet tot liefde. Uiteindelijk gebeurt alles omdat het lijden in de wereld van de tweeheid niet opweegt tegen de zaligheid van de volmaakte eenwording van alles.
Deze zienswijze houdt ook in dat we moeten inzien dat het niet goed is vast te houden aan een godsdienst die zichzelf verabsoluteert. Vanaf het begin heeft het christelijk geloof de pretentie gehad de enige, onvoorwaardelijke, eeuwig geldende en onveranderlijke weg te zijn tot gelukzaligheid, tot kennis van God en inzicht in het leven. Ze heeft zich de rang toegekend van de enige kinderen van God te zijn, en hiermee heeft ze de mensheid opgedeeld in twee groepen –zij die bij God horen, en zij die erbuiten vallen. Traditioneel christen worden is gelijk aan jezelf buiten de mensheid plaatsten; de wereld, het gehele bestaan uit te leggen als een strijdtoneel.
Afscheid van dit traditionele christendom is de grootste verademing van mijn leven: een terugkeer tot de mensheid! Het Jodendom, Christendom en de Islam hebben de eenheid van de mensheid opgeheven en hebben als gevolg van dit denken onnoemlijk veel lijden teweeggebracht waarmee God geen eer wordt aangedaan. Weg zending en verkrampt te moeten zijn die ik niet ben! Welkom vertrouwen op het perfekte Wezen en handelen van God in mij, in jou, in alles en iedereen.
De moderne mens zal de solidariteit tussen alle mensen die we verloren hebben weer moeten herstellen. Ons moderne leven heeft ons buitengewoon veel nieuw inzicht gegeven in de werkelijkheid waarin we ons bevinden. Dit nieuwe weten roept ons op om nog nederiger te worden, nog meer in te zien dat ons gescherm met 'waarheid' volkomen nutteloos is, te beseffen dat we in de oneindigheid van het universum vrijwel niets beseffen; en daarom slechts met het allereenvoudigste geloof wat er is, een ddodeenvoudig 'vertrouwen op een perfecte God' in het leven moeten staan, en hier niets aan toevoegen.
Er zijn geen patentoplossingen voor het wereldraadsel, er is geen zware, smalle weg tot behoudenis, terwijl de massa altijd de ‘weg des verderfs’ inslaat. We hebben als mensen allemaal hetzelfde lot, gedragen ons allemaal op dezelfde menselijke en klungelige manier, en hebben allemaal eenzelfde taak en zullen allemaal door God tot ons doel geleid worden.
Ik heb hiermee mijn zegje op dit forum gezegd en zal me niet meer vertonen.
