quote:
Toen onze kinderen nog een stuk jonger waren, gingen we 2x naar de kerk omdat dat zo hoorde. Er werd verstoord achterom gekeken als ze eens heen en weer schoven, de preek was niet te begrijpen, de Psalmen ook al niet, en je jas kon je aanhouden, want binnen een uur kon je weer naar buiten.
De kinderen gingen al moeilijker mee, en ze verzuchten vaak: morgen weer naar de kerk.
Toen hebben mijn man en ik de belangrijkste beslissing genomen die we hadden kunnen nemen. We zeiden tegen elkaar: Geloven moet fijn zijn, en kinderen moeten er van kunnen genieten. Jezus kwam, opdat wij leven en overvloed zouden hebben. Dit was geen leven, onze kinderen riepen alleen maar dat ze niet meer zouden gaan zodra ze het zelf mochten beslissen.
We zouden een kerk zoeken waar de kinderen met blijdschap heen zouden gaan, en anders zouden we stoppen met geloven ( als dat al zou kunnen
)
's morgens dus netjes naar de gereformeerde kerk, omdat wij daar koster waren, en 's avonds een keer stiekum naar de dichtsbijzijnde Pinkstergemeente. We stapten regelrecht in een warm bad.
De kinderen kregen tamboerijntjes en een trommel, en aan de oudste werd gevraagd de volgende keer zijn viool mee te nemen ( hij kon toen nét 4 noten spelen)
Binnen drie weken vroegen ze elke dag wanneer het weer zondag was, ze begonnen zelf uit de bijbel te lezen, omdat ze nieuwsgierig werden, leerden alle opwekkingsliederen op hun instrumentjes en zongen de hele dag niets anders mee, baden hardop aan tafel voor de hele wereld en vertelden ons, dat als wij niet meer zouden gaan, ze er zelf wel konden komen.
Dat was het begin van het daadwerklijk zélf willen geloven van onze kinderen, en wij stonden erbij en keken ernaar.
We leerden dingen over de Heilige Geest die we nog nooit gehoord hadden en kregen een honger naar Gods woord, zoals we nog nooit hadden gehad. Ik nam zelfs de bijbel mee naar de WC, om door te kunnen lezen.
Nee , onze oude kerk was er niet blij mee, en we hebben veel kritiek moeten ontvangen en veroordeling. Maar nu, 20 jaar later zijn er van de 1000 leden daar nog maar een handjevol over.
Jij zegt dat God je in die gemeente geplaatst heeft, ik weet dat nooit zo zeker. Als je kinderen er niet tot levend geloof komen, en eigenlijk met tegenzin naar toe gaan, dan moet je voor je kinderen kiezen. Jij gelooft al, en wie weet waar God jullie wel wil plaatsen.
Misschien brengt Hij je wel weer terug over een paar jaar, ook wij sluiten zoiets niet uit. Maar dan wel met de kennis en de spirit die je toen niet had, en een stel gave gelovige kinderen die hard aan het werk zijn in Gods konikrijk.
Het kan zijn dat God je in je oude kerk wil hebben, maar dan moet je dat wel zeker weten. Offer je kinderen niet op uit een soort van vals sentiment gevoel, omdat je toevallig daar geboren bent.
Als God je in een bepaalde straat geboren laat worden, hoef je van Hem daar toch ook niet je hele leven te blijven wonen?
Probeer Gods wil daarin te zoeken, overal zijn kinderen Gods.
