Votum inhoud

[Darkon]

"Onze hulp is in de naam van Here, die hemel en aarde gemaakt heeft" is de tekst van het votum aan het begin van de dienst.
Sommige dominees plakken daarnog een stukje aan vast: ".. en die niet laat varen het werk dat Zijn hand begon". Waar staat dit eigenlijk in de bijbel...? (kon dit niet vinden op de gkv.nl site (   )

[Pulpeet]

Psalm 138:8

[Darkon]

Daar staat inderdaad zoiets.. maar volgens mij is een dominee toch niet 'gerechtigd' om zelf een vrije inhoud aan een votum te geven? Want de tekst komt namelijk niet helemaal overeen...
Waar komt normaal ook alweer het votum vandaan?

[Peter]

Mag ik even uit een boek citeren? Daar gaat-ie:

"De eerste woorden die de predikant uitspreekt, worden vaak het 'votum' genoemd. De naam voor dit gebruik is opgekomen in de negentiende eeuw en betekent 'wijding'. Dit woord 'votum' is eigenlijk niet zo gelukkig gekozen, al was het alleen maar omdat we in onze kerkdiensten Latijnse woorden moeten vermijden. De laatste tijd is terecht gezocht naar andere namen, zodat nu vaak het woord 'bemoediging' gebruikt wordt of, naar de bewoording, het 'Onze hulp'. We spreken immers ook over het 'Onze Vader'.

Traditoneel is dit 'votum' Psalm 124:8, 'Onze hulp is in de Naam des Heren die hemel en aarde gemaakt heeft', in de gereformeerde traditie vaak aangevuld met 'die trouw houdt in eeuwigheid' (Ps. 146:6) 'en niet laat varen de werken van zijn handen' (Ps. 138:. Deze formulering van het 'Onze hulp' stamt uit het begin van de Nederlandse reformatie (synode van Dordrecht 1574).

In deze bewoordingen worden uitgedrukt de geestelijke gestalte en het uitzicht waarin deze samenkomst van de gemeente staat. Vers 8 is het laatste woord van Psalm 124. In deze psalm wordt uitgesproken dat in de ervaren dreiging en strijd de Here nabij is. De God van Israël is gebleken een hulp in benauwdheid te zijn: de Here laat de zijnen niet los, op Hem mogen we vertrouwen. Om daarop de nadruk te leggen, heeft de Nederlandse reformatie de andere woorden erbij gevoegd. In het geloof in deze belofte zoekt de gemeente van Christus haar God te ontmoeten.

Het gebruik van de tekst 'Onze hulp is in de Naam des Heren' is al zeer oud. In de middeleeuwse rooms-katholieke misviering worden deze woorden uitgesproken door de priester in de zogenaamde voetgebeden, zijn persoonlijke gebeden aan de voet van het altaar, aan het begin van de misviering. 'Onze hulp' leidt dan de persoonlijke schuldbelijdenis van de priester in. Voordat hij zijn hoge ambtelijke dienst van de bediening van de eucharistie begint spreekt hij zijn gevoel van onwaardigheid uit. Hij doet dat wel voor de gehele gemeente, maar zachtjes, voor de andere gemeenteleden onverstaanbaar.

Dat in de gereformeerde liturgie dit persoonlijke gebruik verschoven is naar het gemeenschappelijke, karakteriseert de vernieuwing van de liturgie. Nu spreekt de predikant deze woorden namens de gehele gemeente. Zij zijn, zo gebruikt, niet meer de inleiding tot de schuldbelijdenis. Ze drukken uit het besef waarin de gemeente samengekomen is, ze karakteriseren de kerkdienst. De gebeden gericht op de vervulling van de ambtelijke dienst, waartoe ook de ambtelijke verootmoediging en schuldbelijdenis horen, vinden nu plaats in de consistoriekamer.

Soms hoort men als 'votum' ook andere formuleringen, vaak in een uitgebreide vorm, voor een deel in eigen bewoordingen van de predikant. Het behoort bij de soberheid van de gereformeerde liturgie voor deze steeds terugkerende liturgische vorm zich te beperken tot de woorden van de Schrift. Dat geldt ook van de groet."

(M.J.G. van der Velden in: Als wij samenkomen, liturgie in de gereformeerde traditie, uitg. Boekencentrum, Zoetermeer, 2000)

[Pulpeet]

Mooie uitleg.
Ik kan de rest van het boek ook ter lezing aanbevelen. Voor heel veel mensen die maar wat roepen over de liturgie zou dat helemaal geen kwaad kunnen. Er zit meer achter onze zondagse manier van doen dan vaak gedacht wordt...

[Peter]

Helemaal mee eens. Ik vind, dat we:
a. onszelf nog eens goed moeten verdiepen in het waarom van onze liturgie en
b. dit goed aan onze kinderen moeten uitleggen / doorgeven.

Ik zit voor het eerst van m'n leven in een liturgiecommissie en verdiep me er dus nu pas in! Veel te laat, want nu pas worden mij allerlei dingen veel duidelijker en, wat belangrijker is, ik ga er de waarde van inzien.

[Mezzamorpheus]

Zit het wel goed met de liturgie als die ons pas echt duidelijk wordt als we in de liturgiecommissie stappen?

[Marloes]

quote:

op 19 Jan 2003 23:03:14 schreef Mezzamorpheus:
Zit het wel goed met de liturgie als die ons pas echt duidelijk wordt als we in de liturgiecommissie stappen?

Lijkt me niet hè?

Wist je trouwens dat die dingen die wij als zegenspreuk gebruiken ook door heidense volken in Abrahams tijd gebruikt werden om de zon te aanbidden?

quote:

De HEERE zegene u en Hij behoede u;
de HEERE doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig;
de HEERE verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede.

[Peter]

quote:

op 19 Jan 2003 23:03:14 schreef Mezzamorpheus:
Zit het wel goed met de liturgie als die ons pas echt duidelijk wordt als we in de liturgiecommissie stappen?

Je geeft wel een beetje een vreemde draai aan mijn betoog. Andere vraag:
Zit het wel goed met ons en onze geloofsopvoeding (die we gekregen hebben en zelf geven) als die ons pas echt duidelijk wordt als we in de liturgiecommissie stappen?
Moeten we iets wat we niet onmiddelijk begrijpen meteen overboord gooien?

[Peter]

quote:

op 20 Jan 2003 00:15:12 schreef Marloes:
Wist je trouwens dat die dingen die wij als zegenspreuk gebruiken ook door heidense volken in Abrahams tijd gebruikt werden om de zon te aanbidden?
De HEERE zegene u en Hij behoede u;
de HEERE doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig;
de HEERE verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede.

Wat wil je daarmee zeggen?

[Marloes]

quote:

op 20 Jan 2003 00:35:14 schreef Peter:
op 20 Jan 2003 00:15:12 schreef Marloes:
Wist je trouwens dat die dingen die wij als zegenspreuk gebruiken ook door heidense volken in Abrahams tijd gebruikt werden om de zon te aanbidden?
De HEERE zegene u en Hij behoede u;
de HEERE doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig;
de HEERE verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede.

Wat wil je daarmee zeggen?

Dat je, als je je verdiept in de herkomst van de liturgie
1. dat niet alleen met GerVrijg boekjes moet doen omdat je dan alleen de normale, bekende dingen tegenkomt
2. dat er blijkbaar elementen van onze liturgie terug te vinden zijn in de heidense liturgieën (of andersom). Mensen willen vaak iets niet gebruiken om God te eren, bijv. een bepaalde muziekstijl, omdat die niet eerbiedig/te werelds is. Nu las ik dus pas dat die zegenbede van ons door heidense volken gebruikt werd om de zon te aanbidden. Toch zal niemand (denk ik) zeggen dat we die bede daarom niet aan onze God mogen wijden tijdens onze erediensten.

[Peter]

quote:

op 20 Jan 2003 11:34:35 schreef Marloes:
Dat je, als je je verdiept in de herkomst van de liturgie
1. dat niet alleen met GerVrijg boekjes moet doen omdat je dan alleen de normale, bekende dingen tegenkomt

Dat boekJE zoals jij dat noemt, is geschreven door een drietal auteurs, die alle drie theologie hebben gestudeerd aan de universiteit van Utrecht. Dus niet echt GerVrijg. Bovendien: wat is er mis mee om onze huidige liturgie (de 'bekende' dingen) eens goed te bestuderen?

quote:

op 20 Jan 2003 11:34:35 schreef Marloes:
2. dat er blijkbaar elementen van onze liturgie terug te vinden zijn in de heidense liturgieën (of andersom). Mensen willen vaak iets niet gebruiken om God te eren, bijv. een bepaalde muziekstijl, omdat die niet eerbiedig/te werelds is. Nu las ik dus pas dat die zegenbede van ons door heidense volken gebruikt werd om de zon te aanbidden. Toch zal niemand (denk ik) zeggen dat we die bede daarom niet aan onze God mogen wijden tijdens onze erediensten.

Dat bepaalde vormen in het OT terug te voeren zijn op heidense gebruiken, is op zich niets nieuws. Zie bv. de verbondssluiting tussen God en Abraham. Het is dan trouwens nog maar de vraag of je dit meteen als vrijbrief kunt gebruiken om wereldgelijkvormige elementen in onze eredienst in te brengen.

[Answering-Islam NL]

Dat boekJE zoals jij dat noemt, is geschreven door een drietal auteurs, die alle drie theologie hebben gestudeerd aan de universiteit van Utrecht. Dus niet echt GerVrijg. Bovendien: wat is er mis mee om onze huidige liturgie (de 'bekende' dingen) eens goed te bestuderen?[/qote]

Beste Peter en andere lezers van dit forum

Hebben niet-gereformeerd vrijgemaakten het nooit bij het juiste eind dan?

Ik vraag me wel eens af waar de spontaniteit in onze diensten gebleven is. Sterker nog, is dat er ooit geweest?

Verliezen we door alle regeltjes, orden van diensten etc. etc. niet de basis uit het oog? Laten we ons nog wel leiden door de geest?

De reaktie van Darkon vind ik heel typisch, niet persoonlijk op Darkon, maar de algehele denkwijze binnen onze kerken, nl. de volgende:

quote:

Daar staat inderdaad zoiets.. maar volgens mij is een dominee toch niet 'gerechtigd' om zelf een vrije inhoud aan een votum te geven?

Is onze kerk dan zo gevangen in regels dat zelfs Gods zegen die hij middels zijn dienaar, de dominee, in regels gevangen moet worden?

Denk daar allemaal eens over na

Gr. Roeerd

[Peter]

quote:

op 30 Jan 2003 23:04:13 schreef Answering-Islam Nederland:
Hebben niet-gereformeerd vrijgemaakten het nooit bij het juiste eind dan?

Ik denk, dat je de 'voorgeschiedenis' van mijn opmerking nog even goed moet lezen.

[Pulpeet]

quote:

op 30 Jan 2003 23:04:13 schreef Answering-Islam Nederland:
Verliezen we door alle regeltjes, orden van diensten etc. etc. niet de basis uit het oog? Laten we ons nog wel leiden door de geest?

Inderdaad...
geest met een kleine letter.
Een hoop zgn. spontaniteit is wat mij betreft Geestelijke armoede (met een hoofdletter). Wat ter plekke in ons opkomt kan evengoed uit ons eigen onderbewustzijn komen. Dat hoeft niet allemaal van de Heilige Geest te komen.

[Answering-Islam NL]

z

[Sam]

Beste Pulpeet,

Ik zie niet in dat ons onderbewustzijn gescheiden moet worden van de Geest. De Geest woont toch in ons? De Geest brengt nieuw leven. Dat is zijn voornaamste 'taak'. Dus wat is er mis met spontaniteit?

[Pulpeet]

quote:

op 01 Feb 2003 15:22:21 schreef Sam:
Ik zie niet in dat ons onderbewustzijn gescheiden moet worden van de Geest. De Geest woont toch in ons? De Geest brengt nieuw leven. Dat is zijn voornaamste 'taak'. Dus wat is er mis met spontaniteit?

Mensen die zichzelf vereenzelvigen met de Heilige Geest zijn gevaarlijk.
Bovendien gaat heel veel van die spontaniteit na drie of vier keer erg op elkaar lijken. En na tien keer weet je al precies wat er gaat komen

Kijk eens naar de tempelorde die JHWH ingesteld heeft. En naar het "kerkelijk jaar" van Israel. Blijkbaar passen dergelijk ordes bij Hem.

[Qohelet]

Wie laat mij zien wanneer JHWH heeft verteld dat Hij dol is op spontaniteit in een eredienst?

[Kopjekoffie]

Boven alles wil JHWE dat we een ding doen in onze eredienst. En dat is dat wij een zijn met elkaar gelijk christus een is geweest met zijn Vader. In deze eenheid vormen wij het lichaam van onze Heer. Gelijk het lichaam vele ledematen heeft heeft ook de kerk vele verschillende leden.

Deze dicussie voerde via het votum naar de liturgie. De liturgie is net als het instituut kerk niet heilig. En net als het avondmaal is de liturgie iets dat we "Gebruiken" De liturgie is een middel dat ons helpt tot God te naderen. De liturgie heeft een vorm die een functie dient. De effectiviteit van die vorm begint echter aan allerhande kanten te kraken en te rammelen. Mensen hebben steeds vaker de idee in de dienst niet meer te kunnen naderen tot JHWE. Gevolg daarvan is een steeds groter wordende groep twijfelende mensen in de kerk. Een twijfenlende groep mensen woorvoor geld dat zij zich niet een voelen met de gemeenschap de heiligen. Ergens schiet de liturgie dus tekort.

Ik vind het te scherp om nu te stellen dat we de liturgie moeten veranderen. Dit is namelijk niet eens nodig: Hoewel ik vragen heb bij de zin van een synode. Geeft deze synode wel een behoorlijk ruim kader van mogelijkheden. Kijk bijvoorbeeld naar Godfashion of dergelijke initiatieven. Ook op muzikaal gebied is heel veel mogelijk. Het is dus zaak om op lokaal/kerkelijk niveau initiatieven te ontplooien die mensen bewust maken van de liturgie. Op welke manier we die liturgie vorm geven zou dus afhankelijk moeten zijn van de locale gemeente.
Knelpunt hierbij blijft echter vaak de traditie en de gewoonte. God heeft de mens een nieuw hart gegeven en hij vraagt dat we dat hart gebruiken. Lofzingt en prijst de Here. doe dit met heel uw hart met heel uw ziel en heel uw verstand.

Groet Kopjekoffie

[Kopjekoffie]

quote:

Wie laat mij zien wanneer JHWH heeft verteld dat Hij dol is op spontaniteit in een eredienst?

Laat maar eens zien dat hij het niet wil.

[Qohelet]

In het Oude Testament gaf God zelf (via Mozes en David) behoorlijk strakke aanwijzingen m.b.t. de eredienst: tijdstip, formuleringen, activiteiten, muziekinstrumenten. De ongetwijfeld oprecht gemeende vernieuwingen die de zonen van Aaron of populisten als Korach, Datan en Abiram probeerden door te voeren, worden door Hem zwaar opgenomen.

Nu jij!

[Kopjekoffie]

spon·ta·ni·´teit (de ~ (v.))
1 het uit eigen aandrang en zonder nadere overweging handelen
2 het onvoorbedacht geschieden

Spontaniteit is iets engs. Het is onverwachts, je kunt het niet inplannen of organiseren. Ik zal niet zeggen dat we meer spontaniteit in onze eredienst moeten –inplannen-. Maar wat ik wel durf te stellen is dat De vergadering te Jeruzalem zoals omschreven in Handelingen waarschijnlijk lang niet zo’n strak kader had waarbinnen ze functioneerde als wij. Sterker nog zij konden een dergelijk kader niet eens handhaven. Met regelmaat werden zij namelijk geconfronteerd met gebeurtenissen die hun leer en leven vormen. Gebeurtenissen die zo radicaal anders waren dan alles wat ze uit de eredienst in de tempel gewend waren.Veronderstelde men dat men allerhande dieren niet mocht slachten, krijgt Petrus ineens een picknick aangeboden. Als hij verslag uitbrengt verheerlijkt de gemeente de Here. Daarboven op kwam nog eens dat joden toch echt de idee hadden dat het heil uitsluitend voor hen was. God vertelt Pertus ook wel even wat anders. Ander voorbeeld: het conflict over de besnijdenis. De vergadering in Jeruzalem was heel vormend en plastisch. Als we ervan uitgaan dat deze mensen wisten hoe ze God moesten dienen en dat ook deden (de bijbel verhaalt nl over ze) dan mogen we er dus ook vanuit gaan dat we hier een voorbeeld aan mogen nemen. Als we het voorbeeld dan volgen dan zou er een stuk meer beweging mogen zitten in de vorm van onze eredienst. In Jeruzalem had men geen 3 jaar nodig om vast te stellen dat niet besnedenen zich niet hoefden te laten besnijden. Men belegde een vergadering, nam een besluit leefde er mee. Waarom zou dit bij ons anders gaan.
Ik pleit dan ook voor een levende omgang met Gods woord en de gaven/instrumenten die hij gegeven heeft.

Groet,

Kopjekoffie

Offtopic

Ik denk dat we als kerk veel te humaan zijn ingesteld: Als bepaalde mensen het er niet mee eens zijn moeten we het maar niet veranderen.

[Qohelet]

Het punt van wel/niet besnijden was een acute kwestie in Jeruzalem, die bovendien de gevestigde orde stevig op z'n kop zette. In Hand 14, 28 krijg je de indruk dat er toch wel wat tijd overheen ging om het te laten bezinken. Ook in 15, 2 is er sprake van een forse discussie, op "plaatselijke" niveau, voordat de synode in Jeruzalem bijeen wordt geroepen. Dat gebeurt in 15, 6 en weer wordt er lang doorgesproken door de synode. De omslag vindt plaats door het argument dat Petrus geeft, waarin hij verwijst naar de geloofsbasis en -ervaring van de anderen. Paulus en Barnabas laten hun missiologische praktijk zijn. Daarna moet Jacobus met bijbelse argumenten komen om de dingen hun plaats te geven. De conclusie volgt pas in 15, 18. Daarna was het nog steeds geen koek en ei; Paulus beschrijft in Gal 2,11: Maar toen Kefas te Antiochië gekomen was, heb ik mij openlijk tegen hem verzet, omdat het ongelijk aan zijn kant was.

Het apostelconvent lijkt me al met al niet het juiste voorbeeld om de spontaniteit van ingrijpende veranderingen bijbels te gronden.

[Kopjekoffie]

Toen ging David heen en haalde de ark Gods onder gejuich uit het huis van Obed-edom naar de stad Davids. Nadat de dragers van de ark des Heren zes schreden voortgegaan waren, offerde hij een rund en een gemest kalf. "En David danste uit alle macht voor het aangezicht des Heren; David nu was omgord met een linnen lijfrok." David en het gehele huis Israels haalden de ark des Heren, onder gejubel en hoorngeschal.

Tuurlijk gaat het in dit geval niet om een belgde eeredienst maak ik denk dat het in iedergavl duidelijk maakt dat we ons (zichtbaar) mogen verheugen in de here. Dat we dat we de Here mogen dien met vreugde en entousiasme. Van de euforische vreugde die blijkt uit dit stuk zie ik in onze eredienst niets terug.

Groet,

Kopjekoffie

[parepidemos]

quote:

op 05 Mar 2003 12:14:23 schreef Kopjekoffie:
Toen ging David heen en haalde de ark Gods onder gejuich uit het huis van Obed-edom naar de stad Davids. Nadat de dragers van de ark des Heren zes schreden voortgegaan waren, offerde hij een rund en een gemest kalf. "En David danste uit alle macht voor het aangezicht des Heren; David nu was omgord met een linnen lijfrok." David en het gehele huis Israels haalden de ark des Heren, onder gejubel en hoorngeschal.

Tuurlijk gaat het in dit geval niet om een belgde eeredienst maak ik denk dat het in iedergavl duidelijk maakt dat we ons (zichtbaar) mogen verheugen in de here. Dat we dat we de Here mogen dien met vreugde en entousiasme. Van de euforische vreugde die blijkt uit dit stuk zie ik in onze eredienst niets terug.

Groet,

Kopjekoffie

Aan het citaat dat je geeft gaat iets vooraf (2 Sam 6,1-12):
Wederom vergaderde David alle jongemannen in Israel, dertigduizend;
en trok op en toog met al het volk dat bij hem was, uit Baale-jehuda, om vandaar de ark Gods mee te voeren, waarover de naam is uitgeroepen: de naam van de Here der heerscharen, die op de cherubs troont.
Zij vervoerden de ark Gods op een nieuwe wagen; zij haalden haar uit het huis van Abinadab op de heuvel, en Uzza en Achio, de zonen van Abinadab, leidden de wagen met de ark Gods; Achio liep voor de ark uit. David en het gehele huis van Israel dansten voor het aangezicht des Heren, onder begeleiding van allerlei instrumenten van cypressehout, citers, harpen, tamboerijnen, rinkelbellen en cimbalen. Maar toen zij bij de dorsvloer van Nakon kwamen, strekte Uzza zijn hand uit naar de ark Gods en greep haar, omdat de runderen uitgleden. En de toorn des Heren ontbrandde tegen Uzza en God sloeg hem daar om deze onbedachtzaamheid; hij stierf daar bij de ark Gods. David was diep getroffen, omdat de Here zulk een zware slag aan Uzza had toegebracht; daarom noemt men die plaats Peres-uzza tot op de huidige dag.  Te dien dage werd David bevreesd voor de Here en hij zeide: Hoe zou de ark des Heren tot mij komen? Daarom wilde David de ark des Heren niet bij zich nemen in de stad Davids, maar liet haar onderbrengen in het huis van de Gatiet Obed-edom. En de ark des Heren bleef drie maanden in het huis van de Gatiet Obed-edom, en de Here zegende Obed-edom en zijn gehele huis.
Aan koning David werd meegedeeld: De Here heeft het huis van Obed-edom en al wat hij bezit, gezegend, ter wille van de ark Gods. Toen ging David heen en haalde de ark Gods onder gejuich uit het huis van Obed-edom naar de stad Davids.

David heeft eerst een harde les geleerd: als je onzorgvuldig bent in het dienen, kan dat je leven kosten. Vreugde en enthousiasme OK, maar niet ten koste van zorgvuldigheid en gehoorzaamheid.

[Kopjekoffie]

Ik ben niet van mening dat men in deze sitautie mag spreken van een of/of situatie. Vreugde en gedrevenheid kan/mag en is geen synoniem voor onzorgvuldigheid of ongehoorzaamheid. Ieder vertoon van uiterlijke vreugde lijkt wel een taboe. Wanneer riep u voor het laatst Halleluja de Here leeft?

Groet,
Kopjekoffie

[Wilhelmina]

quote:

op 05 Mar 2003 13:33:06 schreef Kopjekoffie:
Ik ben niet van mening dat men in deze sitautie mag spreken van een of/of situatie. Vreugde en gedrevenheid kan/mag en is geen synoniem voor onzorgvuldigheid of ongehoorzaamheid. Ieder vertoon van uiterlijke vreugde lijkt wel een taboe. Wanneer riep u voor het laatst Halleluja de Here leeft?

Groet,
Kopjekoffie

Prijs de Heer, Halleluja!!!!!!1

[Garfield]

quote:

op 05 Mar 2003 15:35:01 schreef Wilhelmina:

Prijs de Heer, Halleluja!!!!!!1

Mm, Wilhelmina... melige bui?

[Wilhelmina]

quote:

op 05 Mar 2003 15:36:27 schreef Garfield:
op 05 Mar 2003 15:35:01 schreef Wilhelmina:

Prijs de Heer, Halleluja!!!!!!1


Mm, Wilhelmina... melige bui?

Zou er slecht voorstaan, als ik dit alleen roep in een melige bui. Is bij ons heel gewoon hoor. Afgekort : PTL

[Wilhelmina]

Nu we het toch over meel hebben, kan heel wonderlijk werken. Ken je het verhaal van de kolokwinten?

2 Koningen 4 : 38 ¶ Toen Elisa naar Gilgal terugkeerde, was er honger in het land. Terwijl de profeten voor hem gezeten waren, zeide hij tot zijn knecht: Zet de grootste pot op en kook moes voor de profeten.
39  Daarop ging er een naar het veld om groenten te plukken; en hij vond een wilde slingerplant en plukte daarvan wilde kolokwinten, zijn kleed vol. Toen hij teruggekomen was, sneed hij die in stukjes in de moespot; want zij kenden ze niet.
40  Vervolgens schepte men voor de mannen op om te eten. Maar zodra zij van het moes hadden gegeten, schreeuwden zij het uit: De dood is in de pot, man Gods! En zij konden het niet eten.
41  Doch hij zeide: Haal dan meel. En hij wierp het in de pot en zeide: Schep op voor het volk, opdat zij eten. Toen was er niets kwaads meer in de pot.

[Garfield]

quote:

op 05 Mar 2003 16:41:13 schreef Wilhelmina:
Nu we het toch over meel hebben, kan heel wonderlijk werken. Ken je het verhaal van de kolokwinten?

Yep.
Dat meel lijkt me handig als ik tijdens het koken ben uitgeschoten met de kruiden......

PS:
De opmerking was trouwens niet specifiek voor deze reactie bedoeld maar voor een hele rij die jij in een tijdsbestek van een half uur maakte

[Wilhelmina]

quote:

op 05 Mar 2003 17:57:25 schreef Garfield:
op 05 Mar 2003 16:41:13 schreef Wilhelmina:
PS:
De opmerking was trouwens niet specifiek voor deze reactie bedoeld maar voor een hele rij die jij in een tijdsbestek van een half uur maakte

Klopt dat heb je goed door gehad. Er wordt hier bijna dag en nacht gevochten om de computer. En schoolverslagen gaan altijd voor. Dus ik had het idee dat ik als een gek moest schrijven, tijdens de toiletrondes van de anderen.
En dan komt er niets zinnigs uit. Ik zal mijn leven beteren.

[Peter]

quote:

op 05 Mar 2003 18:54:27 schreef Wilhelmina:
Er wordt hier bijna dag en nacht gevochten om de computer. En schoolverslagen gaan altijd voor. Dus ik had het idee dat ik als een gek moest schrijven, tijdens de toiletrondes van de anderen.
En dan komt er niets zinnigs uit.

Aha! Dus dat is het!  
Maar alle gekheid op een stokje; hebben jullie ook een votum in jullie dienst, Wilhelmina?

[Wilhelmina]

quote:

op 07 Mar 2003 00:10:36 schreef Peter:
op 05 Mar 2003 18:54:27 schreef Wilhelmina:
Er wordt hier bijna dag en nacht gevochten om de computer. En schoolverslagen gaan altijd voor. Dus ik had het idee dat ik als een gek moest schrijven, tijdens de toiletrondes van de anderen.
En dan komt er niets zinnigs uit.
Aha! Dus dat is het!  
Maar alle gekheid op een stokje; hebben jullie ook een votum in jullie dienst, Wilhelmina?

 Sorry ik lees nu pas een vraag aan mij. Nee niet zoals jullie elke week dezelfde votum en groet. Ik denk dat dat op een gegeven moment zo vanzelfsprekend wordt, dat het je niet veel meer doet. Het hoort er gewoon bij.

Onze dienst ziet er ongeveer zó uit:
--We beginnen met een lied om de mensen enthousiast te maken en ze te motiveren hun plaatsje in te nemen en op te houden met hun "begroetingen"
--Dan komt de Oudste die dienst heeft naar voren om de mensen welkom te heten, de nieuwe mensen op hun gemak te stellen, door te zeggen dat alles mag, maar niets moet, omdat hier misschien iets anders gaat dan ze gewend zijn. Ook worden meteen de mededelingen gedaan, zoals de kringavonden, bidstonden jeugdsamenkomsten etc.
--Dan gaat iedereen staan, voor zover hij nog zit, om met zijn allen hardop een bijbeltekst te proclameren, elke week een andere.
-- Vervolgens wordt gevraagd om even wat groepjes te vormen van 3 á 4 mensen om elkaar en de dienst aan de Heer op te dragen, en de kinderen die al aan hun eigen samenkomst zijn begonnen.
-- Dan volgt ongeveer drie kwartier waarin waarin de zangleider/ster de dienst overneemt om de gemeente te leiden in lofprijzing en aanbidding. Tijdens de aanbidding hebben gemeenteleden de gelegenheid om evt. een woord of een openbaring door te geven, nadat dit eerst getoetst is door de oudsten.
--Inmiddels is het 11 uur geworen, verschilt per week, nét hoe de Heer het leidt, en wordt degene die het Woord gaat brengen naar voren geroepen, hem worden de handen opgelegd om hem een zegen toe te bidden. De preek duurt ongeveer tot 11.45.
--Meestal wordt er na de preek de gelegenheid gegeven om persoonlijk op de preek de reageren door naar voren te komen en gebed te vragen, of een keuze voor jezus te maken, of een zonde  te beleiden, nét wat het onderwerp was.
--Daarna neemt de zangleider/ster het weer over en is er meestal gelegenheid tot het vieren van de maaltijd des Heren.
--We zingen nog een lied, waaronder de mandjes van de kollekte rondgaan, en dan krijgen we de zegen mee.
-- Daarna komen de kinderen erbij en drinken we lekker koffie mét iets lekkers.

Toedeloe.

[Power Sjonnie]

quote:

Meestal wordt er na de preek de gelegenheid gegeven om persoonlijk op de preek de reageren door naar voren te komen en gebed te vragen, of een keuze voor jezus te maken, of een zonde te beleiden, nét wat het onderwerp was.

Heb jij ook wel eens je zonden beleden voor in de kerk? Doe je dat vaak en over wat voor zonde praten we dan?

Hartelijke groeten
Power Sjonnie

[Wilhelmina]

quote:

op 08 Mar 2003 00:40:46 schreef Power Sjonnie:
Meestal wordt er na de preek de gelegenheid gegeven om persoonlijk op de preek de reageren door naar voren te komen en gebed te vragen, of een keuze voor jezus te maken, of een zonde te beleiden, nét wat het onderwerp was.


Heb jij ook wel eens je zonden beleden voor in de kerk? Doe je dat vaak en over wat voor zonde praten we dan?

Hartelijke groeten
Power Sjonnie

Het plaatje nodigt mij niet uit een serieus antwoord te geven.

[Mientje]

Hallo allemaal,
Ik ben hier sinds een dag nieuw, dus weet nog niet hoe alles in zijn werk gaat, maar ik was van plan eens de vraag te stellen : Waar zou God blijer mee zijn, met het zingen van lofpsalmen of met de preek ?

Dit leek mij wel de juiste plek om het te stellen, daar de discussie al iets in die richting gaat.

Mientje.

[Peter]

Hallo Mientje. Welkom op dit forum.
Ik vind je vraag wat 'gevaarlijk'. Waar God blijer mee is, ik weet dat niet. Jij weet dat niet. Met allerlei stellige uitspraken over 'waar God blij mee is' loop je zomaar de kans Gods naam te misbruiken (Hem voor je karretje te spannen).
Zowel lofprijzing als prediking van het Woord hebben hun eigen functie in de eredienst. Verder ben ik wel benieuwd naar de achtergrond van je vraag.

[Mientje]

quote:

op 08 Mar 2003 15:57:31 schreef Peter:
Hallo Mientje. Welkom op dit forum.
Ik vind je vraag wat 'gevaarlijk'. Waar God blijer mee is, ik weet dat niet. Jij weet dat niet. Met allerlei stellige uitspraken over 'waar God blij mee is' loop je zomaar de kans Gods naam te misbruiken (Hem voor je karretje te spannen).
Zowel lofprijzing als prediking van het Woord hebben hun eigen functie in de eredienst. Verder ben ik wel benieuwd naar de achtergrond van je vraag.

Ik ben hierover aan het denken gezet, toen ik een voorganger dit eens hoorde zeggen :
Je kan beter een uur God aanbidden in lofprijs, want God zal nooit bij een preek zeggen : Hee, dat is nieuw voor mij.

Natuurlijk is de preek ook nodig, maar dit was ter aanleiding van dat er mensen waren die vonden dat het zingen vooraf maar zo kort mogelijk moest zijn.

[Peter]

quote:

op 08 Mar 2003 19:08:22 schreef Mientje:
Ik ben hierover aan het denken gezet, toen ik een voorganger dit eens hoorde zeggen :
Je kan beter een uur God aanbidden in lofprijs, want God zal nooit bij een preek zeggen : Hee, dat is nieuw voor mij.

Ik heb deze zinnen wel 8 keer gelezen, maar het kwartje wil maar niet vallen bij mij. Wil je eens uitleggen wat hij bedoelde?

[Mientje]

quote:

op 08 Mar 2003 20:37:14 schreef Peter:
op 08 Mar 2003 19:08:22 schreef Mientje:
Ik ben hierover aan het denken gezet, toen ik een voorganger dit eens hoorde zeggen :
Je kan beter een uur God aanbidden in lofprijs, want God zal nooit bij een preek zeggen : Hee, dat is nieuw voor mij.

Ik heb deze zinnen wel 8 keer gelezen, maar het kwartje wil maar niet vallen bij mij. Wil je eens uitleggen wat hij bedoelde?

Het kwam op een reaktie op een klacht dat er teveel aanbiddingsliederen gezongen werden, en dat de preek wat langer moest.

En ik kan het toch niet anders zeggen, want ik snapte het meteen.

[Mezzamorpheus]

Kan je het ook niet uitleggen?

[Mientje]

quote:

op 08 Mar 2003 22:34:49 schreef Mezzamorpheus:
Kan je het ook niet uitleggen?

Laat maar, ik kom vast van een andere planeet ( andere kerk in ieder geval wel )

[Peter]

Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars.

Toch even proberen of ik het snap: God wil alleen nieuwe dingen horen, en dat hoort Hij niet in de preek, maar wel in lofprijzing? Begrijp ik het zo goed?

[Skynolimit]

quote:

op 08 Mar 2003 19:08:22 schreef Mientje:
Je kan beter een uur God aanbidden in lofprijs, want God zal nooit bij een preek zeggen : Hee, dat is nieuw voor mij.

Vreemde uitspraak voor een dominee.
Bij God is sprake van inzicht in de toekomst. Waarom zou een lied of lofprijzing dan wel nieuw voor Hem kunnen zijn?
(lees bv. Psalm 139 : 16- 17)

[Mientje]

quote:

op 09 Mar 2003 13:08:55 schreef Peter:
Vrouwen komen van Venus, mannen van Mars.

Toch even proberen of ik het snap: God wil alleen nieuwe dingen horen, en dat hoort Hij niet in de preek, maar wel in lofprijzing? Begrijp ik het zo goed?

'k Zal het nog één keer proberen :
Aanbiddingsliederen zijn rechtstreeks richting God, en een preek niet, daarom vroeg hij :Waar zou God zich nou meer in verheugen ?

Maar nou stop ik, ik heb precies 2uur werk gehad om die wereldbol erop te krijgen.
Maar de aanhouder wint.

[Peter]

Gefeliciteerd met je wereldbol, Mientje!
Hij draait fantastisch mooi op mijn beeldscherm!

[Kopjekoffie]

Beste Mientje ik wil graag even op je vraag reageren. En dat durf ik ook wel met stelligheid.

God is niet meer of minder blij met een preek of een lofpsalm als dat hij is met een kind dat een tekening voor hem maakt. God waardeerd de moeite, tijd en energie die wij mensen in onze relatie met Hem stoppen. De preek of de psalm zelf zullen God niet verheugen want die zijn met zonde bevlekt. Maar de kracht die we nodig hebben om een relatie met God te hebben komt van Hem. En gaat ook weer naar hem terug.
Daarom zal God met alles dat we tot eer van Hem doen blij zijn.

Groet
Kopjekoffie

[Peter]

Wie heeft het water gepeild met de palm van zijn hand
en de hemel met zijn hand gemeten,
wie heeft in een maatje het stof van de aarde afgepast,
de bergen in een weegschaal gelegd,
en de heuvels in een balans afgewogen?
Wie kan de geest van de HEER ordenen,
en wie heeft Hem raad en onderricht gegeven?
(...)
Alle volken zijn niets in zijn ogen,
minder dan nul en nietigheid zijn zij voor Hem.
Met wie zou u God vergelijken
en welke voorstelling zou u van Hem maken?


Jes. 40:11,12,17,18 Willibrordvertaling