quote:
En hoe is bij jullie het onderwerp over de Heilige Geest behandeld? Want daar wijkt 'de GKv-mening' nogal af van wat Gumble naar voren brengt.
Helaas kon onze dominee er ook niet veel over vertellen. Dus heb ik maar ergens anders aan de bel getrokken; (Ds. F.v.Hulst)
Het werk van de Geest is zeer breed. Het komt hierop neer dat het de HG is die mensen levend maakt, niet slechts lichamelijk ( alle mensen) maar ook geestelijk levend ( Gods uitverkoren kinderen). Voordat iemand tot reddend geloof in Jezus Christus komt gaat daar heel wat werk van de HG aan vooraf. Hij is het die mensen tot bekering en tot (waar) geloof moet brengen. Er zijn daarbij altijd heel veel hindernissen te overwinnen. Mensen zitten zo vast aan hun zonden dat ze die niet echt willen afzweren. Ook al willen ze graag naar de hemel gaan. Maar je kunt Jezus alleen volgen als je bereid bent je leven om zijnentwil te verliezen. Veel mensen zijn niet bereid die stap te nemen. Dan gaan ze een kompromis sluiten waarin ze door middel van goede werken zich bij God aanvaardbaar proberen te maken. Meestal realiseren ze dat zichzelf helemaal niet. Dan raken ze gevangen in legalisme. Dat is m.i. de kern van alle problemen onder vrijgemaakten en vele anderen van gereformeerde signatuur.
Het is heel heilzaam dat de Alpha cursus de basics van het evangelie opnieuw probeert uit te leggen. Zover ik de kursus ken, wordt dat heel goed gedaan. Je wordt door genade alleen gered in de weg van geloof in Jesus Christus. Ook de methode van groepsbespreking aan de hand van video’s is heel goed.
Het is evenwel ook een vrij algemene kritiek op de Alpha-cursus dat tegen het einde van de kursus er een draai genomen wordt in de richting van het pentecostalisme. Gegeven de herkomst van de kursus was dat ook te verwachten. Dat maakt niet de hele kursus waardeloos, maar juist als het gaat over het werk van de Geest lijkt er een onbijbelse draai aan te zitten. Je geeft zelf al aan dat het spreken in tongen als een van de kenmerken van waar geestelijk leven wordt aangeduid. Het is ook de bedoeling dat liefst alle deelnemers in het weekend over de Geest in tongen gaan spreken.
Ik vind dat een wegbewegen van gezonde bijbelse instruktie. In Handelingen 2 vinden we het spreken in tongen, maar dan duidelijk als een (onaangeleerd) spreken in bestaande vreemde talen. In 1 Cor 12-14 lijkt het een spreken te zijn in een voor de meerderheid onverstaanbare taal, waarbij een verklaring gegeven kan en moet worden.
Er is vrij veel nuchter onderzoek gedaan naar het verschijnsel van spreken in tongen in de laatste eeuw als onbegrijpelijke brabbeltaal (zelfs voor de tongenspreker zelf). Het blijkt voor te komen onder elke religie in de wereld, in zekere kringen van Moslems, heel veel in zwart Afrika en ook geregeld in het hindoeisme.
De vraag is dus te stellen of het niet een gewoon menselijk uitingsvermogen is waarbij je je verstand even losmaakt van wat je zegt en je tong gewoon de ruimte geeft om geluiden voort te brengen. Veel mensen ervaren dat als uiterst ontspannend en rustgevend. Dat is op zich niet verkeerd. Als iemand het wil doen laat hem. Als iemand meent God er meer te prijzen, wie ben ik om hen te stoppen? Een aantal waarschuwingen is echter wel op zijn plaats.
1. het is niet uitgesloten dat kwade geesten, gebruik makend van het uitschakelen van je verstand, je dingen laten zeggen die je helemaal niet zou willen zeggen. Zoals kennelijk in Corinthe ook wel voorkwam: Jezus is vervloekt! zeiden sommigen sprekend in tongen. Daarom moest geesten voortdurend getoetst worden. Als je niet iemand hebt die die gave heeft, denk tien keer na, voordat je je in onnozelheid openstelt voor tongen.
2. het is in veel Pentecostal kringen gebruikelijk om aan het al dan niet kunnen spreken in tongen vergaande konklusies te verbinden ten aanzien van het hebben van de Heilige Geest. Dat is pertinent onbijbels. Je kunt de Geest hebben zonder in tongen te spreken. Je kunt mensen hebben die in tongen spreken, zonder dat ze de Geest hebben. Kortom het spreken in tongen bewijst helemaal niets.
Slechts zij die opnieuw geboren zijn, ontvangen de HG in hun hart. Romeinen 8 is daar heel duidelijk over. Wie de Geest niet heeft, heeft Christus (nog) niet. En wie zijn opnieuw geboren? De mensen die de vruchten van de Geest tonen. Galaten 5.
Liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid etc. Aan de vruchten kent men de boom. Dat is het bewijs. Vraag je maar af hoeveel je daarvan ziet in jezelf en bij mensen om je heen. Dat is gezondmakend, denk ik.
Het beste boek dat ik gelezen heb over het werk van de Geest, met ook een uitnemende en liefdevolle confrontatie met de charismatische beweging is "Keep in step with the Spirit" van James Packer. Als je dat te pakken kunt krijgen heb je solide materiaal om Nicki Gumbel te plaatsen.
Ik denk dat dat op dit moment wel heel belangrijk is, want als mensen op de loop gaan met Pentecostal ideeen, wordt er heel veel schade gedaan aan mensen die zojuist het grote belang van het werk van de Geest beginnen te ontdekken. Het risico is nu erg groot voor vrijgemaakten om overboord te gaan naar de andere kant. Komende uit een situatie waarin alleen maar over het Woord gepraat werd, vindt er heel gauw een overcorrectie plaats in de richting van de Geest. Denk aan het Anabaptisme, ten tijde van de Reformatie. Die mensen waren overigens niet zo slecht als ze vaak afgeschilderd zijn, maar in hun verzet tegen dode leer ( waarin geen aandacht voor de Geest), werden ze overgeestelijk en praatten over de Bijbel als dode letter. Dat is wat ik bedoel. De kunst is om te blijven zien dat het Woord het Woord van de Geest is, en de Geest is de Geest van het Woord.
Ik ben ervan overtuigd dat de Bijbel veel meer aandacht geeft aan de vruchten van de Geest, dan aan de gaven van de Geest. Als er geen vruchten zijn betekenen de gaven niets. Dat moesten de Corinthiers ook al horen ( 1 Cor13).
Je zult vinden dat in Pentecostal kringen die aandacht omgekeerd is.
Het belangrijkste werk van de Geest is niet om mensen geestelijke gaven te geven, zelfs niet om ze reddend geloof te geven, maar om mensen bereid te maken Jezus te volgen en aan Hem gelijkvormig te worden. Hij heet niet voor niets de Heilige Geest. Het is Hem om onze heiligmaking te doen en om niets anders.
Misschien herinner je je uit mijn boek dat ik schreef dat er twee soorten van strijd gestreden moeten worden. De eerste strijd is de strijd om in te gaan in het Koninkrijk. Door bekering, verootmoediging en geloof. Die stijd wordt afgesloten met je rechtvaardiging. De volgende strijd is de strijd om levensheiliging of heiligmaking. Je nieuwe mens die nu graag Jezus wil volgen, wordt gehinderd door de oude mens die graag wil toegeven aan de begeerten van je vlees. Slechts samen met de HG die na je bekering in je komt wonen, kun je die strijd aangaan en ook overwinningen behalen.
