Werk en opleiding7 mei heb ik voor het laatst iets geschreven zie ik, dus het is hoog tijd om de lezers een beetje bij te praten.
De afgelopen dagen ben ik redelijk fanatiek bezig geweest met solliciteren. Vanmorgen belde uitzendbureau Content met de vraag of ik interesse heb in een functie bij het CRI in Rijswijk. Het gaat om de behandeling van bezwaarschriften tegen verkeersboetes en maatregelen die automobilisten kunnen worden opgelegd (zoals medische onderzoeken en intrekking van het rijbewijs.) Geen droombaan, maar het verdient goed. Bovendien heb ik momenteel niet veel te kiezen, een situatie waar hopelijk snel verandering in komt. Stiekem hoop ik op de baan van bureauredacteur bij Voetbal International.
De laatste tijd heb ik veel nagedacht over wat ik nu moet met m’n leven. Vroeger (op school) wist ik niet wat ik wilde, en pas na twee verkeerde keuzes (HEAO en rechten) en enige omzwervingen in de vallei des doods (waar ik jullie niet mee ga vermoeien), kom ik langzaam tot het besef waar mijn talenten liggen. Zo weet ik pas sinds een jaar of 6 dat ik goed kan schrijven, daarvoor had ik er nooit aan gedacht. Leerlingen die in de redactie van de schoolkrant zaten snapte ik niet. Dat was toch zonde van je (vrije) tijd? Achteraf bezien lijkt het me juist heel leuk om een schoolkrant te maken. Maar ach, school en leren interesseerden me sowieso niet, ik was een ongemotiveerde leerling.
Rechten heb ik destijds gekozen uit gemakzucht en uit angst. Tijdens de rechtenstudie word je weinig lastig gevallen met praktijkopdrachten en presentaties, zaken waar ik altijd een hekel aan heb gehad. Wel moet je ontzettend veel lezen en heb je veel vrije tijd, en dat beviel me allebei wel. Maar met die vrije tijd moet je wel weten om te gaan. Erg veel zelfdiscipline heb ik nooit gehad, dus na een tijdje verzoop ik in m'n tijd, ook omdat in nauwelijks meer naar college ging. Ik heb toen een hele moeilijke tijd gehad, onder meer doordat de motivatie na 2 jaar langzaam was wegeebt (hoewel de resultaten goed waren) en ik mezelf later niet als jurist op kantoor zag zitten. Nog steeds vind ik een kantoor een soort (goedbetaalde) gevangenis, ik pas er gewoon niet. Gelukkig heb ik rechten wel afgemaakt.
Mensen hebben de afgelopen jaren heel wat beroepen opgenoemd waarvoor ik geschikt zou zijn. Psycholoog, maatschappelijk werker, jongerenwerker, schrijver, journalist... En ze hebben gelijk, voor al deze beroepen heb ik aanleg en interesse. Ik heb nooit van iemand gehoord dat ik een echte jurist ben, en ook dat klopt. Op m’n werk speel ik alleen de rol van jurist.
Vorig jaar heb ik me voorgenomen om ooit nog eens een studie journalistiek of literatuurwetenschap te gaan volgen, waarbij de laatste studie puur voor de lol zou zijn. Literatuur is een van m’n grootste liefhebberijen. Maar afgelopen weekend heb ik me een beetje verdiept in maatschappelijk werk, en ook die (HBO)-opleiding lijkt me erg leuk. Ook wil ik iets met mijn talenknobbel gaan doen, in talen was ik op school altijd erg goed, maar ik heb er daarna nooit wat mee gedaan. In het najaar staat er een cursus Spaans op het programma. Best lastig als je zo veelzijdig bent, helemaal als je met geen van de dingen die je interesse hebben je brood kan verdienen...
Films en boekjesAfgelopen vrijdag vond ik dat ik toe was aan een paar ontspannende filmpjes, en heb ik Phone Booth en Terminator III gekeken. Phone Booth is een originele thriller die ik wel kon waarderen, maar Terminator III is een van de meest overbodige films die ik ooit heb gezien. Het verhaal verschilt niet veel van dat van Terminator II, maar als T2 top is, is T3 flop. Alleen de scène met de kraanwagen vond ik wel aardig, de nachtmerrie van iedere verzekeraar.
Gisteren heb ik met mijn maatjes Santaarnpaal en Pulpeet voor de tweede keer Adaptation (de eerste keer was vorig jaar in de bios) gezien, een geniale film die zowel humoristisch als gevoelig is. Nicolas Cage is fantastisch op dreef in de dubbelrol van Charlie en Donald Kaufman. Charlie is een tobber, wie het maar niet lukt om van een boek over orchideeën een fatsoenlijk filmscript te maken, terwijl broer Donald de ongecompliceerdheid zelve is, en met gemak een script voor een thriller schrijft. Adaptation staat hoog in mijn lijstje van alltime favourites, de liefhebbers van originele films kan ik hem van harte aanbevelen.
Naast films is ook de stroom leesvoer altijd in beweging. Soms als een trage gletsjer, maar vaker nog als een woeste bergstroom. Momenteel ben ik bezig in
The Picture of Dorian Gray van Oscar Wilde, wat me tot nu toe nog niet echt boeit. Maar dat komt misschien nog, want het boek gaat over kunst.
Vanmiddag heb ik een bezoekje gebracht aan de bieb in Rotterdam. Het was lekker weer, en dan is het altijd leuk om door de stad te slenteren. Met 5 boekjes in m’n tas werd ik door de draaideur uitgespuwd. O.a.
Heart of Darkness van Joseph Conrad (op deze roman is de film Apocalypse Now gebaseerd), 2 boeken over de geschiedenis van het onderwijs en
Demonen van de middag, een persoonlijke geschiedenis van depressie, van Andrew Solomon. Het laatste boek is een dikke pil, en het begin is veelbelovend.
Een superieur boek. Absoluut het definitieve boek over depressie, gecombineerd met een ontroerend persoonlijk verhaal, staat er op het omslag. Vroeger moest ik er niet veel van hebben, maar boeken over psychologie kunnen best interessant zijn. Zolang het maar geen zelfhulpboeken zijn uit Amerika…
Verder was m’n pa zaterdag jarig (de taart was lekker) en was het gisteren moederdag. Wat mijn moeder voor mij (en haar andere kinderen) betekent, is niet uit te drukken in een cadeau. Daarom heb ik ook maar geen cadeau gekocht (geintje.)
Tot slot een mailwisseling die ik in het weekend had met m’n broer in Bangkok.
Hey broeders,
Ik denk dat we gisteren (zaterdag) alle 3 naar dezelfde wedstrijd hebben gekeken: Bayern München - Werder Bremen 1 – 2. Toch leuk dat sommige mensen hier een schotel hebben. 
En Werder kampioen. Ik ben weer helemaal op de hoogte
groet!
W. 
Antwoord Pleun:
Haha, het is 1-3 geworden maar ik heb de wedstrijd niet live gezien, ik moest naar het Open Huis. Hier baalde ik wel van omdat ik me had verheugd op deze topper, maar de doelpunten heb ik later wel gezien gelukkig. Positief dat Makaay het zo goed doet, hij knalde er weer eentje mooi in.
Heb je in Bangkok trouwens al gezien of ze van die illegale voetbalshirts verkopen die niet van echt te onderscheiden zijn?
Groetjes
Pleun
Antwoord broer W.
He Pleun,
1-3 inderdaad, ik heb dan waarschijnlijk ergens een doelpunt gemist. Ik heb het doelpunt na die blunder van Kahn gezien, die goal van Ailton (beauty) en die van Makaay, die er inderdaad lekker in zat
Ik ben nog geen voetbalshirts tegengekomen, omdat ik hier ver van het toeristische gebied afzit, maar ik ga misschien een dezer weken nog naar "China Town", grote kans dat ze ze daar hebben. Heb je nog een specifiek shirt in gedachten?
Ok, k spreek je..
W.
