Turken geschokt over daad Murat
De Turkse gemeenschap in Den Haag is hevig geschokt door de moord op leraar van Hans van Wieren. ''Brutaliteit ten top'', zo omschrijven veel Turken in de Schilderswijk de moord. Niemand kan begrijpen hoe het mogelijk is dat een leerling het in zijn hoofd haalt om zijn meester dood te schieten. Velen menen dat Murat geen fatsoensnormen kent en dat hij qua geloof en cultuur is afgedwaald. In de islamitische wereld heeft een leraar sowieso een hoog aanzien. Het beroep van een arts of van een leraar is zelfs heilig binnen de Turkse gemeenschap.
Vandaag komt een aantal Turkse organisaties bij elkaar om zich te beraden over een gepaste actie naar de familie van de overleden adjunct-directeur vasn het Terra College.
De stichting Inspraak Orgaan Turken in Nederland (IOT) heeft zich boos uitgelaten over de pro-Murat actie die een groep merendeels Turkse scholieren gisteren hield. ''Dit geprovoceer kan echt niet. Ook veel Turken in Nederland lijden pijn door wat er deze week is gebeurd'', aldus directrice H. Can-Engin. Volgens haar is het IOT de afgelopen dagen overstelpt met hatelijke emails van razende Nederlanders. ''Hierin worden alle vooroordelen, die er in ons land jegens de Turkse gemeenschap leven, op ongegeneerde wijze gespuid''.
Can-Engin zegt dat escalatie voorkomen moet worden. Laten we wijs zijn en laat iedereen zijn verantwoordelijkheid nemen. Ook de Turkse gemeenschap.
''Geweld bij Turken geaccepteerd''
De Turks-Koerdische criminoloog Yücel Yesilgöz zegt vandaag in de Haagsche Courant dat voor hem vaststaat dat de Turkse achtergrond van de 17-jarige scholier Murat D. heeft meegespeeld toen hij de trekker overhaalde. Volgens de criminoloog, die regelmatig samenwerkt met het Willem Pompe Instituut voor strafrecht in Utrecht, hebben Turken en Koerden altijd een wapen in huis. ''Dat is onderdeel van hun cultuur. En als het moet, gebruiken ze dat wapen ook."
Yesilgöz verwijst naar een bekend Turks gezegde dat stelt dat voor Turkse mannen drie dingen belangrijk in het leven: paard, wapen en wijf. ''Turkse mannen moeten dapper zijn, elk moment bereid tot bloedvergieten voor de eer van hun familie of bescherming van hun bezit. Dat gedrag is er met de paplepel ingegoten''.
Volgens Yesilgöz weerspiegelt het Turkse wetboek van Strafrecht deze cultuur van geweld. Het Turkse strafrecht maakt onderscheid tussen gezichtsverliezende delicten, zoals diefstal, en meer eervolle delicten, zoals het verdedigen van de goede naam van de familie. Op de tweede staat minder straf.
Dick Koopman, docent Turks aan de Universiteit van Leiden, kan tot op zekere hoogte meegaan in de beweringen van Yesilgöz. Hij vindt echter dat niet alle Turken zomaar over één kam kunnen worden geschoren. Volgens Koopman speelt de persoonsstructuur van de schutter én de specifieke groep waaruit hij komt daarin een veel belangrijker rol.
Achtergrond Murat
Uit een serie artikelen in de Haagsche Courant valt een deel van de leefwereld van Murat D., van jongs af aan getogen in Nederland, te constateren. Hij is de oudste uit een gezin van vier kinderen, twee jongens en twee meisjes. Zijn vader zat negen jaar in Duitsland in de cel wegens een ernstig drugsdelict. Momenteel zit zijn vader in Nederland in de cel, wegens een schietpartij op een Turkse crimineel in Dordrecht. In de periode dat zijn vader vrij was dreef die de Mega Bar, op de hoek van de Zoutkeetsingel met de 's Gravenzandelaan. Murat mocht daar van zijn vader alcohol drinken, hetgeen zeer ongewoon is in Turkse kringen.
In zijn naaste omgeving stond Murat alom bekend als rustig en beleefd. Hij voetbalde bij FC Kranenburg in Den Haag, alwaar hij als een groot talent wordt omschreven. Daar hebben bestuursleden hem nooit kunnen betrappen op agressief gedrag en hij is op het veld ook nooit berispt. Meerdere mensen uit zijn omgeving geven wel aan dat Murat de laatste tijd veel drugs gebruikte, waaronder XTC en wiet.
Wat wel duidelijk lijkt mee te spelen is de haat die hij had tegen docent Van Wieren. Scholier Sami, die Murat goed kende zegt dat hij nooit verwacht had dat Murat ooit zo ver zou zakken. Hij beschrijft hem als een zachte en sympathieke jongen. "Maar ook impulsief", zegt Sami. "Misschien is hij aangezet door zijn vrienden die de meester haatten."
Dat laatste wordt ook beaamd door Dries, een Marokkaanse schoolgenoot van Murat die de pro-Murat demonstratie van gisteren op een afstandje volgde. Hij zegt dat Van Wieren buitenproportioneel streng was tegen allochtone scholieren en dat zijn manier van aanpak 'onhollands' was. "Hij was iemand van ijzeren discipline en wilde dat wij voor hem bogen". Murat zou volgens hem vaak vernederd zijn door Van Wieren. "Daarom werd hij gehaat onder een aantal Turkse en Marokkaanse jongeren".
Dries begrijpt waarom sommige scholieren in Murat een soort van held zien. "Murat heeft eigenlijk in de naam van zijn vrienden wraak genomen." Zolang de schoolleiding niet toegeeft dat de harde aanpak van allochtone scholieren onjuist is, zal de onvrede onder ons blijven groeien, zo besluit de leerling.
