De speelplaats van Pleun, deel 8

[Pleun]

Vrijdagavond.  

[Bumblebee]

quote:

Pleun schreef op 21 juli 2004 om 22:32:
Thanx. Fijne vakantie toegewenst. Zit zelf momenteel in een pre-vakantiedipje. Het lijkt wel of ik er tegenopzie om op vakantie te gaan.  

Hee, ik ben misschien erg dom, maar waarom schrijft je zusje eigenlijk niet haar eigen scriptie? Of heeft ze 'm al geschreven en kijk jij 'm na?

Als het me niet aangaat dan hoor ik het wel  

Waar ga je heen eigenlijk? Hoe kun je nou in een pre-vakantie dip zitten! Ik heb echt ZO'N zin om te gaan! Ik ga een week later dan jij. Ben er echt aan toe  

[Pleun]

quote:

Bumblebee schreef op 22 juli 2004 om 10:06:
[...]


Hee, ik ben misschien erg dom, maar waarom schrijft je zusje eigenlijk niet haar eigen scriptie? Of heeft ze 'm al geschreven en kijk jij 'm na?

Als het me niet aangaat dan hoor ik het wel  

Nou, het zit zo: eigenlijk moet m'n zusje zelf haar scriptie schrijven, ze wist ook al anderhalf jaar dat ze het over de MP wil doen. Maar ze deed maar niets en aangezien ze dit jaar moet afstuderen om niet zonder diploma van de Pabo getrapt te worden, heb ik aangeboden de scriptie te schrijven. Omdat ik wil dat ze afstudeert en omdat ik het leuk vind. Alleen heb ik er nu nauwelijks tijd voor, terwijl m'n zusje me om de haverklap boos aan mijn belofte herinnert.

quote:

Waar ga je heen eigenlijk? Hoe kun je nou in een pre-vakantie dip zitten! Ik heb echt ZO'N zin om te gaan! Ik ga een week later dan jij. Ben er echt aan toe  

Naar Rome & Napels. Ik heb er op zich wel zin in, maar ben eigenlijk toe aan een week lang slapen.

[Zwever]

Ik denk maar niet dat ze dat tegen de kinderen in haar (toekomstige) klas moet zeggen  

"Jongens en meisjes, als je je huiswerk niet af krijgt laat je het gewoon je oudere broer doen"

[Bumblebee]

quote:

Pleun schreef op 22 juli 2004 om 15:28:
Nou, het zit zo: eigenlijk moet m'n zusje zelf haar scriptie schrijven, ze wist ook al anderhalf jaar dat ze het over de MP wil doen. Maar ze deed maar niets en aangezien ze dit jaar moet afstuderen om niet zonder diploma van de Pabo getrapt te worden, heb ik aangeboden de scriptie te schrijven. Omdat ik wil dat ze afstudeert en omdat ik het leuk vind. Alleen heb ik er nu nauwelijks tijd voor, terwijl m'n zusje me om de haverklap boos aan mijn belofte herinnert.

Hm, dat is wel lastig inderdaad  

quote:

Naar Rome & Napels. Ik heb er op zich wel zin in, maar ben eigenlijk toe aan een week lang slapen.

O wat gaaf!
Ja slapen zul je nauwelijks aan toe komen, dat is zonde van de tijd, er is ZOOOOO veel te zien! Alleen al in Rome (Napels ben ik nog nooit geweest    ) geweldig!

[Picardijn]

Firenze vind ik tot nu toe de mooiste stad. Rome heb ik alleen overgestapt..dat ken ik niet.
Dus ik wens wel een uitgebreid verslag van die stad, dus er mag inderdaad niet geslapen worden.
Wel wens ik je een fijne vakantie toe.

[Santaarnpaal]

Ik ben wel een beetje jaloers op Pleuntje. Hij gaat een mooie stad bekijken waar ik nog niet geweest ben

Nog een dagje werken en ik heb lekker drie weekjes vrij.

[Pleun]

quote:

Picardijn schreef op 22 juli 2004 om 17:48:
Firenze vind ik tot nu toe de mooiste stad. Rome heb ik alleen overgestapt..dat ken ik niet.
Dus ik wens wel een uitgebreid verslag van die stad, dus er mag inderdaad niet geslapen worden.
Wel wens ik je een fijne vakantie toe.

Thanx!   Ik hoop de weblog gewoon bij te kunnen houden via internetcafes. Daarmee moet ik wel uitkijken, want ik heb al eens eerder een tripje meegemaakt waarbij ik meer in het internetcafe zat dan dat ik genoot van het uitje. Maar ja, toen was ik ook verliefd...

quote:

Santaarnpaal schreef op 22 juli 2004 om 18:06:
Ik ben wel een beetje jaloers op Pleuntje. Hij gaat een mooie stad bekijken waar ik nog niet geweest ben

Jammer dat je niet meekan ja. Maar we gaan na de zomer naar Munchen (als ik nog steeds werk heb.)

quote:

Nog een dagje werken en ik heb lekker drie weekjes vrij.

Leuk, dan kan je een keer komen kijken waar ik werk. Dan gaan we lekker lunchen bij Engels.  

Van Napels weet ik overigens nog heel weinig. De Vesuvius ligt er vlakbij, en van 1984 tot 1991 beleefde voetbalclub Napoli gouden tijden toen Maradona er speelde. Van die glorie is niets meer over helaas, Napoli speelt al jaren in de Serie B en staat op de rand van een bankroet.

[Picardijn]

Na de zomer naar Munchen, toevallig in oktober?

[Pleun]

Nee nee, de Oktoberfesten interesseren me niet. Ik wil graag een keer naar een wedstrijd van Bayern Munchen in het Olympia Stadion.

[Pulpeet]

Goeie reis, Pleun We horen de verhalen wel.

Als je terugkomt moeten we maar een flinke absint-party organiseren. De groene fee mag in Nederland weer verkocht worden bron

[Pleun]

Thanx Pulp! Het eerste wat ik doe als we in Rome aankomen is een cappuccino scoren en een cybercafe opzoeken. Dat er een rechtszaak was aangespannen tegen de staat m.b.t. absint wist ik trouwens. Vorige week stond er een artikel over in het AD. Over zo'n onderwerp had ik nu graag m'n scriptie geschreven...

Vanmiddag nog wat zomerkleren gekocht. Het was uitverkoop dus ik was bijzonder weinig centjes kwijt. Straks alleen nog wat te bikken halen en m'n tas inpakken en de pret kan beginnen. Jammer genoeg ben ik vergeten bij de bieb een boek te lenen voor onderweg. Nou ja, dan maar ff op Schiphol kijken.

Gisteren was ik vergeten te schrijven over m'n werk. Dat doe ik alsnog, omdat anders de verhalen in de vergetelheid raken.
De jongen uit Litouwen kwam weer langs. Dit keer had hij z'n onfortuinlijke broertje meegenomen. Wederom was ik er veel tijd aan kwijt, maar dat vond ik niet erg. Gebeld met het ziekenhuis of er een betalingsregeling mogelijk is en de mogelijkheid besproken om een rechtszaak aan te spannen tegen de politie. Het lijkt me dat wanneer je iemand aanhoudt en daar excessief geweld tegen gebruikt, die persoon vervolgens 1,5 dag zonder medische verzorging in de cel laat kreperen en daarna op vrije voeten stelt (hij is onschuldig), er wel een schadevergoeding inzit...

Er was nog een opmerkelijke klant aan de balie. Een Afrikaan die zei dat-ie een advocaat wilde. Hij begon een verhaal te murmelen in een onbegrijpelijk taaltje. Ik verstond het woord recherche, maar verder begreep ik er he-le-maal niets van. Ik zei dat-ie nu geen advocaat kreeg en de volgende keer iemand mee moest nemen die fatsoenlijk Nederlands spreekt. Hij keek me verbaasd aan en bleef maar volhouden dat hij een advocaat wilde. De man kwam zo wazig over dat ik vermoed dat hij onder invloed was. Al snel was ik het zat en ging ik de volgende klant helpen. Zie ik hem bij de receptie doodleuk een nieuw nummertje halen. Ik heb toen de receptioniste een seintje gegeven dat we de man niet konden helpen en dat hij weg moest. 'Stel je voor dat hij een wapen heeft, dan kan ik beter haar ervoor op laten draaien', dacht ik.   Uiteindelijk heeft de manager van het Loket hem de deur uit gewerkt. Best komisch allemaal.

In de pauze geluncht met m'n werkgever, de charmante B. Het was een evaluatiegesprek. Men blijkt tevreden over me te zijn bij het Loket. Gelukkig maar. Ik hoop dat ik er nog een tijdje kan blijven.  

[Harm]

quote:

Pleun schreef op 23 juli 2004 om 17:24:
In de pauze geluncht met m'n werkgever, de charmante B. Het was een evaluatiegesprek. Men blijkt tevreden over me te zijn bij het Loket. Gelukkig maar. Ik hoop dat ik er nog een tijdje kan blijven.  

Mooi zo . Dat is altijd leuk om te horen als je ergens werkt!

[Picardijn]

Ach Pleun achteraf is er altijd wel wat beters. Je hebt je studie afgerond met voldoende resultaat, en je hebt nu werk. Dus je verdient rust en moet er niet aan denken als je een absint je aan het drinken bent.

FF over die Litouwers, als ze bij de politie een verklaring ondertekend hebben dan zouden ze wel eens pech kunnen hebben.
Dat doen ze bij het voetballen ook, daar ken ik iemand die gegrepen is door een hond. Die gaat vervolgens rustig vragen hoe het zit en word een nacht opgesloten (met een pleister voor de wond) vervolgens moest er een verklaring ondertekend worden omdat hij anders langers moest blijven zitten. De rechter vind het voldoende, en je kunt er niks meer aan veranderen.
Schade kleding en verwonding zijn dan tevens voor eigen rekening. Maar goed ik heb dit verhaal uit de eerste hand, misschien is er ondertussen wel wat verandert (1998 was dit gebeurd)

[Pleun]

Rome, we zijn er!
 
Beste lezertjes, het doet mij deugd te kunnen melden dat ik in Rome de blog bij kan houden. Een internetcafe heb ik hier nog niet gezien, maar op de hotelkamer staat een pc met... internet! Een ietwat vermoeid Pleuntje kan dus verslag doen van de reis en de eerste belevenissen met het duo E. en E. in Rome.

Na een nachtje logeren bij de gastvrije familie van E, werden we door het zusje van E in alle vroegte naar Schiphol gebracht. Heb je je paspoort?, vroeg zusje E. voor vertrek. Pleun: Uh, die ligt nog boven geloof ik. Dat bleek inderdaad het geval, en m’n vliegticket lag er ook nog.
Over de vliegreis valt niet veel te melden, vliegen is eigenlijk ontzettend saai. Het degelijke Lufthansa bracht ons met een mini-vliegtuig naar Munchen, waar we overstapten op een iets groter mini-vliegtuig naar Rome. Het schone, moderne vliegveld van Munchen beviel me beter dan het rommelige Fiumicino Aeroporto bij Rome.



Op het vliegveld namen we de prijzige Leonardo da Vinci-express naar het centrum van Rome. In de trein was het snikheet en benauwd, het zweet gutste ons uit de poriën. Dit belooft wat, dacht ik. Op station Termini kwam er een flinke schep zand in de radertjes van de tot nu toe soepel verlopen reis. Nergens konden we vinden waar je kaartjes voor de metro kon kopen, en welke metro we moesten nemen om bij het hotel te komen werd ons ook maar niet duidelijk. Door verschillende Italianen werden we van het kastje naar de muur gestuurd. Bij de Tourist Information vertelde een meneer ons uiteindelijk dat het hotel op slechts 200 meter afstand van het station was gelegen. Tsja...

Toen we nog maar net het station uit waren werd ik al bijna van de sokken gereden door een luid claxonnerende scooter. Bij hotel Michelangelo aangekomen bleek er geen plek meer te zijn, maar de receptionist belde voor ons een hotel waar we wel terecht konden en regelde tevens een taxi. Het geluk liet ons dus niet helemaal in de steek in Rome.

He, die ken ik nog van Gladiator!

Hotel Belli ligt vlakbij het Colosseum. Nadat we onze spullen hadden gedumpt, een broodnodige douche hadden genomen en een beetje hadden uitgerust, gingen we de oudheidkundige voorloper van de Kuip maar eens bekijken. We hadden inmiddels gegeten (een goedkope en dan ook nogal droge pizza, die we gelukkig konden wegspoelen met een verfrissende halve liter Duits bier)



Het Colosseum is DE toeristische trekpleister van Rome, wat bijvoorbeeld te merken is aan de onvermijdelijke straathandelaars. Het is niet het einige antieke gebouw in de omgeving, het wemelt er namelijk van de triomfbogen (zoals die van Titus) en overblijfselen van tempels, bij het Forum Romanum. Over die zaken ga ik binnenkort maar eens wat lezen...

Momenteel ligt het damesduo al vermoeid op bed. Pleuntje duikt ook maar eens in z’ n tijdelijke mandje, morgen wordt het weer een drukke dag.

[Roodkapje]

Pleun, je hebt VAKANTIE!

[Santaarnpaal]

Echt weer iets voor Pleun, paspoort en vliegticket vergeten maar leuk om te lezen dat je je blog kan bijhouden met je belevenissen in Rome. Een PC met internet op je hotelkamel klinkt wel erg luxe.

[Sarah]

Ja lekker ff uitrusten eej.
Btw neem je geen pauze van je weblog?
Kvind het niet erg hoor daar niet van.

[Harm]

quote:

Sarah schreef op 24 juli 2004 om 23:39:
Kvind het niet erg hoor daar niet van.

Nee, jij bent er toch niet .

Maarre Pleun, leuk dat je je weblog ook in Rome bijhoudt . Ik ben benieuwd naar je verdere belevenissen!

[Pleun]

Het regent pijpenstelen.

Nou ja, eerst maar ff ontbijten.

[Pleun]

Dit is het zusje van Pleun.

Wil even reageren op berichten van Pleun over mijn scriptie en op reacties van andere lezers daarop..  Pleun geeft een totaal verkeerd beeld. Ik was altijd van plan om mn scriptie zelf te schrijven. Denk, dat als ik het zelf had gedaan, ik al heel wat verder was geweest! Maar goed, voor mijn opleiding moet je dus twee scripties schrijven. Ben erg druk geweest met de eerste scriptie. Pleun bood aan om me met de tweede te helpen. Nou, dat vond ik wel oke. Heb zelf ook nog andere dingen te doen voor mn studie. Heb al meerdere malen aan hem gevraagd of ik ook nog wat dingen kon doen, lezen. Nee, dat hoefde niet. Tot mijn grote frustratie schiet Pleun alleen voor geen meter op. Heb zelf ook al aan deze scriptie meegeschreven. Maar ja, het wordt lastig als ik niet weet in welke boeken Pleun bezig is. Kijk, als je iets niet kunt waarmaken, dan moet je iets ook niet beloven. Steeds als ik hem aan de telefoon heb, belooft hij gouden bergen, met als resultaat.....VEEL BELOVEN, WEINIG GEVEN, DOET DE GEK IN VREUGDE LEVEN! Helaas voor Pleun ben ik niet gek...

[Vivine]

aha! Nu horen we de andere kant van het verhaal eens Maar het is iig wel heel aardig van Pleun dat hij wil helpen

Leuk om over je belevenissen in Rome te lezen Pleun

[Jan W]

Naar aanleiding van een eerder stukje van je.

Mijn schoonouders zijn deze week 50 jaar getrouwd. Dit ondanks het feit dat mijn schoonvader al meer dan 8 jaar in een verpleegtehuis woont en mijn schoonmoeder nog steeds thuis. Over trouw gesproken.

[Pleun]

Lopen lopen lopen in bella Roma... en in de regen

Vanmorgen werden het damesduo en Pleuntje na een aangename nachtrust onaangenaam verrast toen bleek dat de hemelsluizen boven Rome wagenwijd open stonden Volgens het Italiaanse weerbericht zou het de hele dag zo blijven. Lekkerr. Een paraplu had ik niet bij me, regen associeert Pleuntje niet met Rome. De receptioniste kwam een praatje met ons maken. Ze sprak goed engels en vond ons ‘cute’. Wat een slijmjurk zeg…

Omdat een hele dag in de hotelkamer achter de pc zitten ons geen prettig vooruitzicht leek, trokken we er toch maar op uit. Het plan was om eerst de metro richting  Pantheon te nemen, waarna we te voet naar de Sint Pieter zouden gaan. Een strak plan, ware het niet dat ons gevoel voor richting ons af en toe in de steek liet. Nu is dat voor vrouwen doodnormaal, maar ik hoor als man toch de juiste weg te wijzen...

Rome is eigenlijk een groot openluchtmuseum, met onnoemelijk veel oude bouwwerken uit allemaal verschillende periodes. Het ene moment loop je tegen een overwinninsgzuil van een of andere keizer uit de oudheid aan (zoals Marcus Aurelius), het andere moment ben je in de buurt van de tussen 1508 en 1512 door Michelangelo versierde Sixtijnse Kapel. In de buurt, want toen we in de monsterlijk grote Sint-Pieter basiliek liepen, hebben we verzuimd om de om de hoek gelegen Sixtijnse Kapel te bekijken. Erg vreemd is dat nu ook weer niet, omdat dingen in Rome niet echt goed zijn aangegeven. Ook over de metro ben ik niet tevreden. In steden als Londen, Parijs en Barcelona is een fijnmazig metronetwerk, met altijd wel een station in de buurt. In Rome is dat zeker niet het geval. Aan onze dagkaart hebben we dus niet veel gehad.



Gelopen hebben we daarentegen des te meer. Van het Pantheon, dat door de Romeinen werd gebruikt om de goden te vereren, via het pompeuze Monument a Vittorio Emanuele II (geen idee wie dat was, het enorme gebouw doet nu dienst als militair historisch museum), naar de Sint-Pieter, en van de Sint-Pieter langs de Tiber naar metrostation Flaminio, voor de metro richting Colosseum. Het gemis van een paraplu had ik overigens niet hoeven betreuren, de regen deed slimme parapluventers als paddestoelen uit de grond schieten. Op weg naar metrostation Colosseo werd me er al eentje aangeboden.
Het Pantheon was wel aardig, mede omdat de entree gratis was. Dit gebouw wilde ik perse bezoeken, omdat het een belangrijke rol speelt in De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch, het boek waardoor vier jaar geleden mijn interesse in literatuur werd ontvlamd. Niet letterlijk hoor, het boek staat nog steeds in m’n kast.

Bovenaan de trappen van Vittorio Emanuele z’n optrekje (?) zagen we waar de Sint-Pieter ongeveer moest liggen. Zelfverzekerd leidde Pleuntje het damesduo... precies de verkeerde kant op. We besloten de weg te vragen en hadden het geluk twee Italianen te treffen waarvan er eentje perfect Nederlands sprak. Sergio had 5 jaar in Nederland gewoond, en bleek goed op de hoogte te zijn van ons landje. Van de watergeuzen tot Balkenende, Sergio bleef ons maar verbazen met zijn kennis. De jongere  vriend van Sergio, Emiliano, zag m’n zusje wel zitten geloof ik. Ik vroeg hem voor welke club hij was in Rome (voor AS Roma), voetbal is eigenlijk het einige onderwerp waarover ik het leuk vind om met Italianen te praten. Voetbal is in Italie veel belangrijker voor de mensen dan in Nederland, het hoort echt bij de cultuur.



Toen Sergio en Emiliano ons een eind in de goede richting hadden gebracht, stelden ze voor om ’s avonds gezamenlijk te eten. Dat gaan we zometeen dus doen geloof ik. Geinig hoor, alleen jammer dat Emiliano geen leuk zusje heeft. Hoewel, ik heb het hem niet gevraagd, dus wie weet... Ach, ik hou me sowieso niet zo bezig met de Italiaanse vrouwen. Over het algemeen vind ik ze nogal vel over been.

Wordt vervolgd...

[Pleun]

O ja, ons beltegoed is op.

[Santaarnpaal]

quote:

Pleun schreef op 25 juli 2004 om 21:03:
O ja, ons beltegoed is op.

Houdt dit in dat je niet meer kan internetten?

[Pleun]

De romantische avonturen van het damesduo

Hier het damesduo met een verslag van gisteravond (25-7). We moeten zeggen dat we nog nooit zo'n aparte avond hebben meegemaakt. We belandden in een enigszins genante situatie. Het algemene vooroordeel tenaanzien van italiaanse mannen is alleen nog maar versterkt......

We gingen uiteten met de twee mannen die ons de weg hadden gewezen naar de St. Pieter. De eerste helft van de avond brachten we door in een charmant retaurantje, waar we aardige gesprekken met de twee heren (Sergio & Emiliano) voerden. Vooral die Sergio is een enorme kletskous. E. kreeg er barstende koppijn van. Zusje E. had een amicaal gesprek met Emiliano. Het viel toen al op dat hij steeds aardiger werd. Natuurlijk kwam de onvermijdelijke vraag: do ave a boyfriend? Zusje E. kan niet liegen, dus ze zei stom genoeg nee. Nadat Sergio de rekening voor zijn rekening nam, gingen we met zijn vijven naar het appartement van Emiliano in Trastevere (een trendy wijk van Rome). E. en zusje E. dachten dat dat wel kon om dat bodyguard Pleun ook meeging. Wat kon ons gebeuren?

Het appartement van Emiliano was best wel luxe. Hij is dan ook advocaat met steen rijke ouders, dus hij zal er de centjes wel voor hebben. E. en zusje E. kregen sterk de indruk dat hij indruk op ons wilde maken. Op het terras van het appartement dronken we heerlijke wijn en aten we watermeloen. Tot zover was er geen wolkje aan de lucht. Terwijl Pleun aan de praat werd gehouden door Sergio, vermaakte Emiliano zich super met E. en zusje E.; het damesduo. Hij gaf eerlijk toe dat hij niet tussen ons kon kiezen...!! Het damesduo kwam niet meer bij! E. was doodmoe van het geouwehoer van Sergio. Emiliano bood dus heel vriendelijk aan om E. op zijn bed te leggen..... E. stemde hier mee in, door de vermoeidheid kon ze niet meer zo helder denken. Toen E. op zijn bed lag, begon hij haar  avances te maken. " You are zooo pretty, You ave beautiful eyes, You look italian.. " blablabla. Terwijl hij dit zei woelde hij met zijn vingers wild door haar kapsel. E. zei dat ze te moe was voor deze onzin en viel als een blok inslaap.....

Emiliano wist genoeg en ging opzoek naar zusje E. Ook haar maakte hij avances. " You ave sweet eyes, You are perfect, When do you come to me in Rome?, I don't like italian girls, i like you!" Ondertussen kneep hij in zusje E. dr wangen en neus. Pleun was nog immer in gesprek met Sergio. Maar.. he was in control. Met een oor luisterde hij naar Sergio, en met het andere oor luisterde hij naar wat er in het huis gebeurde. Zusje E. vond het maar een genante situatie, ze houdt namelijk helemaal niet van harige italianen. Gelukkig werd E. na een klein uurtje weer wakker. Emiliano stelde voor om met zijn 3-en op zijn bed te gaan 'pitten'. Het damesduo bescheurde zich van het lachen. WAT EEN SUKKEL!!!!! Hahahaha. Natuurlijk zijn wij een degelijk damesduo, en doen wij zulk soort dingen niet.
Uiteindelijk besloot Pleun in te grijpen, en zei heel daadkrachtig dat er een taxi gebeld moest worden. Nou, GEEN PROBLEEM! Emiliano vond ons maar kille hollandse wijven en wilde zo snel mogelijk van ons af!

E en zusje E. hebben nog zeker een uur de slappe lach gehad. WAT EEN AVOND!!!

[Santaarnpaal]

Dat jullie nog zo lang hebben uitgehouden bij die kleffe gasten.
Nog wat gezien vandaag in Rome?

[Pleun]

Hier nog even de visie van Pleun. Eerlijk gezegd hoefde het van mij niet zo, dat uit eten gaan met de twee Italiaanse heren. Maar E & E wilden perse bellen. Nou ja, een beetje integreren met de inheemse bevolking is misschien wel leuk, dacht ik, maar als er vrouwelijk Italiaans gezelschap was geweest had ik er meer zin in gehad.

Het eten was best lekker, op mijn speciale verzoek deed de kok ananas in de pizza. Pizza Hawaii kennen ze hier klaarblijkelijk niet. Ondertussen zat Segio uitgebreid te oreren over politiek, multinationals, kunst etc. Aangezien ik gewend ben dat er tegen me aan wordt geluld, kon ik er wel tegen. Dat breedsprakerige is typisch Italiaans, een Nederlander zegt met veel minder woorden precies hetzelfde. Ik iig wel. Ik begreep wel waar Sergio het allemaal over had, maar echt boeiend vond ik het niet. Daarom probeerde ik het gesprek over voetbal te laten gaan, wat redelijk goed lukte.

Na het etentje (het was sluitingstijd, we waren de enig overgebleven gasten), bood Emiliano aan om nog wat te drinken op zijn dakterras. Hier had ik helemaal geen zin in, ik wilde naar het hotel en wist dondersgoed dat de Italiaan snode plannen had. Maar ja, we hadden zojuist gratis gegeten en dus was het niet meer dan beleefd om nog even een wijntje te gaan drinken met de Italiaanse intelligentsia. Eerlijk gezegd voelde ik me een beetje een (ongewenste) speler van een bijrol in een Italiaans toneelstuk.

Sergio begon weer te oreren over van alles en nog wat. Machiavelli, kunst, religie, z’n buitenhuis op Sardinië… Hij zei dat-ie ons misschien wel een keer wilde uitnodigen om daar vakantie te houden, maar daar had ik weinig trek in.
Ondertussen werd het steeds later, en begon ik schoon genoeg te krijgen van de genante situatie. Toen Sergio even naar de wc ging, maakte ik van de gelegenheid gebruik om m’n hoofd om de hoek van de slaapkamer te steken en zei tegen m’n zusje: ‚Zeg, blijven jullie hier soms slapen? Vraag maar aan ‘m of-ie een taxi voor ons belt’. En zo geschiedde. De taxi stond al snel voor de deur en na een nachtelijk ritje door Rome arriveerden we opgelucht bij het hotel. Daar kakelde het damesduo nog een tijdje lacherig over de gebeurtenissen tijdens de avond. Pleuntje plofte op bed en dacht er het zijne van...

Wordt vervolgd...

[Santaarnpaal]

quote:

Pleun schreef op 26 juli 2004 om 20:37:


Het eten was best lekker, op mijn speciale verzoek deed de kok ananas in de pizza. Pizza Hawaii kennen ze hier klaarblijkelijk niet.

Creaties als Pizza Hawaii, Pizza Shoarma of Pizza Saté zal je niet echt snel aantreffen in Italië. Dat zijn creaties van eigen boden of vanuit de VS komen aanwaaien. De meeste italianen en andere liefhebbers van de italiaanse keuken gruwelen nogal van dat soort fantasiepizza's.

[Picardijn]

Schijnt dat het Pantheon een koepel heeft met een gat in het dak, waarvoor is dat?

[Roodkapje]

Ik denk voor de rook van de offers... maar Pleun weet dat vast beter,

[Santaarnpaal]

Om het daglicht naar binnen te laten?

[Pulpeet]

Ik dacht dat de techniek toentertijd niet zover gevorderd was dat ze een gesloten koepel konder bouwen.

Staat dat niet in jouw nieuwe architectuurboek, santaarpaal?

[Santaarnpaal]

quote:

Pulpeet schreef op 26 juli 2004 om 22:28:


Staat dat niet in jouw nieuwe architectuurboek, santaarpaal?

Wordt niet echt veel gerept over dat gat in het boek. Er staat alleen "Het licht valt naar binnen door een cirkelvormige uitsparing in de koepel van bijna negen meter". Wist je dat die koepel van beton is gemaakt?

[Pleun]

Hier spreekt zusje E. van het damesduo.

Wat zijn jullie vreselijk saai op dit weblog! Jullie interesseren jullie alleen voor stoffige oude gebouwen, en niet voor de veel interessantere belevenissen van het damesduo...
Gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaap!!!!

[Santaarnpaal]

quote:

Pleun schreef op 26 juli 2004 om 23:39:
Hier spreekt zusje E. van het damesduo.

Wat zijn jullie vreselijk saai op dit weblog! Jullie interesseren jullie alleen voor stoffige oude gebouwen, en niet voor de veel interessantere belevenissen van het damesduo...
Gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaap!!!!

Wat kan dat mij boeien

[Pleun]

quote:

Roodkapje schreef op 26 juli 2004 om 21:49:
Ik denk voor de rook van de offers... maar Pleun weet dat vast beter,

Om eerlijk te zijn heb ik geen idee. Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets over Rome heb gelezen, en momenteel hou ik me niet bezig met oude stenen.

[Roodkapje]

quote:

Santaarnpaal schreef op 26 juli 2004 om 22:42:
[...]

Wordt niet echt veel gerept over dat gat in het boek. Er staat alleen "Het licht valt naar binnen door een cirkelvormige uitsparing in de koepel van bijna negen meter". Wist je dat die koepel van beton is gemaakt?

ja

[Picardijn]

quote:

Santaarnpaal schreef op 26 juli 2004 om 22:42:
[...]

Wordt niet echt veel gerept over dat gat in het boek. Er staat alleen "Het licht valt naar binnen door een cirkelvormige uitsparing in de koepel van bijna negen meter". Wist je dat die koepel van beton is gemaakt?

Zoiets had ik begrepen, het is ook een mega constructie op de foto lijkt het een gat van 3 meter.  
Volgens mij moest dat gat een andere betekenis hebben...was toch een godenhuis?

[Pleun]

Chillen in het park

Het damesduo had vanmorgen besloten dat ze wilden ‘chillen’ in het park Villa Borhese. Aangezien we met z’n drietjes zijn was het een democratisch besluit en tsja, daar heb je je maar bij neer te leggen. Met de metro en via het eindeloze gangenstelsel van station Spagna kwamen we bij het park, alwaar de dames een geschikt plekje zochten om hun handdoeken te draperen. Ook ik vleide mij neer, maar al snel zat ik me stierlijk te vervelen. Daarom ging ik maar een beetje de omgeving verkennen. Bij een kiosk in de buurt vroeg ik hoe je bij het Stadio Olimpico moest komen met het openbaar vervoer. Toen bleek dat het eenvoudig met de metro en de tram te bereiken was, maakte een nieuwe levenslust zich van mij meester. Maar eerst moest ik nog een tijdje met het damesduo bij een liefelijk, romantisch meertje zitten, waar kleine schildpadjes en joekels van karpers in zwommen. Yak.



Daarna was het de beurt aan Pleuntje. Het was eigenlijk niet de bedoeling om een bezoekje te brengen aan het stadion van AS en Lazio Roma, maar ik had bij toeval op de plattegrond gespot waar het lag. Het Olympisch Stadion van Rome is groot en er hebben zich al heel wat mooie wedstrijden afgespeeld, en dus leek het me wel aardig om er een kijkje te nehmen.

Toen we in de tram zaten, onderweg naar het Piazza Mancini bij het stadion, begon het helaas weer te hozen. Daar hadden we niet op gerekend, aangezien de koperen ploert de hele dag genadeloos zijn werk had gedaan, met een temperatuur van zo’n 35 graden. Maar nu vond dus alweer de tweede wolkbreuk plaats in twee dagen. Bij een snackbar op het Piazza Mancini dronken we enkele koppen cappuccino, maar het bleef maar regenen. Frusterend, want het stadion was vlakbij.  Uiteindelijk ben ik er in m’n eentje naartoe geweest. Het complex is best interessant (veel classisistische bombast), maar jammer genoeg kon ik niet in het stadion komen. Toen ik op m’n dooie akkertje door de einige toegangspoort glipte, wird ik teruggefloten door een nors beveiligingmannetje. Echt een succes kann ook dit programmaonderdeel niet worden genoemd. Het terrein rond het stadion herkende ik van tv-beelden. Een tijdje terug waren op een documentaire beelden te zien van hevige rellen tussen AS Roma en Lazio-aanhangers. Een groot contrast met de situatie die ik aantrof, bij het stadion was namelijk geen kip te bekennen.



’s avonds hebben we lekker gegeten op een terras bij het Colosseum, de leukste locatie tot nu toe.
Het bezoek aan Rome zit er alweer bijna op. Musea hebben we niet bezocht, en verschrikkelijk veel gebouwen en monumenten hebben we niet bekeken, maar persoonlijk had ik daar ook niet zo’n behoefte aan. Het gaat me om het uitje en het opsnuiven van de sfeer in de grote stad. De sfeer in Rome bevalt me wel, maar ik zou niet in Rome of Italië willen wonen. In Rome wen je ook snel aan al die oude stenen, er is zoveel te zien dat het niet meer bijzonder is.

Wordt vervolgd...

[Santaarnpaal]

Zitten niksdoen in een park in een mooie stad   , ik geloof dat ik niks begrijp van vrouwen   .

[Pulpeet]

Ze gingen ooit Utrecht bekijken...... gingen ze naar de bioscoop

[Pleun]

Ja, het is ook niet mijn manier om Rome te verkennen, maar ja.

Vandaag gaan we o.a. nog de Trevi fontein bekijken. Daarna gaan we met de trein naar Napels. Het hotel in Rome was perfect en de carabineri in het politiebureau naast ons hebben goed over ons gewaakt. Hopelijk kunnen we in Napels de lezertjes ook op de hoogte houden van onze spannende (?) belevenissen.

[Santaarnpaal]

Nou, pas maar op. Ik denk dat ze in het zuiden nog temparamentvoller zijn, lees nog klefferder gasten die gaan kwijlen bij het zien van E&E.

[Pleun]

Mam, we zijn veilig aangekomen in Napels hoor. Om 17.30 arriveerden we op station Napoli Centrale.

Wordt vervolgd...

[Pleun]

Met de Italiaanse NS naar Napels

Hier weer even een korte update. Gisteren zijn we dus in Napels aangekomen, maar helemaal soepel verliep de reis niet.

Tot 14.01 ging het op rolletjes. s' ochtends hadden we nog even snel de Trevi-fontein bekeken, een magneet voor toeristen. Jammer genoeg stond de enorme fontein droog. De Trevi-fontein is gebouwd in de 18e eeuw en de bouwstijl is barok. Niet echt mijn smaak. Wanneer je een tijdje in Rome verblijft, ga je bijna snakken naar een strak modern gebouw. De Trevi-fontein is o.a. bekend van de film 'La Dolce Vita' (1961), van Fellini. Toen ik Carla, onze gastvrouw, ernaar vroeg omdat ik niet op de titel kon komen, wist ze het niet. It's a shame.

Ruim op tijd stonden we met onze bagage en onze kaartjes op het station van Termini, voor de interregionale trein van Trenitalia naar Napels. Op het elektronische informatiebord stond echter in verontrustende rode letters dat onze trein 20 minuten vertraging had. Vervelend, maar alla, kan gebeuren. De twintig minuten werden een half uur, maar uiteindelijk kwam de trein dan toch het station binnenrollen. We zochten een goed plaatsje en wachtten rustig af tot de trein zou vertrekken. Dat gebeurde echter maar niet, en het werd steeds warmer in de trein. Uiteindelijk kwam een mannetje van Tenitalia vertellen dat de trein in Rome bleef, hij was defect.



In zulke gevallen is de verleiding groot om te gaan schelden, maar het is verstandiger om het over je heen te laten komen. Je verandert toch niets aan de situatie. Snel moesten we onze bagage uit de rekken sleuren en een nieuwe trein opzoeken. Die was inmiddels al propvol, zodat we met  een oncomfortabel plekje op het balkon voorin de trein genoegen moesten nemen, vol naar het damesduo loerende gorilla's. Leuk, als je zo 2,5 uur in de trein moet zitten.

Halverwege de reis mochten we van de machinist in de cockpit van de trein, een leuke ervaring. Hoe dichter we bij Napels kwamen, hoe mooier het uitzicht werd, vooral toen de trein langs de Middellandse Zee reed. De mannen van Trenitalia spraken nauwelijks Engels en probeerden zo goed en kwaad als het ging een gesprek met ons te voeren. Een van hen kwam uit de buurt van Napels en was voor Napoli. Met die club gaat het niet zo goed, de club waar Maradona van 1984 tot 1991 zijn brood en coke verdiende, staat op de rand van een bankroet. In de stationshal van Napoli Centrale viel mijn oog op een groot spandoek dat aan een balkon was opgehangen: 'Napoli zal niet sterven'.

Bij het station werden we afgehaald door Carla en haar nichtje, twee charmante Italiaanse dames. Thank god, want ik was al die Italiaanse mannen ondertussen wel een beetje zat. Carla is erg aardig en haar familie ook. Zij is de enige die Engels spreekt, wat wel jammer is omdat communiceren met de andere familieleden nu een beetje lastig is. Het vijftienjarige broertje van Carla, Daniele, zit nu bijvoorbeeld achter me op de Playstation een voetbalspel te spelen. Hij is voor Napoli en uiteraard zou ik graag met hem over voetbal willen kletsen. Dat gaat alleen niet.

Wordt vervolgd... (ik moet nu gaan koffiedrinken bij een tante boven)

[Pleun]

De waanzin en schoonheid van Napels

Het verblijf in Napels zit er alweer bijna op. Jammer, want het is een waanzinnige stad. Waanzinnig vanwege de schoonheid van de baai en de vele mooie uitzichten, maar ook vanwege het krankzinnige verkeer. Regels lijken er niet te zijn, iedereen scheurt erop los en doet waar-ie zin in heeft. Het is dan ook niet vreemd dat iedere auto wel een of meerdere deuken heeft, en dat het wemelt van de auto-reperatiebedrijfjes. De vader van onze gastvrouw is eigenaar van zo'n bedrijfje, we hebben er gisteren een kijkje genomen.

Op onze eerste dag in Napels werden we voorgesteld aan enkele familieleden en gingen we 's avonds 'nog even'  een ijsje halen. We dachten dat we zo weer thuis zouden zijn, maar in plaats daarvan kregen we een uitgebreide tour door de stad aangeboden. We reden langs een fraai middeleeuws kasteel (Maschio Angionio), en ook het fort Castell dell 'Ovo mag er best wezen. Het uitzicht over de baai van Napels was magnifiek, precies hetzelfde plaatje dat ik op internet had gevonden. Onze chauffeur was de vriendelijke oom Salvatore, die helaas geen Engels spreekt. Dat doen sowieso heel weinig Napolitanen, zonde.



Woensdag zouden we naar het strand gaan, maar omdat we te laat wakker waren ging dat niet door. Jammer, ik had graag een duik in het aanlokkelijke water van de baai genomen. In plaats daarvan gingen de dames 's morgens goedkope sandalen scoren, voor Pleuntje niet zo interessant. 's avonds laat hebben we met Carla en twee van haar vrienden een pizza gegeten in Napels. De Napolitaanse pizza's zijn de lekkerste die er zijn, lekkerder ook dan die in Rome.

Vandaag moest onze gastvrouw werken en daarom trokken we er met z'n drietjes op uit. Nadat we met de metro waren gearriveerd op het drukke station Garibaldi leidde Pleuntje het damesduo vakkundig door het centrum van Napels. De markt op het Piazza Garibaldi is een echte bijenkorf, men probeert je er van alles aan te smeren. Mobiele telefoons en digitale camera's (gepikt), neptassen van bekende merken als Gucchi en Prada, gesmokkelde sigaretten, etc. Ik heb er alleen twee sjaals van SSC Napoli gekocht, eentje voor m'n broertje en eentje voor het broertje van Carla. Het (echte) hemelsblauwe shirt van Napoli kon ik helaas niet vinden.

Van het Piazza Garibaldi leidde onze weg via de Corso Ubertino en de Via Nuova Marina naar de boulevard langs de baai. Daar was het goed toeven. We spartelden wat met onze voetjes in een fontein met heerlijk ijskoud water en namen wat foto's met de Vesuvius op de achtergrond. Op het water van de baai dobberden dure jachten, en in de verte zagen we het eilandje Capri liggen.

Van al dat lopen gaat je maag nogal rammelen, dus zochten we een pizzeria op om weer zo'n lekkere pizza naar binnen te werken. Het bier is trouwens ook goed te zuipen, een halve liter is hier de maat.
Langzaam was het nu tijd om weer naar huis te gaan. Op het Piazza Garibaldi kochten we nog enkele cadeautjes voor ons gastgezin, waarna we met de metro weer naar het station in de buitenwijk van Napels werden gebracht. Het damesduo mag blij zijn dat ze Pleun bij zich hebben, zonder hem zouden ze nu verloren ronddwalen in het donkere, gevaarlijke Napels. Thuisgekomen vleide Pleuntje zich met eeen sigaartje neer op het balkon, starend naar de Vesuvius.

Wordt vervolgd...

[Vivine]

Mjammie ik krijg ook zin in zo'n pizza.  

Wat is nou eigenlijk leuker, Napels of Rome?

[Pleun]

Napels vind ik het leukste Peppie

Terug in Holland

Gisteravond zijn we, na een vlekkeloze doch saaie vliegreis, weer thuisgekomen in ons vertrouwde kikkerlandje. Vlak voor het vertrek uit Napels speelde ik met Daniele (15) nog een potje voetbal op de Play Station 2 (uiteraard Nederland – Italië) en kreeg ik van papa Pirozzi (de vader van onze gastvrouw) nog een ritje aangeboden op de scooter. Als ik in Napels zou wonen zou ik ook zo’n ding kopen, lekker scheuren in de chaos van Napels. Autorijden in Napels is aan mij niet besteed, ik heb namelijk geen rijbewijs…

In de Airbus van Lufthansa zat ik naast een kloon van de schrijver Arnon Grunberg. Met z’n bebrilde krullenkop ging-ie pal voor het raampje hangen, waardoor ik bij het opstijgen nauwelijks iets heb gezien van het machtige uitzicht over Napels en de baai. Bummer.
Op München Flughafen was ik wederom geïmponeerd door de sereniteit en de fraaie architectuur van de luchthaven (veel glas). Bij de gates kon je gratis koffie tappen en een krantje pakken. Ik koos voor Die Zeit, maar was te gaar om ‘m te lezen. In een shop zag ik een afgeprijsd shirt van Bayern München hangen. Even twijfelde ik, maar ik hield de hand op de knip. Als het een beetje meezit ga ik na de zomer een weekendje naar München om een wedstrijd van Bayern te bezoeken, dan kan ik altijd nog zo’n shirt kopen.



De afgelopen week heb ik sowieso weinig uitgegeven. Uiteraard zijn we vaak uit eten gegaan, maar souvenirs heb ik nauwelijks gekocht. Alleen twee sjaals van AS Roma en Napoli voor m’n broers. M’n jongste broertje zag ze vanmorgen liggen en zei al dat-ie hoopte dat hij er eentje uit mocht kiezen.

Voor ons gastgezin en de oom die meerdere keren als chauffeur optrad, kochten we op het Piazza Garibaldi een fles citroenlikeur. Het spul was erg lekker, maar na drie glaasjes voelde ik ‘m wel een beetje hangen. Dat had de oom (Salvatore) ook door. “Basta, Gijs?” zei-ie. Met mijn naam hadden de Italianen trouwens erg veel moeite, ze konden hem nauwelijks uit hun strot krijgen. Zucht, kan ik er wat aan doen dat ik zo’n oer-Hollandse naam heb?

Al met al is ons verblijf in Rome & Napels een geweldige ervaring geworden, hoewel de tijd natuurlijk veel te kort was om beide steden optimaal te ervaren. Gezamenlijk zijn we het erover eens dat Napels leuker is dan Rome. Persoonlijk vind ik Rome tof maar veel te toeristisch. Rome doet me denken aan Parijs, maar Parijs bevalt me beter. Napels daarentegen is een unieke belevenis, een stad die onvergelijkbaar is met de steden die ik tot nu toe heb bezocht. Dat zal ook wel te maken hebben met de gastvrije familie waar we verbleven, echt superaardige mensen. De keuken van Napels is ook onovertroffen. Veel bekende lekkernijen zijn van oorsprong Napolitaans, zoals de pizza en de cappuccino. De cappuccino van gastvrouw Carla was geweldig, maar dat geld eigenlijk voor al het voedsel dat de familie ons voorschotelde. Ik heb m’n buikje behoorlijk rond gegeten. Zo was de mozzarella di bufala (gemaakt van buffelmelk) erg lekker.



Een van de hoogtepunten van het verblijf in Napels was letterlijk en figuurlijk het uitzicht vanaf het hoogste punt van de stad: San Martino. Met enkele vrienden van Carla bezochten we deze plek, een verzamelpunt voor de plaatselijke hangjeugd met hun sletjes, en genoten er van het nachtelijke panorama. Ik twijfel nu hevig welke buitenlandse stad er bij mij op 1 staat, Napels of Barcelona. Barcelona heeft Gaudi en Nou Camp, maar Napels is zo gaaf… zucht.

Een grappig moment was toen we bij familie van het gastgezin koffie (dwz espresso uit een vingerhoedje) gingen drinken. Ik kwam maar niet opdagen en ze dachten dat ik verlegen was. Maar ik zat te tikken voor de weblog en kon niet stoppen. En toen ik klaar was moest ik opeens onwijs poepen. De lucht die ik achterliet op de wc is mijn alibi. Er waren nog meer hilarische momenten, zo heb ik de dames een keer de slappe lach bezorgd toen ik tijdens het eten ‘een beetje’ geknoeid had. Ach, kan gebeuren, grin.

Voor de vakantie was ik benieuwd hoe het zou gaan met het damesduo. Ik was nog nooit met m’n zusje op vakantie geweest en het was ook de eerste keer dat ik met alleen vrouwen op stap ging. Maar het is me prima bevallen. Uiteraard had ik er rekening mee gehouden dat vrouwen overal en altijd kleren willen kopen, maar dat vind ik niet erg. Pleuntje vermaakt zich wel hoor. We zijn uitgenodigd om nog eens terug te komen bij de familie Pirozzi, en als het aan mij ligt gaat dat zeker gebeuren. Andersom lijkt het me ook leuk om hen Rotterdam te laten zien, ik heb Daniele al gezegd dat ik hem dan meeneem naar een wedstrijd van Feyenoord.