Het is al laat maar ik moet toch nog even wat schrijven.
Vanmorgen zat ik dus weer achter de balie, dat had ik al verteld geloof ik. De zaken die voorbijkwamen waren niet bijster interessant. Er zaten een paar ontslagzaken bij. Twee clienten die een ontslagbrief hadden getekend en daar nu spijt van hadden. 'Dat was niet zo slim van u meneer', zei ik tegen een van hen. (Zelf heb ik overigens ook eens ontslag genomen en zo m'n recht op WW verspeeld)
Vanmiddag heb ik een collega geholpen met verhuizen, het meisje (N.) dat me nogal tof vindt. Ze was gisteren begonnen en niemand van haar vrienden had aangeboden te helpen. Dus ik offerde mezelf maar op, dat ik daarvoor een paar uurtjes eerder klaar was met werken was mooi meegenomen. Het was overigens toch niet druk, de doelgroep van het Loket ligt waarschijnlijk te bakken op de Turkse en Marokkaanse stranden.
De spullen die verhuisd moesten worden stonden al bij het meisje in de auto. Toen we bij haar nieuwe kamer arriveerden in Rotterdam-West bleek dat ik zegge en schrijven 1 vuilniszak met spullen naar binnen moest brengen. Dat was alles. Ik heb wel eens zwaardere verhuisklussen meegemaakt. In het studentenhuis werd ik voorgesteld aan de vriendinnen van N. (allemaal rechtenstudentes). Toen onze maagjes begonnen te rammelen haalden we roti bij de plaatselijke rotiboer. Daar ben ik meteen voor de laatste keer geweest, wat een magere portie zeg... en ook over de botten in de kip ben ik niet te spreken.
Ondertussen had ik nogal last van m'n maagje gekregen, ik kon nauwelijks meer lopen van de kramp en begon een beetje te zweten. Hoog tijd om naar huis te gaan dus. N. wilde me perse thuisbrengen, waar ik niet bijster gelukkig mee was omdat het niet echt spik en span is momenteel. Maar goed, er was geen ontkomen aan en dus dronken we nog een bak koffie in huize Pleun (nadat Pleun zich eerst van zijn maagkrampen had verlost). Het was ook wel gezellig, het is een aardig meisje. Ik heb haar wat cd's geleend van Massive Attack, die muziek kon ze wel waarderen.
Op een gegeven moment hadden we het over welke collega's mooie ogen hebben. Ik kon er niet een opnoemen, behalve een Marokkaans meisje. Toen ze weg was kreeg ik een sms'je van haar. 'Ik wilde nog zeggen dat ik vind dat jij ook mooie ogen hebt, ik durfde het alleen niet te zeggen' Dit is de eerste keer dat iemand dit tegen me zegt, dus ik neem het maar met een korreltje zout.
Ze is wel goed voor m'n ego, dat moet ik toegeven. Ze vertelde ook dat er een vrouw had gebeld die zei dat ze aan de balie was geholpen door zo'n aardige jongen. Dat bleek ik dus te zijn. Ik weet niet meer hoe die vrouw eruitzag, maar ze had een probleem met een inlegzolen geloof ik...
De rest van de avond bracht ik door op de tamtam met een meisje uit het Sprookjesbos.
En nu is het bedtijd...
O ja, ciao Eveline
