Speciale dienst vs eredienst

[Zwever]

Naar aanleiding van het topic over de "speciale" huwelijksdienst (geen eredienst) kwam bij mij eigenlijk de vraag op wat er nu zo speciaal is aan de eredienst. (woordgrapje )

Kennelijk is er iets heel heiligs aan het moment dat de dominee de handdruk krijgt, of begint met de zegen uit te spreken.

Nu kan ik mij er wel íets bij voorstellen, dat je dan voor Gods aangezicht bent en je je dus wel moet 'gedragen'. Eerbied voor God is belangrijk, en dat meen ik.

Maar wat ik niet snap, is wat die zegen er nu precies mee te maken heeft, of die handdruk. "Indien 2 of 3 in Mijn Naam vergaderd zijn, Ik ben in hun midden". Dat geldt dus ook voor een praise dienst, bijbelstudies, bidstonden, de EO-Jongerendag of wat dan ook. Overal is Jezus, God, in ons midden! Wij zullen ons altijd eerbiedig moeten gedragen als God bij ons verschijnt! (en dat is eigenlijk ons héle leven)

Waarom zouden we dan nog verschil maken tussen erediensten en speciale diensten?

[Pooh]

Het onderscheid is niet inhoudelijk, maar huishoudelijk. Een dienst voor God is een dienst voor God, daar heb je geen handdrukken, kerkeraden of wat dan ook voor nodig.

Maar als je al die zaken wel hebt (en bijvoorbeeld het hebben van oudsten is goed, en bijbels), dan moet je wat dingen regelen. Zo kan een kerkeraad verantwoordelijk gesteld en gehouden worden voor die dingen die zij organiseert, maar niet voor die dingen die individuele kerkleden organiseren. Zonder zulke huishoudelijke afspraken wordt 't al snel een zootje.

Het hele onderscheid tussen 'officiele erediensten' en 'bijeenkomsten' is dus een kerkrechtelijk onderscheid. Officiele erediensten worden belegd door de kerkeraad, onder allerlei voorwaarden en regels (o.a. de kerkorde). 'Bijeenkomsten' worden dat niet, en daarvoor gelden dan ook allerlei kerkrechtelijke regels niet. Inhoudelijk zouden ze echter precies gelijk kunnen zijn.

[Marloes]

De speciale huwelijksdienst die Zwever volgens mij bedoelt is wel een officiele eredienst, maar dan eentje zoals bijv de aangepaste diensten voor gehandicapten, waar ook uit de Groot Nieuws Bijbel mag worden gelezen enzo.. Weer iets anders dus dan een 'bijeenkomst'.
Zie ook deze post van mij.

[Peter]

quote:

Zwever schreef op 07 juni 2004 om 20:08:
Kennelijk is er iets heel heiligs aan het moment dat de dominee de handdruk krijgt, of begint met de zegen uit te spreken.

Er is niks heiligs aan die handdruk. (De liturgie begint trouwens niet met de zegen, maar met het 'votum', maar dat terzijde). In de RK begint de dienst met de 'introitus', het binnenkomen van de geestelijkheid. Typisch Rooms, want de geestelijken, dat was de kerk. Bij de reformatie is dat afgeschaft, want de kerk bestaat niet uit de priesters, etc. maar de kerk, dat is de gemeente. De dienst begint dus op het moment dat de gemeenteleden binnenkomen.

Toch is er nog iets van dat Roomse blijven hangen, denk ik wel eens. Kijk maar naar dat binnenparaderen van de kerkenraad. Eigenlijk grote onzin, het kan ook prima zonder. Zo is het ook flauwekul dat er voor de handdruk meer zou mogen dan erna. Wat je niet in de dienst wil doen, moet je ook niet vlak voor of erna willen.

quote:

"Indien 2 of 3 in Mijn Naam vergaderd zijn, Ik ben in hun midden". Dat geldt dus ook voor een praise dienst, bijbelstudies, bidstonden, de EO-Jongerendag of wat dan ook. Overal is Jezus, God, in ons midden! Wij zullen ons altijd eerbiedig moeten gedragen als God bij ons verschijnt! (en dat is eigenlijk ons héle leven)

Helemaal mee eens. Zie verder Pooh.

quote:

Waarom zouden we dan nog verschil maken tussen erediensten en speciale diensten?

Volgens mij zijn die "speciale diensten" ook eigenlijk bedacht voor verstandelijk gehandicapten. Hier op het forum wordt nogal eens gesuggereerd: 'als je meer wilt dan normaal mag, dan maak je er toch een speciale dienst van, dan mag ineens alles'. Eigenlijk een beetje oneigenlijk gebruik.

Wat een eredienst onderscheidt van een andere samenkomst is niet alleen wat Pooh noemt (dat de kerkenraad die organiseert), maar ook dat je met de gemeente samenkomt. Dus moet in principe iedereen alles kunnen volgen en meezingen. Dat stelt eisen aan de liturgie.

[Pooh]

quote:

Peter schreef op 07 juni 2004 om 22:22:
[...]
Volgens mij zijn die "speciale diensten" ook eigenlijk bedacht voor verstandelijk gehandicapten. Hier op het forum wordt nogal eens gesuggereerd: 'als je meer wilt dan normaal mag, dan maak je er toch een speciale dienst van, dan mag ineens alles'. Eigenlijk een beetje oneigenlijk gebruik.

Dat is niet helemaal waar. Speciale diensten voor geestelijk gehandicapten en dergelijke waren er al jaren, maar sinds de laatste paar synodes is er meer ruimte gekomen voor andere 'speciale diensten'. Wat daar precies onder valt is een beetje schimmig, maar te denken valt aan evangelisatiediensten en dergelijke. (Duidelijk is wel dat 't 'speciaal' moet blijven, het is geen vrijbrief om elke dienst maar speciaal te gaan noemen om onder de liturgie-afspraken uit te komen).

quote:

Wat een eredienst onderscheidt van een andere samenkomst is niet alleen wat Pooh noemt (dat de kerkenraad die organiseert), maar ook dat je met de gemeente samenkomt. Dus moet in principe iedereen alles kunnen volgen en meezingen. Dat stelt eisen aan de liturgie.

Dat is natuurlijk ook niet helemaal waar. Er zijn ook gewone 'samenkomsten' van de hele gemeente mogelijk. Bovendien hoeven de bijeenroepers van een gewone samenkomst niet helemaal onwetend te zijn, en kunnen ze best een dienst organiseren die voldoet aan zulke liturgische eisen.

[Peter]

quote:

Pooh schreef op 07 juni 2004 om 22:39:
sinds de laatste paar synodes is er meer ruimte gekomen voor andere 'speciale diensten'.

Aha. Dat wist ik inderdaad niet.

quote:

Er zijn ook gewone 'samenkomsten' van de hele gemeente mogelijk. Bovendien hoeven de bijeenroepers van een gewone samenkomst niet helemaal onwetend te zijn, en kunnen ze best een dienst organiseren die voldoet aan zulke liturgische eisen.

OK. Maar het punt is, dat een 'officiele' eredienst in principe voor de hele gemeente is, ook een huwelijks- of belijdenisdienst. Het is dan een beetje raar om een paar opwekkingsliedjes te gaan zingen, die bv. de belijdeniscatechisanten kennen, en de rest van de gemeente niet. Dan doe je m.i. geen recht aan het feit dat een dienst een ontmoeting is tussen God en zijn (hele) gemeente.

[Bumblebee]

quote:

Peter schreef op 07 juni 2004 om 22:22:
Toch is er nog iets van dat Roomse blijven hangen, denk ik wel eens. Kijk maar naar dat binnenparaderen van de kerkenraad.

  Haha ja daar heb ik me ook al eens om bescheurd!

"Bij ons" gaat het allemaal niet zo officieel en stuift iedereen gewoon naar buiten, maar toen ik een keer bij m'n schoonouders was stond iedereen te wachten tot de pinguins als eerste weg waren... beetje overdreven eerbetoon inderdaad. Ik word altijd wat recalcitrant van dat soort gewoontes.

[LaNaussee]

quote:

Peter schreef op 07 juni 2004 om 23:00:

[...]
OK. Maar het punt is, dat een 'officiele' eredienst in principe voor de hele gemeente is, ook een huwelijks- of belijdenisdienst. Het is dan een beetje raar om een paar opwekkingsliedjes te gaan zingen, die bv. de belijdeniscatechisanten kennen, en de rest van de gemeente niet. Dan doe je m.i. geen recht aan het feit dat een dienst een ontmoeting is tussen God en zijn (hele) gemeente.

Ik vind dit een beetje een rare redenatie. Je leert dan toch gewoon iedereen die opwekkingsliedjes aan? In de liedbundel en de negentig gezangen staan ook allemaal liederen die niet iedereen kent. Die kunnen toch ook gezongen worden?

Een samenkomst kan ook voor de hele gemeente zijn. Wanneer twee mensen gaan trouwen en ze niet allebei vrijgemaakt, dan kan er nog steeds een kerkdienst voor hen belegd worden en de hele gemeente is daarbij uitgenodigd.

Daarnaast is de term eredienst wat ongelukkig. Wanneer ik dacht Paulus het heeft over 'uw redelijke eredienst' dan heeft hij het niet over de kerkdiensten op zondag. Een eredienst is eigenlijk overal waar twee of meer christenen bijeen zijn in Zijn naam. Een kerkdienst daarentegen is bedoeld voor de hele gemeente.

[Marnix]

Tja, misschien tijd voor wat vernieuwing? Als we nou bijvoorbeeld eens bij binnenkomst van de kerkraad de tune Men in Black van Will Smith spelen... Here come the men in black... De ouderling van dienst rapt vervolgens de mededelingen op... Natuurlijk zal er op de danspasjes wel even geoefend moeten worden maar dat moet geen problemen geven. Daarna geeft de ouderling van dienst de dominee een high five... en moeten we allemaal weer normaal doen

quote:

Zwever schreef op 07 juni 2004 om 20:08:

Maar wat ik niet snap, is wat die zegen er nu precies mee te maken heeft, of die handdruk. "Indien 2 of 3 in Mijn Naam vergaderd zijn, Ik ben in hun midden". Dat geldt dus ook voor een praise dienst, bijbelstudies, bidstonden, de EO-Jongerendag of wat dan ook. Overal is Jezus, God, in ons midden! Wij zullen ons altijd eerbiedig moeten gedragen als God bij ons verschijnt! (en dat is eigenlijk ons héle leven)

Waarom zouden we dan nog verschil maken tussen erediensten en speciale diensten?

Helemaal mee eens... elke christelijke bijeenkomst zou toch een eredienst moeten zijn? Het is tot eer van God. Volgens mij betekent "eredienst" dat... dat je God eert... we denken bij eerbied altijd snel aan je ingetogen en netjes gedragen... maar eerbied is eigenlijk dat je iemand dank en eer aanbiedt. Je kunt dus ook eerbiedig zijn op een hele uitbundige manier (beetje offtopic misschien maar ik wilde het toch ff zeggen )

[HaJee]

quote:

Bumblebee schreef op 08 juni 2004 om 10:39:
"Bij ons" gaat het allemaal niet zo officieel en stuift iedereen gewoon naar buiten, maar toen ik een keer bij m'n schoonouders was stond iedereen te wachten tot de pinguins als eerste weg waren... beetje overdreven eerbetoon inderdaad. Ik word altijd wat recalcitrant van dat soort gewoontes.

offtopic:Soms is dat ook praktisch, de kerkenraad komt nog ff samen in de consistorie voor een kort gebed (toch?) en als ze door dezelfde uitgang moeten als de gemeente is het niet praktisch als de halve gemeente al naar buiten gaat. Heeft niets met eerbetoon te maken

[Peter]

quote:

LaNaussee schreef op 08 juni 2004 om 11:18:
Ik vind dit een beetje een rare redenatie. Je leert dan toch gewoon iedereen die opwekkingsliedjes aan? In de liedbundel en de negentig gezangen staan ook allemaal liederen die niet iedereen kent. Die kunnen toch ook gezongen worden?

Ja tuurlijk. Maar doe dat (aanleren dus) dan op een ander moment en ga niet op het 'moment supreme' maar verwachten dat iedereen de liedjes wel zal kennen.
Ik heb dat wel eens meegemaakt. Een paar jongeren hadden de dienst voorbereid en kozen voor een opwekkingslied dat bijna niemand kende.
Dan komt het op mij over, dat je per se je eigen zin wilde doorzetten, en geen rekening hebt gehouden met de gemeente.

Dus wat mij betreft, als je een speciale dienst wilt houden:
- maak duidelijk waarom dit alleen maar kan met een 'speciale' dienst
- bereid het grondig voor (geldt eigenlijk ook voor normale diensten)

[Peter]

quote:

Marnix schreef op 08 juni 2004 om 11:26:
Daarna geeft de ouderling van dienst de dominee een high five

Lijkt me dan meer iets voor na de dienst.  

[Pulpeet]

quote:

Marnix schreef op 08 juni 2004 om 11:26:
[...]
Volgens mij betekent "eredienst" dat... dat je God eert...

offtopic:Volgens mijn informatie is eredienst een samenstelling van 'eren' en 'dienst'. De dienst van de eren dus. En 'eren' is een oud Nederlands woord dat zoiets als godsdienstige gebruiken betekent. Maar om dat zeker te weten zou je even in het Woordenboek der Nederlansche Taal moeten kijken.

[Peter]

quote:

Bumblebee schreef op 08 juni 2004 om 10:39:
maar toen ik een keer bij m'n schoonouders was stond iedereen te wachten tot de pinguins als eerste weg waren... beetje overdreven eerbetoon inderdaad. Ik word altijd wat recalcitrant van dat soort gewoontes.

In veel gemeenten gaan de mensen pas lopen als het orgel inzet. En de organist wacht dan vaak tot de pinguins de zaal hebben verlaten. Als hij daar dan iets te lang mee wacht ...  

[Marnix]

quote:

Ja tuurlijk. Maar doe dat (aanleren dus) dan op een ander moment en ga niet op het 'moment supreme' maar verwachten dat iedereen de liedjes wel zal kennen.
Ik heb dat wel eens meegemaakt. Een paar jongeren hadden de dienst voorbereid en kozen voor een opwekkingslied dat bijna niemand kende.
Dan komt het op mij over, dat je per se je eigen zin wilde doorzetten, en geen rekening hebt gehouden met de gemeente.

Ach opwekking kun je zo mee zingen... dingen schijnen er zo eindeloos in herhaald te worden dat je halverwege het lief al uit volle borst mee kan zingen :D:D Overigens zingen we ook wel eens liederen die ik totaal niet ken

quote:

Volgens mijn informatie is eredienst een samenstelling van 'eren' en 'dienst'. De dienst van de eren dus. En 'eren' is een oud Nederlands woord dat zoiets als godsdienstige gebruiken betekent. Maar om dat zeker te weten zou je even in het Woordenboek der Nederlansche Taal moeten kijken.

Eren is eer bewijzen, eer brengen. Zoals je bijvoorbeeld een koning ontvangt. Het zegt niets over de manier waarop dat gebeurt. Het is inderdaad een dienst om God eer te brengen. Ik wilde alleen even aangeven dat eer bieden niet iets is wat alleen maar rustig en ingetogen kan... eren kan door voor de Koning te knielen... maar kan ook door Hem toe te juichen Vreemd dat mensen dan nog wel eens willen zeggen: Nou ik vind dit zo oneerbiedig....

quote:

Lijkt me dan meer iets voor na de dienst.

Nou ja dan maar een low five voor de dienst

[Bumblebee]

quote:

Marnix schreef op 08 juni 2004 om 12:33:
Ach opwekking kun je zo mee zingen... dingen schijnen er zo eindeloos in herhaald te worden dat je halverwege het lief al uit volle borst mee kan zingen

Ik moest vorig jaar zo lachen op Opwekking, daar deden ze een soort flauw mime stukje over het eindeloos herhalen van teksten.

God en Jezus zitten op hun tronen een beetje te suffen tot ze opeens horen: "ik wil u prijzen o Heer". God kijkt op, stoot Jezus aan: kom op jongen, het gaat beginnen, even wakker worden! Tegen de tijd dat ze allebei luisteren is het al weer afgelopen.

Waarschijnlijk vindt iedereen dit heel oneerbiedig maar ik heb er erg om gelachen en ik moet er iedere keer weer aan denken als ik me begin te ergeren aan de zoveelste herhaling.  

[Peter]

quote:

Bumblebee schreef op 08 juni 2004 om 12:42:
Ik moest vorig jaar zo lachen op Opwekking, daar deden ze een soort flauw mime stukje over het eindeloos herhalen van teksten.

Op zich is het stukje misschien grappig, de boodschap erachter zeker niet.

quote:

Marnix schreef op 08 juni 2004 om 12:33:
Eren is eer bewijzen, eer brengen. Zoals je bijvoorbeeld een koning ontvangt. Het zegt niets over de manier waarop dat gebeurt. Het is inderdaad een dienst om God eer te brengen. Ik wilde alleen even aangeven dat eer bieden niet iets is wat alleen maar rustig en ingetogen kan... eren kan door voor de Koning te knielen... maar kan ook door Hem toe te juichen Vreemd dat mensen dan nog wel eens willen zeggen: Nou ik vind dit zo oneerbiedig....

Even het woordenboek erbij:

ere·dienst (de ~ (m.))
1 kerkdienst
 
eren (ov.ww.)
1 hoger aanzien verlenen => heiligen, vereren

eer·bied (de ~ (m.))
1 gevoel van bewondering op geestelijk en zedelijk vlak => achting, hoogachting, ontzag, piëteit, respect, reverentie

Er zit dus wel degelijk iets in van ontzag, hoogachting.
I.h.a. denk ik dat een houding van ootmoed, jezelf klein maken heel bijbels is.

De vraag is dan wel: hoeveel decibellen heb je daarvoor nodig?

[Bumblebee]

quote:

Peter schreef op 08 juni 2004 om 12:54:
Op zich is het stukje misschien grappig, de boodschap erachter zeker niet.

De boodschap was volgens mij bedoeld als: God vindt het niet erg als Hij vier keer hoort dat je van Hem houdt.

Je kan dit ook prima opvatten als: het geeft niet als je 29 coupletten van 1 psalm zingt, God krijgt er heus niet genoeg van.

Dus al met al vond ik die boodschap niet eens zo HEEL waardeloos  

Hoe vatte jij het dan op?

[Mezzamorpheus]

quote:

Peter schreef op 08 juni 2004 om 12:54:
Er zit dus wel degelijk iets in van ontzag, hoogachting.
I.h.a. denk ik dat een houding van ootmoed, jezelf klein maken heel bijbels is.

Dat ontkent ook niemand geloof ik. Er zit inderdaad 'iets in van'. Dat is dus niet hetzelfde als 'alleen maar'...

[LaNaussee]

quote:

Peter schreef op 08 juni 2004 om 11:35:
[...]
Ja tuurlijk. Maar doe dat (aanleren dus) dan op een ander moment en ga niet op het 'moment supreme' maar verwachten dat iedereen de liedjes wel zal kennen.
Ik heb dat wel eens meegemaakt. Een paar jongeren hadden de dienst voorbereid en kozen voor een opwekkingslied dat bijna niemand kende.
Dan komt het op mij over, dat je per se je eigen zin wilde doorzetten, en geen rekening hebt gehouden met de gemeente.

Dus wat mij betreft, als je een speciale dienst wilt houden:
- maak duidelijk waarom dit alleen maar kan met een 'speciale' dienst
- bereid het grondig voor (geldt eigenlijk ook voor normale diensten)

Op zich leert opwekking veel makkelijker aan dan het liedboek, maar dat terzijde.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het feit dat de manier waarop mensen iets doen niets zegt over de dingen die ze doen. Zo is de manier om opeens een onbekend liedje te zingen in de eredienst niet handig, maar is met het liedje niets fout. Je zou bv. het liedje eerst voor kunnen spelen ofzo. Op het forum zijn altijd wel mensen die tips willen geven over de manier waarop iets kan gebeuren .

Ik zie overigens niet in, waarom er onderscheid in de diensten gemaakt moet worden. Ik zie elke dienst als speciaal!!

[LaNaussee]

quote:

Peter schreef op 08 juni 2004 om 12:54:
[...]

De vraag is dan wel: hoeveel decibellen heb je daarvoor nodig?

En de synode heeft uiteindelijk alleen maar geconcludeerd dat er nooit iets is gezegd over begeleiding en dat dus in feite alles mogelijk is.

Maar hoe lees jij dan bijvoorbeeld Psalm 150? Ik kan me niet voorstellen dat dat nederig en stil en dergelijke is. Althans, wel nederig wat jouw positie betreft, maar niet in de manier waarop je die uit. Of Psalm 47 'Juicht alle volken, handklapt en betuigt'.

[Pulpeet]

quote:

Bumblebee schreef op 08 juni 2004 om 13:48:
[...]
De boodschap was volgens mij bedoeld als: God vindt het niet erg als Hij vier keer hoort dat je van Hem houdt.

Met herhaling is niets mis, maar deze onderbouwing is wel erg bedenkelijk. Al dit soort uitspaken over God zijn nogal oncontroleerbaar.

Het werkt wel, want durf er nu nog maar eens wat van te zeggen... dan doe je God verdriet. En iedereen stinkt daar massaal in. Zie je wel... God vindt herhaling leuk.

Wat een drogreden.

[Peter]

quote:

Bumblebee schreef op 08 juni 2004 om 13:48:
Hoe vatte jij het dan op?

Je zou het kunnen opvatten als "we moeten God wakker zingen" of zo. Allerlei associaties met Elia op de berg Karmel, maar dan net even anders.

Ik sluit me verder helemaal bij Pulpeet aan.

[Marnix]

quote:

Er zit dus wel degelijk iets in van ontzag, hoogachting.
I.h.a. denk ik dat een houding van ootmoed, jezelf klein maken heel bijbels is.

De vraag is dan wel: hoeveel decibellen heb je daarvoor nodig?

Het gaat niet om decibellen... Eerbied zit niet in je gedrag, in of je hard of zacht zingt... maar in je hart...

En nogmaals, ik had de Van Dale ook bekeken... Vandaar al mijn vorige reactie.... Ontzag... Hoogachting... dat klopt. Maar de vormen die erbij worden gebruikt zijn niet de enige juiste vormen... Ontzag en hoogachting kun je ook hebben door te juichen... of door te klappen... daarmee kun je aangeven dat het niet om jezelf gaat... maar om God, dat je blij bent met Hem, dat je van Hem houdt... dat je niet voor jezelf bent gekomen maar voor Hem. Je kunt jezelf op zo'n manier ook klein maken, op de achtergrond zetten.

Als mensen juichen en klappen omdat de koningin langs komt lopen... zal niemand zeggen: Wat oneerbiedig... Als je juicht en klapt voor God worden daar soms opeens wel vraagtekens bij gezet. Nogmaals, eer bieden hoeft niet alleen ingetogen... dat hebben we er misschien zelf van gemaakt... Eer is niet je gedrag... maar hoe je tegen God aankijkt..

[Marnix]

Ik dacht dat het Gert Hutten was die zei over het herhalen:

Herhalen is niet omdat God het vaak zou willen horen of niet in 1x snapt... Herhalen is goed omdat wat we zingen vaak zo langzaam tot onszelf doordringt.

[Peter]

Natuurlijk mag je een lofpsalm met al je krachten zingen, ik doe dat ook.
Maar het lijkt er wel op, alsof we geen stilte meer kunnen verdragen tegenwoordig.
En dat een dienst pas geslaagd is met een combo, pa en de hele santekraam.

Wat dat betreft een mooie spreuk uit de evangelische(!) 'hoek':
Lawaai is een doordacht plan van de duivel.
Stilte is de zendtijd van de Heilige Geest. (Herman Boon)

[elle]

Ik snap niet wat 'ontzag' of 'hoogachting' uitmaken in deze discussie. Beide lijken mij basale ingredienten voor de houding van gemeenteleden bij beide diensten.
Zoals Pooh zegt: 't is een kerkrechtelijk onderscheid. Onze synode houdt toezicht op onze 'normale' erediensten door regelingen inzake de liturgie vast te stellen, een lijst met sowieso goedgekeurde liederen vast te stellen, door vast te stellen wanneer, hoevaak en door wie die erediensten georganiseerd dienen te worden. Dat is eigen aan de GKv, en daar ontkom je niet aan.

Gebleken is dat die regelingen soms een bepaald type dienst onmogelijk maakte, en daarom is door de synode de 'bijzondere/speciale eredienst' in het leven geroepen, waarbij afwijken op de regelingen mogelijk is op verantwoordelijkheid van de kerkenraad. De kerkenraad organiseert de dienst dus nog steeds, maar verder is er variatie mogelijk in waar, hoe, liturgie en liederen. De kerkenraad die de dienst organiseert mag van iedereen verwachten dat ze met evenveel enthausiasme naar een speciale dienst gaan als naar een gewone dienst. Als een gemeentelid moeite heeft met het opbrengen van de gelijke dosis enthausiasme voor 1 van beide diensten, dan is er iets fout met zijn christen zijn, vind ik. Als een gemeentelid iets onchristelijks bespeurt in 1 van beide diensten, dan ligt 'de kerkelijke weg' van bezwaar aantekenen klaar.

NB: er ligt maar weinig vast in regelingen (zie oa KO, bijv. artikel 65 en 67). Zaken als: wel of geen preekstoel, welk soort instrument ter begeleiding van zang, hoeveel psalmen/liederen er achter elkaar gezongen mogen worden, wat en hoe er gespeeld wordt tijdens de collecte of het gebruik van visuele hulpmiddelen liggen niet vast. Het staat een kerkenraad vrij om daarin te varieren. Er is dus al aardig wat variatie mogelijk in een normale eredienst!

Edit:
'Gemeente-zijn' is natuurlijk meer dan alleen de kerkdiensten. Gemeente-zijn is vooral betrokkenheid. Gezamenlijke bijeenkomsten bezoeken buiten de kerkdiensten om is niet meer dan normaal, lijkt mij. Voorbeelden: bijbelkringen, huiskringen, uitjes, sing-inns, ziekenbezoek, gemeentevergaderingen. 't Is soms erg lastig/ niet vanzelfsprekend om betrokken te zijn. Ieder heeft zijn voorkeur in wat hij wel en niet bezoekt.
Wat dan een eredienst 'speciaal' maakt is weer dat kerkrechtelijke: elke GKv kenmerkt zich door het organiseren van 2 kerkdiensten, omdat dat nu eenmaal in de KO besloten ligt. De rest ligt niet vast. Of je die diensten bezoekt is dan ook iets waarop je door een ouderling aangesproken kunt worden.

[Pulpeet]

quote:

Marnix schreef op 08 juni 2004 om 14:57:
Ik dacht dat het Gert Hutten was die zei over het herhalen:

Herhalen is niet omdat God het vaak zou willen horen of niet in 1x snapt... Herhalen is goed omdat wat we zingen vaak zo langzaam tot onszelf doordringt.

Nou precies!
Dit is tenminste een gezonde benadering. Wat mij betreft de reden waarom met herhaling an sich niets mis is.

Het maakt natuurlijk nog wel uit wat je gaat herhalen.

[Marnix]

quote:

Natuurlijk mag je een lofpsalm met al je krachten zingen, ik doe dat ook.
Maar het lijkt er wel op, alsof we geen stilte meer kunnen verdragen tegenwoordig.
En dat een dienst pas geslaagd is met een combo, pa en de hele santekraam.

Wat dat betreft een mooie spreuk uit de evangelische(!) 'hoek':
Lawaai is een doordacht plan van de duivel.
Stilte is de zendtijd van de Heilige Geest. (Herman Boon)

Hm dat klopt denk ik wel, hoewel het lawaai-gedeelte niet altijd opgaat. Ik heb hier wel eens wat uitleg over gehoord. Herman betrekt dit niet op de kerkdienst... maar op je dagelijks leven... Altijd maar de radio en tv aan, altijd dus geluid om je heen als je thuis bent... We zouden eens de radio en de tv uit moeten zetten... en de stilte gebruiken voor stille tijd, om te lezen en te bidden, om bezig te zijn met God.

Dat wil niet zeggen dat het fout zou zijn om met een band een knallend prijs-nummer te spelen en te zingen of om voor God te juichen en te klappen...  Of met heel je hart, heel je ziel en je hele longinhoud een lofpsalm te zingen onder begeleiding van orgelspel.

[Bumblebee]

quote:

Pulpeet schreef op 08 juni 2004 om 14:34:
Met herhaling is niets mis, maar deze onderbouwing is wel erg bedenkelijk. Het werkt wel, want durf er nu nog maar eens wat van te zeggen... dan doe je God verdriet.
En iedereen stinkt daar massaal in. Zie je wel... God vindt herhaling leuk.
Wat een drogreden.

quote:

Peter schreef op 08 juni 2004 om 14:49:
Ik sluit me verder helemaal bij Pulpeet aan.

Stelletje zuurpruimen...

Het was gewoon een grappig stukje over waarom het niet per definitie fout is om iets te herhalen, zonder een oordeel over mensen of liederen die dat niet doen.

Dus er was niemand beweert dat je "God verdriet doet" als je iets niet herhaalt, dat halen jullie er zelf bij.

[Pulpeet]

ik oefen alvast voor de kritische instelling die je als aio moet hebben.

[Bumblebee]

quote:

Pulpeet schreef op 08 juni 2004 om 16:12:
ik oefen alvast voor de kritische instelling die je als aio moet hebben.

AIO's rule!  

[Marnix]

Hey ga es terug on-topic allemaal... zinloos geblaat hier

Wat Bumblebee aanhaalt is opvallend genoeg wel een groot probleem... we denken vaak veel te zwart wit... het is a of b... je bent voor het een of voor het ander.... en als je voor eht ene bent ben je dus tegen het andere...

Waarom voelt als iemand A zegt iemand die voor B gaat gelijk in de verdediging... daar moeten we mee oppassen.