Moeilijkheden omtrent een huwelijksdienst

[Merwekade]

Soms zie ik hierboven toch wat begrippen verkeerd gebruikt worden. IN de GKV kennen we geen "huwelijksbevestiging" zoals bijvoorbeeld de katholieken die wel kennen. als je niet in de kerk bent getrouwd dan ben je dus ook niet getrouwd. In de GKV (en imho ook de andere protestante kerken) wordt een eredienst georganiseerd door de kerkraad waarvoor de hele gemeente wordt uitgenodigd waarin een zegen wordt gevraagd over het huwelijk. Dit kan je dus ook doen in ene eredienst op zondag. Of zoals de eerste predikant die wij toendertijd vroegen je kan het ook 's avonds samen voor je bed doen. (Dat is overigens goed om de rest van je leven te doen, want samen kan je het niet, je hebt Gods hulp nodig). Gelukkig was de predikant van mijn vrouw wel bereid in een eredienst voor te gaan.
Je kan dus ook zonder problemen met familie, vrienden en kennissen een bijeenkomst organiseren waarin je met diverse uitingsvormen (zang, gebed etc) een zegen over je huwelijk vraagt. En als een dominee daarin een woord wil spreken is daar niets mis mee. Er blijft een principieel verschil tussen een eredienst en een samenkomst.

[Scholasticus]

Het is nog maar een paar jaar geleden dat in de GKV de term "huwelijksbevestiging" is vervangen door "zegen vragen over het huwelijk" (GS Leusden 1999).
M.i. geen gelukkige keus. Juist in onze tijd staat het huwelijk maatschappelijk onder grote druk (samenwonen, echtscheiding, homohuwelijk). Dan doe je er als kerk juist goed aan om een stevig accent te zetten op het christelijk huwelijk dat je naar Gods bedoeling en voor Gods oog wilt aangaan. (GS Zuidhorn 2002 besloot om het schrappen van de term huwelijksbevestiging te heroverwegen.)
In de Kerkorde van de GKV wordt de huwelijksbevestiging als een officiële handeling van de kant van de kerk benaderd, dus niet als een privé-activiteit waarvoor je de dominee als religieuze ceremoniemeester kunt inhuren. De kerkenraad heeft dus uiteindelijk de verantwoordelijkheid voor het wel of niet uitvoeren van die huwelijksbevestiging. Zijn er goede redenen om deze kerkelijke handeling niet te doen, dan moet je niet in afgezwakte vorm gaan "kerkje spelen".

[elle]

Wat ik niet snap is dat een GKv-predikant niet als 'gewone' predikant ingehuurd kan worden (voor bijvoorbeeld een dienst waarin 2 gelovige mensen een zegen willen vragen over hun huwelijk (dat ze zojuist in het gemeentehuis gesloten hebben)).
Dus inhuren voor een niet GKv-gebeuren waarbij de predikant gewoon predikant is, maar er al dan niet van GKv-structuren gebruik maakt tijdens de dienst. Dat is ahw een nevendienst van de predikant.
(Ik kan me voorstellen dat mensen dit niet vinden kunnen omdat die predikant er moet zijn voor zijn eigen gemeente, die hem 100% beroepen heeft. Dat argument is echter nog in het geheel niet genoemd.
De frustratie van die gemeenteleden gaat m.i. slechts over dat hun GKv-predikant iets doet voor niet-gemeenteleden enerzijds, en anderzijds over de karige informatie die de kerkenraad erover geeft. Het eerste is m.i. dus niet terecht, het 2e ten dele wel.)

@Merwekade & scholasticus:
Klopt, ik ben ook niet heel zorgvuldig geweest in mijn termen. Juridisch gezien wordt het huwelijk gesloten op het gemeentehuis, door iemand van de burgelijke stand. Daarna kan een kerk of andere instantie het 'bevestigen', 'inzegenen' of 'bekrachtigen' enz. Zo is het in NL (nog steeds) geregeld, en daar houdt de GKv zich ook aan (itt de RK). Maar deze discussie gaat niet over of het huwelijk dat de TS noemt juridisch correct gesloten is, maar over de rol van kerk, predikant, kerkenraad en gemeente in een huwelijksbevestiging of -inzegening van niet-kerkelijken.
Waar de synode om gevraagd is, is of de kerk het recht wil terug vragen om ook weer huwelijken te mogen gaan sluiten. Dat vanwege de uitgekleedheid van het huwelijk dat de overheid aanbied, dat in de verste verte niet meer lijkt op wat christenen onder huwelijk verstaan. Maar da's offtopic.